तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रामस्याक्लिष्टकर्मणः ।
अवाक्छिरास्तथाभूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह
tasya tadvacanaṃ śrutvā rāmasyākliṣṭakarmaṇaḥ |
avākchirāstathābhūtvā vākyametaduvāca ha
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदुत्तरकाण्डे षट्सप्ततितमः सर्गः ॥ ७६ ॥
52 verses · 76 of 111
Head downward, the ascetic says that he is born a shudra, named Shambuka, and seeks to reach the world of the devas in his own body; he speaks no lie. As he speaks, Rama draws his sword and cuts off his head. Indra, Agni and the devas praise Rama, flowers fall, and they offer him a boon. Rama asks that the brahmin's son live again; the devas say the boy revived at the very moment Shambuka fell. They send Rama to Agastya, who welcomes him, calls him Narayana, and offers a divine ornament. Rama hesitates, since accepting gifts is a brahmin's right; Agastya says a king may accept by Indra's portion. Rama accepts and asks its origin.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रामस्याक्लिष्टकर्मणः ।
अवाक्छिरास्तथाभूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह
tasya tadvacanaṃ śrutvā rāmasyākliṣṭakarmaṇaḥ |
avākchirāstathābhūtvā vākyametaduvāca ha
शूद्रयोन्यां प्रसूतो ऽस्मि शम्बूको नाम नामतः ।
देवत्वं पार्थये राम सशरीरो महायशः
śūdrayonyāṃ prasūto 'smi śambūko nāma nāmataḥ |
devatvaṃ pārthaye rāma saśarīro mahāyaśaḥ
न मिथ्या ऽहं वदे राम देवलोकजिगीषया ।
शूद्रं मां विद्धि काकुत्स्थ तप उग्रं समास्थितम्
na mithyā 'haṃ vade rāma devalokajigīṣayā |
śūdraṃ māṃ viddhi kākutstha tapa ugraṃ samāsthitam
भाषतस्तस्य शूद्रस्य खड्गं सुरुचिरप्रभम् ।
निष्कृष्य कोशाद्विमलं शिरश्चिच्छेद राघवः
bhāṣatastasya śūdrasya khaḍgaṃ suruciraprabham |
niṣkṛṣya kośādvimalaṃ śiraściccheda rāghavaḥ
तस्मिञ्छूद्रे हते देवाः सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ।
साधु साध्विति काकुत्स्थं प्रशशंसुर्मुहुर्मुहुः
tasmiñchūdre hate devāḥ sendrāḥ sāgnipurogamāḥ |
sādhu sādhviti kākutsthaṃ praśaśaṃsurmuhurmuhuḥ
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीद्दिव्यानां सुसुगन्धिनाम् ।
पुष्पाणां वायुमुक्तानां सर्वतः प्रपपात ह
puṣpavṛṣṭirmahatyāsīddivyānāṃ susugandhinām |
puṣpāṇāṃ vāyumuktānāṃ sarvataḥ prapapāta ha
सुप्रीताश्चाब्रुवन्रामं देवाः सत्यपराक्रमम् ।
सुरकार्यमिदं सौम्य सुकृतं ते महामते
suprītāścābruvanrāmaṃ devāḥ satyaparākramam |
surakāryamidaṃ saumya sukṛtaṃ te mahāmate
गृहाण च वरं सौम्य यत्त्वमिच्छस्यरिन्दम ।
स्वर्गभाङ्नहि शूद्रो ऽयं त्वत्कृते रघुनन्दन
gṛhāṇa ca varaṃ saumya yattvamicchasyarindama |
svargabhāṅnahi śūdro 'yaṃ tvatkṛte raghunandana
देवानां भाषितं श्रुत्वा राघवः सुसमाहितः ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं सहस्राक्षं पुरन्दरम्
