Uttara Kanda

Sarga 14: Ravana routs the yakshas at Kailasa

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदुत्तरकाण्डे चतुर्दशः सर्गः ॥ १४ ॥

30 verses · 14 of 111

What happens in this chapter

Ravana routs the yakshas at Kailasa

With six fierce ministers, Mahodara, Prahasta, Maricha, Shuka, Sarana and Dhumraksha, Ravana reaches Kailasa in moments. The yakshas tell Kubera, and with his leave go out to fight. Each of Ravana's ministers fights a thousand yakshas, while Ravana, struck by maces and spears, stands like a mountain under rain and burns through their ranks like fire through dry wood. The yaksha Samyodhakantaka fells Maricha with a discus, but Maricha recovers and drives him off. The doorkeeper Suryabhanu strikes Ravana with an uprooted archway; protected by Brahma's boon, Ravana is unhurt and beats the yaksha to ashes with the same archway. The rest flee into rivers and caves.

14.1

ततस्तु सचिवैः सार्धं षड्भिर्नित्यं बलोद्धतैः ।
महोदरप्रहस्ताभ्यां मारीचशुकसारणैः

tatastu sacivaiḥ sārdhaṃ ṣaḍbhirnityaṃ baloddhataiḥ |
mahodaraprahastābhyāṃ mārīcaśukasāraṇaiḥ

14.2

धूम्राक्षेण च वीरेण नित्यं समरगृध्नुना ।
वृतः संप्रययौ श्रीमान्क्रोधाल्लोकान्दहन्निव

dhūmrākṣeṇa ca vīreṇa nityaṃ samaragṛdhnunā |
vṛtaḥ saṃprayayau śrīmānkrodhāllokāndahanniva

14.3

पुराणि स नदीः शैलान्वनान्युपवनानि च ।
अतिक्रम्य मुहूर्तेन कैलासं गिरिमागमत्

purāṇi sa nadīḥ śailānvanānyupavanāni ca |
atikramya muhūrtena kailāsaṃ girimāgamat

14.4

सन्निविष्टं गिरौ तस्मिन्राक्षसेन्द्रं निशम्य तु ।
युद्धे ऽत्यर्थकृतोत्साहं दुरात्मानं समन्त्रिणम्

sanniviṣṭaṃ girau tasminrākṣasendraṃ niśamya tu |
yuddhe 'tyarthakṛtotsāhaṃ durātmānaṃ samantriṇam

14.5

यक्षा न शेकुः संस्थातुं प्रमुखे तस्य रक्षसः ।
राज्ञो भ्रातेति विज्ञाय गता यत्र धनेश्वरः

yakṣā na śekuḥ saṃsthātuṃ pramukhe tasya rakṣasaḥ |
rājño bhrāteti vijñāya gatā yatra dhaneśvaraḥ

14.6

ते गत्वा सर्वमाचख्युर्भ्रातुस्तस्य चिकीर्षितम् ।
अनुज्ञाता ययुर्हष्टा युद्धाय धनदेन ते

te gatvā sarvamācakhyurbhrātustasya cikīrṣitam |
anujñātā yayurhaṣṭā yuddhāya dhanadena te

14.7

ततो बलानां सङ्क्षोभो व्यवर्धत महोदधेः ।
तस्य नैर्ऋतराजस्य शैलं सञ्चालयन्निव

tato balānāṃ saṅkṣobho vyavardhata mahodadheḥ |
tasya nairṛtarājasya śailaṃ sañcālayanniva

14.8

ततो युद्धं समभवद्यक्षराक्षससङ्कुलम् ।
व्यथिताश्चाभवंस्तत्र सचिवा राक्षसस्य ते

tato yuddhaṃ samabhavadyakṣarākṣasasaṅkulam |
vyathitāścābhavaṃstatra sacivā rākṣasasya te

