ततः समुत्थितः काल्यम् आस्थाय स्यन्दन उत्तमम् ।
प्रययौ भरतः शीघ्रम् राम दर्शन कान्क्षया
tataḥ samutthitaḥ kālyam āsthāya syandana uttamam |
prayayau bharataḥ śīghram rāma darśana kānkṣayā
इति वाल्मीकि रामायणे आदि काव्ये अयोध्याकाण्डे त्र्यशीतितमः सर्गः ॥२-८३॥
26 verses · 83 of 119
At dawn Bharata mounts a fine chariot and sets out, eager to see Rama. The ministers and priests go ahead in chariots like the sun's, followed by nine thousand elephants, sixty thousand chariots and a hundred thousand horsemen. Kausalya, Sumitra and Kaikeyi ride in bright carriages. The people talk joyfully: when we see Rama our grief will vanish, as darkness does at sunrise. Craftsmen of every kind follow, goldsmiths, wool-washers, bath attendants, physicians, perfumers, potters, weavers, actors, with brahmins on ox-carts. After a long way the host reaches the Ganga near Shringaverapura. Bharata tells his ministers to let the army rest; tomorrow they will cross, and he will offer water for his father in the river. The camp spreads along the bank, and Bharata spends the night thinking of Rama.
ततः समुत्थितः काल्यम् आस्थाय स्यन्दन उत्तमम् ।
प्रययौ भरतः शीघ्रम् राम दर्शन कान्क्षया
tataḥ samutthitaḥ kālyam āsthāya syandana uttamam |
prayayau bharataḥ śīghram rāma darśana kānkṣayā
अग्रतः प्रययुस् तस्य सर्वे मन्त्रि पुरोधसः ।
अधिरुह्य हयैः युक्तान् रथान् सूर्य रथ उपमान्
agrataḥ prayayus tasya sarve mantri purodhasaḥ |
adhiruhya hayaiḥ yuktān rathān sūrya ratha upamān
नव नाग सहस्राणि कल्पितानि यथा विधि ।
अन्वयुर् भरतम् यान्तम् इक्ष्वाकु कुल नन्दनम्
nava nāga sahasrāṇi kalpitāni yathā vidhi |
anvayur bharatam yāntam ikṣvāku kula nandanam
षष्ठी रथ सहस्राणि धन्विनो विविध आयुधाः ।
अन्वयुर् भरतम् यान्तम् राज पुत्रम् यशस्विनम्
ṣaṣṭhī ratha sahasrāṇi dhanvino vividha āyudhāḥ |
anvayur bharatam yāntam rāja putram yaśasvinam
शतम् सहस्राणि अश्वानाम् समारूढानि राघवम् ।
अन्वयुर् भरतम् यान्तम् राज पुत्रम् यशस्विनम्
śatam sahasrāṇi aśvānām samārūḍhāni rāghavam |
anvayur bharatam yāntam rāja putram yaśasvinam
कैकेयी च सुमित्रा च कौसल्या च यशस्विनी ।
राम आनयन सम्हृष्टा ययुर् यानेन भास्वता
kaikeyī ca sumitrā ca kausalyā ca yaśasvinī |
rāma ānayana samhṛṣṭā yayur yānena bhāsvatā
प्रयाताः च आर्य सम्घाता रामम् द्रष्टुम् सलक्ष्मणम् ।
तस्य एव च कथाः चित्राः कुर्वाणा हृष्ट मानसाः
prayātāḥ ca ārya samghātā rāmam draṣṭum salakṣmaṇam |
tasya eva ca kathāḥ citrāḥ kurvāṇā hṛṣṭa mānasāḥ
मेघ श्यामम् महा बाहुम् स्थिर सत्त्वम् दृढ व्रतम् ।
कदा द्रक्ष्यामहे रामम् जगतः शोक नाशनम्
megha śyāmam mahā bāhum sthira sattvam dṛḍha vratam |
kadā drakṣyāmahe rāmam jagataḥ śoka nāśanam
दृष्टएव हि नः शोकम् अपनेष्यति राघवः ।
तमः सर्वस्य लोकस्य समुद्यन्न् इव भास्करः
dṛṣṭaeva hi naḥ śokam apaneṣyati rāghavaḥ |
tamaḥ sarvasya lokasya samudyann iva bhāskaraḥ
इति एवम् कथयन्तः ते सम्प्रहृष्टाः कथाः शुभाः ।
परिष्वजानाः च अन्योन्यम् ययुर् नागरिकाः तदा
iti evam kathayantaḥ te samprahṛṣṭāḥ kathāḥ śubhāḥ |
pariṣvajānāḥ ca anyonyam yayur nāgarikāḥ tadā
ये च तत्र अपरे सर्वे सम्मता ये च नैगमाः ।