devānāṃ bhāṣitaṃ śrutvā rāghavaḥ susamāhitaḥ |
uvāca prāñjalirvākyaṃ sahasrākṣaṃ purandaram
यदि देवाः प्रसन्ना मे द्विजपुत्रः स जीवतु ।
दिशन्तु वरमेतं मे इप्सितं परमं मम
yadi devāḥ prasannā me dvijaputraḥ sa jīvatu |
diśantu varametaṃ me ipsitaṃ paramaṃ mama
ममापचाराद्यातो ऽसौ ब्राह्मणस्यैकपुत्रकः ।
अप्राप्तकालः कालेन नीतो वैवस्वतक्षयम्
mamāpacārādyāto 'sau brāhmaṇasyaikaputrakaḥ |
aprāptakālaḥ kālena nīto vaivasvatakṣayam
तं जीवयथ भद्रं वो नानृतं कर्तुमर्हथ ।
द्विजस्य संश्रुतो ऽर्थो मे जीवयिष्यामि ते सुतम्
taṃ jīvayatha bhadraṃ vo nānṛtaṃ kartumarhatha |
dvijasya saṃśruto 'rtho me jīvayiṣyāmi te sutam
राघवस्य तु तद्वाक्यं श्रुत्वा विबुधसत्तमाः ।
प्रत्युचू राघवं प्रीता देवाः प्रीतिसमन्वितम्
rāghavasya tu tadvākyaṃ śrutvā vibudhasattamāḥ |
pratyucū rāghavaṃ prītā devāḥ prītisamanvitam
निर्वृतो भव काकुत्स्थ सो ऽस्मिन्नहनि बालकः ।
जीवितं प्राप्तवान्भूयः समेतश्चापि बन्धुभिः
nirvṛto bhava kākutstha so 'sminnahani bālakaḥ |
jīvitaṃ prāptavānbhūyaḥ sametaścāpi bandhubhiḥ
यस्मिन्मुहूर्ते काकुत्स्थ शूद्रो ऽयं विनिपातितः ।
तस्मिन्मुहूर्ते बालो ऽसौ जीवेन समयुज्यत
yasminmuhūrte kākutstha śūdro 'yaṃ vinipātitaḥ |
tasminmuhūrte bālo 'sau jīvena samayujyata
स्वस्ति प्राप्नुहि भद्रं ते साधु याम नरर्षभ ।
अगस्त्यस्याश्रमपदं द्रष्टुमिच्छाम राघव
svasti prāpnuhi bhadraṃ te sādhu yāma nararṣabha |
agastyasyāśramapadaṃ draṣṭumicchāma rāghava
तस्य दीक्षा समाप्ता हि ब्रह्मर्षेः सुमहाद्युतेः ।
द्वादशं हि गतं वर्षं जलशय्यां समासतः
tasya dīkṣā samāptā hi brahmarṣeḥ sumahādyuteḥ |
dvādaśaṃ hi gataṃ varṣaṃ jalaśayyāṃ samāsataḥ
काकुत्स्थ तद्गमिष्यामो मुनिं समभिनन्दितुम् ।
त्वं चाप्यागच्छ भद्रं ते द्रष्टुं तमृषिसत्तमम्
kākutstha tadgamiṣyāmo muniṃ samabhinanditum |
tvaṃ cāpyāgaccha bhadraṃ te draṣṭuṃ tamṛṣisattamam
स तथेति प्रतिज्ञाय देवानां रघुनन्दनः ।
आरुरोह विमानं तं पुष्पकं हेमभूषितम्
sa tatheti pratijñāya devānāṃ raghunandanaḥ |
āruroha vimānaṃ taṃ puṣpakaṃ hemabhūṣitam
ततो देवाः प्रयातास्ते विमानैर्बहुविस्तरैः ।
रामो ऽप्यनुजगामाशु कुम्भयोनेस्तपोवनम्
tato devāḥ prayātāste vimānairbahuvistaraiḥ |
rāmo 'pyanujagāmāśu kumbhayonestapovanam
दृष्ट्वा तु देवान्सम्प्राप्तानगस्त्यस्तपसां निधिः ।
अर्चयामास धर्मात्मा सर्वांस्तानविशेषतः
dṛṣṭvā tu devānsamprāptānagastyastapasāṃ nidhiḥ |
arcayāmāsa dharmātmā sarvāṃstānaviśeṣataḥ
प्रतिगृह्य ततः पूजां सम्पूज्य च महामुनिम् ।
जग्मुस्ते त्रिदशा हृष्टा नाकपृष्ठं सहानुगैः
pratigṛhya tataḥ pūjāṃ sampūjya ca mahāmunim |
jagmuste tridaśā hṛṣṭā nākapṛṣṭhaṃ sahānugaiḥ
गतेषु तेषु काकुत्स्थः पुष्पकादवरुह्य च ।
ततो ऽभिवादयामास ह्यगस्त्यमृषिसत्तमम्
gateṣu teṣu kākutsthaḥ puṣpakādavaruhya ca |
tato 'bhivādayāmāsa hyagastyamṛṣisattamam