14.9

स दृष्ट्वा तादृशं सैन्यं दशग्रीवो निशाचरः ।
हर्षनादान्बहून्कृत्वा स क्रोधादभ्यधावत

sa dṛṣṭvā tādṛśaṃ sainyaṃ daśagrīvo niśācaraḥ |
harṣanādānbahūnkṛtvā sa krodhādabhyadhāvata

14.10

ये तु ते राक्षसेन्द्रस्य सचिवा घोरविक्रमाः ।
तेषां सहस्रमेकैकं यक्षाणां समयोधयन्

ye tu te rākṣasendrasya sacivā ghoravikramāḥ |
teṣāṃ sahasramekaikaṃ yakṣāṇāṃ samayodhayan

14.11

ततो गदाभिर्मुसलैरसिभिः शक्तितोमरैः ।
हन्यमानो दशग्रीवस्तत्सैन्यं समगाहत

tato gadābhirmusalairasibhiḥ śaktitomaraiḥ |
hanyamāno daśagrīvastatsainyaṃ samagāhata

14.12

स निरुच्छ्वासवत्तत्र वध्यमानो दशाननः ।
वर्षद्भिरिव जीमूतैर्धाराभिरवरुध्यत

sa nirucchvāsavattatra vadhyamāno daśānanaḥ |
varṣadbhiriva jīmūtairdhārābhiravarudhyata

14.13

न चकार व्यथां चैव यक्षशस्त्रैः समाहतः ।
महीधर इवाम्भोदैर्धाराशतसमुक्षितः

na cakāra vyathāṃ caiva yakṣaśastraiḥ samāhataḥ |
mahīdhara ivāmbhodairdhārāśatasamukṣitaḥ

14.14

स दुरात्मा समुद्यम्य कालदण्डोपमां गदाम् ।
प्रविवेश ततः सैन्यं नयन्यक्षान्यमक्षयम्

sa durātmā samudyamya kāladaṇḍopamāṃ gadām |
praviveśa tataḥ sainyaṃ nayanyakṣānyamakṣayam

14.15

स कक्षमिव विस्तीर्णं शुष्केन्धनमिवाकुलम् ।
वातेनाग्निरिवायत्तो यक्षसैन्यं ददाह तत्

sa kakṣamiva vistīrṇaṃ śuṣkendhanamivākulam |
vātenāgnirivāyatto yakṣasainyaṃ dadāha tat

14.16

तैस्तु तत्र महामात्यैर्महोदरशुकादिभिः ।
अल्पावशेषास्ते यक्षाः कृता वातैरिवाम्बुदाः

taistu tatra mahāmātyairmahodaraśukādibhiḥ |
alpāvaśeṣāste yakṣāḥ kṛtā vātairivāmbudāḥ

14.17

केचित्समाहता भग्नाः पतिताः समरक्षितौ ।
ओष्ठांश्च दशनैस्तीक्ष्णैरदशन्कुपिता रणे

kecitsamāhatā bhagnāḥ patitāḥ samarakṣitau |
oṣṭhāṃśca daśanaistīkṣṇairadaśankupitā raṇe

14.18

श्रान्ताश्चान्योन्यमालिङ्ग्य भ्रष्टशस्त्रा रणाजिरे ।
सीदन्ति च तदा यक्षाः कूला इव जलेन ह

śrāntāścānyonyamāliṅgya bhraṣṭaśastrā raṇājire |
sīdanti ca tadā yakṣāḥ kūlā iva jalena ha

14.19

हतानां गच्छतां स्वर्गं युध्यतां पृथिवीतले ।
प्रेक्षतामृषिसङ्घानां न बभूवान्तरं दिवि

hatānāṃ gacchatāṃ svargaṃ yudhyatāṃ pṛthivītale |
prekṣatāmṛṣisaṅghānāṃ na babhūvāntaraṃ divi

