दिवं तु तस्यां यातायां शबर्यां स्वेन तेजसा ।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा चिन्तयामास राघवः
divaṃ tu tasyāṃ yātāyāṃ śabaryāṃ svena tejasā |
lakṣmaṇena saha bhrātrā cintayāmāsa rāghavaḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये अरण्यकाण्डे पञ्चसप्ततितमः सर्गः ॥३-७५॥
30 verses · 75 of 75
When Shabari has gone to heaven by her own radiance, Rama reflects on the power of those great souls and tells Lakshmana that he has seen the wondrous hermitage of the self-realised sages, where deer and tigers live trustingly together, and has bathed in the sacred waters and offered to his ancestors. Now his ill fortune will turn. He wants to go quickly to Sugriva, who lives in fear of Vali with four vanaras on Rishyamuka, for the search for Sita depends on him. The brothers go on, Rama seeing trees and pools while tormented by longing. They reach the Pampa, clear and lovely, full of fish and tortoises. Speaking of Sita, grief-stricken, Rama enters the Pampa forest.
दिवं तु तस्यां यातायां शबर्यां स्वेन तेजसा ।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा चिन्तयामास राघवः
divaṃ tu tasyāṃ yātāyāṃ śabaryāṃ svena tejasā |
lakṣmaṇena saha bhrātrā cintayāmāsa rāghavaḥ
चिन्तयित्वा तु धर्मात्मा प्रभावं तं महात्मनाम् ।
हितकारिणमेकाग्रं लक्ष्मणं राघवोऽब्रवीत्
cintayitvā tu dharmātmā prabhāvaṃ taṃ mahātmanām |
hitakāriṇamekāgraṃ lakṣmaṇaṃ rāghavo'bravīt
दृष्टो मयाऽऽश्रमः सौम्य बह्वाश्चर्यः कृतात्मनाम् ।
विश्वस्तमृगशार्दूलो नानाविहगसेवितः
dṛṣṭo mayā''śramaḥ saumya bahvāścaryaḥ kṛtātmanām |
viśvastamṛgaśārdūlo nānāvihagasevitaḥ
सप्तानां च समुद्राणां तेषां तीर्थेषु लक्ष्मण ।
उपस्पृष्टं च विधिवत् पितरश्चापि तर्पिताः
saptānāṃ ca samudrāṇāṃ teṣāṃ tīrtheṣu lakṣmaṇa |
upaspṛṣṭaṃ ca vidhivat pitaraścāpi tarpitāḥ
प्रणष्टमशुभं यन्नः कल्याणं समुपस्थितम् ।
तेन त्वेतत् प्रहृष्टं मे मनो लक्ष्मण सम्प्रति
praṇaṣṭamaśubhaṃ yannaḥ kalyāṇaṃ samupasthitam |
tena tvetat prahṛṣṭaṃ me mano lakṣmaṇa samprati
हृदये मे नरव्याघ्र शुभमाविर्भविष्यति ।
तदागच्छ गमिष्यावः पम्पां तां प्रियदर्शनाम्
hṛdaye me naravyāghra śubhamāvirbhaviṣyati |
tadāgaccha gamiṣyāvaḥ pampāṃ tāṃ priyadarśanām
ऋष्यमूको गिरिर्यत्र नातिदूरे प्रकाशते ।
