सुनहु उदार परम रघुनायक । सुन्दर अगम सुगम बर-दायक ॥
देहु एक बर माँगउँ स्वामी । जद्यपि जानत अन्तरजामी ॥
sunahu udāra parama raghunāyaka | sundara agama sugama bara-dāyaka ||
dehu eka bara mām̐gaum̐ svāmī | jadyapi jānata antarajāmī ||
6 verses · 42 of 46
Listen, most generous Raghunayak, says Narada: grant one boon I ask, though you know it already. Rama replies: what thing is so dear to me that you could not ask it? Nothing is withheld from my devotee. Then Narada, delighted, makes his bold request. Though the Lord has many names and the Veda says each is greater than the other, let the name Rama be greater than all, a hunter for the flocks of sins. Your bhakti is the full-moon night; let the name Rama be its moon and the other names the clear stars, shining in the sky of the devotee's heart. The ocean of mercy says so be it, and Narada, overjoyed, bows his head at the Lord's feet.
सुनहु उदार परम रघुनायक । सुन्दर अगम सुगम बर-दायक ॥
देहु एक बर माँगउँ स्वामी । जद्यपि जानत अन्तरजामी ॥
sunahu udāra parama raghunāyaka | sundara agama sugama bara-dāyaka ||
dehu eka bara mām̐gaum̐ svāmī | jadyapi jānata antarajāmī ||
जानहु मुनि तुम्ह मोर सुभाऊ । जन सन कबहुँ कि करउँ दुराऊ ॥
कवन बस्तु असि प्रिय मोहि लागी । जो मुनिबर न सकहु तुम्ह मागी ॥
jānahu muni tumha mora subhāū | jana sana kabahum̐ ki karaum̐ durāū ||
kavana bastu asi priya mohi lāgī | jo munibara na sakahu tumha māgī ||
जन कहँ कछु अदेय नहिं मोरें । अस बिस्वास तजहु जनि भोरें ॥
तब नारद बोले हरषाई । अस बर माँगउँ करउँ ढिठाई ॥
jana kaham̐ kachu adeya nahiṃ moreṃ | asa bisvāsa tajahu jani bhoreṃ ||
taba nārada bole haraṣāī | asa bara mām̐gaum̐ karaum̐ ḍhiṭhāī ||
जद्यपि प्रभु के नाम अनेका । श्रुति कह अधिक एक तेँ एका ॥
राम सकल नामन्ह ते अधिका । होउ नाथ अघ-खग-गन-बधिका ॥
jadyapi prabhu ke nāma anekā | śruti kaha adhika eka tem̐ ekā ||
rāma sakala nāmanha te adhikā | hou nātha agha-khaga-gana-badhikā ||
राका रजनी भगति तव, राम नाम लाइ सोम ।
अपर नाम उडुगन बिमल, बसहु भगत-उर-ब्योम ॥
rākā rajanī bhagati tava, rāma nāma lāi soma |
apara nāma uḍugana bimala, basahu bhagata-ura-byoma ||
एवमस्तु मुनि सन कहेउ, कृपासिन्धु रघुनाथ ।
तब नारद मन हरष अति, प्रभु-पद नायउ माथ ॥
evamastu muni sana kaheu, kṛpāsindhu raghunātha |
taba nārada mana haraṣa ati, prabhu-pada nāyau mātha ||
Text source: Wikisource · Public domain (Tulsidas, 16th c.; 1925 edition, Wikisource PD-1996 tag); transcription CC BY-SA 4.0