ततः प्रहस्तं निर्यान्तं दृष्ट्वा रणकृतोद्यमम् ।
उवाच सस्मितं रामो विभीषणमरिंदमः
tataḥ prahastaṃ niryāntaṃ dṛṣṭvā raṇakṛtodyamam |
uvāca sasmitaṃ rāmo vibhīṣaṇamariṃdamaḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे अष्टपञ्चाशः सर्गः ॥ ५८ ॥
61 verses · 58 of 128
Vibhishana tells Shri Rama that the approaching giant is Prahasta. The two hosts meet with a roar like a churning ocean. Dvivida kills Narantaka with a mountain peak, Durmukha fells Samunnata with a tree, Jambavan crushes Mahanada's chest with a boulder, and Tara kills Kumbhahanu. Nila, the vanara commander, meets him. Prahasta pierces Nila with arrows; Nila kills his horses and breaks his bow. Prahasta leaps down with a pestle and strikes Nila on the forehead, drawing blood. Nila lifts a huge rock and brings it down on Prahasta's head, shattering it. Rama and Lakshmana praise victorious Nila.
ततः प्रहस्तं निर्यान्तं दृष्ट्वा रणकृतोद्यमम् ।
उवाच सस्मितं रामो विभीषणमरिंदमः
tataḥ prahastaṃ niryāntaṃ dṛṣṭvā raṇakṛtodyamam |
uvāca sasmitaṃ rāmo vibhīṣaṇamariṃdamaḥ
क एष सुमहाकायो बलेन महता वृतः ।
आगच्छति महावेगः किंरूपबलपौरुषः
ka eṣa sumahākāyo balena mahatā vṛtaḥ |
āgacchati mahāvegaḥ kiṃrūpabalapauruṣaḥ
आचक्ष्व मे महाबाहो वीर्यवन्तं निशाचरम् ।
राघवस्य वचः श्रुत्वा प्रत्युवाच विभीषणः
ācakṣva me mahābāho vīryavantaṃ niśācaram |
rāghavasya vacaḥ śrutvā pratyuvāca vibhīṣaṇaḥ
एष सेनापतिस्तस्य प्रहस्तो नाम राक्षसः ।
लङ्कायां राक्षसेन्द्रस्य त्रिभागबलसंवृतः ।
वीर्यवानस्त्रविच्छूरः सुप्रख्यातपराक्रमः
eṣa senāpatistasya prahasto nāma rākṣasaḥ |
laṅkāyāṃ rākṣasendrasya tribhāgabalasaṃvṛtaḥ |
vīryavānastravicchūraḥ suprakhyātaparākramaḥ
ततः प्रहस्तं निर्यान्तं भीमं भीमपराक्रमम् ।
गर्जन्तं सुमहाकायं राक्षसैरभिसंवृतम्
tataḥ prahastaṃ niryāntaṃ bhīmaṃ bhīmaparākramam |
garjantaṃ sumahākāyaṃ rākṣasairabhisaṃvṛtam
ददर्श महती सेना वानराणां बलीयसाम् ।
अभिसंजातघोषाणां प्रहस्तमभिगर्जताम्
dadarśa mahatī senā vānarāṇāṃ balīyasām |
abhisaṃjātaghoṣāṇāṃ prahastamabhigarjatām
खड्गशक्त्यृष्टिशूलाश्च बाणानि मुसलानि च ।
गदाश्च परिघाः प्रासा विविधाश्च परश्वधाः
khaḍgaśaktyṛṣṭiśūlāśca bāṇāni musalāni ca |
gadāśca parighāḥ prāsā vividhāśca paraśvadhāḥ
धनूंषि च विचित्राणि राक्षसानां जयैषिणाम् ।
प्रगृहीतान्यराजन्त वानरानभिधावताम्
dhanūṃṣi ca vicitrāṇi rākṣasānāṃ jayaiṣiṇām |
pragṛhītānyarājanta vānarānabhidhāvatām
