ई॒जा॒नमिद्द्यौर्गू॒र्ताव॑सुरीजा॒नं भूमि॑र॒भि प्र॑भू॒षणि॑ ।
ई॒जा॒नं दे॒वाव॒श्विना॑व॒भि सु॒म्नैर॑वर्धताम्
ījānamiddyaurgūrtāvasurījānaṃ bhūmirabhi prabhūṣaṇi |
ījānaṃ devāvaśvināvabhi sumnairavardhatām
Rishi: शकपूतो नार्मेधः · Devata: मित्रावरुणौ, १ द्युभूम्यश्विनः · Metre: विराड्रूपा, १ न्यङ्कुसारिणी, २, ६ प्रस्तारपङ्क्तिः, ७ महासतोबृहती
7 verses · 132 of 191
Shakaputa Narmedha addresses Mitra and Varuna in varied metres, the first verse also to Heaven, Earth and the Ashvins. Heaven and Earth and the Ashvins have strengthened the one who offers. Mitra and Varuna uphold the peoples; through their friendship may we overcome the rakshasas. Varuna is king of all. The rishi speaks of a sin that strikes down heroes when Mitra is wronged, and asks for help for dear bodies. Aditi, mother of Mitra and Varuna, purifies like heaven and earth with milk. The two kings of the waters sit as on a chariot standing firm. The closing line asks them to guard Nrimedha and Sumedha from distress.
ई॒जा॒नमिद्द्यौर्गू॒र्ताव॑सुरीजा॒नं भूमि॑र॒भि प्र॑भू॒षणि॑ ।
ई॒जा॒नं दे॒वाव॒श्विना॑व॒भि सु॒म्नैर॑वर्धताम्
ījānamiddyaurgūrtāvasurījānaṃ bhūmirabhi prabhūṣaṇi |
ījānaṃ devāvaśvināvabhi sumnairavardhatām
ता वां॑ मित्रावरुणा धार॒यत्क्षि॑ती सुषु॒म्नेषि॑त॒त्वता॑ यजामसि ।
यु॒वोः क्रा॒णाय॑ स॒ख्यैर॒भि ष्या॑म र॒क्षस॑ः
tā vāṃ mitrāvaruṇā dhārayatkṣitī suṣumneṣitatvatā yajāmasi |
yuvoḥ krāṇāya sakhyairabhi ṣyāma rakṣasaḥ
अधा॑ चि॒न्नु यद्दिधि॑षामहे वाम॒भि प्रि॒यं रेक्ण॒ः पत्य॑मानाः ।
द॒द्वाँ वा॒ यत्पुष्य॑ति॒ रेक्ण॒ः सम्वा॑र॒न्नकि॑रस्य म॒घानि॑
adhā cinnu yaddidhiṣāmahe vāmabhi priyaṃ rekṇaḥ patyamānāḥ |
dadvām̐ vā yatpuṣyati rekṇaḥ samvārannakirasya maghāni
अ॒साव॒न्यो अ॑सुर सूयत॒ द्यौस्त्वं विश्वे॑षां वरुणासि॒ राजा॑ ।
मू॒र्धा रथ॑स्य चाक॒न्नैताव॒तैन॑सान्तक॒ध्रुक्
asāvanyo asura sūyata dyaustvaṃ viśveṣāṃ varuṇāsi rājā |
mūrdhā rathasya cākannaitāvatainasāntakadhruk
अ॒स्मिन्स्वे॒३॒॑तच्छक॑पूत॒ एनो॑ हि॒ते मि॒त्रे निग॑तान्हन्ति वी॒रान् ।
अ॒वोर्वा॒ यद्धात्त॒नूष्वव॑ः प्रि॒यासु॑ य॒ज्ञिया॒स्वर्वा॑
asminsvetacchakapūta eno hite mitre nigatānhanti vīrān |
avorvā yaddhāttanūṣvavaḥ priyāsu yajñiyāsvarvā
यु॒वोर्हि मा॒तादि॑तिर्विचेतसा॒ द्यौर्न भूमि॒ः पय॑सा पुपू॒तनि॑ ।
अव॑ प्रि॒या दि॑दिष्टन॒ सूरो॑ निनिक्त र॒श्मिभि॑ः
yuvorhi mātāditirvicetasā dyaurna bhūmiḥ payasā pupūtani |
ava priyā didiṣṭana sūro ninikta raśmibhiḥ
यु॒वं ह्य॑प्न॒राजा॒वसी॑दतं॒ तिष्ठ॒द्रथं॒ न धू॒र्षदं॑ वन॒र्षद॑म् ।
ता न॑ः कणूक॒यन्ती॑र्नृ॒मेध॑स्तत्रे॒ अंह॑सः सु॒मेध॑स्तत्रे॒ अंह॑सः
yuvaṃ hyapnarājāvasīdataṃ tiṣṭhadrathaṃ na dhūrṣadaṃ vanarṣadam |
tā naḥ kaṇūkayantīrnṛmedhastatre aṃhasaḥ sumedhastatre aṃhasaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)