यस्मिन् वसति धर्मात्मा सुग्रीवोंऽशुमतः सुतः
ṛṣyamūko giriryatra nātidūre prakāśate |
yasmin vasati dharmātmā sugrīvoṃ'śumataḥ sutaḥ
नित्यं वालिभयात् त्रस्तश्चतुर्भिः सह वानरैः ।
अहं त्वरे च तं द्रष्टुं सुग्रीवं वानरर्षभम्
nityaṃ vālibhayāt trastaścaturbhiḥ saha vānaraiḥ |
ahaṃ tvare ca taṃ draṣṭuṃ sugrīvaṃ vānararṣabham
तदधीनं हि मे कार्यं सीतायाः परिमार्गणम् ।
इति ब्रुवाणं तं वीरं सौमित्रिरिदमब्रवीत्
tadadhīnaṃ hi me kāryaṃ sītāyāḥ parimārgaṇam |
iti bruvāṇaṃ taṃ vīraṃ saumitriridamabravīt
गच्छावस्त्वरितं तत्र ममापि त्वरते मनः ।
आश्रमात्तु ततस्तस्मान्निष्क्रम्य स विशाम्पतिः
gacchāvastvaritaṃ tatra mamāpi tvarate manaḥ |
āśramāttu tatastasmānniṣkramya sa viśāmpatiḥ
आजगाम ततः पम्पां लक्ष्मणेन सह प्रभुः ।
समीक्षमाणः पुष्पाढ्यं सर्वतो विपुलद्रुमम्
ājagāma tataḥ pampāṃ lakṣmaṇena saha prabhuḥ |
samīkṣamāṇaḥ puṣpāḍhyaṃ sarvato vipuladrumam
कोयष्टिभिश्चार्जुनकैः शतपत्रैश्च कीरकैः ।
एतैश्चान्यैश्च बहुभिर्नादितं तद् वनं महत्
koyaṣṭibhiścārjunakaiḥ śatapatraiśca kīrakaiḥ |
etaiścānyaiśca bahubhirnāditaṃ tad vanaṃ mahat
स रामो विविधान् वृक्षान् सरांसि विविधानि च ।
पश्यन् कामाभिसंतप्तो जगाम परमं ह्रदम्
sa rāmo vividhān vṛkṣān sarāṃsi vividhāni ca |
paśyan kāmābhisaṃtapto jagāma paramaṃ hradam
स तामासाद्य वै रामो दूरात् पानीयवाहिनीम् ।
मतङ्गसरसं नाम ह्रदं समवगाहत
sa tāmāsādya vai rāmo dūrāt pānīyavāhinīm |
mataṅgasarasaṃ nāma hradaṃ samavagāhata
तत्र जग्मतुरव्यग्रौ राघवौ हि समाहितौ ।
स तु शोकसमाविष्टो रामो दशरथात्मजः
tatra jagmaturavyagrau rāghavau hi samāhitau |
sa tu śokasamāviṣṭo rāmo daśarathātmajaḥ
विवेश नलिनीं रम्यां पंकजैश्च समावृताम् ।
तिलकाशोकपुंनागबकुलोद्दालकाशिनीम्
viveśa nalinīṃ ramyāṃ paṃkajaiśca samāvṛtām |
tilakāśokapuṃnāgabakuloddālakāśinīm
रम्योपवनसम्बाधां पद्मसम्पीडितोदकाम् ।
स्फटिकोपमतोयां तां श्लक्ष्णवालुकसंतताम्
ramyopavanasambādhāṃ padmasampīḍitodakām |
sphaṭikopamatoyāṃ tāṃ ślakṣṇavālukasaṃtatām
मत्स्यकच्छपसम्बाधां तीरस्थद्रुमशोभिताम् ।
सखीभिरिव संयुक्तां लताभिरनुवेष्टिताम्
matsyakacchapasambādhāṃ tīrasthadrumaśobhitām |
sakhībhiriva saṃyuktāṃ latābhiranuveṣṭitām
किंनरोरगगन्धर्वयक्षराक्षससेविताम् ।
नानाद्रुमलताकीर्णां शीतवारिनिधिं शुभाम्
kiṃnaroragagandharvayakṣarākṣasasevitām |
