ततो हतान् राक्षसपुङ्गवांस्तान्
देवान्तकादित्रिशिरोऽतिकायान् ।
रक्षोगणास्तत्र हतावशिष्टा-
स्ते रावणाय त्वरिताः शशंसुः
tato hatān rākṣasapuṅgavāṃstān
devāntakāditriśiro'tikāyān |
rakṣogaṇāstatra hatāvaśiṣṭā-
ste rāvaṇāya tvaritāḥ śaśaṃsuḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे त्रिसप्ततितमः सर्गः ॥ ७३ ॥
74 verses · 73 of 128
The surviving rakshasas tell Ravana that Devantaka, Trishira, Atikaya and the rest are dead. Indrajit consoles him: while I live, father, do not despair; today I will kill Rama and Lakshmana. He mounts a chariot like Indra's and rides out with a great host. On the battlefield he makes offerings into the fire with mantras, seizing a live black goat by the neck, and the smokeless flame rises, foretelling victory. Then, invisible in the sky, he rains arrows, spears, swords and axes on the vanaras, striking down Sugriva, Angada, Jambavan, Nila and many more. Finally he covers Rama and Lakshmana with the Brahma astra. Honouring Brahma, the brothers allow it to strike them and fall. Indrajit returns to Lanka acclaimed.
ततो हतान् राक्षसपुङ्गवांस्तान्
देवान्तकादित्रिशिरोऽतिकायान् ।
रक्षोगणास्तत्र हतावशिष्टा-
स्ते रावणाय त्वरिताः शशंसुः
tato hatān rākṣasapuṅgavāṃstān
devāntakāditriśiro'tikāyān |
rakṣogaṇāstatra hatāvaśiṣṭā-
ste rāvaṇāya tvaritāḥ śaśaṃsuḥ
ततो हतांस्तान् सहसा निशम्य
राजा महाबाष्पपरिप्लुताक्षः ।
पुत्रक्षयं भ्रातृवधं च घोरं
विचिन्त्य राजा विपुलं प्रदध्यौ
tato hatāṃstān sahasā niśamya
rājā mahābāṣpapariplutākṣaḥ |
putrakṣayaṃ bhrātṛvadhaṃ ca ghoraṃ
vicintya rājā vipulaṃ pradadhyau
ततस्तु राजानमुदीक्ष्य दीनं
शोकार्णवे सम्परिपुप्लुवानम् ।
रथर्षभो राक्षसराजसूनु-
स्तमिन्द्रजिद् वाक्यमिदं बभाषे
tatastu rājānamudīkṣya dīnaṃ
śokārṇave samparipupluvānam |
ratharṣabho rākṣasarājasūnu-
stamindrajid vākyamidaṃ babhāṣe
न तात मोहं परिगन्तुमर्हसे
यत्रेन्द्रजिज्जीवति नैर्ऋतेश ।
नेन्द्रारिबाणाभिहतो हि कश्चित्
प्राणान् समर्थः समरेऽभिपातुम्
na tāta mohaṃ parigantumarhase
yatrendrajijjīvati nairṛteśa |
nendrāribāṇābhihato hi kaścit
prāṇān samarthaḥ samare'bhipātum
पश्याद्य रामं सह लक्ष्मणेन
मद्बाणनिर्भिन्नविकीर्णदेहम् ।
गतायुषं भूमितले शयानं
शितैः शरैराचितसर्वगात्रम्
paśyādya rāmaṃ saha lakṣmaṇena
madbāṇanirbhinnavikīrṇadeham |
gatāyuṣaṃ bhūmitale śayānaṃ
