What happens in this chapter Nabhanedishtha's dark and lofty hymn Nabhanedishtha Manava addresses the Vishvedevas in twenty-seven Trishtubh verses, a hard and riddling hymn. In verses five to seven it states plainly that the father approached his own daughter and spilled his seed on the earth, and from it the thoughtful devas shaped the prayer and fashioned Vastoshpati, guardian of vows. The rishi names himself in verse eighteen and says: this is my navel, here is my home, these are my devas, I am all of this. Later verses ask Indra to protect the generous patrons.
61.1 इ॒दमि॒त्था रौद्रं॑ गू॒र्तव॑चा॒ ब्रह्म॒ क्रत्वा॒ शच्या॑म॒न्तरा॒जौ । क्रा॒णा यद॑स्य पि॒तरा॑ मंहने॒ष्ठाः पर्ष॑त्प॒क्थे अह॒न्ना स॒प्त होतॄ॑न्
idamitthā raudraṃ gūrtavacā brahma kratvā śacyāmantarājau | krāṇā yadasya pitarā maṃhaneṣṭhāḥ parṣatpakthe ahannā sapta hotṝn
61.2 स इद्दा॒नाय॒ दभ्या॑य व॒न्वञ्च्यवा॑न॒ः सूदै॑रमिमीत॒ वेदि॑म् । तूर्व॑याणो गू॒र्तव॑चस्तम॒ः क्षोदो॒ न रेत॑ इ॒तऊ॑ति सिञ्चत्
sa iddānāya dabhyāya vanvañcyavānaḥ sūdairamimīta vedim | tūrvayāṇo gūrtavacastamaḥ kṣodo na reta itaūti siñcat
61.3 मनो॒ न येषु॒ हव॑नेषु ति॒ग्मं विप॒ः शच्या॑ वनु॒थो द्रव॑न्ता । आ यः शर्या॑भिस्तुविनृ॒म्णो अ॒स्याश्री॑णीता॒दिशं॒ गभ॑स्तौ
mano na yeṣu havaneṣu tigmaṃ vipaḥ śacyā vanutho dravantā | ā yaḥ śaryābhistuvinṛmṇo asyāśrīṇītādiśaṃ gabhastau
61.4 कृ॒ष्णा यद्गोष्व॑रु॒णीषु॒ सीद॑द्दि॒वो नपा॑ताश्विना हुवे वाम् । वी॒तं मे॑ य॒ज्ञमा ग॑तं मे॒ अन्नं॑ वव॒न्वांसा॒ नेष॒मस्मृ॑तध्रू
kṛṣṇā yadgoṣvaruṇīṣu sīdaddivo napātāśvinā huve vām | vītaṃ me yajñamā gataṃ me annaṃ vavanvāṃsā neṣamasmṛtadhrū
61.5 प्रथि॑ष्ट॒ यस्य॑ वी॒रक॑र्ममि॒ष्णदनु॑ष्ठितं॒ नु नर्यो॒ अपौ॑हत् । पुन॒स्तदा वृ॑हति॒ यत्क॒नाया॑ दुहि॒तुरा अनु॑भृतमन॒र्वा
prathiṣṭa yasya vīrakarmamiṣṇadanuṣṭhitaṃ nu naryo apauhat | punastadā vṛhati yatkanāyā duhiturā anubhṛtamanarvā
61.6 म॒ध्या यत्कर्त्व॒मभ॑वद॒भीके॒ कामं॑ कृण्वा॒ने पि॒तरि॑ युव॒त्याम् । म॒ना॒नग्रेतो॑ जहतुर्वि॒यन्ता॒ सानौ॒ निषि॑क्तं सुकृ॒तस्य॒ योनौ॑
