गाय॑न्ति त्वा गाय॒त्रिणोऽर्च॑न्त्य॒र्कम॒र्किण॑ः ।
ब्र॒ह्माण॑स्त्वा शतक्रत॒ उद्वं॒शमि॑व येमिरे
gāyanti tvā gāyatriṇo'rcantyarkamarkiṇaḥ |
brahmāṇastvā śatakrata udvaṃśamiva yemire
Rishi: मधुच्छन्दा वैश्वामित्रः · Devata: इन्द्रः · Metre: अनुष्टुप्
12 verses · 10 of 191
The gayatri singers sing to Indra and the chanters chant; the brahmanas raise him up like a bamboo pole. Madhuchchhandas Vaishvamitra closes his own run of suktas here in anushtubh. Yoke your long-maned bays, Indra, and come to our songs. Indra, whose ears hear everything, is asked to take this praise close, to open the stall of cows, to win the waters full of light. Neither heaven nor earth can contain him. In verse 11 he is called Kaushika, of the line of Kushika, and the poet asks for a new life span and to be made a rishi who wins a thousand.
गाय॑न्ति त्वा गाय॒त्रिणोऽर्च॑न्त्य॒र्कम॒र्किण॑ः ।
ब्र॒ह्माण॑स्त्वा शतक्रत॒ उद्वं॒शमि॑व येमिरे
gāyanti tvā gāyatriṇo'rcantyarkamarkiṇaḥ |
brahmāṇastvā śatakrata udvaṃśamiva yemire
यत्सानो॒ः सानु॒मारु॑ह॒द्भूर्यस्प॑ष्ट॒ कर्त्व॑म् ।
तदिन्द्रो॒ अर्थं॑ चेतति यू॒थेन॑ वृ॒ष्णिरे॑जति
yatsānoḥ sānumāruhadbhūryaspaṣṭa kartvam |
tadindro arthaṃ cetati yūthena vṛṣṇirejati
यु॒क्ष्वा हि के॒शिना॒ हरी॒ वृष॑णा कक्ष्य॒प्रा ।
अथा॑ न इन्द्र सोमपा गि॒रामुप॑श्रुतिं चर
yukṣvā hi keśinā harī vṛṣaṇā kakṣyaprā |
athā na indra somapā girāmupaśrutiṃ cara
एहि॒ स्तोमाँ॑ अ॒भि स्व॑रा॒भि गृ॑णी॒ह्या रु॑व ।
ब्रह्म॑ च नो वसो॒ सचेन्द्र॑ य॒ज्ञं च॑ वर्धय
ehi stomām̐ abhi svarābhi gṛṇīhyā ruva |
brahma ca no vaso sacendra yajñaṃ ca vardhaya
उ॒क्थमिन्द्रा॑य॒ शंस्यं॒ वर्ध॑नं पुरुनि॒ष्षिधे॑ ।
श॒क्रो यथा॑ सु॒तेषु॑ णो रा॒रण॑त्स॒ख्येषु॑ च
ukthamindrāya śaṃsyaṃ vardhanaṃ puruniṣṣidhe |
śakro yathā suteṣu ṇo rāraṇatsakhyeṣu ca
तमित्स॑खि॒त्व ई॑महे॒ तं रा॒ये तं सु॒वीर्ये॑ ।
स श॒क्र उ॒त न॑ः शक॒दिन्द्रो॒ वसु॒ दय॑मानः
tamitsakhitva īmahe taṃ rāye taṃ suvīrye |
sa śakra uta naḥ śakadindro vasu dayamānaḥ
सु॒वि॒वृतं॑ सुनि॒रज॒मिन्द्र॒ त्वादा॑त॒मिद्यश॑ः ।
गवा॒मप॑ व्र॒जं वृ॑धि कृणु॒ष्व राधो॑ अद्रिवः
suvivṛtaṃ sunirajamindra tvādātamidyaśaḥ |
gavāmapa vrajaṃ vṛdhi kṛṇuṣva rādho adrivaḥ
न॒हि त्वा॒ रोद॑सी उ॒भे ऋ॑घा॒यमा॑ण॒मिन्व॑तः ।
जेष॒ः स्व॑र्वतीर॒पः सं गा अ॒स्मभ्यं॑ धूनुहि
nahi tvā rodasī ubhe ṛghāyamāṇaminvataḥ |
jeṣaḥ svarvatīrapaḥ saṃ gā asmabhyaṃ dhūnuhi
आश्रु॑त्कर्ण श्रु॒धी हवं॒ नू चि॑द्दधिष्व मे॒ गिर॑ः ।
इन्द्र॒ स्तोम॑मि॒मं मम॑ कृ॒ष्वा यु॒जश्चि॒दन्त॑रम्
āśrutkarṇa śrudhī havaṃ nū ciddadhiṣva me giraḥ |
indra stomamimaṃ mama kṛṣvā yujaścidantaram
वि॒द्मा हि त्वा॒ वृष॑न्तमं॒ वाजे॑षु हवन॒श्रुत॑म् ।
वृष॑न्तमस्य हूमह ऊ॒तिं स॑हस्र॒सात॑माम्
vidmā hi tvā vṛṣantamaṃ vājeṣu havanaśrutam |
vṛṣantamasya hūmaha ūtiṃ sahasrasātamām
आ तू न॑ इन्द्र कौशिक मन्दसा॒नः सु॒तं पि॑ब ।
नव्य॒मायु॒ः प्र सू ति॑र कृ॒धी स॑हस्र॒सामृषि॑म्
ā tū na indra kauśika mandasānaḥ sutaṃ piba |
navyamāyuḥ pra sū tira kṛdhī sahasrasāmṛṣim
परि॑ त्वा गिर्वणो॒ गिर॑ इ॒मा भ॑वन्तु वि॒श्वत॑ः ।
वृ॒द्धायु॒मनु॒ वृद्ध॑यो॒ जुष्टा॑ भवन्तु॒ जुष्ट॑यः
pari tvā girvaṇo gira imā bhavantu viśvataḥ |
vṛddhāyumanu vṛddhayo juṣṭā bhavantu juṣṭayaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)