śitaiḥ śarairācitasarvagātram
इमां प्रतिज्ञां शृणु शक्रशत्रोः
सुनिश्चितां पौरुषदैवयुक्ताम् ।
अद्यैव रामं सह लक्ष्मणेन
संतर्पयिष्यामि शरैरमोघैः
imāṃ pratijñāṃ śṛṇu śakraśatroḥ
suniścitāṃ pauruṣadaivayuktām |
adyaiva rāmaṃ saha lakṣmaṇena
saṃtarpayiṣyāmi śarairamoghaiḥ
अद्येन्द्रवैवस्वतविष्णुरुद्र-
साध्याश्च वैश्वानरचन्द्रसूर्याः ।
द्रक्ष्यन्ति मे विक्रममप्रमेयं
विष्णोरिवोग्रं बलियज्ञवाटे
adyendravaivasvataviṣṇurudra-
sādhyāśca vaiśvānaracandrasūryāḥ |
drakṣyanti me vikramamaprameyaṃ
viṣṇorivograṃ baliyajñavāṭe
स एवमुक्त्वा त्रिदशेन्द्रशत्रु-
रापृच्छ्य राजानमदीनसत्त्वः ।
समारुरोहानिलतुल्यवेगं
रथं खरश्रेष्ठसमाधियुक्तम्
sa evamuktvā tridaśendraśatru-
rāpṛcchya rājānamadīnasattvaḥ |
samārurohānilatulyavegaṃ
rathaṃ kharaśreṣṭhasamādhiyuktam
समास्थाय महातेजा रथं हरिरथोपमम् ।
जगाम सहसा तत्र यत्र युद्धमरिंदमः
samāsthāya mahātejā rathaṃ harirathopamam |
jagāma sahasā tatra yatra yuddhamariṃdamaḥ
तं प्रस्थितं महात्मानमनुजग्मुर्महाबलाः ।
संहर्षमाणा बहवो धनुःप्रवरपाणयः
taṃ prasthitaṃ mahātmānamanujagmurmahābalāḥ |
saṃharṣamāṇā bahavo dhanuḥpravarapāṇayaḥ
गजस्कन्धगताः केचित् केचित् परमवाजिभिः ।
व्याघ्रवृश्चिकमार्जारखरोष्ट्रैश्च भुजङ्गमैः
gajaskandhagatāḥ kecit kecit paramavājibhiḥ |
vyāghravṛścikamārjārakharoṣṭraiśca bhujaṅgamaiḥ
वराहैः श्वापदैः सिंहैर्जम्बुकैः पर्वतोपमैः ।
काकहंसमयूरैश्च राक्षसा भीमविक्रमाः
varāhaiḥ śvāpadaiḥ siṃhairjambukaiḥ parvatopamaiḥ |
kākahaṃsamayūraiśca rākṣasā bhīmavikramāḥ
प्रासपट्टिशनिस्त्रिंशपरश्वधगदाधराः ।
भुशुण्डिमुद्गरायष्टिशतघ्नीपरिघायुधाः
prāsapaṭṭiśanistriṃśaparaśvadhagadādharāḥ |
bhuśuṇḍimudgarāyaṣṭiśataghnīparighāyudhāḥ
स शङ्खनिनदैः पूर्णैर्भेरीणां चापि निःस्वनैः ।
जगाम त्रिदशेन्द्रारिराजिं वेगेन वीर्यवान्
sa śaṅkhaninadaiḥ pūrṇairbherīṇāṃ cāpi niḥsvanaiḥ |
jagāma tridaśendrārirājiṃ vegena vīryavān
स शङ्खशशिवर्णेन छत्रेण रिपुसूदनः ।
रराज प्रतिपूर्णेन नभश्चन्द्रमसा यथा
sa śaṅkhaśaśivarṇena chatreṇa ripusūdanaḥ |
rarāja pratipūrṇena nabhaścandramasā yathā
वीज्यमानस्ततो वीरो हैमैर्हेमविभूषणः ।
चारुचामरमुख्यैश्च मुख्यः सर्वधनुष्मताम्
vījyamānastato vīro haimairhemavibhūṣaṇaḥ |
cārucāmaramukhyaiśca mukhyaḥ sarvadhanuṣmatām
स तु दृष्ट्वा विनिर्यान्तं बलेन महता वृतम् ।
राक्षसाधिपतिः श्रीमान् रावणः पुत्रमब्रवीत्
sa tu dṛṣṭvā viniryāntaṃ balena mahatā vṛtam |
