Ayodhya Kanda

Sarga 106: Bharata's renewed plea by the Mandakini

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदयोध्याकाण्डे षडुत्तरशततम: सर्ग: ॥ १०६ ॥

35 verses · 106 of 119

What happens in this chapter

Bharata's renewed plea by the Mandakini

When Rama falls silent, Bharata speaks again on the bank of the Mandakini. Bound by dharma, he says, I do not strike down my mother with the punishment her sin deserves. What our father did to please a woman cannot be dharma; a son should correct a father's error. Where is the forest and where the kshatriya's duty, where matted hair and where the protection of subjects? If you wish to practise a dharma born of hardship, protect the four varnas and accept that hardship. Let us crown you here, and go to Ayodhya as Indra went to heaven. But Rama, firm in his father's word, does not turn to go, and the people rejoice at his steadfastness even as they grieve.

106.1

एवमुक्त्वा तु विरते रामे वचनमर्थवत् ।
ततो मन्दाकिनीतीरे रामं प्रकृतिवत्सलम् ।
उवाच भरतश्चित्रं धार्मिको धार्मिकं वच:

evamuktvā tu virate rāme vacanamarthavat |
tato mandākinītīre rāmaṃ prakṛtivatsalam |
uvāca bharataścitraṃ dhārmiko dhārmikaṃ vaca:

106.2

को हि स्यादीदृशो लोके यादृशस्त्वमरिन्दम ।
न त्वां प्रव्यथयेद्दु:खं प्रीतिर्वा न प्रहर्षयेत्

ko hi syādīdṛśo loke yādṛśastvamarindama |
na tvāṃ pravyathayeddu:khaṃ prītirvā na praharṣayet

106.3

सम्मतश्चासि वृद्धानां तांश्च पृच्छसि संशयान्

sammataścāsi vṛddhānāṃ tāṃśca pṛcchasi saṃśayān

106.4

यथा मृतस्तथा जीवन् यथा ऽसति तथा सति ।
यस्यैष बुद्धिलाभ: स्यात्परितप्येत केन स:

yathā mṛtastathā jīvan yathā 'sati tathā sati |
yasyaiṣa buddhilābha: syātparitapyeta kena sa:

106.5

परावरज्ञो यश्च स्यात्तथा त्वं मनुजाधिप ।
स एवं व्यसनं प्राप्य न विषीदितुमर्हति

parāvarajño yaśca syāttathā tvaṃ manujādhipa |
sa evaṃ vyasanaṃ prāpya na viṣīditumarhati

106.6

अमरोपम सत्त्वस्त्वं महात्मा सत्यसङ्गर: ।
सर्वज्ञ: सर्वदर्शी च बुद्धिमांश्चासि राघव

amaropama sattvastvaṃ mahātmā satyasaṅgara: |
sarvajña: sarvadarśī ca buddhimāṃścāsi rāghava

106.7

न त्वामेवङ्गुणैर्युक्तं प्रभवाभवकोविदम् ।
अविषह्यतमं दु:खमासादयितुमर्हति

na tvāmevaṅguṇairyuktaṃ prabhavābhavakovidam |
aviṣahyatamaṃ du:khamāsādayitumarhati

106.8

प्रोषिते मयि यत्पापं मात्रा मत्कारणात्कृतम् ।
क्षुद्रया तदनिष्टं मे प्रसीदतु भवान्मम

proṣite mayi yatpāpaṃ mātrā matkāraṇātkṛtam |
kṣudrayā tadaniṣṭaṃ me prasīdatu bhavānmama

106.9

धर्मबन्धेन बद्धो ऽस्मि तेनेमां नेह मातरम् ।
हन्मि तीव्रेण दण्डेन दण्डार्हां पापकारिणीम्

dharmabandhena baddho 'smi tenemāṃ neha mātaram |
hanmi tīvreṇa daṇḍena daṇḍārhāṃ pāpakāriṇīm

106.10

कथं दशरथाज्जात: शुद्धाभिजनकर्मण: ।
जानन् धर्ममधर्मिष्ठं कुर्य्यां कर्म जुगुप्सितम्

kathaṃ daśarathājjāta: śuddhābhijanakarmaṇa: |
jānan dharmamadharmiṣṭhaṃ kuryyāṃ karma jugupsitam

106.11

गुरु: क्रियावान् वृद्धश्च राजा प्रेत: पितेति च ।
तातं न परिगर्हेयं दैवतं चेति संसदि

guru: kriyāvān vṛddhaśca rājā preta: piteti ca |
tātaṃ na parigarheyaṃ daivataṃ ceti saṃsadi

