अथ भूमि प्रदेशज्ञाः सूत्र कर्म विशारदाः ।
स्व कर्म अभिरताः शूराः खनका यन्त्रकाः तथा
atha bhūmi pradeśajñāḥ sūtra karma viśāradāḥ |
sva karma abhiratāḥ śūrāḥ khanakā yantrakāḥ tathā
इति वाल्मीकि रामायणे आदि काव्ये अयोध्याकाण्डे अशीतितमः सर्गः ॥२-८०॥
22 verses · 80 of 119
This sarga describes the making of the road. Men who know the land, surveyors with cords, diggers, engineers, carpenters, tree-cutters, path-finders and cooks set out together with their overseers. They clear creepers and thickets, fell trees, burn off grass and level hollows, fill pits, break down hillocks and bridge streams. In waterless places they dig wells of many kinds with platforms around them. At pleasant spots rich in fruit they lay out camps for the prince, with moats, ramparts, towers and painted gateways, and plant banners. The road runs on through the forest to the Ganga, where the trees are many and the water cool and full of fish. Lit by its works, the highway shines like the night sky decked with moon and stars.
अथ भूमि प्रदेशज्ञाः सूत्र कर्म विशारदाः ।
स्व कर्म अभिरताः शूराः खनका यन्त्रकाः तथा
atha bhūmi pradeśajñāḥ sūtra karma viśāradāḥ |
sva karma abhiratāḥ śūrāḥ khanakā yantrakāḥ tathā
कर्म अन्तिकाः स्थपतयः पुरुषा यन्त्र कोविदाः ।
तथा वर्धकयः चैव मार्गिणो वृक्ष तक्षकाः
karma antikāḥ sthapatayaḥ puruṣā yantra kovidāḥ |
tathā vardhakayaḥ caiva mārgiṇo vṛkṣa takṣakāḥ
कूप काराः सुधा कारा वम्श कर्म कृतः तथा ।
समर्था ये च द्रष्टारः पुरतः ते प्रतस्थिरे
kūpa kārāḥ sudhā kārā vamśa karma kṛtaḥ tathā |
samarthā ye ca draṣṭāraḥ purataḥ te pratasthire
स तु हर्षात् तम् उद्देशम् जन ओघो विपुलः प्रयान् ।
अशोभत महा वेगः सागरस्य इव पर्वणि
sa tu harṣāt tam uddeśam jana ogho vipulaḥ prayān |
aśobhata mahā vegaḥ sāgarasya iva parvaṇi
ते स्व वारम् समास्थाय वर्त्म कर्माणि कोविदाः ।
करणैः विविध उपेतैः पुरस्तात् सम्प्रतस्थिरे
te sva vāram samāsthāya vartma karmāṇi kovidāḥ |
karaṇaiḥ vividha upetaiḥ purastāt sampratasthire
लता वल्लीः च गुल्मामः च स्थाणून् अश्मनएव च ।
जनाः ते चक्रिरे मार्गम् चिन्दन्तः विविधान् द्रुमान्
latā vallīḥ ca gulmāmaḥ ca sthāṇūn aśmanaeva ca |
janāḥ te cakrire mārgam cindantaḥ vividhān drumān
अवृक्षेषु च देशेषु केचित् वृक्षान् अरोपयन् ।
केचित् कुठारैअः टन्कैः च दात्रैः चिन्दन् क्वचित् क्वचित्
avṛkṣeṣu ca deśeṣu kecit vṛkṣān aropayan |
kecit kuṭhāraiaḥ ṭankaiḥ ca dātraiḥ cindan kvacit kvacit
अपरे वीरण स्तम्बान् बलिनो बलवत्तराः ।
विधमन्ति स्म दुर्गाणि स्थलानि च ततः ततः
apare vīraṇa stambān balino balavattarāḥ |
vidhamanti sma durgāṇi sthalāni ca tataḥ tataḥ
अपरे अपूरयन् कूपान् पाम्सुभिः श्वभ्रम् आयतम् ।
निम्न भागाम्स् तथा केचित् समामः चक्रुः समन्ततः
