स वानरमहाराजः शयानः शरपीडितः ।
प्रत्युक्तो हेतुमद्वाक्यैर्नोत्तरं प्रत्यपद्यत
sa vānaramahārājaḥ śayānaḥ śarapīḍitaḥ |
pratyukto hetumadvākyairnottaraṃ pratyapadyata
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये किष्किन्धाकाण्डे एकोनविंशः सर्गः ॥४-१९॥
28 verses · 19 of 67
Vali lies silent, answered by Rama's reasoned words. Tara hears that her husband has been struck down by Rama's arrow and runs out of the cave with Angada, beside herself. The vanaras flee past her in fear. They tell her to go back and protect Angada; Rama has killed Vali, and the vanaras should hold the fortress and crown Angada, before Sugriva's followers take over. Tara replies that with her husband gone she has no use for son, kingdom or herself; she will go to his feet. Weeping and beating her breast, she runs to the battlefield and sees Vali lying on the ground, the slayer of the lords of danavas, with Rama standing by, and Sugriva. She falls beside him and cries "Aryaputra!"
स वानरमहाराजः शयानः शरपीडितः ।
प्रत्युक्तो हेतुमद्वाक्यैर्नोत्तरं प्रत्यपद्यत
sa vānaramahārājaḥ śayānaḥ śarapīḍitaḥ |
pratyukto hetumadvākyairnottaraṃ pratyapadyata
अश्मभिः परिभिन्नाङ्गः पादपैराहतो भृशम् ।
रामबाणेन चाक्रान्तो जीवितान्ते मुमोह सः
aśmabhiḥ paribhinnāṅgaḥ pādapairāhato bhṛśam |
rāmabāṇena cākrānto jīvitānte mumoha saḥ
तं भार्या बाणमोक्षेण रामदत्तेन संयुगे ।
हतं प्लवगशार्दूलं तारा शुश्राव वालिनम्
taṃ bhāryā bāṇamokṣeṇa rāmadattena saṃyuge |
hataṃ plavagaśārdūlaṃ tārā śuśrāva vālinam
सा सपुत्राप्रियं श्रुत्वा वधं भर्तुः सुदारुणम् ।
निष्पपात भृशं तस्मादुद्विग्ना गिरिकन्दरात्
sā saputrāpriyaṃ śrutvā vadhaṃ bhartuḥ sudāruṇam |
niṣpapāta bhṛśaṃ tasmādudvignā girikandarāt
ये त्वङ्गदपरीवारा वानरा हि महाबलाः ।
ते सकार्मुकमालोक्य रामं त्रस्ताः प्रदुद्रुवुः
ye tvaṅgadaparīvārā vānarā hi mahābalāḥ |
te sakārmukamālokya rāmaṃ trastāḥ pradudruvuḥ
सा ददर्श ततस्त्रस्तान् हरीनापततो द्रुतम् ।
यूथादेव परिभ्रष्टान् मृगान् निहतयूथपान्
sā dadarśa tatastrastān harīnāpatato drutam |
yūthādeva paribhraṣṭān mṛgān nihatayūthapān
तानुवाच समासाद्य दुःखितान् दुःखिता सती ।
रामवित्रासितान् सर्वाननुबद्धानिवेषुभिः
tānuvāca samāsādya duḥkhitān duḥkhitā satī |
rāmavitrāsitān sarvānanubaddhāniveṣubhiḥ
वानरा राजसिंहस्य यस्य यूयं पुरःसराः ।
तं विहाय सुवित्रस्ताः कस्माद् द्रवत दुर्गताः
vānarā rājasiṃhasya yasya yūyaṃ puraḥsarāḥ |
taṃ vihāya suvitrastāḥ kasmād dravata durgatāḥ
राज्यहेतोः स चेद् भ्राता भ्रात्रा क्रूरेण पातितः ।
रामेण प्रहितैर्दूरान्मार्गणैर्दूरपातिभिः
rājyahetoḥ sa ced bhrātā bhrātrā krūreṇa pātitaḥ |
rāmeṇa prahitairdūrānmārgaṇairdūrapātibhiḥ
कपिपत्न्या वचः श्रुत्वा कपयः कामरूपिणः ।
प्राप्तकालमविश्लिष्टमूचुर्वचनमङ्गनाम्
kapipatnyā vacaḥ śrutvā kapayaḥ kāmarūpiṇaḥ |
prāptakālamaviśliṣṭamūcurvacanamaṅganām
जीवपुत्रे निवर्तस्व पुत्रं रक्षस्व चाङ्गदम् ।
अन्तको रामरूपेण हत्वा नयति वालिनम्
jīvaputre nivartasva putraṃ rakṣasva cāṅgadam |
antako rāmarūpeṇa hatvā nayati vālinam
क्षिप्तान् वृक्षान् समाविध्य विपुलाश्च तथा शिलाः ।
वाली वज्रसमैर्बाणैर्वज्रेणेव निपातितः
