तत: पुरुषसिंहानां वृतानां तै: सुहृद्गणै: ।
शोचतामेव रजनी दु:खेन व्यत्यवर्त्तत
tata: puruṣasiṃhānāṃ vṛtānāṃ tai: suhṛdgaṇai: |
śocatāmeva rajanī du:khena vyatyavarttata
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदयोध्याकाण्डे पञ्चोत्तरशततम: सर्ग: ॥ १०५ ॥
46 verses · 105 of 119
In the morning, after offerings at the Mandakini, the brothers gather and Bharata pleads again. You have given me the kingdom, but I cannot hold it, as an ass cannot keep pace with a horse, as a breached dam cannot stop a flood. Rama answers calmly. All gathering ends in scattering, all rising in falling, all meeting in parting, all life in death. As ripe fruit fears only falling, so one who is born fears only death. Wives, sons, kin and wealth meet like logs on the sea and drift apart. Our father has gone to Brahma's world; do not grieve for him. Go to Ayodhya and rule. I will obey his command here.
तत: पुरुषसिंहानां वृतानां तै: सुहृद्गणै: ।
शोचतामेव रजनी दु:खेन व्यत्यवर्त्तत
tata: puruṣasiṃhānāṃ vṛtānāṃ tai: suhṛdgaṇai: |
śocatāmeva rajanī du:khena vyatyavarttata
रजन्यां सुप्रभातायां भ्रातरस्ते सुहृद्वृता: ।
मन्दाकिन्यां हुतं जप्यं कृत्वा राममुपागमन्
rajanyāṃ suprabhātāyāṃ bhrātaraste suhṛdvṛtā: |
mandākinyāṃ hutaṃ japyaṃ kṛtvā rāmamupāgaman
तूष्णीं ते समुपासीना न कश्चित्किञ्चिदब्रवीत् ।
भरतस्तु सुहृन्मध्ये रामं वचनमब्रवीत्
tūṣṇīṃ te samupāsīnā na kaścitkiñcidabravīt |
bharatastu suhṛnmadhye rāmaṃ vacanamabravīt
सान्त्विता मामिका माता दत्तं राज्यमिदं मम ।
तद्ददामि तवैवाहं भुङ्क्ष्व राज्यमकण्टकम्
sāntvitā māmikā mātā dattaṃ rājyamidaṃ mama |
taddadāmi tavaivāhaṃ bhuṅkṣva rājyamakaṇṭakam
महतेवाम्बुवेगेन भिन्न: सेतुर्जलागमे ।
दुरावारं त्वदन्येन राज्यखण्डमिदं महत्
mahatevāmbuvegena bhinna: seturjalāgame |
durāvāraṃ tvadanyena rājyakhaṇḍamidaṃ mahat
गतिं खर इवाश्वस्य तार्क्ष्यस्येव पतत्ित्रण: ।
अनुगन्तुं न शक्तिर्मे गतिं तव महीपते
gatiṃ khara ivāśvasya tārkṣyasyeva patatitraṇa: |
anugantuṃ na śaktirme gatiṃ tava mahīpate
सुजीवं नित्यशस्तस्य य: परैरुपजीव्यते ।
राम तेन तु दुर्जीवं य: परानुपजीवति
sujīvaṃ nityaśastasya ya: parairupajīvyate |
rāma tena tu durjīvaṃ ya: parānupajīvati
यथा तु रोपितो वृक्ष: पुरुषेण विवर्द्धित: ।
ह्रस्वकेन दुरारोहो रूढस्कन्धो महाद्रुम:
yathā tu ropito vṛkṣa: puruṣeṇa vivarddhita: |
hrasvakena durāroho rūḍhaskandho mahādruma:
