तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रामस्याक्लिष्टकर्मणः ।
अवाक्छिरास्तथाभूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह
tasya tadvacanaṃ śrutvā rāmasyākliṣṭakarmaṇaḥ |
avākchirāstathābhūtvā vākyametaduvāca ha
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदुत्तरकाण्डे षट्सप्ततितमः सर्गः ॥ ७६ ॥
52 श्लोक · 76 में से 111
नीचे सिर किए तपस्वी उत्तर देता है कि मैं शूद्र योनि में जन्मा शम्बूक हूँ और सशरीर देवलोक पाना चाहता हूँ; मैं झूठ नहीं बोलता। उसके बोलते-बोलते श्रीराम तलवार खींचकर उसका सिर काट देते हैं। इन्द्र, अग्नि और देवता प्रशंसा करते हैं, वे वर देने को कहते हैं। श्रीराम माँगते हैं कि ब्राह्मण का पुत्र फिर जीवित हो; देवता बताते हैं कि शम्बूक के गिरते ही बालक जी उठा। वे श्रीराम को अगस्त्य के पास भेजते हैं, जो उनका स्वागत कर उन्हें नारायण कहते हैं और दिव्य आभूषण देते हैं। श्रीराम संकोच करते हैं कि दान लेना ब्राह्मण का अधिकार है; अगस्त्य कहते हैं कि राजा इन्द्र के अंश से दान ले सकता है। श्रीराम उसे लेते हैं।
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रामस्याक्लिष्टकर्मणः ।
अवाक्छिरास्तथाभूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह
tasya tadvacanaṃ śrutvā rāmasyākliṣṭakarmaṇaḥ |
avākchirāstathābhūtvā vākyametaduvāca ha
शूद्रयोन्यां प्रसूतो ऽस्मि शम्बूको नाम नामतः ।
देवत्वं पार्थये राम सशरीरो महायशः
śūdrayonyāṃ prasūto 'smi śambūko nāma nāmataḥ |
devatvaṃ pārthaye rāma saśarīro mahāyaśaḥ
न मिथ्या ऽहं वदे राम देवलोकजिगीषया ।
शूद्रं मां विद्धि काकुत्स्थ तप उग्रं समास्थितम्
na mithyā 'haṃ vade rāma devalokajigīṣayā |
śūdraṃ māṃ viddhi kākutstha tapa ugraṃ samāsthitam
भाषतस्तस्य शूद्रस्य खड्गं सुरुचिरप्रभम् ।
निष्कृष्य कोशाद्विमलं शिरश्चिच्छेद राघवः
bhāṣatastasya śūdrasya khaḍgaṃ suruciraprabham |
niṣkṛṣya kośādvimalaṃ śiraściccheda rāghavaḥ
तस्मिञ्छूद्रे हते देवाः सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ।
साधु साध्विति काकुत्स्थं प्रशशंसुर्मुहुर्मुहुः
tasmiñchūdre hate devāḥ sendrāḥ sāgnipurogamāḥ |
sādhu sādhviti kākutsthaṃ praśaśaṃsurmuhurmuhuḥ
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीद्दिव्यानां सुसुगन्धिनाम् ।
पुष्पाणां वायुमुक्तानां सर्वतः प्रपपात ह
puṣpavṛṣṭirmahatyāsīddivyānāṃ susugandhinām |
puṣpāṇāṃ vāyumuktānāṃ sarvataḥ prapapāta ha
सुप्रीताश्चाब्रुवन्रामं देवाः सत्यपराक्रमम् ।
सुरकार्यमिदं सौम्य सुकृतं ते महामते
suprītāścābruvanrāmaṃ devāḥ satyaparākramam |
surakāryamidaṃ saumya sukṛtaṃ te mahāmate
गृहाण च वरं सौम्य यत्त्वमिच्छस्यरिन्दम ।
स्वर्गभाङ्नहि शूद्रो ऽयं त्वत्कृते रघुनन्दन
gṛhāṇa ca varaṃ saumya yattvamicchasyarindama |
svargabhāṅnahi śūdro 'yaṃ tvatkṛte raghunandana
देवानां भाषितं श्रुत्वा राघवः सुसमाहितः ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं सहस्राक्षं पुरन्दरम्