nānādrumalatākīrṇāṃ śītavārinidhiṃ śubhām
पद्मसौगन्धिकैस्ताम्रां शुक्लां कुमुदमण्डलैः ।
नीलां कुवलयोद्घाटैर्बहुवर्णां कुथामिव
padmasaugandhikaistāmrāṃ śuklāṃ kumudamaṇḍalaiḥ |
nīlāṃ kuvalayodghāṭairbahuvarṇāṃ kuthāmiva
अरविन्दोत्पलवतीं पद्मसौगन्धिकायुताम् ।
पुष्पिताम्रवणोपेतां बर्हिणोद्घुष्टनादिताम्
aravindotpalavatīṃ padmasaugandhikāyutām |
puṣpitāmravaṇopetāṃ barhiṇodghuṣṭanāditām
स तां दृष्ट्वा ततः पम्पां रामः सौमित्रिणा सह ।
विललाप च तेजस्वी रामो दशरथात्मजः
sa tāṃ dṛṣṭvā tataḥ pampāṃ rāmaḥ saumitriṇā saha |
vilalāpa ca tejasvī rāmo daśarathātmajaḥ
तिलकैर्बीजपूरैश्च वटैः शुक्लद्रुमैस्तथा ।
पुष्पितैः करवीरैश्च पुंनागैश्च सुपुष्पितैः
tilakairbījapūraiśca vaṭaiḥ śukladrumaistathā |
puṣpitaiḥ karavīraiśca puṃnāgaiśca supuṣpitaiḥ
मालतीकुन्दगुल्मैश्च भण्डीरैर्निचुलैस्तथा ।
अशोकैः सप्तपर्णैश्च कतकैरतिमुक्तकैः
mālatīkundagulmaiśca bhaṇḍīrairniculaistathā |
aśokaiḥ saptaparṇaiśca katakairatimuktakaiḥ
अन्यैश्च विविधैर्वृक्षैः प्रमदामिव शोभिताम् ।
अस्यास्तीरे तु पूर्वोक्तः पर्वतो धातुमण्डितः
anyaiśca vividhairvṛkṣaiḥ pramadāmiva śobhitām |
asyāstīre tu pūrvoktaḥ parvato dhātumaṇḍitaḥ
ऋष्यमूक इति ख्यातश्चित्रपुष्पितपादपः ।
हरिर्ऋक्षरजोनाम्नः पुत्रस्तस्य महात्मनः
ṛṣyamūka iti khyātaścitrapuṣpitapādapaḥ |
harirṛkṣarajonāmnaḥ putrastasya mahātmanaḥ
अध्यास्ते तु महावीर्यः सुग्रीव इति विश्रुतः ।
सुग्रीवमभिगच्छ त्वं वानरेन्द्रं नरर्षभ
adhyāste tu mahāvīryaḥ sugrīva iti viśrutaḥ |
sugrīvamabhigaccha tvaṃ vānarendraṃ nararṣabha
इत्युवाच पुनर्वाक्यं लक्ष्मणं सत्यविक्रमः ।
कथं मया विना सीतां शक्यं लक्ष्मण जीवितुम्
ityuvāca punarvākyaṃ lakṣmaṇaṃ satyavikramaḥ |
kathaṃ mayā vinā sītāṃ śakyaṃ lakṣmaṇa jīvitum
इत्येवमुक्त्वा मदनाभिपीडितः
स लक्ष्मणं वाक्यमनन्यचेतनः ।
विवेश पम्पां नलिनीमनोरमां
तमुत्तमं शोकमुदीरयाणः
ityevamuktvā madanābhipīḍitaḥ
sa lakṣmaṇaṃ vākyamananyacetanaḥ |
viveśa pampāṃ nalinīmanoramāṃ
tamuttamaṃ śokamudīrayāṇaḥ
क्रमेण गत्वा प्रविलोकयन् वनं
ददर्श पम्पां शुभदर्शकाननाम् ।
अनेकनानाविधपक्षिसंकुलां
विवेश रामः सह लक्ष्मणेन
krameṇa gatvā pravilokayan vanaṃ
dadarśa pampāṃ śubhadarśakānanām |
anekanānāvidhapakṣisaṃkulāṃ
viveśa rāmaḥ saha lakṣmaṇena
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)