106.12

को हि धर्मार्थयोर्हीनमीदृशं कर्म किल्बिषम् ।
स्त्रिया: प्रियं चिकीर्षु: सन् कुर्याद्धर्मज्ञ धर्मवित्

ko hi dharmārthayorhīnamīdṛśaṃ karma kilbiṣam |
striyā: priyaṃ cikīrṣu: san kuryāddharmajña dharmavit

106.13

अन्तकाले हि भूतानि मुह्यन्तीति पुराश्रुति: ।
राज्ञैवं कुर्वता लोके प्रत्यक्षं सा श्रुति: कृता

antakāle hi bhūtāni muhyantīti purāśruti: |
rājñaivaṃ kurvatā loke pratyakṣaṃ sā śruti: kṛtā

106.14

साध्वर्थमभिसन्धाय क्रोधान्मोहाच्च साहसात् ।
तातस्य यदतिक्रान्तं प्रत्याहरतु तद्भवान्

sādhvarthamabhisandhāya krodhānmohācca sāhasāt |
tātasya yadatikrāntaṃ pratyāharatu tadbhavān

106.15

पितुरपतनहेतुत्वात्तदेवापत्यत्वेन सम्मतम्

piturapatanahetutvāttadevāpatyatvena sammatam

106.16

तदपत्यं भवानस्तु मा भवान् दुष्कृतं पितु: ।
अभिपत्ता कृतं कर्म लोके धीरविगर्हितम्

tadapatyaṃ bhavānastu mā bhavān duṣkṛtaṃ pitu: |
abhipattā kṛtaṃ karma loke dhīravigarhitam

106.17

कैकेयीं मां च तातं च सुहृदो बान्धवांश्च न: ।
पौरजानपदान् सर्वांस्त्रातु सर्वमिदं भवान्

kaikeyīṃ māṃ ca tātaṃ ca suhṛdo bāndhavāṃśca na: |
paurajānapadān sarvāṃstrātu sarvamidaṃ bhavān

106.18

क्व चारण्यं क्व च क्षात्त्र क्व जटा: क्व च पालनम् ।
ईदृशं व्याहतं कर्म न भवान् कर्तुमर्हति

kva cāraṇyaṃ kva ca kṣāttra kva jaṭā: kva ca pālanam |
īdṛśaṃ vyāhataṃ karma na bhavān kartumarhati

106.19

एष हि प्रथमो धर्म: क्षत्ित्रयस्याभिषेचनम् ।
येन शक्यं महाप्राज्ञ प्रजानां परिपालनम्

eṣa hi prathamo dharma: kṣatitrayasyābhiṣecanam |
yena śakyaṃ mahāprājña prajānāṃ paripālanam

106.20

कश्च प्रत्यक्षमुत्सृज्य संशयस्थमलक्षणम् ।
आयतिस्थं चरेद्धर्मं क्षत्त्रबन्धुरनिश्चितम्

kaśca pratyakṣamutsṛjya saṃśayasthamalakṣaṇam |
āyatisthaṃ careddharmaṃ kṣattrabandhuraniścitam

106.21

अथ क्लेशजमेव त्वं धर्मं चरितुमिच्छसि ।
धर्मेण चतुरो वर्णान् पालयन् क्लेशमाप्नुहि

atha kleśajameva tvaṃ dharmaṃ caritumicchasi |
dharmeṇa caturo varṇān pālayan kleśamāpnuhi

106.22

चतुर्णामाश्रमाणां हि गार्हस्थ्यं श्रेष्ठमाश्रमम् ।
प्राहुर्धर्मज्ञ धर्मज्ञास्तं कथं त्यक्तुमर्हसि

caturṇāmāśramāṇāṃ hi gārhasthyaṃ śreṣṭhamāśramam |
prāhurdharmajña dharmajñāstaṃ kathaṃ tyaktumarhasi

106.23

श्रुतेन बाल: स्थानेन जन्मना भवतो ह्यहम् ।
स कथं पालयिष्यामि भूमिं भवति तिष्ठति

śrutena bāla: sthānena janmanā bhavato hyaham |
sa kathaṃ pālayiṣyāmi bhūmiṃ bhavati tiṣṭhati