rākṣasādhipatiḥ śrīmān rāvaṇaḥ putramabravīt
त्वमप्रतिरथः पुत्र त्वया वै वासवो जितः ।
किं पुनर्मानुषं धृष्यं निहनिष्यसि राघवम्
tvamapratirathaḥ putra tvayā vai vāsavo jitaḥ |
kiṃ punarmānuṣaṃ dhṛṣyaṃ nihaniṣyasi rāghavam
तथोक्तो राक्षसेन्द्रेण प्रत्यगृह्णान्महाशिषः ।
ततस्त्विन्द्रजिता लङ्का सूर्यप्रतिमतेजसा
tathokto rākṣasendreṇa pratyagṛhṇānmahāśiṣaḥ |
tatastvindrajitā laṅkā sūryapratimatejasā
रराजाप्रतिवीर्येण द्यौरिवार्केण भास्वता ।
स सम्प्राप्य महातेजा युद्धभूमिमरिंदमः
rarājāprativīryeṇa dyaurivārkeṇa bhāsvatā |
sa samprāpya mahātejā yuddhabhūmimariṃdamaḥ
स्थापयामास रक्षांसि रथं प्रति समन्ततः ।
ततस्तु हुतभोक्तारं हुतभुक्सदृशप्रभः
sthāpayāmāsa rakṣāṃsi rathaṃ prati samantataḥ |
tatastu hutabhoktāraṃ hutabhuksadṛśaprabhaḥ
जुहुवे राक्षसश्रेष्ठो विधिवन्मन्त्रसत्तमैः ।
स हविर्लाजसत्कारैर्माल्यगन्धपुरस्कृतैः
juhuve rākṣasaśreṣṭho vidhivanmantrasattamaiḥ |
sa havirlājasatkārairmālyagandhapuraskṛtaiḥ
जुहुवे पावकं तत्र राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ।
शस्त्राणि शरपत्राणि समिधोऽथ बिभीतकाः
juhuve pāvakaṃ tatra rākṣasendraḥ pratāpavān |
śastrāṇi śarapatrāṇi samidho'tha bibhītakāḥ
लोहितानि च वासांसि स्रुवं कार्ष्णायसं तथा ।
स तत्राग्निं समास्तीर्य शरपत्रैः सतोमरैः
lohitāni ca vāsāṃsi sruvaṃ kārṣṇāyasaṃ tathā |
sa tatrāgniṃ samāstīrya śarapatraiḥ satomaraiḥ
छागस्य कृष्णवर्णस्य गलं जग्राह जीवतः ।
सकृदेव समिद्धस्य विधूमस्य महार्चिषः
chāgasya kṛṣṇavarṇasya galaṃ jagrāha jīvataḥ |
sakṛdeva samiddhasya vidhūmasya mahārciṣaḥ
बभूवुस्तानि लिङ्गानि विजयं यान्यदर्शयन् ।
प्रदक्षिणावर्तशिखस्तप्तकाञ्चनसंनिभः
babhūvustāni liṅgāni vijayaṃ yānyadarśayan |
pradakṣiṇāvartaśikhastaptakāñcanasaṃnibhaḥ
हविस्तत् प्रतिजग्राह पावकः स्वयमुत्थितः ।
सोऽस्त्रमाहारयामास ब्राह्ममस्त्रविशारदः
havistat pratijagrāha pāvakaḥ svayamutthitaḥ |
so'stramāhārayāmāsa brāhmamastraviśāradaḥ
धनुश्चात्मरथं चैव सर्वं तत्राभ्यमन्त्रयत् ।
तस्मिन्नाहूयमानेऽस्त्रे हूयमाने च पावके ।
सार्कग्रहेन्दुनक्षत्रं वितत्रास नभस्थलम्
dhanuścātmarathaṃ caiva sarvaṃ tatrābhyamantrayat |
tasminnāhūyamāne'stre hūyamāne ca pāvake |
sārkagrahendunakṣatraṃ vitatrāsa nabhasthalam
स पावकं पावकदीप्ततेजा
हुत्वा महेन्द्रप्रतिमप्रभावः ।
सचापबाणासिरथाश्वसूतः
खेऽन्तर्दधेऽऽत्मानमचिन्त्यवीर्यः
sa pāvakaṃ pāvakadīptatejā
hutvā mahendrapratimaprabhāvaḥ |