सो ऽभिवाद्य महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
आतिथ्यं परमं प्राप्य निषसाद नराधिपः
so 'bhivādya mahātmānaṃ jvalantamiva tejasā |
ātithyaṃ paramaṃ prāpya niṣasāda narādhipaḥ
तमुवाच महातेजाः कुम्भयोनिर्महातपाः ।
स्वागतं ते नरश्रेष्ठ दिष्ट्या प्राप्तो ऽसि राघव
tamuvāca mahātejāḥ kumbhayonirmahātapāḥ |
svāgataṃ te naraśreṣṭha diṣṭyā prāpto 'si rāghava
त्वं मे बहुमतो राम गुणैर्बहुभिरुत्तमैः ।
अतिथिः पूजनीयश्च मम नित्यं हृदि स्थितः
tvaṃ me bahumato rāma guṇairbahubhiruttamaiḥ |
atithiḥ pūjanīyaśca mama nityaṃ hṛdi sthitaḥ
सुरा हि कथयन्ति त्वामागतं शूद्रघातिनम् ।
ब्राह्मणस्य तु धर्मेण त्वया जीवापितः सुतः
surā hi kathayanti tvāmāgataṃ śūdraghātinam |
brāhmaṇasya tu dharmeṇa tvayā jīvāpitaḥ sutaḥ
उष्यतां चेह रजनी सकाशे मम राघव ।
प्रभाते पुष्पकेण त्वं गन्ता ऽसि पुरमेव हि
uṣyatāṃ ceha rajanī sakāśe mama rāghava |
prabhāte puṣpakeṇa tvaṃ gantā 'si purameva hi
त्वं हि नारायणः श्रीमांस्त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
त्वं प्रभुः सर्वदेवानां पुरुषस्त्वं सनातनः
tvaṃ hi nārāyaṇaḥ śrīmāṃstvayi sarvaṃ pratiṣṭhitam |
tvaṃ prabhuḥ sarvadevānāṃ puruṣastvaṃ sanātanaḥ
इदं चाभरणं सौम्य निर्मितं विश्वकर्मणा ।
दिव्यं दिव्येन वपुषा दीप्यमानं स्वतेजसा ।
प्रतिगृह्णीष्व काकुत्स्थ मत्प्रियं कुरु राघव
idaṃ cābharaṇaṃ saumya nirmitaṃ viśvakarmaṇā |
divyaṃ divyena vapuṣā dīpyamānaṃ svatejasā |
pratigṛhṇīṣva kākutstha matpriyaṃ kuru rāghava
दत्तस्य हि पुनर्दाने सुमहत्फलमुच्यते ।
भरणे हि भवान् शक्तः सेन्द्राणां मरुतामपि
dattasya hi punardāne sumahatphalamucyate |
bharaṇe hi bhavān śaktaḥ sendrāṇāṃ marutāmapi
त्वं हि शक्तस्तारयितुं सेन्द्रानपि दिवौकसः ।
तस्मात्प्रदास्ये विधिवत्तत्प्रतीच्छ नराधिप
tvaṃ hi śaktastārayituṃ sendrānapi divaukasaḥ |
tasmātpradāsye vidhivattatpratīccha narādhipa
दिव्यमाभरणं चित्रं प्रदीप्तमिव भास्करम्
divyamābharaṇaṃ citraṃ pradīptamiva bhāskaram
अथोवाच महात्मानमिक्ष्वाकूणां महारथः ।
रामो मतिमतां श्रेष्ठः क्षत्रधर्ममनुस्मरन्
athovāca mahātmānamikṣvākūṇāṃ mahārathaḥ |
rāmo matimatāṃ śreṣṭhaḥ kṣatradharmamanusmaran
प्रतिग्रहो ऽयं भगवन्ब्राह्मणस्याविगर्हितः ।
गृह्णीयां क्षत्रियो ऽहं वै कथं ब्राह्मणपुङ्गव
pratigraho 'yaṃ bhagavanbrāhmaṇasyāvigarhitaḥ |
gṛhṇīyāṃ kṣatriyo 'haṃ vai kathaṃ brāhmaṇapuṅgava
ब्राह्मणेन विशेषेण दत्तं तद्वक्तुमर्हसि ।
एवमुक्तस्तु रामेण प्रत्युवाच महानृषिः
brāhmaṇena viśeṣeṇa dattaṃ tadvaktumarhasi |
evamuktastu rāmeṇa pratyuvāca mahānṛṣiḥ
आसन्कृतयुगे राम ब्रह्मभूते पुरायुगे ।
अपार्थिवाः प्रजाः सर्वाः सुराणां तु शतक्रतुः
āsankṛtayuge rāma brahmabhūte purāyuge |
apārthivāḥ prajāḥ sarvāḥ surāṇāṃ tu śatakratuḥ
ताः प्रजा देवदेवेशं राजार्थं समुपाद्रवन् ।
सुराणां स्थापितो राजा त्वया देव शतक्रतुः
