Uttara Kanda

Sarga 109: The great departure from Ayodhya

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदुत्तरकाण्डे नवाधिकशततमः सर्गः ॥ १०९ ॥

22 verses · 109 of 111

What happens in this chapter

The great departure from Ayodhya

At dawn the sacred fires go ahead with the brahmins. Vasishtha performs all the rites of the great departure. Rama, in fine garments, holding kusha and reciting the supreme Brahman, walks out silent, radiant like the sun. Shri with her lotus is at his right and Hri at his left; his bow and weapons go in bodily form, and the Vedas walk as brahmins. The women of the palace go too, and Bharata and Shatrughna with their households, the brahmins, the ministers and servants, and all the people, joyful and free of sin. The vanaras follow joyfully; no one is sad. Every moving and unmoving thing that sees him goes with Rama; not even the smallest breathing creature is left in Ayodhya.

109.1

प्रभातायां तु शर्वर्यां पृथुवक्षा महायशाः ।
रामः कमलपत्राक्षः पुरोधसमथाब्रवीत्

prabhātāyāṃ tu śarvaryāṃ pṛthuvakṣā mahāyaśāḥ |
rāmaḥ kamalapatrākṣaḥ purodhasamathābravīt

109.2

अग्निहोत्रं व्रजत्वग्रे दीप्यमानं सह द्विजैः ।
वाजपेयातपत्रं च शोभमानं महापथे

agnihotraṃ vrajatvagre dīpyamānaṃ saha dvijaiḥ |
vājapeyātapatraṃ ca śobhamānaṃ mahāpathe

109.3

ततो वसिष्ठस्तेजस्वी सर्वं निरवशेषतः ।
चकार विधिवद्धर्मं महाप्रास्थानिकं विधिम्

tato vasiṣṭhastejasvī sarvaṃ niravaśeṣataḥ |
cakāra vidhivaddharmaṃ mahāprāsthānikaṃ vidhim

109.4

ततः सूक्ष्माम्बरधरो ब्रह्ममावर्तयन्परम् ।
कुशान्गृहीत्वा पाणिभ्यां प्रसज्य प्रययावथ

tataḥ sūkṣmāmbaradharo brahmamāvartayanparam |
kuśāngṛhītvā pāṇibhyāṃ prasajya prayayāvatha

109.5

अव्याहरन्क्वचित्किञ्चिन्निश्चेष्टो निःसुखः पथि ।
निर्जगाम गृहात्तस्माद्दीप्यमान इवांशुमान्

avyāharankvacitkiñcinniśceṣṭo niḥsukhaḥ pathi |
nirjagāma gṛhāttasmāddīpyamāna ivāṃśumān

109.6

रामस्य दक्षिणे पार्श्वे सपद्मा श्रीरपाश्रिता ।
सव्ये तु ह्रीर्महादेवी व्यवसायस्तथाग्रतः

rāmasya dakṣiṇe pārśve sapadmā śrīrapāśritā |
savye tu hrīrmahādevī vyavasāyastathāgrataḥ

109.7

शरा नानाविधाश्चापि धनुरायतमुत्तमम् ।
तथा ऽ ऽयुधानि ते सर्वे ययुः पुरुषविग्रहाः

śarā nānāvidhāścāpi dhanurāyatamuttamam |
tathā ' 'yudhāni te sarve yayuḥ puruṣavigrahāḥ

109.8

वेदा ब्राह्मणरूपेण गायत्री सर्वरक्षिणी ।
ओङ्कारो ऽथ वषट्कारः सर्वे राममनुव्रताः

vedā brāhmaṇarūpeṇa gāyatrī sarvarakṣiṇī |
oṅkāro 'tha vaṣaṭkāraḥ sarve rāmamanuvratāḥ

109.9

ऋषयश्च महात्मानः सर्व एव महीसुराः ।
अन्वगच्छन्महात्मानं स्वर्गद्वारमपावृतम्

ṛṣayaśca mahātmānaḥ sarva eva mahīsurāḥ |
anvagacchanmahātmānaṃ svargadvāramapāvṛtam

109.10

तं यान्तमनुगच्छन्ति ह्यन्तःपुरचराः स्त्रियः ।
सवृद्धबालदासीकाः सवर्षवरकिङ्कराः

taṃ yāntamanugacchanti hyantaḥpuracarāḥ striyaḥ |
savṛddhabāladāsīkāḥ savarṣavarakiṅkarāḥ

