तौ कबन्धेन तं मार्गं पम्पाया दर्शितं वने ।
आतस्थतुर्दिशं गृह्य प्रतीचीं नृवरात्मजौ
tau kabandhena taṃ mārgaṃ pampāyā darśitaṃ vane |
ātasthaturdiśaṃ gṛhya pratīcīṃ nṛvarātmajau
इति वाल्मीकि रामायणे आदि काव्ये अरण्यकाण्डे चतुःसप्ततितमः सर्गः ॥३-७४॥
35 verses · 74 of 75
Following Kabandha's path west, the brothers spend a night on a hillside and reach the western shore of the Pampa, where they come to Shabari's hermitage. The aged ascetic rises, bows at their feet and receives them with water and honour. Shabari says that seeing him has made her tapas fruitful; purified by his gentle glance she will go to the undecaying worlds. Her gurus, the disciples of Matanga, went to heaven when Rama reached Chitrakuta, telling her to wait for him. She has gathered forest fruits from the Pampa shore for him. She shows him Matanga's forest and the altar where offerings remain fresh. Then, with his leave, she enters the fire and rises to heaven in a radiant form.
तौ कबन्धेन तं मार्गं पम्पाया दर्शितं वने ।
आतस्थतुर्दिशं गृह्य प्रतीचीं नृवरात्मजौ
tau kabandhena taṃ mārgaṃ pampāyā darśitaṃ vane |
ātasthaturdiśaṃ gṛhya pratīcīṃ nṛvarātmajau
तौ शैलेष्वाचितानेकान् क्षौद्रपुष्पफलद्रुमान् ।
वीक्षन्तौ जग्मतुर्द्रष्टुं सुग्रीवं रामलक्ष्मणौ
tau śaileṣvācitānekān kṣaudrapuṣpaphaladrumān |
vīkṣantau jagmaturdraṣṭuṃ sugrīvaṃ rāmalakṣmaṇau
कृत्वा तु शैलपृष्ठे तु तौ वासं रघुनन्दनौ ।
पम्पायाः पश्चिमं तीरं राघवावुपतस्थतुः
kṛtvā tu śailapṛṣṭhe tu tau vāsaṃ raghunandanau |
pampāyāḥ paścimaṃ tīraṃ rāghavāvupatasthatuḥ
तौ पुष्करिण्याः पम्पायास्तीरमासाद्य पश्चिमम् ।
अपश्यतां ततस्तत्र शबर्या रम्यमाश्रमम्
tau puṣkariṇyāḥ pampāyāstīramāsādya paścimam |
apaśyatāṃ tatastatra śabaryā ramyamāśramam
तौ तमाश्रममासाद्य द्रुमैर्बहुभिरावृतम् ।
सुरम्यमभिवीक्षन्तौ शबरीमभ्युपेयतुः
tau tamāśramamāsādya drumairbahubhirāvṛtam |
suramyamabhivīkṣantau śabarīmabhyupeyatuḥ
तौ दृष्ट्वा तु तदा सिद्धा समुत्थाय कृताञ्जलिः ।
पादौ जग्राह रामस्य लक्ष्मणस्य च धीमतः
tau dṛṣṭvā tu tadā siddhā samutthāya kṛtāñjaliḥ |
pādau jagrāha rāmasya lakṣmaṇasya ca dhīmataḥ
पाद्यमाचमनीयं च सर्वं प्रादाद् यथाविधि ।
तामुवाच ततो रामः श्रमणीं धर्मसंस्थिताम्
pādyamācamanīyaṃ ca sarvaṃ prādād yathāvidhi |
tāmuvāca tato rāmaḥ śramaṇīṃ dharmasaṃsthitām
कच्चित्ते निर्जिता विघ्नाः कच्चित्ते वर्धते तपः ।
कच्चित्ते नियतः कोप आहारश्च तपोधने
kaccitte nirjitā vighnāḥ kaccitte vardhate tapaḥ |
kaccitte niyataḥ kopa āhāraśca tapodhane