जगृहुः पादपांश्चापि पुष्पितांस्तु गिरींस्तथा ।
शिलाश्च विपुला दीर्घा योद्धुकामाः प्लवंगमाः
jagṛhuḥ pādapāṃścāpi puṣpitāṃstu girīṃstathā |
śilāśca vipulā dīrghā yoddhukāmāḥ plavaṃgamāḥ
तेषामन्योन्यमासाद्य संग्रामः सुमहानभूत् ।
बहूनामश्मवृष्टिं च शरवर्षं च वर्षताम्
teṣāmanyonyamāsādya saṃgrāmaḥ sumahānabhūt |
bahūnāmaśmavṛṣṭiṃ ca śaravarṣaṃ ca varṣatām
बहवो राक्षसा युद्धे बहून् वानरपुङ्गवान् ।
वानरा राक्षसांश्चापि निजघ्नुर्बहवो बहून्
bahavo rākṣasā yuddhe bahūn vānarapuṅgavān |
vānarā rākṣasāṃścāpi nijaghnurbahavo bahūn
शूलैः प्रमथिताः केचित् केचित् तु परमायुधैः ।
परिघैराहताः केचित् केचिच्छिन्नाः परश्वधैः
śūlaiḥ pramathitāḥ kecit kecit tu paramāyudhaiḥ |
parighairāhatāḥ kecit kecicchinnāḥ paraśvadhaiḥ
निरुच्छ्वासाः पुनः केचित् पतिता जगतीतले ।
विभिन्नहृदयाः केचिदिषुसंधानसाधिताः
nirucchvāsāḥ punaḥ kecit patitā jagatītale |
vibhinnahṛdayāḥ kecidiṣusaṃdhānasādhitāḥ
केचिद् द्विधा कृताः खड्गैः स्फुरन्तः पतिता भुवि ।
वानरा राक्षसैः शूरैः पार्श्वतश्च विदारिताः
kecid dvidhā kṛtāḥ khaḍgaiḥ sphurantaḥ patitā bhuvi |
vānarā rākṣasaiḥ śūraiḥ pārśvataśca vidāritāḥ
वानरैश्चापि संक्रुद्धै राक्षसौघाः समन्ततः ।
पादपैर्गिरिशृङ्गैश्च सम्पिष्टा वसुधातले
vānaraiścāpi saṃkruddhai rākṣasaughāḥ samantataḥ |
pādapairgiriśṛṅgaiśca sampiṣṭā vasudhātale
वज्रस्पर्शतलैर्हस्तैर्मुष्टिभिश्च हता भृशम् ।
वमन् शोणितमास्येभ्यो विशीर्णदशनेक्षणाः
vajrasparśatalairhastairmuṣṭibhiśca hatā bhṛśam |
vaman śoṇitamāsyebhyo viśīrṇadaśanekṣaṇāḥ
आर्तस्वनं च स्वनतां सिंहनादं च नर्दताम् ।
बभूव तुमुलः शब्दो हरीणां रक्षसामपि
ārtasvanaṃ ca svanatāṃ siṃhanādaṃ ca nardatām |
babhūva tumulaḥ śabdo harīṇāṃ rakṣasāmapi
वानरा राक्षसाः क्रुद्धा वीरमार्गमनुव्रताः ।
विवृत्तवदनाः क्रूराश्चक्रुः कर्माण्यभीतवत्
vānarā rākṣasāḥ kruddhā vīramārgamanuvratāḥ |
vivṛttavadanāḥ krūrāścakruḥ karmāṇyabhītavat
नरान्तकः कुम्भहनुर्महानादः समुन्नतः ।
एते प्रहस्तसचिवाः सर्वे जघ्नुर्वनौकसः
narāntakaḥ kumbhahanurmahānādaḥ samunnataḥ |
ete prahastasacivāḥ sarve jaghnurvanaukasaḥ
तेषां निपततां शीघ्रं निघ्नतां चापि वानरान् ।
द्विविदो गिरिशृङ्गेण जघानैकं नरान्तकम्
teṣāṃ nipatatāṃ śīghraṃ nighnatāṃ cāpi vānarān |
dvivido giriśṛṅgeṇa jaghānaikaṃ narāntakam
दुर्मुखः पुनरुत्थाय कपिः सविपुलद्रुमम् ।
राक्षसं क्षिप्रहस्तं तु समुन्नतमपोथयत्
durmukhaḥ punarutthāya kapiḥ savipuladrumam |
rākṣasaṃ kṣiprahastaṃ tu samunnatamapothayat