14.20

भग्नांस्तु तान्समालक्ष्य यक्षेन्द्रांस्तु महाबलान् ।
धनाध्यक्षो महाबाहुः प्रेषयामास यक्षकान्

bhagnāṃstu tānsamālakṣya yakṣendrāṃstu mahābalān |
dhanādhyakṣo mahābāhuḥ preṣayāmāsa yakṣakān

14.21

एतस्मिन्नन्तरे राम विस्तीर्णबलवाहनः ।
प्रेषितो न्यपतद्यक्षो नाम्ना संयोधकण्टकः

etasminnantare rāma vistīrṇabalavāhanaḥ |
preṣito nyapatadyakṣo nāmnā saṃyodhakaṇṭakaḥ

14.22

तेन चक्रेण मारीचो विष्णुनेव रणे हतः ।
पतितो भूतले शैलात्क्षीणपुण्य इव ग्रहः

tena cakreṇa mārīco viṣṇuneva raṇe hataḥ |
patito bhūtale śailātkṣīṇapuṇya iva grahaḥ

14.23

ससञ्ज्ञस्तु मुहूर्तेन स विश्रम्य निशाचरः ।
तं यक्षं योधयामास स च भग्नः प्रदुद्रुवे

sasañjñastu muhūrtena sa viśramya niśācaraḥ |
taṃ yakṣaṃ yodhayāmāsa sa ca bhagnaḥ pradudruve

14.24

ततः काञ्चनचित्राङ्गं वैडूर्यरजसोक्षितम् ।
मर्यादां प्रतिहाराणां तोरणान्तरमाविशत्

tataḥ kāñcanacitrāṅgaṃ vaiḍūryarajasokṣitam |
maryādāṃ pratihārāṇāṃ toraṇāntaramāviśat

14.25

तं तु राजन्दशग्रीवं प्रविशन्तं निशाचरम् ।
सूर्यभानुरिति ख्यातो द्वारपालो न्यवारयत्

taṃ tu rājandaśagrīvaṃ praviśantaṃ niśācaram |
sūryabhānuriti khyāto dvārapālo nyavārayat

14.26

स वार्यमाणो यक्षेण प्रविवेश निशाचरः ।
यदा तु वारितो राम न व्यतिष्ठत्स राक्षसः

sa vāryamāṇo yakṣeṇa praviveśa niśācaraḥ |
yadā tu vārito rāma na vyatiṣṭhatsa rākṣasaḥ

14.27

ततस्तोरणमुत्पाट्य तेन यक्षेण ताडितः ।
रुधिरं प्रस्रवन्भाति शैलो धातुस्रवैरिव

tatastoraṇamutpāṭya tena yakṣeṇa tāḍitaḥ |
rudhiraṃ prasravanbhāti śailo dhātusravairiva

14.28

स शैलशिखराभेण तोरणेन समाहतः ।
जगाम न क्षतिं वीरो वरदानात्स्वयम्भुवः

sa śailaśikharābheṇa toraṇena samāhataḥ |
jagāma na kṣatiṃ vīro varadānātsvayambhuvaḥ

14.29

तेनैव तोरणेनाथ यक्षस्तेनाभिताडितः ।
नादृश्यत तदा यक्षो भस्मीकृततनुस्तदा

tenaiva toraṇenātha yakṣastenābhitāḍitaḥ |
nādṛśyata tadā yakṣo bhasmīkṛtatanustadā

14.30

ततः प्रदुद्रुवुः सर्वे दृष्ट्वा रक्षःपराक्रमम् ।
ततो नदीर्गुहाश्चैव विविशुर्भयपीडिताः ।
त्यक्तप्रहरणाः श्रान्ता विवर्णवदनास्तदा

tataḥ pradudruvuḥ sarve dṛṣṭvā rakṣaḥparākramam |
tato nadīrguhāścaiva viviśurbhayapīḍitāḥ |
tyaktapraharaṇāḥ śrāntā vivarṇavadanāstadā

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)