106.24

हीनबुद्धिगुणो बालो हीन: स्थानेन चाप्यहम् ।
भवता च विनाभूतो न वर्त्तयितुमुत्सहे

hīnabuddhiguṇo bālo hīna: sthānena cāpyaham |
bhavatā ca vinābhūto na varttayitumutsahe

106.25

इदं निखिलमव्यग्रं राज्यं पित्र्यमकण्टकम् ।
अनुशाधि स्वधर्मेण धर्मज्ञ सह बान्धवै:

idaṃ nikhilamavyagraṃ rājyaṃ pitryamakaṇṭakam |
anuśādhi svadharmeṇa dharmajña saha bāndhavai:

106.26

इहैव त्वा ऽभिषिञ्चन्तु सर्वा: प्रकृतय: सह ।
ऋत्विज: सवसिष्ठाश्च मन्त्रवन्मन्त्रकोविदा:

ihaiva tvā 'bhiṣiñcantu sarvā: prakṛtaya: saha |
ṛtvija: savasiṣṭhāśca mantravanmantrakovidā:

106.27

अभिषिक्तस्त्वमस्माभिरयोध्यां पालने व्रज ।
विजित्य तरसा लोकान् मरुद्भिरिव वासव:

abhiṣiktastvamasmābhirayodhyāṃ pālane vraja |
vijitya tarasā lokān marudbhiriva vāsava:

106.28

ऋणानि त्रीण्यपाकुर्वन् दुर्हृद: साधु निर्द्दहन् ।
सुहृदस्तर्पयन् कामैस्त्वमेवात्रानुशाधि माम्

ṛṇāni trīṇyapākurvan durhṛda: sādhu nirddahan |
suhṛdastarpayan kāmaistvamevātrānuśādhi mām

106.29

अद्यार्य मुदिता: सन्तु सुहृदस्ते ऽभिषेचने ।
अद्य भीता: पलायन्तां दुर्हृदस्ते दिशो दश

adyārya muditā: santu suhṛdaste 'bhiṣecane |
adya bhītā: palāyantāṃ durhṛdaste diśo daśa

106.30

आक्रोशं मम मातुश्च प्रमृज्य पुरुषर्षभ ।
अद्य तत्रभवन्तं च पितरं रक्ष किल्बिषात्

ākrośaṃ mama mātuśca pramṛjya puruṣarṣabha |
adya tatrabhavantaṃ ca pitaraṃ rakṣa kilbiṣāt

106.31

शिरसा त्वा ऽभियाचे ऽहं कुरुष्व करुणां मयि ।
बान्धवेषु च सर्वेषु भूतेष्विव महेश्वर:

śirasā tvā 'bhiyāce 'haṃ kuruṣva karuṇāṃ mayi |
bāndhaveṣu ca sarveṣu bhūteṣviva maheśvara:

106.32

अथैतत् पृष्ठत: कृत्वा वनमेव भवानित: ।
गमिष्यति गमिष्यामि भवता सार्द्धमप्यहम्

athaitat pṛṣṭhata: kṛtvā vanameva bhavānita: |
gamiṣyati gamiṣyāmi bhavatā sārddhamapyaham

106.33

तथाहि रामो भरतेन ताम्यता प्रसाद्यमान: शिरसा महीपति: ।
न चैव चक्रे गमनाय सत्त्ववान् मतिं पितुस्तद्वचने व्यवस्थित:

tathāhi rāmo bharatena tāmyatā prasādyamāna: śirasā mahīpati: |
na caiva cakre gamanāya sattvavān matiṃ pitustadvacane vyavasthita:

106.34

तदद्भुतं स्थैर्यमवेक्ष्य राघवे समं जनो हर्षमवाप दु:खित: ।
न यात्ययोध्यामिति दु:खितो ऽभवत् स्थिरप्रतिज्ञत्वमवेक्ष्य हर्षित:

tadadbhutaṃ sthairyamavekṣya rāghave samaṃ jano harṣamavāpa du:khita: |
na yātyayodhyāmiti du:khito 'bhavat sthirapratijñatvamavekṣya harṣita:

106.35

तमृत्विजो नैगमयूथवल्लभास्तदा विंसज्ञाश्रुकलाश्च मातर: ।
तथा ब्रुवाणं भरतं प्रतुष्टुवु: प्रणम्य रामं च ययाचिरे सह

tamṛtvijo naigamayūthavallabhāstadā viṃsajñāśrukalāśca mātara: |
tathā bruvāṇaṃ bharataṃ pratuṣṭuvu: praṇamya rāmaṃ ca yayācire saha

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)