sacāpabāṇāsirathāśvasūtaḥ
khe'ntardadhe''tmānamacintyavīryaḥ
ततो हयरथाकीर्णं पताकाध्वजशोभितम् ।
निर्ययौ राक्षसबलं नर्दमानं युयुत्सया
tato hayarathākīrṇaṃ patākādhvajaśobhitam |
niryayau rākṣasabalaṃ nardamānaṃ yuyutsayā
ते शरैर्बहुभिश्चित्रैस्तीक्ष्णवेगैरलंकृतैः ।
तोमरैरङ्कुशैश्चापि वानराञ्जघ्नुराहवे
te śarairbahubhiścitraistīkṣṇavegairalaṃkṛtaiḥ |
tomarairaṅkuśaiścāpi vānarāñjaghnurāhave
रावणिस्तु सुसंक्रुद्धस्तान् निरीक्ष्य निशाचरान् ।
हृष्टा भवन्तो युध्यन्तु वानराणां जिघांसया
rāvaṇistu susaṃkruddhastān nirīkṣya niśācarān |
hṛṣṭā bhavanto yudhyantu vānarāṇāṃ jighāṃsayā
ततस्ते राक्षसाः सर्वे गर्जन्तो जयकांक्षिणः ।
अभ्यवर्षंस्ततो घोरं वानरान् शरवृष्टिभिः
tataste rākṣasāḥ sarve garjanto jayakāṃkṣiṇaḥ |
abhyavarṣaṃstato ghoraṃ vānarān śaravṛṣṭibhiḥ
स तु नालीकनाराचैर्गदाभिर्मुसलैरपि ।
रक्षोभिः संवृतः संख्ये वानरान् विचकर्ष ह
sa tu nālīkanārācairgadābhirmusalairapi |
rakṣobhiḥ saṃvṛtaḥ saṃkhye vānarān vicakarṣa ha
ते वध्यमानाः समरे वानराः पादपायुधाः ।
अभ्यवर्षन्त सहसा रावणिं शैलपादपैः
te vadhyamānāḥ samare vānarāḥ pādapāyudhāḥ |
abhyavarṣanta sahasā rāvaṇiṃ śailapādapaiḥ
इन्द्रजित् तु तदा क्रुद्धो महातेजा महाबलः ।
वानराणां शरीराणि व्यधमद् रावणात्मजः
indrajit tu tadā kruddho mahātejā mahābalaḥ |
vānarāṇāṃ śarīrāṇi vyadhamad rāvaṇātmajaḥ
शरेणैकेन च हरीन् नव पञ्च च सप्त च ।
बिभेद समरे क्रुद्धो राक्षसान् सम्प्रहर्षयन्
śareṇaikena ca harīn nava pañca ca sapta ca |
bibheda samare kruddho rākṣasān sampraharṣayan
स शरैः सूर्यसंकाशैः शातकुम्भविभूषणैः ।
वानरान् समरे वीरः प्रममाथ सुदुर्जयः
sa śaraiḥ sūryasaṃkāśaiḥ śātakumbhavibhūṣaṇaiḥ |
vānarān samare vīraḥ pramamātha sudurjayaḥ
ते भिन्नगात्राः समरे वानराः शरपीडिताः ।
पेतुर्मथितसंकल्पाः सुरैरिव महासुराः
te bhinnagātrāḥ samare vānarāḥ śarapīḍitāḥ |
peturmathitasaṃkalpāḥ surairiva mahāsurāḥ
ते तपन्तमिवादित्यं घोरैर्बाणगभस्तिभिः ।
अभ्यधावन्त संक्रुद्धाः संयुगे वानरर्षभाः
te tapantamivādityaṃ ghorairbāṇagabhastibhiḥ |
abhyadhāvanta saṃkruddhāḥ saṃyuge vānararṣabhāḥ
ततस्तु वानराः सर्वे भिन्नदेहा विचेतसः ।
व्यथिता विद्रवन्ति स्म रुधिरेण समुक्षिताः
tatastu vānarāḥ sarve bhinnadehā vicetasaḥ |
vyathitā vidravanti sma rudhireṇa samukṣitāḥ
रामस्यार्थे पराक्रम्य वानरास्त्यक्तजीविताः ।
नर्दन्तस्तेऽनिवृत्तास्तु समरे सशिलायुधाः
rāmasyārthe parākramya vānarāstyaktajīvitāḥ |