रामम् प्रति ययुर् हृष्टाः सर्वाः प्रकृतयः तदा
ye ca tatra apare sarve sammatā ye ca naigamāḥ |
rāmam prati yayur hṛṣṭāḥ sarvāḥ prakṛtayaḥ tadā
मणि काराः च ये केचित् कुम्भ काराः च शोभनाः ।
सूत्र कर्म कृतः चैव ये च शस्त्र उपजीविनः
maṇi kārāḥ ca ye kecit kumbha kārāḥ ca śobhanāḥ |
sūtra karma kṛtaḥ caiva ye ca śastra upajīvinaḥ
मायूरकाः क्राकचिका रोचका वेधकाः तथा ।
दन्त काराः सुधा काराः तथा गन्ध उपजीविनः
māyūrakāḥ krākacikā rocakā vedhakāḥ tathā |
danta kārāḥ sudhā kārāḥ tathā gandha upajīvinaḥ
सुवर्ण काराः प्रख्याताः तथा कम्बल धावकाः ।
स्नापक आच्चादका वैद्या धूपकाः शौण्डिकाः तथा
suvarṇa kārāḥ prakhyātāḥ tathā kambala dhāvakāḥ |
snāpaka āccādakā vaidyā dhūpakāḥ śauṇḍikāḥ tathā
रजकाः तुन्न वायाः च ग्राम घोष महत्तराः ।
शैलूषाः च सह स्त्रीभिर् यान्ति कैवर्तकाः तथा
rajakāḥ tunna vāyāḥ ca grāma ghoṣa mahattarāḥ |
śailūṣāḥ ca saha strībhir yānti kaivartakāḥ tathā
समाहिता वेदविदो ब्राह्मणा वृत्त सम्मताः ।
गो रथैः भरतम् यान्तम् अनुजग्मुः सहस्रशः
samāhitā vedavido brāhmaṇā vṛtta sammatāḥ |
go rathaiḥ bharatam yāntam anujagmuḥ sahasraśaḥ
सुवेषाः शुद्ध वसनाः ताम्र मृष्ट अनुलेपनाः ।
सर्वे ते विविधैः यानैः शनैः भरतम् अन्वयुः
suveṣāḥ śuddha vasanāḥ tāmra mṛṣṭa anulepanāḥ |
sarve te vividhaiḥ yānaiḥ śanaiḥ bharatam anvayuḥ
प्रहृष्ट मुदिता सेना सान्वयात् कैकयी सुतम् ।
भ्रातुरानयने यान्तम् भरतम् भ्रातृवत्सलम्
prahṛṣṭa muditā senā sānvayāt kaikayī sutam |
bhrāturānayane yāntam bharatam bhrātṛvatsalam
ते गत्वा दूरमध्वानम् रथम् यानाश्वकुञ्जरैः ।
समासेदुस्ततो गङ्गाम् शृङ्गिबेरपुरम् प्रति
te gatvā dūramadhvānam ratham yānāśvakuñjaraiḥ |
samāsedustato gaṅgām śṛṅgiberapuram prati
यत्र रामसखो वीरो गुहो ज्ञातिगणैर्वृतः ।
निवसत्यप्रमादेन देशम् तम् परिपालयन्
yatra rāmasakho vīro guho jñātigaṇairvṛtaḥ |
nivasatyapramādena deśam tam paripālayan
उपेत्य तीरम् गङ्गायाश्चक्रमाकैरलङ्कतम् ।
व्यवतिष्ठत सा सेना भरतस्य अनुयायिनी
upetya tīram gaṅgāyāścakramākairalaṅkatam |
vyavatiṣṭhata sā senā bharatasya anuyāyinī
निरीक्ष्य अनुगताम् सेनाम् ताम् च गन्गाम् शिव उदकाम् ।
भरतः सचिवान् सर्वान् अब्रवीद् वाक्य कोविदः
nirīkṣya anugatām senām tām ca gangām śiva udakām |
bharataḥ sacivān sarvān abravīd vākya kovidaḥ
निवेशयत मे सैन्यम् अभिप्रायेण सर्वशः ।
विश्रान्तः प्रतरिष्यामः श्वैदानीम् महा नदीम्
niveśayata me sainyam abhiprāyeṇa sarvaśaḥ |
viśrāntaḥ pratariṣyāmaḥ śvaidānīm mahā nadīm
दातुम् च तावद् इच्चामि स्वर् गतस्य मही पतेः ।
और्ध्वदेह निमित्त अर्थम् अवतीर्य उदकम् नदीम्
dātum ca tāvad iccāmi svar gatasya mahī pateḥ |
aurdhvadeha nimitta artham avatīrya udakam nadīm
तस्य एवम् ब्रुवतः अमात्याः तथा इति उक्त्वा समाहिताः ।
न्यवेशयम्स् तामः चन्देन स्वेन स्वेन पृथक् पृथक्
tasya evam bruvataḥ amātyāḥ tathā iti uktvā samāhitāḥ |
nyaveśayams tāmaḥ candena svena svena pṛthak pṛthak
निवेश्य गन्गाम् अनु ताम् महा नदीम् ।
चमूम् विधानैः परिबर्ह शोभिनीम् ।
उवास रामस्य तदा महात्मनो ।
विचिन्तयानो भरतः निवर्तनम्
niveśya gangām anu tām mahā nadīm |
camūm vidhānaiḥ paribarha śobhinīm |
uvāsa rāmasya tadā mahātmano |
vicintayāno bharataḥ nivartanam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)