रजन्यां तु प्रभातायां समानीय महामुनीन् ।
गीयतामविशङ्काभ्यां रामः पुत्रावुवाच ह
rajanyāṃ tu prabhātāyāṃ samānīya mahāmunīn |
gīyatāmaviśaṅkābhyāṃ rāmaḥ putrāvuvāca ha
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदुत्तरकाण्डे एकोनशततमः सर्गः ॥ ९९ ॥
20 verses · 99 of 111
At dawn Kusha and Lava sing the future part of the poem. With Sita gone into the earth, Rama finishes the sacrifice sorrowful, finding the world empty without her. He dismisses the kings, sends the brahmins away with gifts, and returns to Ayodhya with his two sons. He takes no other wife; at every sacrifice a golden image of Janaki stands as his wife. For ten thousand years he performs ashvamedhas. The rains come on time and no misfortune occurs while Rama reigns. After a long time Kausalya passes away, followed by Sumitra and Kaikeyi; they meet King Dasharatha in heaven. Rama gives great gifts in their names and many thousands of years pass happily.
रजन्यां तु प्रभातायां समानीय महामुनीन् ।
गीयतामविशङ्काभ्यां रामः पुत्रावुवाच ह
rajanyāṃ tu prabhātāyāṃ samānīya mahāmunīn |
gīyatāmaviśaṅkābhyāṃ rāmaḥ putrāvuvāca ha
ततः समुपविष्टेषु ब्रह्मर्षिषु महात्मसु ।
भविष्यदुत्तरं काव्यं जगतुस्तौ कुशीलवौ
tataḥ samupaviṣṭeṣu brahmarṣiṣu mahātmasu |
bhaviṣyaduttaraṃ kāvyaṃ jagatustau kuśīlavau
प्रविष्टायां तु सीतायां भूतलं सत्यसम्पदा ।
तस्यावसाने यज्ञस्य रामः परमदुर्मनाः
praviṣṭāyāṃ tu sītāyāṃ bhūtalaṃ satyasampadā |
tasyāvasāne yajñasya rāmaḥ paramadurmanāḥ
अपश्यमानो वैदेहीं मेने शून्यमिदं जगत् ।
शोकेन परमायस्तो न शान्तिं मनसा ऽगमत्
apaśyamāno vaidehīṃ mene śūnyamidaṃ jagat |
śokena paramāyasto na śāntiṃ manasā 'gamat
विसृज्य पार्थिवान्सर्वानृक्षवानरराक्षसान् ।
जनौघं विप्रमुख्यानां वित्तपूर्वं विसृज्य च
visṛjya pārthivānsarvānṛkṣavānararākṣasān |
janaughaṃ vipramukhyānāṃ vittapūrvaṃ visṛjya ca
एवं समाप्य यज्ञं तु विधिवत्स तु राघवः ।
ततो विसृज्य तान्सर्वान्रामो राजीवलोचनः
evaṃ samāpya yajñaṃ tu vidhivatsa tu rāghavaḥ |
tato visṛjya tānsarvānrāmo rājīvalocanaḥ
हृदि कृत्वा तदा सीतामयोध्यां प्रविवेश ह ।
इष्टयज्ञो नरपतिः पुत्रद्वयसमन्वितः
hṛdi kṛtvā tadā sītāmayodhyāṃ praviveśa ha |
iṣṭayajño narapatiḥ putradvayasamanvitaḥ
न सीतायाः परां भार्यां वव्रे स रघुनन्दनः ।
यज्ञे यज्ञे च पत्न्यर्थं जानकी काञ्चनी भवत्
na sītāyāḥ parāṃ bhāryāṃ vavre sa raghunandanaḥ |
yajñe yajñe ca patnyarthaṃ jānakī kāñcanī bhavat
दशवर्षसहस्राणि वाजिमेघानथाकरोत् ।
वाजपेयान्दशगुणांस्तथा बहुसुवर्णकान्
daśavarṣasahasrāṇi vājimeghānathākarot |
vājapeyāndaśaguṇāṃstathā bahusuvarṇakān
अग्निष्टोमातिरात्राभ्यां गोसवैश्च महाधनैः ।
ईजे क्रतुभिरन्यैश्च स श्रीमानाप्तदक्षिणैः
agniṣṭomātirātrābhyāṃ gosavaiśca mahādhanaiḥ |
īje kratubhiranyaiśca sa śrīmānāptadakṣiṇaiḥ
एवं स कालः सुमहान्राज्यस्थस्य महात्मनः ।
धर्मे प्रयतमानस्य व्यतीयाद्राघवस्य तु
evaṃ sa kālaḥ sumahānrājyasthasya mahātmanaḥ |
dharme prayatamānasya vyatīyādrāghavasya tu
अनुरञ्जन्ति राजानमहन्यहनि राघवम् ।
ऋक्षवानररक्षांसि स्थिता रामस्य शासने
anurañjanti rājānamahanyahani rāghavam |
ṛkṣavānararakṣāṃsi sthitā rāmasya śāsane
काले वर्षति पर्जन्यः सुभिक्षं विमला दिशः ।
हृष्टपुष्टजनाकीर्णं पुरं जनपदास्तथा
kāle varṣati parjanyaḥ subhikṣaṃ vimalā diśaḥ |
hṛṣṭapuṣṭajanākīrṇaṃ puraṃ janapadāstathā
नाकाले म्रियते कश्चिन्न व्याधिः प्राणिनां तथा ।
नानर्थो विद्यते कश्चिद्रामे राज्यं प्रशासति
nākāle mriyate kaścinna vyādhiḥ prāṇināṃ tathā |
nānartho vidyate kaścidrāme rājyaṃ praśāsati
अथ दीर्घस्य कालस्य राममाता यशस्विनी ।
पुत्रपौत्रैः परिवृता कालधर्ममुपागमत्
atha dīrghasya kālasya rāmamātā yaśasvinī |
putrapautraiḥ parivṛtā kāladharmamupāgamat
अन्वियाय सुमित्रा च कैकेयी च यशस्विनी ।
धर्मं कृत्वा बहुविधं त्रिदिवे पर्यवस्थिता
anviyāya sumitrā ca kaikeyī ca yaśasvinī |
dharmaṃ kṛtvā bahuvidhaṃ tridive paryavasthitā
सर्वाः प्रमुदिताः स्वर्गे राज्ञा दशरथेन च ।
समागता महाभागाः सर्वधर्मं च लेभिरे
sarvāḥ pramuditāḥ svarge rājñā daśarathena ca |
samāgatā mahābhāgāḥ sarvadharmaṃ ca lebhire
तासां रामो महादानं काले काले प्रयच्छति ।
मातऽणामविशेषेण ब्राह्मणेषु तपस्विषु
tāsāṃ rāmo mahādānaṃ kāle kāle prayacchati |
māta'ṇāmaviśeṣeṇa brāhmaṇeṣu tapasviṣu
पित्र्याणि ब्रह्मरत्नानि यज्ञान्परमदुस्तरान् ।
चकार रामो धर्मात्मा पितऽन्देवान्विवर्धयन्
pitryāṇi brahmaratnāni yajñānparamadustarān |
cakāra rāmo dharmātmā pita'ndevānvivardhayan
एवं वर्षसहस्राणि बहून्यथ ययुः सुखम् ।
यज्ञैर्बहुविधं धर्मं वर्धयानस्य सर्वदा
evaṃ varṣasahasrāṇi bahūnyatha yayuḥ sukham |
yajñairbahuvidhaṃ dharmaṃ vardhayānasya sarvadā
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)