devānāṃ bhāṣitaṃ śrutvā rāghavaḥ susamāhitaḥ |
uvāca prāñjalirvākyaṃ sahasrākṣaṃ purandaram
यदि देवाः प्रसन्ना मे द्विजपुत्रः स जीवतु ।
दिशन्तु वरमेतं मे इप्सितं परमं मम
yadi devāḥ prasannā me dvijaputraḥ sa jīvatu |
diśantu varametaṃ me ipsitaṃ paramaṃ mama
ममापचाराद्यातो ऽसौ ब्राह्मणस्यैकपुत्रकः ।
अप्राप्तकालः कालेन नीतो वैवस्वतक्षयम्
mamāpacārādyāto 'sau brāhmaṇasyaikaputrakaḥ |
aprāptakālaḥ kālena nīto vaivasvatakṣayam
तं जीवयथ भद्रं वो नानृतं कर्तुमर्हथ ।
द्विजस्य संश्रुतो ऽर्थो मे जीवयिष्यामि ते सुतम्
taṃ jīvayatha bhadraṃ vo nānṛtaṃ kartumarhatha |
dvijasya saṃśruto 'rtho me jīvayiṣyāmi te sutam
राघवस्य तु तद्वाक्यं श्रुत्वा विबुधसत्तमाः ।
प्रत्युचू राघवं प्रीता देवाः प्रीतिसमन्वितम्
rāghavasya tu tadvākyaṃ śrutvā vibudhasattamāḥ |
pratyucū rāghavaṃ prītā devāḥ prītisamanvitam
निर्वृतो भव काकुत्स्थ सो ऽस्मिन्नहनि बालकः ।
जीवितं प्राप्तवान्भूयः समेतश्चापि बन्धुभिः
nirvṛto bhava kākutstha so 'sminnahani bālakaḥ |
jīvitaṃ prāptavānbhūyaḥ sametaścāpi bandhubhiḥ
यस्मिन्मुहूर्ते काकुत्स्थ शूद्रो ऽयं विनिपातितः ।
तस्मिन्मुहूर्ते बालो ऽसौ जीवेन समयुज्यत
yasminmuhūrte kākutstha śūdro 'yaṃ vinipātitaḥ |
tasminmuhūrte bālo 'sau jīvena samayujyata
स्वस्ति प्राप्नुहि भद्रं ते साधु याम नरर्षभ ।
अगस्त्यस्याश्रमपदं द्रष्टुमिच्छाम राघव
svasti prāpnuhi bhadraṃ te sādhu yāma nararṣabha |
agastyasyāśramapadaṃ draṣṭumicchāma rāghava
तस्य दीक्षा समाप्ता हि ब्रह्मर्षेः सुमहाद्युतेः ।
द्वादशं हि गतं वर्षं जलशय्यां समासतः
tasya dīkṣā samāptā hi brahmarṣeḥ sumahādyuteḥ |
dvādaśaṃ hi gataṃ varṣaṃ jalaśayyāṃ samāsataḥ
काकुत्स्थ तद्गमिष्यामो मुनिं समभिनन्दितुम् ।
त्वं चाप्यागच्छ भद्रं ते द्रष्टुं तमृषिसत्तमम्
kākutstha tadgamiṣyāmo muniṃ samabhinanditum |
tvaṃ cāpyāgaccha bhadraṃ te draṣṭuṃ tamṛṣisattamam
स तथेति प्रतिज्ञाय देवानां रघुनन्दनः ।
आरुरोह विमानं तं पुष्पकं हेमभूषितम्
sa tatheti pratijñāya devānāṃ raghunandanaḥ |
āruroha vimānaṃ taṃ puṣpakaṃ hemabhūṣitam
ततो देवाः प्रयातास्ते विमानैर्बहुविस्तरैः ।
रामो ऽप्यनुजगामाशु कुम्भयोनेस्तपोवनम्
tato devāḥ prayātāste vimānairbahuvistaraiḥ |
rāmo 'pyanujagāmāśu kumbhayonestapovanam
दृष्ट्वा तु देवान्सम्प्राप्तानगस्त्यस्तपसां निधिः ।
अर्चयामास धर्मात्मा सर्वांस्तानविशेषतः
dṛṣṭvā tu devānsamprāptānagastyastapasāṃ nidhiḥ |
arcayāmāsa dharmātmā sarvāṃstānaviśeṣataḥ
प्रतिगृह्य ततः पूजां सम्पूज्य च महामुनिम् ।
जग्मुस्ते त्रिदशा हृष्टा नाकपृष्ठं सहानुगैः
pratigṛhya tataḥ pūjāṃ sampūjya ca mahāmunim |
jagmuste tridaśā hṛṣṭā nākapṛṣṭhaṃ sahānugaiḥ
गतेषु तेषु काकुत्स्थः पुष्पकादवरुह्य च ।
ततो ऽभिवादयामास ह्यगस्त्यमृषिसत्तमम्
gateṣu teṣu kākutsthaḥ puṣpakādavaruhya ca |
tato 'bhivādayāmāsa hyagastyamṛṣisattamam