स यथा पुष्पितो भूत्वा फलानि न विदर्शयेत् ।
स तां नानुभवेत्प्रीतिं यस्य हेतो: प्ररोपित:
sa yathā puṣpito bhūtvā phalāni na vidarśayet |
sa tāṃ nānubhavetprītiṃ yasya heto: praropita:
एषोपमा महाबाहो तमर्थं वेत्तुमर्हसि ।
यदि त्वमस्मान् वृषभो भर्त्ता भृत्यान्न शाधि हि
eṣopamā mahābāho tamarthaṃ vettumarhasi |
yadi tvamasmān vṛṣabho bharttā bhṛtyānna śādhi hi
श्रेणयस्त्वां महाराज पश्यन्त्वग्र्याश्च सर्वश: ।
प्रतपन्तमिवादित्यं राज्ये स्थितमरिन्दमम्
śreṇayastvāṃ mahārāja paśyantvagryāśca sarvaśa: |
pratapantamivādityaṃ rājye sthitamarindamam
तवा ऽनुयाने काकुत्स्थ मत्ता नर्दन्तु कुञ्जरा: ।
अन्त:पुरगता नार्यो नन्दन्तु सुसमाहिता:
tavā 'nuyāne kākutstha mattā nardantu kuñjarā: |
anta:puragatā nāryo nandantu susamāhitā:
तस्य साध्वित्यमन्यन्त नागरा विविधा जना: ।
भरतस्य वच: श्रुत्वा रामं प्रत्यनुयाचत:
tasya sādhvityamanyanta nāgarā vividhā janā: |
bharatasya vaca: śrutvā rāmaṃ pratyanuyācata:
तमेवं दु:खितं प्रेक्ष्य विलपन्तं यशस्विनम् ।
राम: कृतात्मा भरतं समाश्वासय दात्मवान्
tamevaṃ du:khitaṃ prekṣya vilapantaṃ yaśasvinam |
rāma: kṛtātmā bharataṃ samāśvāsaya dātmavān
नात्मन: कामकारो ऽस्ति पुरुषो ऽयमनीश्वर: ।
इतश्चेतरतश्चैनं कृतान्त: परिकर्षति
nātmana: kāmakāro 'sti puruṣo 'yamanīśvara: |
itaścetarataścainaṃ kṛtānta: parikarṣati
सर्वे क्षयान्ता निचया: पतनान्ता: समुच्छ्रया: ।
संयोगा विप्रयोगान्ता मरणान्तं च जीवितम्
sarve kṣayāntā nicayā: patanāntā: samucchrayā: |
saṃyogā viprayogāntā maraṇāntaṃ ca jīvitam
यथा फलानां पक्वानां नान्यत्र पतनाद्भयम् ।
एवं नरस्य जातस्य नान्यत्र मरणाद्भयम्
yathā phalānāṃ pakvānāṃ nānyatra patanādbhayam |
evaṃ narasya jātasya nānyatra maraṇādbhayam
यथागारं दृढस्थूणं जीर्णं भूत्वा ऽवसीदति ।
तथैव सीदन्ति नरा जरामृत्युवशङ्गता:
yathāgāraṃ dṛḍhasthūṇaṃ jīrṇaṃ bhūtvā 'vasīdati |
tathaiva sīdanti narā jarāmṛtyuvaśaṅgatā:
अत्येति रजनी या तु सा न प्रतिनिवर्त्तते ।
यात्येव यमुना पूर्णा समुद्रमुदकाकुलम्
atyeti rajanī yā tu sā na pratinivarttate |
yātyeva yamunā pūrṇā samudramudakākulam
अहोरात्राणि गच्छन्ति सर्वेषां प्राणिनामिह ।
आयूंषि क्षपयन्त्याशु ग्रीष्मे जलमिवांशव:
ahorātrāṇi gacchanti sarveṣāṃ prāṇināmiha |
āyūṃṣi kṣapayantyāśu grīṣme jalamivāṃśava:
आत्मानमनुशोच त्वं किमन्यमनुशोचसि ।
आयुस्ते हीयते यस्य स्थितस्य च गतस्य च
ātmānamanuśoca tvaṃ kimanyamanuśocasi |
āyuste hīyate yasya sthitasya ca gatasya ca