nardantaste'nivṛttāstu samare saśilāyudhāḥ
ते द्रुमैः पर्वताग्रैश्च शिलाभिश्च प्लवंगमाः ।
अभ्यवर्षन्त समरे रावणिं समवस्थिताः
te drumaiḥ parvatāgraiśca śilābhiśca plavaṃgamāḥ |
abhyavarṣanta samare rāvaṇiṃ samavasthitāḥ
तं द्रुमाणां शिलानां च वर्षं प्राणहरं महत् ।
व्यपोहत महातेजा रावणिः समितिंजयः
taṃ drumāṇāṃ śilānāṃ ca varṣaṃ prāṇaharaṃ mahat |
vyapohata mahātejā rāvaṇiḥ samitiṃjayaḥ
ततः पावकसंकाशैः शरैराशीविषोपमैः ।
वानराणामनीकानि बिभेद समरे प्रभुः
tataḥ pāvakasaṃkāśaiḥ śarairāśīviṣopamaiḥ |
vānarāṇāmanīkāni bibheda samare prabhuḥ
अष्टादशशरैस्तीक्ष्णैः स विद्ध्वा गन्धमादनम् ।
विव्याध नवभिश्चैव नलं दूरादवस्थितम्
aṣṭādaśaśaraistīkṣṇaiḥ sa viddhvā gandhamādanam |
vivyādha navabhiścaiva nalaṃ dūrādavasthitam
सप्तभिस्तु महावीर्यो मैन्दं मर्मविदारणैः ।
पञ्चभिर्विशिखैश्चैव गजं विव्याध संयुगे
saptabhistu mahāvīryo maindaṃ marmavidāraṇaiḥ |
pañcabhirviśikhaiścaiva gajaṃ vivyādha saṃyuge
जाम्बवन्तं तु दशभिर्नीलं त्रिंशद्भिरेव च ।
सुग्रीवमृषभं चैव सोऽङ्गदं द्विविदं तथा
jāmbavantaṃ tu daśabhirnīlaṃ triṃśadbhireva ca |
sugrīvamṛṣabhaṃ caiva so'ṅgadaṃ dvividaṃ tathā
घोरैर्दत्तवरैस्तीक्ष्णैर्निष्प्राणानकरोत् तदा ।
अन्यानपि तथा मुख्यान् वानरान् बहुभिः शरैः
ghorairdattavaraistīkṣṇairniṣprāṇānakarot tadā |
anyānapi tathā mukhyān vānarān bahubhiḥ śaraiḥ
अर्दयामास संक्रुद्धः कालाग्निरिव मूर्च्छितः ।
स शरैः सूर्यसंकाशैः सुमुक्तैः शीघ्रगामिभिः
ardayāmāsa saṃkruddhaḥ kālāgniriva mūrcchitaḥ |
sa śaraiḥ sūryasaṃkāśaiḥ sumuktaiḥ śīghragāmibhiḥ
वानराणामनीकानि निर्ममन्थ महारणे ।
आकुलां वानरीं सेनां शरजालेन पीडिताम्
vānarāṇāmanīkāni nirmamantha mahāraṇe |
ākulāṃ vānarīṃ senāṃ śarajālena pīḍitām
हृष्टः स परया प्रीत्या ददर्श क्षतजोक्षिताम् ।
पुनरेव महातेजा राक्षसेन्द्रात्मजो बली
hṛṣṭaḥ sa parayā prītyā dadarśa kṣatajokṣitām |
punareva mahātejā rākṣasendrātmajo balī
संसृज्य बाणवर्षं च शस्त्रवर्षं च दारुणम् ।
ममर्द वानरानीकं परितस्त्विन्द्रजिद् बली
saṃsṛjya bāṇavarṣaṃ ca śastravarṣaṃ ca dāruṇam |
mamarda vānarānīkaṃ paritastvindrajid balī
स्वसैन्यमुत्सृज्य समेत्य तूर्णं
महाहवे वानरवाहिनीषु ।
अदृश्यमानः शरजालमुग्रं
ववर्ष नीलाम्बुधरो यथाम्बु
svasainyamutsṛjya sametya tūrṇaṃ
mahāhave vānaravāhinīṣu |
adṛśyamānaḥ śarajālamugraṃ
vavarṣa nīlāmbudharo yathāmbu
ते शक्रजिद्बाणविशीर्णदेहा
मायाहता विस्वरमुन्नदन्तः ।