कच्चित्ते नियमाः प्राप्ताः कच्चित्ते मनसः सुखम् ।
कच्चित्ते गुरुशुश्रूषा सफला चारुभाषिणि
kaccitte niyamāḥ prāptāḥ kaccitte manasaḥ sukham |
kaccitte guruśuśrūṣā saphalā cārubhāṣiṇi
रामेण तापसी पृष्टा सा सिद्धा सिद्धसम्मता ।
शशंस शबरी वृद्धा रामाय प्रत्यवस्थिता
rāmeṇa tāpasī pṛṣṭā sā siddhā siddhasammatā |
śaśaṃsa śabarī vṛddhā rāmāya pratyavasthitā
अद्य प्राप्ता तपःसिद्धिस्तव संदर्शनान्मया ।
अद्य मे सफलं जन्म गुरवश्च सुपूजिताः
adya prāptā tapaḥsiddhistava saṃdarśanānmayā |
adya me saphalaṃ janma guravaśca supūjitāḥ
अद्य मे सफलं तप्तं स्वर्गश्चैव भविष्यति ।
त्वयि देववरे राम पूजिते पुरुषर्षभ
adya me saphalaṃ taptaṃ svargaścaiva bhaviṣyati |
tvayi devavare rāma pūjite puruṣarṣabha
तवाहं चक्षुषा सौम्य पूता सौम्येन मानद ।
गमिष्याम्यक्षयांल्लोकांस्त्वत्प्रसादादरिंदम
tavāhaṃ cakṣuṣā saumya pūtā saumyena mānada |
gamiṣyāmyakṣayāṃllokāṃstvatprasādādariṃdama
चित्रकूटं त्वयि प्राप्ते विमानैरतुलप्रभैः ।
इतस्ते दिवमारूढा यानहं पर्यचारिषम्
citrakūṭaṃ tvayi prāpte vimānairatulaprabhaiḥ |
itaste divamārūḍhā yānahaṃ paryacāriṣam
तैश्चाहमुक्ता धर्मज्ञैर्महाभागैर्महर्षिभिः ।
आगमिष्यति ते रामः सुपुण्यमिममाश्रमम्
taiścāhamuktā dharmajñairmahābhāgairmaharṣibhiḥ |
āgamiṣyati te rāmaḥ supuṇyamimamāśramam
स ते प्रतिग्रहीतव्यः सौमित्रिसहितोऽतिथिः ।
तं च दृष्ट्वा वरांल्लोकानक्षयांस्त्वं गमिष्यसि
sa te pratigrahītavyaḥ saumitrisahito'tithiḥ |
taṃ ca dṛṣṭvā varāṃllokānakṣayāṃstvaṃ gamiṣyasi
एवमुक्ता महाभागैस्तदाहं पुरुषर्षभ ।
मया तु संचितं वन्यं विविधं पुरुषर्षभ
evamuktā mahābhāgaistadāhaṃ puruṣarṣabha |
mayā tu saṃcitaṃ vanyaṃ vividhaṃ puruṣarṣabha
तवार्थे पुरुषव्याघ्र पम्पायास्तीरसम्भवम् ।
एवमुक्तः स धर्मात्मा शबर्या शबरीमिदम्
tavārthe puruṣavyāghra pampāyāstīrasambhavam |
evamuktaḥ sa dharmātmā śabaryā śabarīmidam
राघवः प्राह विज्ञाने तां नित्यमबहिष्कृताम् ।
दनोः सकाशात् तत्त्वेन प्रभावं ते महात्मनाम्
rāghavaḥ prāha vijñāne tāṃ nityamabahiṣkṛtām |
danoḥ sakāśāt tattvena prabhāvaṃ te mahātmanām
श्रुतं प्रत्यक्षमिच्छामि संद्रष्टुं यदि मन्यसे ।
एतत्तु वचनं श्रुत्वा रामवक्त्रविनिःसृतम्
śrutaṃ pratyakṣamicchāmi saṃdraṣṭuṃ yadi manyase |
etattu vacanaṃ śrutvā rāmavaktraviniḥsṛtam
शबरी दर्शयामास तावुभौ तद्वनं महत् ।
पश्य मेघघनप्रख्यं मृगपक्षिसमाकुलम्
śabarī darśayāmāsa tāvubhau tadvanaṃ mahat |
paśya meghaghanaprakhyaṃ mṛgapakṣisamākulam
मतङ्गवनमित्येव विश्रुतं रघुनन्दन ।
इह ते भावितात्मानो गुरवो मे महाद्युते ।
जुहवांचक्रिरे नीडं मन्त्रवन्मन्त्रपूजितम्
mataṅgavanamityeva viśrutaṃ raghunandana |