kṣiptān vṛkṣān samāvidhya vipulāśca tathā śilāḥ |
vālī vajrasamairbāṇairvajreṇeva nipātitaḥ
अभिभूतमिदं सर्वं विद्रुतं वानरं बलम् ।
अस्मिन् प्लवगशार्दूले हते शक्रसमप्रभे
abhibhūtamidaṃ sarvaṃ vidrutaṃ vānaraṃ balam |
asmin plavagaśārdūle hate śakrasamaprabhe
रक्ष्यतां नगरी शूरैरङ्गदश्चाभिषिच्यताम् ।
पदस्थं वालिनः पुत्रं भजिष्यन्ति प्लवंगमाः
rakṣyatāṃ nagarī śūrairaṅgadaścābhiṣicyatām |
padasthaṃ vālinaḥ putraṃ bhajiṣyanti plavaṃgamāḥ
अथवारुचितं स्थानमिह ते रुचिरानने ।
आविशन्ति च दुर्गाणि क्षिप्रमद्यैव वानराः
athavārucitaṃ sthānamiha te rucirānane |
āviśanti ca durgāṇi kṣipramadyaiva vānarāḥ
अभार्याः सहभार्याश्च सन्त्यत्र वनचारिणः ।
लुब्धेभ्यो विप्रलब्धेभ्यस्तेभ्यो नः सुमहद्भयम्
abhāryāḥ sahabhāryāśca santyatra vanacāriṇaḥ |
lubdhebhyo vipralabdhebhyastebhyo naḥ sumahadbhayam
अल्पान्तरगतानां तु श्रुत्वा वचनमङ्गना ।
आत्मनः प्रतिरूपं सा बभाषे चारुहासिनी
alpāntaragatānāṃ tu śrutvā vacanamaṅganā |
ātmanaḥ pratirūpaṃ sā babhāṣe cāruhāsinī
पुत्रेण मम किं कार्यं राज्येनापि किमात्मना ।
कपिसिंहे महाभागे तस्मिन् भर्तरि नश्यति
putreṇa mama kiṃ kāryaṃ rājyenāpi kimātmanā |
kapisiṃhe mahābhāge tasmin bhartari naśyati
पादमूलं गमिष्यामि तस्यैवाहं महात्मनः ।
योऽसौ रामप्रयुक्तेन शरेण विनिपातितः
pādamūlaṃ gamiṣyāmi tasyaivāhaṃ mahātmanaḥ |
yo'sau rāmaprayuktena śareṇa vinipātitaḥ
एवमुक्त्वा प्रदुद्राव रुदती शोकमूर्च्छिता ।
शिरश्चोरश्च बाहुभ्यां दुःखेन समभिघ्नती
evamuktvā pradudrāva rudatī śokamūrcchitā |
śiraścoraśca bāhubhyāṃ duḥkhena samabhighnatī
सा व्रजन्ती ददर्शाथ पतिं निपतितं भुवि ।
हन्तारं दानवेन्द्राणां समरेष्वनिवर्तिनाम्
sā vrajantī dadarśātha patiṃ nipatitaṃ bhuvi |
hantāraṃ dānavendrāṇāṃ samareṣvanivartinām
क्षेप्तारं पर्वतेन्द्राणां वज्राणामिव वासवम् ।
महावातसमाविष्टं महामेघौघनिःस्वनम्
kṣeptāraṃ parvatendrāṇāṃ vajrāṇāmiva vāsavam |
mahāvātasamāviṣṭaṃ mahāmeghaughaniḥsvanam
शक्रतुल्यपराक्रान्तं वृष्ट्वेवोपरतं घनम् ।
नर्दन्तं नर्दतां भीमं शूरं शूरेण पातितम् ।
शार्दूलेनामिषस्यार्थे मृगराजमिवाहतम्
śakratulyaparākrāntaṃ vṛṣṭvevoparataṃ ghanam |
nardantaṃ nardatāṃ bhīmaṃ śūraṃ śūreṇa pātitam |
śārdūlenāmiṣasyārthe mṛgarājamivāhatam
अर्चितं सर्वलोकस्य सपताकं सवेदिकम् ।
नागहेतोः सुपर्णेन चैत्यमुन्मथितं यथा
arcitaṃ sarvalokasya sapatākaṃ savedikam |
nāgahetoḥ suparṇena caityamunmathitaṃ yathā
अवष्टभ्यावतिष्ठन्तं ददर्श धनुरूर्जितम् ।
रामं रामानुजं चैव भर्तुश्चैव तथानुजम्
avaṣṭabhyāvatiṣṭhantaṃ dadarśa dhanurūrjitam |
rāmaṃ rāmānujaṃ caiva bhartuścaiva tathānujam
तानतीत्य समासाद्य भर्तारं निहतं रणे ।
समीक्ष्य व्यथिता भूमौ सम्भ्रान्ता निपपात ह
tānatītya samāsādya bhartāraṃ nihataṃ raṇe |
samīkṣya vyathitā bhūmau sambhrāntā nipapāta ha
सुप्तेव पुनरुत्थाय आर्यपुत्रेति वादिनी ।
रुरोद सा पतिं दृष्ट्वा संवीतं मृत्युदामभिः
supteva punarutthāya āryaputreti vādinī |
ruroda sā patiṃ dṛṣṭvā saṃvītaṃ mṛtyudāmabhiḥ
तामवेक्ष्य तु सुग्रीवः क्रोशन्तीं कुररीमिव ।
विषादमगमत् कष्टं दृष्ट्वा चाङ्गदमागतम्
tāmavekṣya tu sugrīvaḥ krośantīṃ kurarīmiva |
viṣādamagamat kaṣṭaṃ dṛṣṭvā cāṅgadamāgatam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)