जाम्बवांस्तु सुसंक्रुद्धः प्रगृह्य महतीं शिलाम् ।
पातयामास तेजस्वी महानादस्य वक्षसि
jāmbavāṃstu susaṃkruddhaḥ pragṛhya mahatīṃ śilām |
pātayāmāsa tejasvī mahānādasya vakṣasi
अथ कुम्भहनुस्तत्र तारेणासाद्य वीर्यवान् ।
वृक्षेण महता सद्यः प्राणान् संत्याजयद् रणे
atha kumbhahanustatra tāreṇāsādya vīryavān |
vṛkṣeṇa mahatā sadyaḥ prāṇān saṃtyājayad raṇe
अमृष्यमाणस्तत्कर्म प्रहस्तो रथमास्थितः ।
चकार कदनं घोरं धनुष्पाणिर्वनौकसाम्
amṛṣyamāṇastatkarma prahasto rathamāsthitaḥ |
cakāra kadanaṃ ghoraṃ dhanuṣpāṇirvanaukasām
आवर्त इव संजज्ञे सेनयोरुभयोस्तदा ।
क्षुभितस्याप्रमेयस्य सागरस्येव निःस्वनः
āvarta iva saṃjajñe senayorubhayostadā |
kṣubhitasyāprameyasya sāgarasyeva niḥsvanaḥ
महता हि शरौघेण राक्षसो रणदुर्मदः ।
अर्दयामास संक्रुद्धो वानरान् परमाहवे
mahatā hi śaraugheṇa rākṣaso raṇadurmadaḥ |
ardayāmāsa saṃkruddho vānarān paramāhave
वानराणां शरीरैस्तु राक्षसानां च मेदिनी ।
बभूवातिचिता घोरैः पर्वतैरिव संवृता
vānarāṇāṃ śarīraistu rākṣasānāṃ ca medinī |
babhūvāticitā ghoraiḥ parvatairiva saṃvṛtā
सा मही रुधिरौघेण प्रच्छन्ना सम्प्रकाशते ।
संछन्ना माधवे मासि पलाशैरिव पुष्पितैः
sā mahī rudhiraugheṇa pracchannā samprakāśate |
saṃchannā mādhave māsi palāśairiva puṣpitaiḥ
हतवीरौघवप्रां तु भग्नायुधमहाद्रुमाम् ।
शोणितौघमहातोयां यमसागरगामिनीम्
hatavīraughavaprāṃ tu bhagnāyudhamahādrumām |
śoṇitaughamahātoyāṃ yamasāgaragāminīm
यकृत् प्लीहमहापङ्कां विनिकीर्णान्त्रशैवलाम् ।
भिन्नकायशिरोमीनामङ्गावयवशाद्वलाम्
yakṛt plīhamahāpaṅkāṃ vinikīrṇāntraśaivalām |
bhinnakāyaśiromīnāmaṅgāvayavaśādvalām
गृध्रहंसवराकीर्णां कङ्कसारससेविताम् ।
मेदःफेनसमाकीर्णामार्तस्तनितनिःस्वनाम्
gṛdhrahaṃsavarākīrṇāṃ kaṅkasārasasevitām |
medaḥphenasamākīrṇāmārtastanitaniḥsvanām
तां कापुरुषदुस्तारां युद्धभूमिमयीं नदीम् ।
नदीमिव घनापाये हंससारससेविताम्
tāṃ kāpuruṣadustārāṃ yuddhabhūmimayīṃ nadīm |
nadīmiva ghanāpāye haṃsasārasasevitām
राक्षसाः कपिमुख्यास्ते तेरुस्तां दुस्तरां नदीम् ।
यथा पद्मरजोध्वस्तां नलिनीं गजयूथपाः
rākṣasāḥ kapimukhyāste terustāṃ dustarāṃ nadīm |
yathā padmarajodhvastāṃ nalinīṃ gajayūthapāḥ
ततः सृजन्तं बाणौघान् प्रहस्तं स्यन्दने स्थितम् ।
ददर्श तरसा नीलो विधमन्तं प्लवंगमान्
tataḥ sṛjantaṃ bāṇaughān prahastaṃ syandane sthitam |
dadarśa tarasā nīlo vidhamantaṃ plavaṃgamān
उद्धूत इव वायुः खे महदभ्रबलं बलात् ।
समीक्ष्याभिद्रुतं युद्धे प्रहस्तो वाहिनीपतिः