madhyā yatkartvamabhavadabhīke kāmaṃ kṛṇvāne pitari yuvatyām | manānagreto jahaturviyantā sānau niṣiktaṃ sukṛtasya yonau
61.7 पि॒ता यत्स्वां दु॑हि॒तर॑मधि॒ष्कन्क्ष्म॒या रेत॑ः संजग्मा॒नो नि षि॑ञ्चत् । स्वा॒ध्यो॑ऽजनय॒न्ब्रह्म॑ दे॒वा वास्तो॒ष्पतिं॑ व्रत॒पां निर॑तक्षन्
pitā yatsvāṃ duhitaramadhiṣkankṣmayā retaḥ saṃjagmāno ni ṣiñcat | svādhyo'janayanbrahma devā vāstoṣpatiṃ vratapāṃ niratakṣan
61.8 स ईं॒ वृषा॒ न फेन॑मस्यदा॒जौ स्मदा परै॒दप॑ द॒भ्रचे॑ताः । सर॑त्प॒दा न दक्षि॑णा परा॒वृङ्न ता नु मे॑ पृश॒न्यो॑ जगृभ्रे
sa īṃ vṛṣā na phenamasyadājau smadā paraidapa dabhracetāḥ | saratpadā na dakṣiṇā parāvṛṅna tā nu me pṛśanyo jagṛbhre
61.9 म॒क्षू न वह्नि॑ः प्र॒जाया॑ उप॒ब्दिर॒ग्निं न न॒ग्न उप॑ सीद॒दूध॑ः । सनि॑ते॒ध्मं सनि॑तो॒त वाजं॒ स ध॒र्ता ज॑ज्ञे॒ सह॑सा यवी॒युत्
makṣū na vahniḥ prajāyā upabdiragniṃ na nagna upa sīdadūdhaḥ | sanitedhmaṃ sanitota vājaṃ sa dhartā jajñe sahasā yavīyut
61.10 म॒क्षू क॒नाया॑ः स॒ख्यं नव॑ग्वा ऋ॒तं वद॑न्त ऋ॒तयु॑क्तिमग्मन् । द्वि॒बर्ह॑सो॒ य उप॑ गो॒पमागु॑रदक्षि॒णासो॒ अच्यु॑ता दुदुक्षन्
makṣū kanāyāḥ sakhyaṃ navagvā ṛtaṃ vadanta ṛtayuktimagman | dvibarhaso ya upa gopamāguradakṣiṇāso acyutā dudukṣan
61.11 म॒क्षू क॒नाया॑ः स॒ख्यं नवी॑यो॒ राधो॒ न रेत॑ ऋ॒तमित्तु॑रण्यन् । शुचि॒ यत्ते॒ रेक्ण॒ आय॑जन्त सब॒र्दुघा॑या॒ः पय॑ उ॒स्रिया॑याः
makṣū kanāyāḥ sakhyaṃ navīyo rādho na reta ṛtamitturaṇyan | śuci yatte rekṇa āyajanta sabardughāyāḥ paya usriyāyāḥ
61.12 प॒श्वा यत्प॒श्चा वियु॑ता बु॒धन्तेति॑ ब्रवीति व॒क्तरी॒ ररा॑णः । वसो॑र्वसु॒त्वा का॒रवो॑ऽने॒हा विश्वं॑ विवेष्टि॒ द्रवि॑ण॒मुप॒ क्षु
paśvā yatpaścā viyutā budhanteti bravīti vaktarī rarāṇaḥ | vasorvasutvā kāravo'nehā viśvaṃ viveṣṭi draviṇamupa kṣu
61.13 तदिन्न्व॑स्य परि॒षद्वा॑नो अग्मन्पु॒रू सद॑न्तो नार्ष॒दं बि॑भित्सन् । वि शुष्ण॑स्य॒ संग्र॑थितमन॒र्वा वि॒दत्पु॑रुप्रजा॒तस्य॒ गुहा॒ यत्