apare apūrayan kūpān pāmsubhiḥ śvabhram āyatam |
nimna bhāgāms tathā kecit samāmaḥ cakruḥ samantataḥ
बबन्धुर् बन्धनीयामः च क्षोद्यान् सम्चुक्षुदुस् तदा ।
बिभिदुर् भेदनीयामः च ताम्स् तान् देशान् नराः तदा
babandhur bandhanīyāmaḥ ca kṣodyān samcukṣudus tadā |
bibhidur bhedanīyāmaḥ ca tāms tān deśān narāḥ tadā
अचिरेण एव कालेन परिवाहान् बहु उदकान् ।
चक्रुर् बहु विध आकारान् सागर प्रतिमान् बहून्
acireṇa eva kālena parivāhān bahu udakān |
cakrur bahu vidha ākārān sāgara pratimān bahūn
निर्जलेषु च देशेषु खानयामासुरुत्तमान् ।
उदपानान् बहुविधान् वेदिका परिमण्डितान्
nirjaleṣu ca deśeṣu khānayāmāsuruttamān |
udapānān bahuvidhān vedikā parimaṇḍitān
ससुधा कुट्टिम तलः प्रपुष्पित मही रुहः ।
मत्त उद्घुष्ट द्विज गणः पताकाभिर् अलम्कृतः
sasudhā kuṭṭima talaḥ prapuṣpita mahī ruhaḥ |
matta udghuṣṭa dvija gaṇaḥ patākābhir alamkṛtaḥ
चन्दन उदक सम्सिक्तः नाना कुसुम भूषितः ।
बह्व् अशोभत सेनायाः पन्थाः स्वर्ग पथ उपमः
candana udaka samsiktaḥ nānā kusuma bhūṣitaḥ |
bahv aśobhata senāyāḥ panthāḥ svarga patha upamaḥ
आज्ञाप्य अथ यथा आज्ञप्ति युक्ताः ते अधिकृता नराः ।
रमणीयेषु देशेषु बहु स्वादु फलेषु च
ājñāpya atha yathā ājñapti yuktāḥ te adhikṛtā narāḥ |
ramaṇīyeṣu deśeṣu bahu svādu phaleṣu ca
यो निवेशः तु अभिप्रेतः भरतस्य महात्मनः ।
भूयः तम् शोभयाम् आसुर् भूषाभिर् भूषण उपमम्
yo niveśaḥ tu abhipretaḥ bharatasya mahātmanaḥ |
bhūyaḥ tam śobhayām āsur bhūṣābhir bhūṣaṇa upamam
नक्षत्रेषु प्रशस्तेषु मुहूर्तेषु च तद्विदः ।
निवेशम् स्थापयाम् आसुर् भरतस्य महात्मनः
nakṣatreṣu praśasteṣu muhūrteṣu ca tadvidaḥ |
niveśam sthāpayām āsur bharatasya mahātmanaḥ
बहु पाम्सु चयाः च अपि परिखा परिवारिताः ।
तन्त्र इन्द्र कील प्रतिमाः प्रतोली वर शोभिताः
bahu pāmsu cayāḥ ca api parikhā parivāritāḥ |
tantra indra kīla pratimāḥ pratolī vara śobhitāḥ
प्रासाद माला सम्युक्ताः सौध प्राकार सम्वृताः ।
पताका शोभिताः सर्वे सुनिर्मित महा पथाः
prāsāda mālā samyuktāḥ saudha prākāra samvṛtāḥ |
patākā śobhitāḥ sarve sunirmita mahā pathāḥ
विसर्पत्भिर् इव आकाशे विटन्क अग्र विमानकैः ।
समुच्च्रितैः निवेशाः ते बभुः शक्र पुर उपमाः
visarpatbhir iva ākāśe viṭanka agra vimānakaiḥ |
samuccritaiḥ niveśāḥ te babhuḥ śakra pura upamāḥ
जाह्नवीम् तु समासाद्य विविध द्रुम काननाम् ।
शीतल अमल पानीयाम् महा मीन समाकुलाम्
jāhnavīm tu samāsādya vividha druma kānanām |
śītala amala pānīyām mahā mīna samākulām
सचन्द्र तारा गण मण्डितम् यथा ।
नभः क्षपायाम् अमलम् विराजते ।
नर इन्द्र मार्गः स तथा व्यराजत ।
क्रमेण रम्यः शुभ शिल्पि निर्मितः
sacandra tārā gaṇa maṇḍitam yathā |
nabhaḥ kṣapāyām amalam virājate |
nara indra mārgaḥ sa tathā vyarājata |
krameṇa ramyaḥ śubha śilpi nirmitaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)