uddhūta iva vāyuḥ khe mahadabhrabalaṃ balāt |
samīkṣyābhidrutaṃ yuddhe prahasto vāhinīpatiḥ
रथेनादित्यवर्णेन नीलमेवाभिदुद्रुवे ।
स धनुर्धन्विनां श्रेष्ठो विकृष्य परमाहवे
rathenādityavarṇena nīlamevābhidudruve |
sa dhanurdhanvināṃ śreṣṭho vikṛṣya paramāhave
नीलाय व्यसृजद् बाणान् प्रहस्तो वाहिनीपतिः ।
ते प्राप्य विशिखा नीलं विनिर्भिद्य समाहिताः
nīlāya vyasṛjad bāṇān prahasto vāhinīpatiḥ |
te prāpya viśikhā nīlaṃ vinirbhidya samāhitāḥ
महीं जग्मुर्महावेगा रोषिता इव पन्नगाः ।
नीलः शरैरभिहतो निशितैर्ज्वलनोपमैः
mahīṃ jagmurmahāvegā roṣitā iva pannagāḥ |
nīlaḥ śarairabhihato niśitairjvalanopamaiḥ
स तं परमदुर्धर्षमापतन्तं महाकपिः ।
प्रहस्तं ताडयामास वृक्षमुत्पाट्य वीर्यवान्
sa taṃ paramadurdharṣamāpatantaṃ mahākapiḥ |
prahastaṃ tāḍayāmāsa vṛkṣamutpāṭya vīryavān
स तेनाभिहतः क्रुद्धो नर्दन् राक्षसपुंगवः ।
ववर्ष शरवर्षाणि प्लवंगानां चमूपतौ
sa tenābhihataḥ kruddho nardan rākṣasapuṃgavaḥ |
vavarṣa śaravarṣāṇi plavaṃgānāṃ camūpatau
तस्य बाणगणानेव राक्षसस्य दुरात्मनः ।
अपारयन् वारयितुं प्रत्यगृह्णान्निमीलितः ।
यथैव गोवृषो वर्षं शारदं शीघ्रमागतम्
tasya bāṇagaṇāneva rākṣasasya durātmanaḥ |
apārayan vārayituṃ pratyagṛhṇānnimīlitaḥ |
yathaiva govṛṣo varṣaṃ śāradaṃ śīghramāgatam
एवमेव प्रहस्तस्य शरवर्षान् दुरासदान् ।
निमीलिताक्षः सहसा नीलः सेहे दुरासदान्
evameva prahastasya śaravarṣān durāsadān |
nimīlitākṣaḥ sahasā nīlaḥ sehe durāsadān
रोषितः शरवर्षेण सालेन महता महान् ।
प्रजघान हयान् नीलः प्रहस्तस्य महाबलः
roṣitaḥ śaravarṣeṇa sālena mahatā mahān |
prajaghāna hayān nīlaḥ prahastasya mahābalaḥ
ततो रोषपरीतात्मा धनुस्तस्य दुरात्मनः ।
बभञ्ज तरसा नीलो ननाद च पुनः पुनः
tato roṣaparītātmā dhanustasya durātmanaḥ |
babhañja tarasā nīlo nanāda ca punaḥ punaḥ
विधनुः स कृतस्तेन प्रहस्तो वाहिनीपतिः ।
प्रगृह्य मुसलं घोरं स्यन्दनादवपुप्लुवे
vidhanuḥ sa kṛtastena prahasto vāhinīpatiḥ |
pragṛhya musalaṃ ghoraṃ syandanādavapupluve
तावुभौ वाहिनीमुख्यौ जातवैरौ तरस्विनौ ।
स्थितौ क्षतजसिक्ताङ्गौ प्रभिन्नाविव कुञ्जरौ
tāvubhau vāhinīmukhyau jātavairau tarasvinau |
sthitau kṣatajasiktāṅgau prabhinnāviva kuñjarau
उल्लिखन्तौ सुतीक्ष्णाभिर्दंष्ट्राभिरितरेतरम् ।
सिंहशार्दूलसदृशौ सिंहशार्दूलचेष्टितौ
ullikhantau sutīkṣṇābhirdaṃṣṭrābhiritaretaram |
siṃhaśārdūlasadṛśau siṃhaśārdūlaceṣṭitau
विक्रान्तविजयौ वीरौ समरेष्वनिवर्तिनौ ।
काङ्क्षमाणौ यशः प्राप्तुं वृत्रवासवयोरिव