109.11

सान्तःपुरश्च भरतः शत्रुघ्नसहितो ययौ ।
रामं गतिमुपागम्य साग्निहोत्रमनुव्रतः

sāntaḥpuraśca bharataḥ śatrughnasahito yayau |
rāmaṃ gatimupāgamya sāgnihotramanuvrataḥ

109.12

ते च सर्वे महात्मानः साग्निहोत्राः समागताः ।
सपुत्रदाराः काकुत्स्थमनुजग्मुर्महामतिम्

te ca sarve mahātmānaḥ sāgnihotrāḥ samāgatāḥ |
saputradārāḥ kākutsthamanujagmurmahāmatim

109.13

मन्त्रिणो भृत्यवर्गाश्च सपुत्रपशुबान्धवाः ।
सर्वे सहानुगा राममन्वगच्छन्प्रहृष्टवत्

mantriṇo bhṛtyavargāśca saputrapaśubāndhavāḥ |
sarve sahānugā rāmamanvagacchanprahṛṣṭavat

109.14

ततः सर्वाः प्रकृतयो हृष्टपुष्टजनावृताः ।
गच्छन्तमन्वगछंस्तं राघवं गुणरञ्जिताः

tataḥ sarvāḥ prakṛtayo hṛṣṭapuṣṭajanāvṛtāḥ |
gacchantamanvagachaṃstaṃ rāghavaṃ guṇarañjitāḥ

109.15

ततः सस्त्रीपुमांसस्ते सपक्षिपशुवाहनाः ।
राघवस्यानुगाः सर्वे हृष्टा विगतकल्मषाः

tataḥ sastrīpumāṃsaste sapakṣipaśuvāhanāḥ |
rāghavasyānugāḥ sarve hṛṣṭā vigatakalmaṣāḥ

109.16

स्नाताः प्रमुदिताः सर्वे हृष्टाः पुष्टाश्च वानराः ।
दृढं किलकिलाशब्दैः सर्वं राममनुव्रतम्

snātāḥ pramuditāḥ sarve hṛṣṭāḥ puṣṭāśca vānarāḥ |
dṛḍhaṃ kilakilāśabdaiḥ sarvaṃ rāmamanuvratam

109.17

न तत्र कश्चिद्दीनो वा व्रीडितो वा ऽपि दुःखितः ।
हृष्टं समुदितं सर्वं बभूव परमाद्भुतम्

na tatra kaściddīno vā vrīḍito vā 'pi duḥkhitaḥ |
hṛṣṭaṃ samuditaṃ sarvaṃ babhūva paramādbhutam

109.18

द्रष्टुकामो ऽथ निर्यान्तं रामं जानपदो जनः ।
यः प्राप्तः सो ऽपि दृष्ट्वैव स्वर्गायानुगतो मुदा

draṣṭukāmo 'tha niryāntaṃ rāmaṃ jānapado janaḥ |
yaḥ prāptaḥ so 'pi dṛṣṭvaiva svargāyānugato mudā

109.19

ऋक्षवानररक्षांसि जनाश्च पुरवासिनः ।
आगच्छन्परया भक्त्या पृष्ठतः सुसमाहिताः

ṛkṣavānararakṣāṃsi janāśca puravāsinaḥ |
āgacchanparayā bhaktyā pṛṣṭhataḥ susamāhitāḥ

109.20

यानि भूतानि नगरे ऽप्यन्तर्धानगतानि च ।
राघवं तान्यनुययुः स्वर्गाय समुपस्थितम्

yāni bhūtāni nagare 'pyantardhānagatāni ca |
rāghavaṃ tānyanuyayuḥ svargāya samupasthitam

109.21

यानि पश्यन्ति काकुत्स्थं स्थावराणि चराणि च ।
सर्वाणि रामगमने ह्यनुजग्मुर्हि तान्यपि

yāni paśyanti kākutsthaṃ sthāvarāṇi carāṇi ca |
sarvāṇi rāmagamane hyanujagmurhi tānyapi

109.22

नोच्छ्वसत्तदयोध्यायां सुसूक्ष्ममपि दृश्यते ।
तिर्यग्योनिगताश्चापि सर्वे राममनुव्रताः

nocchvasattadayodhyāyāṃ susūkṣmamapi dṛśyate |
tiryagyonigatāścāpi sarve rāmamanuvratāḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)