सहैव मृत्युर्व्रजति सह मृत्युर्निषीदति ।
गत्वा सुदीर्घमध्वानं सहमृत्युर्निवर्तते
sahaiva mṛtyurvrajati saha mṛtyurniṣīdati |
gatvā sudīrghamadhvānaṃ sahamṛtyurnivartate
गात्रेषु वलय: प्राप्ता: श्वेताश्चैव शिरोरुहा: ।
जरया पुरुषो जीर्ण: किं हि कृत्वा प्रभावयेत्
gātreṣu valaya: prāptā: śvetāścaiva śiroruhā: |
jarayā puruṣo jīrṇa: kiṃ hi kṛtvā prabhāvayet
नन्दन्त्युदित आदित्ये नन्दन्त्यस्तमिते रवौ ।
आत्मनो नावबुध्यन्ते मनुष्या जीवितक्षयम्
nandantyudita āditye nandantyastamite ravau |
ātmano nāvabudhyante manuṣyā jīvitakṣayam
हृष्यन्त्यृतुमखं दृष्ट्वा नवं नवमिहागतम् ।
ऋतूनां परिवर्त्तेन प्राणिनां प्राणसंक्षय:
hṛṣyantyṛtumakhaṃ dṛṣṭvā navaṃ navamihāgatam |
ṛtūnāṃ parivarttena prāṇināṃ prāṇasaṃkṣaya:
यथा काष्ठं च काष्ठं च समेयातां महार्णवे ।
समेत्य च व्यपेयातां कालमासाद्य कञ्चन
yathā kāṣṭhaṃ ca kāṣṭhaṃ ca sameyātāṃ mahārṇave |
sametya ca vyapeyātāṃ kālamāsādya kañcana
एवं भार्याश्च पुत्राश्च ज्ञातयश्च घनानि च ।
समेत्य व्यवधावन्ति ध्रुवो ह्येषां विनाभव:
evaṃ bhāryāśca putrāśca jñātayaśca ghanāni ca |
sametya vyavadhāvanti dhruvo hyeṣāṃ vinābhava:
नात्र कश्चिद्यथाभावं प्राणी समभिवर्त्तते ।
तेन तस्मिन्न सामर्थ्यं प्रेतस्यास्त्यनुशोचत:
nātra kaścidyathābhāvaṃ prāṇī samabhivarttate |
tena tasminna sāmarthyaṃ pretasyāstyanuśocata:
यथा हि सार्थं गच्छन्तं ब्रूयात् कश्चित् पथि स्थित: ।
अहमप्यागमिष्यामि पृष्ठतो भवतामिति
yathā hi sārthaṃ gacchantaṃ brūyāt kaścit pathi sthita: |
ahamapyāgamiṣyāmi pṛṣṭhato bhavatāmiti
एवं पूर्वैर्गतो मार्ग: पितृपैतामहो ध्रुव: ।
तमापन्न: कथं शोचेद्यस्य नास्ति व्यतिक्रम:
evaṃ pūrvairgato mārga: pitṛpaitāmaho dhruva: |
tamāpanna: kathaṃ śocedyasya nāsti vyatikrama:
वयस: पतमानस्य स्रोतसो वा ऽनिवर्तिन: ।
आत्मा सुखे नियोक्तव्य: सुखभाज: प्रजा: स्मृता:
vayasa: patamānasya srotaso vā 'nivartina: |
ātmā sukhe niyoktavya: sukhabhāja: prajā: smṛtā:
धर्मात्मा स शुभै: कृत्स्नै: क्रतुभिश्चाप्तदक्षिणैः ।
धूतपापो गत: स्वर्गं पिता न: पृथिवीपति:
dharmātmā sa śubhai: kṛtsnai: kratubhiścāptadakṣiṇaiḥ |
dhūtapāpo gata: svargaṃ pitā na: pṛthivīpati:
भृत्यानां भरणात् सम्यक् प्रजानां परिपालनात् ।
अर्थादानाच्च धर्मेण पिता नस्त्रिदिवं गत:
bhṛtyānāṃ bharaṇāt samyak prajānāṃ paripālanāt |
arthādānācca dharmeṇa pitā nastridivaṃ gata:
कर्मभिस्तु शुभैरिष्टै: क्रतुभिश्चाप्तदक्षिणै: ।
स्वर्गं दशरथ: प्राप्त: पिता न: पृथिवीपति:
karmabhistu śubhairiṣṭai: kratubhiścāptadakṣiṇai: |
svargaṃ daśaratha: prāpta: pitā na: pṛthivīpati:
इष्ट्वा बहुविधैर्यज्ञैर्भोगांश्चावाप्य पुष्कलान् ।
उत्तमं चायुरासाद्य स्वर्गत: पृथिवीपति:
iṣṭvā bahuvidhairyajñairbhogāṃścāvāpya puṣkalān |
uttamaṃ cāyurāsādya svargata: pṛthivīpati:
आयुरुत्तममासाद्य भोगानपि च राघव: ।
स न शोच्य: पिता तात: स्वर्गत: सत्कृत: सताम्
āyuruttamamāsādya bhogānapi ca rāghava: |
sa na śocya: pitā tāta: svargata: satkṛta: satām
स जीर्णं मानुषं देहं परित्यज्य पिता हि न: ।
दैवीमृद्धिमनुप्राप्तो ब्रह्मलोकविहारिणीम्
sa jīrṇaṃ mānuṣaṃ dehaṃ parityajya pitā hi na: |
daivīmṛddhimanuprāpto brahmalokavihāriṇīm
तं तु नैवंविध: कश्चित् प्राज्ञ: शोचितुमर्हति ।
तद्विधो यद्विधश्चापि श्रुतवान् बुद्धिमत्तर:
taṃ tu naivaṃvidha: kaścit prājña: śocitumarhati |
tadvidho yadvidhaścāpi śrutavān buddhimattara:
एते बहुविधा: शोका विलापरुदिते तथा ।
वर्जनीया हि धीरेण सर्वावस्थासु धीमता
ete bahuvidhā: śokā vilāparudite tathā |
varjanīyā hi dhīreṇa sarvāvasthāsu dhīmatā
स स्वस्थो भव माशोचीर्यात्वा चावस तां पुरीम् ।
तथा पित्रा नियुक्तो ऽसि वशिना वदतां वर
sa svastho bhava māśocīryātvā cāvasa tāṃ purīm |
tathā pitrā niyukto 'si vaśinā vadatāṃ vara
यत्राहमपि तेनैव नियुक्त: पुण्यकर्मणा ।
तत्रैवाहं करिष्यामि पितुरार्य्यस्य शासनम्
yatrāhamapi tenaiva niyukta: puṇyakarmaṇā |
tatraivāhaṃ kariṣyāmi piturāryyasya śāsanam
न मया शासनं तस्य त्यक्तुं न्याय्यमरिन्दम ।
तत् त्वयापि सदा मान्यं स वै बन्धु: स न: पिता
na mayā śāsanaṃ tasya tyaktuṃ nyāyyamarindama |
tat tvayāpi sadā mānyaṃ sa vai bandhu: sa na: pitā
तद्वच: पितुरेवाहं सम्मतं धर्मचारिण: ।
कर्मणा पालयिष्यामि वनवासेन राघव
tadvaca: piturevāhaṃ sammataṃ dharmacāriṇa: |
karmaṇā pālayiṣyāmi vanavāsena rāghava
धीर्मिकेणानृशंसेन नरेण गुरुवर्त्तिना ।
भवितव्यं नरव्याघ्र परलोकं जिगीषता
dhīrmikeṇānṛśaṃsena nareṇa guruvarttinā |
bhavitavyaṃ naravyāghra paralokaṃ jigīṣatā
आत्मानमनुतिष्ठ त्वं स्वभावेन नरर्षभ ।
निशाम्य तु शुभं वृत्तं पितुर्दशरथस्य न:
ātmānamanutiṣṭha tvaṃ svabhāvena nararṣabha |
niśāmya tu śubhaṃ vṛttaṃ piturdaśarathasya na:
इत्येवमुक्त्वा वचनं महात्मा पितुर्निदेशप्रतिपालनार्थम् ।
यवीयसं भ्रातरमर्थवच्च प्रभुर्मुहूर्ताद्विरराम राम:
ityevamuktvā vacanaṃ mahātmā piturnideśapratipālanārtham |
yavīyasaṃ bhrātaramarthavacca prabhurmuhūrtādvirarāma rāma:
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)