vikrāntavijayau vīrau samareṣvanivartinau |
kāṅkṣamāṇau yaśaḥ prāptuṃ vṛtravāsavayoriva
आजघान तदा नीलं ललाटे मुसलेन सः ।
प्रहस्तः परमायत्तस्ततः सुस्राव शोणितम्
ājaghāna tadā nīlaṃ lalāṭe musalena saḥ |
prahastaḥ paramāyattastataḥ susrāva śoṇitam
ततः शोणितदिग्धाङ्गः प्रगृह्य च महातरुम् ।
प्रहस्तस्योरसि क्रुद्धो विससर्ज महाकपिः
tataḥ śoṇitadigdhāṅgaḥ pragṛhya ca mahātarum |
prahastasyorasi kruddho visasarja mahākapiḥ
तमचिन्त्यप्रहारं स प्रगृह्य मुसलं महत् ।
अभिदुद्राव बलिनं बलान्नीलं प्लवङ्गमम्
tamacintyaprahāraṃ sa pragṛhya musalaṃ mahat |
abhidudrāva balinaṃ balānnīlaṃ plavaṅgamam
तमुग्रवेगं संरब्धमापतन्तं महाकपिः ।
ततः सम्प्रेक्ष्य जग्राह महावेगो महाशिलाम्
tamugravegaṃ saṃrabdhamāpatantaṃ mahākapiḥ |
tataḥ samprekṣya jagrāha mahāvego mahāśilām
तस्य युद्धाभिकामस्य मृधे मुसलयोधिनः ।
प्रहस्तस्य शिलां नीलो मूर्ध्नि तूर्णमपातयत्
tasya yuddhābhikāmasya mṛdhe musalayodhinaḥ |
prahastasya śilāṃ nīlo mūrdhni tūrṇamapātayat
नीलेन कपिमुख्येन विमुक्ता महती शिला ।
बिभेद बहुधा घोरा प्रहस्तस्य शिरस्तदा
nīlena kapimukhyena vimuktā mahatī śilā |
bibheda bahudhā ghorā prahastasya śirastadā
स गतासुर्गतश्रीको गतसत्त्वो गतेन्द्रियः ।
पपात सहसा भूमौ छिन्नमूल इव द्रुमः
sa gatāsurgataśrīko gatasattvo gatendriyaḥ |
papāta sahasā bhūmau chinnamūla iva drumaḥ
विभिन्नशिरसस्तस्य बहु सुस्राव शोणितम् ।
शरीरादपि सुस्राव गिरेः प्रस्रवणं यथा
vibhinnaśirasastasya bahu susrāva śoṇitam |
śarīrādapi susrāva gireḥ prasravaṇaṃ yathā
हते प्रहस्ते नीलेन तदकम्प्यं महाबलम् ।
राक्षसानामहृष्टानां लङ्कामभिजगाम ह
hate prahaste nīlena tadakampyaṃ mahābalam |
rākṣasānāmahṛṣṭānāṃ laṅkāmabhijagāma ha
न शेकुः समवस्थातुं निहते वाहिनीपतौ ।
सेतुबन्धं समासाद्य विशीर्णं सलिलं यथा
na śekuḥ samavasthātuṃ nihate vāhinīpatau |
setubandhaṃ samāsādya viśīrṇaṃ salilaṃ yathā
हते तस्मिंश्चमूमुख्ये राक्षसास्ते निरुद्यमाः ।
रक्षःपतिगृहं गत्वा ध्यानमूकत्वमागताः
hate tasmiṃścamūmukhye rākṣasāste nirudyamāḥ |
rakṣaḥpatigṛhaṃ gatvā dhyānamūkatvamāgatāḥ
प्राप्ताः शोकार्णवं तीव्रं विसंज्ञा इव तेऽभवन्
prāptāḥ śokārṇavaṃ tīvraṃ visaṃjñā iva te'bhavan
ततस्तु नीलो विजयी महाबलः
प्रशस्यमानः सुकृतेन कर्मणा ।
समेत्य रामेण सलक्ष्मणेन
प्रहृष्टरूपस्तु बभूव यूथपः
tatastu nīlo vijayī mahābalaḥ
praśasyamānaḥ sukṛtena karmaṇā |
sametya rāmeṇa salakṣmaṇena
prahṛṣṭarūpastu babhūva yūthapaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)