वसुं॒ न चि॒त्रम॑हसं गृणीषे वा॒मं शेव॒मति॑थिमद्विषे॒ण्यम् ।
स रा॑सते शु॒रुधो॑ वि॒श्वधा॑यसो॒ऽग्निर्होता॑ गृ॒हप॑तिः सु॒वीर्य॑म्
vasuṃ na citramahasaṃ gṛṇīṣe vāmaṃ śevamatithimadviṣeṇyam |
sa rāsate śurudho viśvadhāyaso'gnirhotā gṛhapatiḥ suvīryam
Rishi: चित्रमहा वासिष्ठः · Devata: अग्निः · Metre: जगती, १, ५ त्रिष्टुप्
8 verses · 122 of 191
Chitramaha Vasishtha praises Agni in jagati and trishtubh. He sings Agni as bright as wealth, the dear guest, the hota and master of the house who gives strength and offspring. Agni, knowing all paths, is asked to welcome the hymn and open a way for the one who prays. Going round the seven abodes, the immortal gives to the generous. The Maruts adorned him in the giver's house; the Bhrigus made him shine with praise. At each dawning men made him their messenger. The Vasishthas have called on him in the assemblies; may he hold wealth among the yajamanas and guard us always.
वसुं॒ न चि॒त्रम॑हसं गृणीषे वा॒मं शेव॒मति॑थिमद्विषे॒ण्यम् ।
स रा॑सते शु॒रुधो॑ वि॒श्वधा॑यसो॒ऽग्निर्होता॑ गृ॒हप॑तिः सु॒वीर्य॑म्
vasuṃ na citramahasaṃ gṛṇīṣe vāmaṃ śevamatithimadviṣeṇyam |
sa rāsate śurudho viśvadhāyaso'gnirhotā gṛhapatiḥ suvīryam
जु॒षा॒णो अ॑ग्ने॒ प्रति॑ हर्य मे॒ वचो॒ विश्वा॑नि वि॒द्वान्व॒युना॑नि सुक्रतो ।
घृत॑निर्णि॒ग्ब्रह्म॑णे गा॒तुमेर॑य॒ तव॑ दे॒वा अ॑जनय॒न्ननु॑ व्र॒तम्
juṣāṇo agne prati harya me vaco viśvāni vidvānvayunāni sukrato |
ghṛtanirṇigbrahmaṇe gātumeraya tava devā ajanayannanu vratam
स॒प्त धामा॑नि परि॒यन्नम॑र्त्यो॒ दाश॑द्दा॒शुषे॑ सु॒कृते॑ मामहस्व ।
सु॒वीरे॑ण र॒यिणा॑ग्ने स्वा॒भुवा॒ यस्त॒ आन॑ट् स॒मिधा॒ तं जु॑षस्व
sapta dhāmāni pariyannamartyo dāśaddāśuṣe sukṛte māmahasva |
suvīreṇa rayiṇāgne svābhuvā yasta ānaṭ samidhā taṃ juṣasva
य॒ज्ञस्य॑ के॒तुं प्र॑थ॒मं पु॒रोहि॑तं ह॒विष्म॑न्त ईळते स॒प्त वा॒जिन॑म् ।
शृ॒ण्वन्त॑म॒ग्निं घृ॒तपृ॑ष्ठमु॒क्षणं॑ पृ॒णन्तं॑ दे॒वं पृ॑ण॒ते सु॒वीर्य॑म्
yajñasya ketuṃ prathamaṃ purohitaṃ haviṣmanta īḻate sapta vājinam |
śṛṇvantamagniṃ ghṛtapṛṣṭhamukṣaṇaṃ pṛṇantaṃ devaṃ pṛṇate suvīryam
त्वं दू॒तः प्र॑थ॒मो वरे॑ण्य॒ः स हू॒यमा॑नो अ॒मृता॑य मत्स्व ।
त्वां म॑र्जयन्म॒रुतो॑ दा॒शुषो॑ गृ॒हे त्वां स्तोमे॑भि॒र्भृग॑वो॒ वि रु॑रुचुः
tvaṃ dūtaḥ prathamo vareṇyaḥ sa hūyamāno amṛtāya matsva |
tvāṃ marjayanmaruto dāśuṣo gṛhe tvāṃ stomebhirbhṛgavo vi rurucuḥ
इषं॑ दु॒हन्सु॒दुघां॑ वि॒श्वधा॑यसं यज्ञ॒प्रिये॒ यज॑मानाय सुक्रतो ।
अग्ने॑ घृ॒तस्नु॒स्त्रिरृ॒तानि॒ दीद्य॑द्व॒र्तिर्य॒ज्ञं प॑रि॒यन्सु॑क्रतूयसे
iṣaṃ duhansudughāṃ viśvadhāyasaṃ yajñapriye yajamānāya sukrato |
agne ghṛtasnustrirṛtāni dīdyadvartiryajñaṃ pariyansukratūyase
त्वामिद॒स्या उ॒षसो॒ व्यु॑ष्टिषु दू॒तं कृ॑ण्वा॒ना अ॑यजन्त॒ मानु॑षाः ।
त्वां दे॒वा म॑ह॒याय्या॑य वावृधु॒राज्य॑मग्ने निमृ॒जन्तो॑ अध्व॒रे
tvāmidasyā uṣaso vyuṣṭiṣu dūtaṃ kṛṇvānā ayajanta mānuṣāḥ |
tvāṃ devā mahayāyyāya vāvṛdhurājyamagne nimṛjanto adhvare
नि त्वा॒ वसि॑ष्ठा अह्वन्त वा॒जिनं॑ गृ॒णन्तो॑ अग्ने वि॒दथे॑षु वे॒धस॑ः ।
रा॒यस्पोषं॒ यज॑मानेषु धारय यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒ः सदा॑ नः
ni tvā vasiṣṭhā ahvanta vājinaṃ gṛṇanto agne vidatheṣu vedhasaḥ |
rāyaspoṣaṃ yajamāneṣu dhāraya yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)