tāḥ prajā devadeveśaṃ rājārthaṃ samupādravan |
surāṇāṃ sthāpito rājā tvayā deva śatakratuḥ
प्रयच्छ नो हि लोकेश पार्थिवं नरपुङ्गवम् ।
यस्मै पूजां प्रयुञ्जाना धूतपापाश्चरेमहि ।
न वसामो विना राज्ञा एष नो निश्चयः परः
prayaccha no hi lokeśa pārthivaṃ narapuṅgavam |
yasmai pūjāṃ prayuñjānā dhūtapāpāścaremahi |
na vasāmo vinā rājñā eṣa no niścayaḥ paraḥ
प्रजानां वचनं श्रुत्वा निश्चयित्वा ऽर्थमुत्तमम्
prajānāṃ vacanaṃ śrutvā niścayitvā 'rthamuttamam
ततो ब्रह्मा सुरश्रेष्ठो लोकपालान्सवासवान् ।
समाहूयाब्रवीत्सर्वांस्तेजोभागान्प्रयच्छत
tato brahmā suraśreṣṭho lokapālānsavāsavān |
samāhūyābravītsarvāṃstejobhāgānprayacchata
ततो ददुर्लोकपालाः सर्वे भागान्स्वतेजसः ।
अक्षुपच्च ततो ब्रह्मा यतो जातः क्षुपो नृपः
tato dadurlokapālāḥ sarve bhāgānsvatejasaḥ |
akṣupacca tato brahmā yato jātaḥ kṣupo nṛpaḥ
तं ब्रह्मा लोकपालानां सहांशैः समयोजयत् ।
ततो ददौ नृपं तासां प्रजानामीश्वरं क्षुपम्
taṃ brahmā lokapālānāṃ sahāṃśaiḥ samayojayat |
tato dadau nṛpaṃ tāsāṃ prajānāmīśvaraṃ kṣupam
तत्रैन्द्रेण च भागेन महीमाज्ञापयन्नृपः ।
वारुणेन तु भागेन वपुः पुष्यति पार्थिवः
tatraindreṇa ca bhāgena mahīmājñāpayannṛpaḥ |
vāruṇena tu bhāgena vapuḥ puṣyati pārthivaḥ
कौबेरेण तु भागेन वित्तमासां ददौ तदा ।
यस्तु याम्यो ऽभवद्भागस्तेन शास्ति स्म स प्रजाः
kaubereṇa tu bhāgena vittamāsāṃ dadau tadā |
yastu yāmyo 'bhavadbhāgastena śāsti sma sa prajāḥ
तत्रैन्द्रेण नरश्रेष्ठ भागेन रघुनन्दन ।
प्रतिगृह्णीष्व भद्रं ते तारणार्थं मम प्रभो
tatraindreṇa naraśreṣṭha bhāgena raghunandana |
pratigṛhṇīṣva bhadraṃ te tāraṇārthaṃ mama prabho
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ऋषेः परमधार्मिकम् ।
तद्रामः प्रतिजग्राह मुनेराभरणं वरम्
tasya tadvacanaṃ śrutvā ṛṣeḥ paramadhārmikam |
tadrāmaḥ pratijagrāha munerābharaṇaṃ varam
प्रतिगृह्य ततो रामस्तदाभरणमुत्तमम् ।
आगमं तस्य दीप्तस्य प्रष्टुमेवोपचक्रमे
pratigṛhya tato rāmastadābharaṇamuttamam |
āgamaṃ tasya dīptasya praṣṭumevopacakrame
अत्यद्भुतमिदं दिव्यं वपुषा युक्तमुत्तमम् ।
कथं वा भगवता प्राप्तं कुतो वा केन वा हृतम्
atyadbhutamidaṃ divyaṃ vapuṣā yuktamuttamam |
kathaṃ vā bhagavatā prāptaṃ kuto vā kena vā hṛtam
कुतूहलितया ब्रह्मन्पृच्छामि त्वां महायशः ।
आश्चर्याणां बहूनां हि निधिः परमको भवान्
kutūhalitayā brahmanpṛcchāmi tvāṃ mahāyaśaḥ |
āścaryāṇāṃ bahūnāṃ hi nidhiḥ paramako bhavān
एवं ब्रुवति काकुत्स्थे मुनिर्वाक्यमथाब्रवीत् ।
शृणु राम यथावृत्तं पुरा त्रेतायुगे युगे
evaṃ bruvati kākutsthe munirvākyamathābravīt |
śṛṇu rāma yathāvṛttaṃ purā tretāyuge yuge
रमणीयप्रदेशे ऽस्मिन् वने यद्दृष्टवानहम् ।
आश्चर्यं मे महाबाहो दानमाश्रित्य केवलम्
ramaṇīyapradeśe 'smin vane yaddṛṣṭavānaham |
āścaryaṃ me mahābāho dānamāśritya kevalam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)