tadinnvasya pariṣadvāno agmanpurū sadanto nārṣadaṃ bibhitsan | vi śuṣṇasya saṃgrathitamanarvā vidatpuruprajātasya guhā yat
61.14 भर्गो॑ ह॒ नामो॒त यस्य॑ दे॒वाः स्व१॒॑र्ण ये त्रि॑षध॒स्थे नि॑षे॒दुः । अ॒ग्निर्ह॒ नामो॒त जा॒तवे॑दाः श्रु॒धी नो॑ होतरृ॒तस्य॒ होता॒ध्रुक्
bhargo ha nāmota yasya devāḥ svarṇa ye triṣadhasthe niṣeduḥ | agnirha nāmota jātavedāḥ śrudhī no hotarṛtasya hotādhruk
61.15 उ॒त त्या मे॒ रौद्रा॑वर्चि॒मन्ता॒ नास॑त्याविन्द्र गू॒र्तये॒ यज॑ध्यै । म॒नु॒ष्वद्वृ॒क्तब॑र्हिषे॒ ररा॑णा म॒न्दू हि॒तप्र॑यसा वि॒क्षु यज्यू॑
uta tyā me raudrāvarcimantā nāsatyāvindra gūrtaye yajadhyai | manuṣvadvṛktabarhiṣe rarāṇā mandū hitaprayasā vikṣu yajyū
61.16 अ॒यं स्तु॒तो राजा॑ वन्दि वे॒धा अ॒पश्च॒ विप्र॑स्तरति॒ स्वसे॑तुः । स क॒क्षीव॑न्तं रेजय॒त्सो अ॒ग्निं ने॒मिं न च॒क्रमर्व॑तो रघु॒द्रु
ayaṃ stuto rājā vandi vedhā apaśca viprastarati svasetuḥ | sa kakṣīvantaṃ rejayatso agniṃ nemiṃ na cakramarvato raghudru
61.17 स द्वि॒बन्धु॑र्वैतर॒णो यष्टा॑ सब॒र्धुं धे॒नुम॒स्वं॑ दु॒हध्यै॑ । सं यन्मि॒त्रावरु॑णा वृ॒ञ्ज उ॒क्थैर्ज्येष्ठे॑भिरर्य॒मणं॒ वरू॑थैः
sa dvibandhurvaitaraṇo yaṣṭā sabardhuṃ dhenumasvaṃ duhadhyai | saṃ yanmitrāvaruṇā vṛñja ukthairjyeṣṭhebhiraryamaṇaṃ varūthaiḥ
61.18 तद्ब॑न्धुः सू॒रिर्दि॒वि ते॑ धियं॒धा नाभा॒नेदि॑ष्ठो रपति॒ प्र वेन॑न् । सा नो॒ नाभि॑ः पर॒मास्य वा॑ घा॒हं तत्प॒श्चा क॑ति॒थश्चि॑दास
tadbandhuḥ sūrirdivi te dhiyaṃdhā nābhānediṣṭho rapati pra venan | sā no nābhiḥ paramāsya vā ghāhaṃ tatpaścā katithaścidāsa
61.19 इ॒यं मे॒ नाभि॑रि॒ह मे॑ स॒धस्थ॑मि॒मे मे॑ दे॒वा अ॒यम॑स्मि॒ सर्व॑ः । द्वि॒जा अह॑ प्रथम॒जा ऋ॒तस्ये॒दं धे॒नुर॑दुह॒ज्जाय॑माना
iyaṃ me nābhiriha me sadhasthamime me devā ayamasmi sarvaḥ | dvijā aha prathamajā ṛtasyedaṃ dhenuraduhajjāyamānā
61.20 अधा॑सु म॒न्द्रो अ॑र॒तिर्वि॒भावाव॑ स्यति द्विवर्त॒निर्व॑ने॒षाट् । ऊ॒र्ध्वा यच्छ्रेणि॒र्न शिशु॒र्दन्म॒क्षू स्थि॒रं शे॑वृ॒धं सू॑त मा॒ता
adhāsu mandro aratirvibhāvāva syati dvivartanirvaneṣāṭ | ūrdhvā yacchreṇirna śiśurdanmakṣū sthiraṃ śevṛdhaṃ sūta mātā