रणे निपेतुर्हरयोऽद्रिकल्पा
यथेन्द्रवज्राभिहता नगेन्द्राः
te śakrajidbāṇaviśīrṇadehā
māyāhatā visvaramunnadantaḥ |
raṇe nipeturharayo'drikalpā
yathendravajrābhihatā nagendrāḥ
ते केवलं संददृशुः शिताग्रान्
बाणान् रणे वानरवाहिनीषु ।
मायाविगूढं च सुरेन्द्रशत्रुं
न चात्र तं राक्षसमप्यपश्यन्
te kevalaṃ saṃdadṛśuḥ śitāgrān
bāṇān raṇe vānaravāhinīṣu |
māyāvigūḍhaṃ ca surendraśatruṃ
na cātra taṃ rākṣasamapyapaśyan
ततः स रक्षोधिपतिर्महात्मा
सर्वा दिशो बाणगणैः शिताग्रैः ।
प्रच्छादयामास रविप्रकाशै-
र्विदारयामास च वानरेन्द्रान्
tataḥ sa rakṣodhipatirmahātmā
sarvā diśo bāṇagaṇaiḥ śitāgraiḥ |
pracchādayāmāsa raviprakāśai-
rvidārayāmāsa ca vānarendrān
स शूलनिस्त्रिंशपरश्वधानि
व्याविद्धदीप्तानलसप्रभाणि ।
सविस्फुलिङ्गोज्ज्वलपावकानि
ववर्ष तीव्रं प्लवगेन्द्रसैन्ये
sa śūlanistriṃśaparaśvadhāni
vyāviddhadīptānalasaprabhāṇi |
savisphuliṅgojjvalapāvakāni
vavarṣa tīvraṃ plavagendrasainye
ततो ज्वलनसंकाशैर्बाणैर्वानरयूथपाः ।
ताडिताः शक्रजिद्बाणैः प्रफुल्ला इव किंशुकाः
tato jvalanasaṃkāśairbāṇairvānarayūthapāḥ |
tāḍitāḥ śakrajidbāṇaiḥ praphullā iva kiṃśukāḥ
तेऽन्योन्यमभिसर्पन्तो निनदन्तश्च विस्वरम् ।
राक्षसेन्द्रास्त्रनिर्भिन्ना निपेतुर्वानरर्षभाः
te'nyonyamabhisarpanto ninadantaśca visvaram |
rākṣasendrāstranirbhinnā nipeturvānararṣabhāḥ
उदीक्षमाणा गगनं केचिन्नेत्रेषु ताडिताः ।
शरैर्विविशुरन्योन्यं पेतुश्च जगतीतले
udīkṣamāṇā gaganaṃ kecinnetreṣu tāḍitāḥ |
śarairviviśuranyonyaṃ petuśca jagatītale
हनूमन्तं च सुग्रीवमङ्गदं गन्धमादनम् ।
जाम्बवन्तं सुषेणं च वेगदर्शिनमेव च
hanūmantaṃ ca sugrīvamaṅgadaṃ gandhamādanam |
jāmbavantaṃ suṣeṇaṃ ca vegadarśinameva ca
मैन्दं च द्विविदं नीलं गवाक्षं गवयं तथा ।
केसरिं हरिलोमानं विद्युद्दंष्ट्रं च वानरम्
maindaṃ ca dvividaṃ nīlaṃ gavākṣaṃ gavayaṃ tathā |
kesariṃ harilomānaṃ vidyuddaṃṣṭraṃ ca vānaram
सूर्याननं ज्योतिर्मुखं तथा दधिमुखं हरिम् ।
पावकाक्षं नलं चैव कुमुदं चैव वानरम्
sūryānanaṃ jyotirmukhaṃ tathā dadhimukhaṃ harim |
pāvakākṣaṃ nalaṃ caiva kumudaṃ caiva vānaram
प्रासैः शूलैः शितैर्बाणैरिन्द्रजिन्मन्त्रसंहितैः ।
विव्याध हरिशार्दूलान् सर्वांस्तान् राक्षसोत्तमः
prāsaiḥ śūlaiḥ śitairbāṇairindrajinmantrasaṃhitaiḥ |
vivyādha hariśārdūlān sarvāṃstān rākṣasottamaḥ
स वै गदाभिर्हरियूथमुख्यान्
निर्भिद्य बाणैस्तपनीयवर्णैः ।
ववर्ष रामं शरवृष्टिजालैः
सलक्ष्मणं भास्कररश्मिकल्पैः