सो ऽभिवाद्य महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
आतिथ्यं परमं प्राप्य निषसाद नराधिपः
so 'bhivādya mahātmānaṃ jvalantamiva tejasā |
ātithyaṃ paramaṃ prāpya niṣasāda narādhipaḥ
तमुवाच महातेजाः कुम्भयोनिर्महातपाः ।
स्वागतं ते नरश्रेष्ठ दिष्ट्या प्राप्तो ऽसि राघव
tamuvāca mahātejāḥ kumbhayonirmahātapāḥ |
svāgataṃ te naraśreṣṭha diṣṭyā prāpto 'si rāghava
त्वं मे बहुमतो राम गुणैर्बहुभिरुत्तमैः ।
अतिथिः पूजनीयश्च मम नित्यं हृदि स्थितः
tvaṃ me bahumato rāma guṇairbahubhiruttamaiḥ |
atithiḥ pūjanīyaśca mama nityaṃ hṛdi sthitaḥ
सुरा हि कथयन्ति त्वामागतं शूद्रघातिनम् ।
ब्राह्मणस्य तु धर्मेण त्वया जीवापितः सुतः
surā hi kathayanti tvāmāgataṃ śūdraghātinam |
brāhmaṇasya tu dharmeṇa tvayā jīvāpitaḥ sutaḥ
उष्यतां चेह रजनी सकाशे मम राघव ।
प्रभाते पुष्पकेण त्वं गन्ता ऽसि पुरमेव हि
uṣyatāṃ ceha rajanī sakāśe mama rāghava |
prabhāte puṣpakeṇa tvaṃ gantā 'si purameva hi
त्वं हि नारायणः श्रीमांस्त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
त्वं प्रभुः सर्वदेवानां पुरुषस्त्वं सनातनः
tvaṃ hi nārāyaṇaḥ śrīmāṃstvayi sarvaṃ pratiṣṭhitam |
tvaṃ prabhuḥ sarvadevānāṃ puruṣastvaṃ sanātanaḥ
इदं चाभरणं सौम्य निर्मितं विश्वकर्मणा ।
दिव्यं दिव्येन वपुषा दीप्यमानं स्वतेजसा ।
प्रतिगृह्णीष्व काकुत्स्थ मत्प्रियं कुरु राघव
idaṃ cābharaṇaṃ saumya nirmitaṃ viśvakarmaṇā |
divyaṃ divyena vapuṣā dīpyamānaṃ svatejasā |
pratigṛhṇīṣva kākutstha matpriyaṃ kuru rāghava
दत्तस्य हि पुनर्दाने सुमहत्फलमुच्यते ।
भरणे हि भवान् शक्तः सेन्द्राणां मरुतामपि
dattasya hi punardāne sumahatphalamucyate |
bharaṇe hi bhavān śaktaḥ sendrāṇāṃ marutāmapi
त्वं हि शक्तस्तारयितुं सेन्द्रानपि दिवौकसः ।
तस्मात्प्रदास्ये विधिवत्तत्प्रतीच्छ नराधिप
tvaṃ hi śaktastārayituṃ sendrānapi divaukasaḥ |
tasmātpradāsye vidhivattatpratīccha narādhipa
दिव्यमाभरणं चित्रं प्रदीप्तमिव भास्करम्
divyamābharaṇaṃ citraṃ pradīptamiva bhāskaram
अथोवाच महात्मानमिक्ष्वाकूणां महारथः ।
रामो मतिमतां श्रेष्ठः क्षत्रधर्ममनुस्मरन्
athovāca mahātmānamikṣvākūṇāṃ mahārathaḥ |
rāmo matimatāṃ śreṣṭhaḥ kṣatradharmamanusmaran
प्रतिग्रहो ऽयं भगवन्ब्राह्मणस्याविगर्हितः ।
गृह्णीयां क्षत्रियो ऽहं वै कथं ब्राह्मणपुङ्गव
pratigraho 'yaṃ bhagavanbrāhmaṇasyāvigarhitaḥ |
gṛhṇīyāṃ kṣatriyo 'haṃ vai kathaṃ brāhmaṇapuṅgava
ब्राह्मणेन विशेषेण दत्तं तद्वक्तुमर्हसि ।
एवमुक्तस्तु रामेण प्रत्युवाच महानृषिः
brāhmaṇena viśeṣeṇa dattaṃ tadvaktumarhasi |
evamuktastu rāmeṇa pratyuvāca mahānṛṣiḥ
आसन्कृतयुगे राम ब्रह्मभूते पुरायुगे ।
अपार्थिवाः प्रजाः सर्वाः सुराणां तु शतक्रतुः
āsankṛtayuge rāma brahmabhūte purāyuge |
apārthivāḥ prajāḥ sarvāḥ surāṇāṃ tu śatakratuḥ
ताः प्रजा देवदेवेशं राजार्थं समुपाद्रवन् ।
सुराणां स्थापितो राजा त्वया देव शतक्रतुः