61.21 अधा॒ गाव॒ उप॑मातिं क॒नाया॒ अनु॑ श्वा॒न्तस्य॒ कस्य॑ चि॒त्परे॑युः । श्रु॒धि त्वं सु॑द्रविणो न॒स्त्वं या॑ळाश्व॒घ्नस्य॑ वावृधे सू॒नृता॑भिः
adhā gāva upamātiṃ kanāyā anu śvāntasya kasya citpareyuḥ | śrudhi tvaṃ sudraviṇo nastvaṃ yāḻāśvaghnasya vāvṛdhe sūnṛtābhiḥ
61.22 अध॒ त्वमि॑न्द्र वि॒द्ध्य१॒॑स्मान्म॒हो रा॒ये नृ॑पते॒ वज्र॑बाहुः । रक्षा॑ च नो म॒घोन॑ः पा॒हि सू॒रीन॑ने॒हस॑स्ते हरिवो अ॒भिष्टौ॑
adha tvamindra viddhyasmānmaho rāye nṛpate vajrabāhuḥ | rakṣā ca no maghonaḥ pāhi sūrīnanehasaste harivo abhiṣṭau
61.23 अध॒ यद्रा॑जाना॒ गवि॑ष्टौ॒ सर॑त्सर॒ण्युः का॒रवे॑ जर॒ण्युः । विप्र॒ः प्रेष्ठ॒ः स ह्ये॑षां ब॒भूव॒ परा॑ च॒ वक्ष॑दु॒त प॑र्षदेनान्
adha yadrājānā gaviṣṭau saratsaraṇyuḥ kārave jaraṇyuḥ | vipraḥ preṣṭhaḥ sa hyeṣāṃ babhūva parā ca vakṣaduta parṣadenān
61.24 अधा॒ न्व॑स्य॒ जेन्य॑स्य पु॒ष्टौ वृथा॒ रेभ॑न्त ईमहे॒ तदू॒ नु । स॒र॒ण्युर॑स्य सू॒नुरश्वो॒ विप्र॑श्चासि॒ श्रव॑सश्च सा॒तौ
adhā nvasya jenyasya puṣṭau vṛthā rebhanta īmahe tadū nu | saraṇyurasya sūnuraśvo vipraścāsi śravasaśca sātau
61.25 यु॒वोर्यदि॑ स॒ख्याया॒स्मे शर्धा॑य॒ स्तोमं॑ जुजु॒षे नम॑स्वान् । वि॒श्वत्र॒ यस्मि॒न्ना गिर॑ः समी॒चीः पू॒र्वीव॑ गा॒तुर्दाश॑त्सू॒नृता॑यै
yuvoryadi sakhyāyāsme śardhāya stomaṃ jujuṣe namasvān | viśvatra yasminnā giraḥ samīcīḥ pūrvīva gāturdāśatsūnṛtāyai
61.26 स गृ॑णा॒नो अ॒द्भिर्दे॒ववा॒निति॑ सु॒बन्धु॒र्नम॑सा सू॒क्तैः । वर्ध॑दु॒क्थैर्वचो॑भि॒रा हि नू॒नं व्यध्वै॑ति॒ पय॑स उ॒स्रिया॑याः
sa gṛṇāno adbhirdevavāniti subandhurnamasā sūktaiḥ | vardhadukthairvacobhirā hi nūnaṃ vyadhvaiti payasa usriyāyāḥ
61.27 त ऊ॒ षु णो॑ म॒हो य॑जत्रा भू॒त दे॑वास ऊ॒तये॑ स॒जोषा॑ः । ये वाजाँ॒ अन॑यता वि॒यन्तो॒ ये स्था नि॑चे॒तारो॒ अमू॑राः
ta ū ṣu ṇo maho yajatrā bhūta devāsa ūtaye sajoṣāḥ | ye vājām̐ anayatā viyanto ye sthā nicetāro amūrāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)
← Mandala 10 · Sukta 60 Subandhu's mind brought back from Yama Mandala 10 · Sukta 62 → Angirasas, receive the son of Manu