iha te bhāvitātmāno guravo me mahādyute |
juhavāṃcakrire nīḍaṃ mantravanmantrapūjitam
इयं प्रत्यक्स्थली वेदी यत्र ते मे सुसत्कृताः ।
पुष्पोपहारं कुर्वन्ति श्रमादुद्वेपिभिः करैः
iyaṃ pratyaksthalī vedī yatra te me susatkṛtāḥ |
puṣpopahāraṃ kurvanti śramādudvepibhiḥ karaiḥ
तेषां तपःप्रभावेण पश्याद्यापि रघूत्तम ।
द्योतयन्ती दिशः सर्वाः श्रिया वेद्यतुलप्रभा
teṣāṃ tapaḥprabhāveṇa paśyādyāpi raghūttama |
dyotayantī diśaḥ sarvāḥ śriyā vedyatulaprabhā
अशक्नुवद्भिस्तैर्गन्तुमुपवासश्रमालसैः ।
चिन्तितेनागतान् पश्य समेतान् सप्त सागरान्
aśaknuvadbhistairgantumupavāsaśramālasaiḥ |
cintitenāgatān paśya sametān sapta sāgarān
कृताभिषेकैस्तैर्न्यस्ता वल्कलाः पादपेष्विह ।
अद्यापि न विशुष्यन्ति प्रदेशे रघुनन्दन
kṛtābhiṣekaistairnyastā valkalāḥ pādapeṣviha |
adyāpi na viśuṣyanti pradeśe raghunandana
देवकार्याणि कुर्वद्भिर्यानीमानि कृतानि वै ।
पुष्पैः कुवलयैः सार्धं म्लानत्वं न तु यान्ति वै
devakāryāṇi kurvadbhiryānīmāni kṛtāni vai |
puṣpaiḥ kuvalayaiḥ sārdhaṃ mlānatvaṃ na tu yānti vai
कृत्स्नं वनमिदं दृष्टं श्रोतव्यं च श्रुतं त्वया ।
तद् इच्छाम्य् अभ्यनुज्ञाता त्यक्ष्याम्य् एतत् कलेवरम्
kṛtsnaṃ vanamidaṃ dṛṣṭaṃ śrotavyaṃ ca śrutaṃ tvayā |
tad icchāmy abhyanujñātā tyakṣyāmy etat kalevaram
तेषामिच्छाम्यहं गन्तुं समीपं भावितात्मनाम् ।
मुनीनामाश्रमो येषामहं च परिचारिणी
teṣāmicchāmyahaṃ gantuṃ samīpaṃ bhāvitātmanām |
munīnāmāśramo yeṣāmahaṃ ca paricāriṇī
धर्मिष्ठं तु वचः श्रुत्वा राघवः सहलक्ष्मणः ।
प्रहर्षमतुलं लेभे आश्चर्यमिति चाब्रवीत्
dharmiṣṭhaṃ tu vacaḥ śrutvā rāghavaḥ sahalakṣmaṇaḥ |
praharṣamatulaṃ lebhe āścaryamiti cābravīt
तामुवाच ततो रामः शबरीं संशितव्रताम् ।
अर्चितोऽहं त्वया भद्रे गच्छ कामं यथासुखम्
tāmuvāca tato rāmaḥ śabarīṃ saṃśitavratām |
arcito'haṃ tvayā bhadre gaccha kāmaṃ yathāsukham
इत्येवमुक्ता जटिला चीरकृष्णाजिनाम्बरा ।
अनुज्ञाता तु रामेण हुत्वाऽऽत्मानं हुताशने
ityevamuktā jaṭilā cīrakṛṣṇājināmbarā |
anujñātā tu rāmeṇa hutvā''tmānaṃ hutāśane
ज्वलत्पावकसंकाशा स्वर्गमेव जगाम ह ।
दिव्याभरणसंयुक्ता दिव्यमाल्यानुलेपना
jvalatpāvakasaṃkāśā svargameva jagāma ha |
divyābharaṇasaṃyuktā divyamālyānulepanā
दिव्याम्बरधरा तत्र बभूव प्रियदर्शना ।
विराजयन्ती तं देशं विद्युत्सौदामनी यथा
divyāmbaradharā tatra babhūva priyadarśanā |
virājayantī taṃ deśaṃ vidyutsaudāmanī yathā
यत्र ते सुकृतात्मानो विहरन्ति महर्षयः ।
तत् पुण्यं शबरी स्थानं जगामात्मसमाधिना
yatra te sukṛtātmāno viharanti maharṣayaḥ |
tat puṇyaṃ śabarī sthānaṃ jagāmātmasamādhinā
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)