sa vai gadābhirhariyūthamukhyān
nirbhidya bāṇaistapanīyavarṇaiḥ |
vavarṣa rāmaṃ śaravṛṣṭijālaiḥ
salakṣmaṇaṃ bhāskararaśmikalpaiḥ
स बाणवर्षैरभिवृष्यमाणो
धारानिपातानिव तानचिन्त्य ।
समीक्षमाणः परमाद्भुतश्री-
रामस्तदा लक्ष्मणमित्युवाच
sa bāṇavarṣairabhivṛṣyamāṇo
dhārānipātāniva tānacintya |
samīkṣamāṇaḥ paramādbhutaśrī-
rāmastadā lakṣmaṇamityuvāca
असौ पुनर्लक्ष्मण राक्षसेन्द्रो
ब्रह्मास्त्रमाश्रित्य सुरेन्द्रशत्रुः ।
निपातयित्वा हरिसैन्यमस्मान्-
शितैः शरैरर्दयति प्रसक्तम्
asau punarlakṣmaṇa rākṣasendro
brahmāstramāśritya surendraśatruḥ |
nipātayitvā harisainyamasmān-
śitaiḥ śarairardayati prasaktam
स्वयंभुवा दत्तवरो महात्मा
समाहितोऽन्तर्हितभीमकायः ।
कथं नु शक्यो युधि नष्टदेहो
निहन्तुमद्येन्द्रजिदुद्यतास्त्रः
svayaṃbhuvā dattavaro mahātmā
samāhito'ntarhitabhīmakāyaḥ |
kathaṃ nu śakyo yudhi naṣṭadeho
nihantumadyendrajidudyatāstraḥ
मन्ये स्वयंभूर्भगवानचिन्त्य-
स्तस्यैतदस्त्रं प्रभवश्च योऽस्य ।
बाणावपातं त्वमिहाद्य धीमन्
मया सहाव्यग्रमनाः सहस्व
manye svayaṃbhūrbhagavānacintya-
stasyaitadastraṃ prabhavaśca yo'sya |
bāṇāvapātaṃ tvamihādya dhīman
mayā sahāvyagramanāḥ sahasva
प्रच्छादयत्येष हि राक्षसेन्द्रः
सर्वा दिशः सायकवृष्टिजालैः ।
एतच्च सर्वं पतिताग्र्यशूरं
न भ्राजते वानरराजसैन्यम्
pracchādayatyeṣa hi rākṣasendraḥ
sarvā diśaḥ sāyakavṛṣṭijālaiḥ |
etacca sarvaṃ patitāgryaśūraṃ
na bhrājate vānararājasainyam
आवां तु दृष्ट्वा पतितौ विसंज्ञौ
निवृत्तयुद्धौ हतहर्षरोषौ ।
ध्रुवं प्रवेक्ष्यत्यमरारिवास-
मसौ समासाद्य रणाग्र्यलक्ष्मीम्
āvāṃ tu dṛṣṭvā patitau visaṃjñau
nivṛttayuddhau hataharṣaroṣau |
dhruvaṃ pravekṣyatyamarārivāsa-
masau samāsādya raṇāgryalakṣmīm
ततस्तु ताविन्द्रजितोऽस्त्रजालै-
र्बभूवतुस्तत्र तदा विशस्तौ ।
स चापि तौ तत्र विषादयित्वा
ननाद हर्षाद् युधि राक्षसेन्द्रः
tatastu tāvindrajito'strajālai-
rbabhūvatustatra tadā viśastau |
sa cāpi tau tatra viṣādayitvā
nanāda harṣād yudhi rākṣasendraḥ
ततस्तदा वानरसैन्यमेवं
रामं च संख्ये सह लक्ष्मणेन ।
विषादयित्वा सहसा विवेश
पुरीं दशग्रीवभुजाभिगुप्ताम् ।
संस्तूयमानः स तु यातुधानैः
पित्रे च सर्वं हृषितोऽभ्युवाच
tatastadā vānarasainyamevaṃ
rāmaṃ ca saṃkhye saha lakṣmaṇena |
viṣādayitvā sahasā viveśa
purīṃ daśagrīvabhujābhiguptām |
saṃstūyamānaḥ sa tu yātudhānaiḥ
pitre ca sarvaṃ hṛṣito'bhyuvāca
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)