Mandala 10

Sukta 131: Indra the good protector, healed by Sarasvati

Rishi: सुकीर्तिः काक्षीवतः · Devata: इन्द्रः, ४-५ अश्विनौ · Metre: त्रिष्टुप्, ४ अनुष्टुप्

7 verses · 131 of 191

What happens in this chapter

Indra the good protector, healed by Sarasvati

Sukirti Kakshivata praises Indra in trishtubh, with two verses to the Ashvins. Indra is asked to drive away all foes, east, west, north and south, so that we may rejoice in his wide shelter. As barley farmers reap the barley in order, may he provide food for those who bring the barhis with reverence. The Ashvins, lords of splendour, drank the surama with Namuchi the Asura and helped Indra in his deeds; as parents a son, they aided him, and Sarasvati healed Maghavan. The sukta closes with Indra as Sutraman, the good protector: may he be gracious, drive off hatred and give fearlessness.

131.1

अप॒ प्राच॑ इन्द्र॒ विश्वाँ॑ अ॒मित्रा॒नपापा॑चो अभिभूते नुदस्व ।
अपोदी॑चो॒ अप॑ शूराध॒राच॑ उ॒रौ यथा॒ तव॒ शर्म॒न्मदे॑म

apa prāca indra viśvām̐ amitrānapāpāco abhibhūte nudasva |
apodīco apa śūrādharāca urau yathā tava śarmanmadema

131.2

कु॒विद॒ङ्ग यव॑मन्तो॒ यवं॑ चि॒द्यथा॒ दान्त्य॑नुपू॒र्वं वि॒यूय॑ ।
इ॒हेहै॑षां कृणुहि॒ भोज॑नानि॒ ये ब॒र्हिषो॒ नमो॑वृक्तिं॒ न ज॒ग्मुः

kuvidaṅga yavamanto yavaṃ cidyathā dāntyanupūrvaṃ viyūya |
ihehaiṣāṃ kṛṇuhi bhojanāni ye barhiṣo namovṛktiṃ na jagmuḥ

131.3

न॒हि स्थूर्यृ॑तु॒था या॒तमस्ति॒ नोत श्रवो॑ विविदे संग॒मेषु॑ ।
ग॒व्यन्त॒ इन्द्रं॑ स॒ख्याय॒ विप्रा॑ अश्वा॒यन्तो॒ वृष॑णं वा॒जय॑न्तः

nahi sthūryṛtuthā yātamasti nota śravo vivide saṃgameṣu |
gavyanta indraṃ sakhyāya viprā aśvāyanto vṛṣaṇaṃ vājayantaḥ

131.4

यु॒वं सु॒राम॑मश्विना॒ नमु॑चावासु॒रे सचा॑ ।
वि॒पि॒पा॒ना शु॑भस्पती॒ इन्द्रं॒ कर्म॑स्वावतम्

yuvaṃ surāmamaśvinā namucāvāsure sacā |
vipipānā śubhaspatī indraṃ karmasvāvatam

131.5

पु॒त्रमि॑व पि॒तरा॑व॒श्विनो॒भेन्द्रा॒वथु॒ः काव्यै॑र्दं॒सना॑भिः ।
यत्सु॒रामं॒ व्यपि॑ब॒ः शची॑भि॒ः सर॑स्वती त्वा मघवन्नभिष्णक्

putramiva pitarāvaśvinobhendrāvathuḥ kāvyairdaṃsanābhiḥ |
yatsurāmaṃ vyapibaḥ śacībhiḥ sarasvatī tvā maghavannabhiṣṇak

131.6

इन्द्र॑ः सु॒त्रामा॒ स्ववाँ॒ अवो॑भिः सुमृळी॒को भ॑वतु वि॒श्ववे॑दाः ।
बाध॑तां॒ द्वेषो॒ अभ॑यं कृणोतु सु॒वीर्य॑स्य॒ पत॑यः स्याम

indraḥ sutrāmā svavām̐ avobhiḥ sumṛḻīko bhavatu viśvavedāḥ |
bādhatāṃ dveṣo abhayaṃ kṛṇotu suvīryasya patayaḥ syāma

131.7

तस्य॑ व॒यं सु॑म॒तौ य॒ज्ञिय॒स्यापि॑ भ॒द्रे सौ॑मन॒से स्या॑म ।
स सु॒त्रामा॒ स्ववाँ॒ इन्द्रो॑ अ॒स्मे आ॒राच्चि॒द्द्वेष॑ः सनु॒तर्यु॑योतु

tasya vayaṃ sumatau yajñiyasyāpi bhadre saumanase syāma |
sa sutrāmā svavām̐ indro asme ārācciddveṣaḥ sanutaryuyotu

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)