tāḥ prajā devadeveśaṃ rājārthaṃ samupādravan |
surāṇāṃ sthāpito rājā tvayā deva śatakratuḥ
प्रयच्छ नो हि लोकेश पार्थिवं नरपुङ्गवम् ।
यस्मै पूजां प्रयुञ्जाना धूतपापाश्चरेमहि ।
न वसामो विना राज्ञा एष नो निश्चयः परः
prayaccha no hi lokeśa pārthivaṃ narapuṅgavam |
yasmai pūjāṃ prayuñjānā dhūtapāpāścaremahi |
na vasāmo vinā rājñā eṣa no niścayaḥ paraḥ
प्रजानां वचनं श्रुत्वा निश्चयित्वा ऽर्थमुत्तमम्
prajānāṃ vacanaṃ śrutvā niścayitvā 'rthamuttamam
ततो ब्रह्मा सुरश्रेष्ठो लोकपालान्सवासवान् ।
समाहूयाब्रवीत्सर्वांस्तेजोभागान्प्रयच्छत
tato brahmā suraśreṣṭho lokapālānsavāsavān |
samāhūyābravītsarvāṃstejobhāgānprayacchata
ततो ददुर्लोकपालाः सर्वे भागान्स्वतेजसः ।
अक्षुपच्च ततो ब्रह्मा यतो जातः क्षुपो नृपः
tato dadurlokapālāḥ sarve bhāgānsvatejasaḥ |
akṣupacca tato brahmā yato jātaḥ kṣupo nṛpaḥ
तं ब्रह्मा लोकपालानां सहांशैः समयोजयत् ।
ततो ददौ नृपं तासां प्रजानामीश्वरं क्षुपम्
taṃ brahmā lokapālānāṃ sahāṃśaiḥ samayojayat |
tato dadau nṛpaṃ tāsāṃ prajānāmīśvaraṃ kṣupam
तत्रैन्द्रेण च भागेन महीमाज्ञापयन्नृपः ।
वारुणेन तु भागेन वपुः पुष्यति पार्थिवः
tatraindreṇa ca bhāgena mahīmājñāpayannṛpaḥ |
vāruṇena tu bhāgena vapuḥ puṣyati pārthivaḥ
कौबेरेण तु भागेन वित्तमासां ददौ तदा ।
यस्तु याम्यो ऽभवद्भागस्तेन शास्ति स्म स प्रजाः
kaubereṇa tu bhāgena vittamāsāṃ dadau tadā |
yastu yāmyo 'bhavadbhāgastena śāsti sma sa prajāḥ
तत्रैन्द्रेण नरश्रेष्ठ भागेन रघुनन्दन ।
प्रतिगृह्णीष्व भद्रं ते तारणार्थं मम प्रभो
tatraindreṇa naraśreṣṭha bhāgena raghunandana |
pratigṛhṇīṣva bhadraṃ te tāraṇārthaṃ mama prabho
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा ऋषेः परमधार्मिकम् ।
तद्रामः प्रतिजग्राह मुनेराभरणं वरम्
tasya tadvacanaṃ śrutvā ṛṣeḥ paramadhārmikam |
tadrāmaḥ pratijagrāha munerābharaṇaṃ varam
प्रतिगृह्य ततो रामस्तदाभरणमुत्तमम् ।
आगमं तस्य दीप्तस्य प्रष्टुमेवोपचक्रमे
pratigṛhya tato rāmastadābharaṇamuttamam |
āgamaṃ tasya dīptasya praṣṭumevopacakrame
अत्यद्भुतमिदं दिव्यं वपुषा युक्तमुत्तमम् ।
कथं वा भगवता प्राप्तं कुतो वा केन वा हृतम्
atyadbhutamidaṃ divyaṃ vapuṣā yuktamuttamam |
kathaṃ vā bhagavatā prāptaṃ kuto vā kena vā hṛtam
कुतूहलितया ब्रह्मन्पृच्छामि त्वां महायशः ।
आश्चर्याणां बहूनां हि निधिः परमको भवान्
kutūhalitayā brahmanpṛcchāmi tvāṃ mahāyaśaḥ |
āścaryāṇāṃ bahūnāṃ hi nidhiḥ paramako bhavān
एवं ब्रुवति काकुत्स्थे मुनिर्वाक्यमथाब्रवीत् ।
शृणु राम यथावृत्तं पुरा त्रेतायुगे युगे
evaṃ bruvati kākutsthe munirvākyamathābravīt |
śṛṇu rāma yathāvṛttaṃ purā tretāyuge yuge
रमणीयप्रदेशे ऽस्मिन् वने यद्दृष्टवानहम् ।
आश्चर्यं मे महाबाहो दानमाश्रित्य केवलम्
ramaṇīyapradeśe 'smin vane yaddṛṣṭavānaham |
āścaryaṃ me mahābāho dānamāśritya kevalam
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)