इत्युक्तः क्रोधताम्राक्षस्तप्तकाञ्चनकुण्डलः ।
राक्षसेन्द्रोऽभिदुद्राव पतगेन्द्रममर्षणः
ityuktaḥ krodhatāmrākṣastaptakāñcanakuṇḍalaḥ |
rākṣasendro'bhidudrāva patagendramamarṣaṇaḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये अरण्यकाण्डे एकपञ्चाशः सर्गः ॥३-५१॥
46 verses · 51 of 75
Ravana, red-eyed with fury, rushes at Jatayu, and the two clash like two winged mountains or two storm clouds. Ravana pierces the vulture with sharp arrows, but Jatayu shakes them off with his wings, breaks Ravana's jewelled bow with his feet, smashes the chariot, kills the donkeys with goblin faces, and tears off the charioteer's head with his beak. Ravana falls to the ground holding Sita. Jatayu flies at him again, rips his back with his talons and tears off his ten left arms, but new arms grow again. At last, tired with age, Jatayu is struck by Ravana's sword, which cuts off his wings and feet. The great vulture falls to the earth, near death. Sita runs to him and clasps him, weeping as for a kinsman.
इत्युक्तः क्रोधताम्राक्षस्तप्तकाञ्चनकुण्डलः ।
राक्षसेन्द्रोऽभिदुद्राव पतगेन्द्रममर्षणः
ityuktaḥ krodhatāmrākṣastaptakāñcanakuṇḍalaḥ |
rākṣasendro'bhidudrāva patagendramamarṣaṇaḥ
स सम्प्रहारस्तुमुलस्तयोस्तस्मिन् महामृधे ।
बभूव वातोद्धुतयोर्मेघयोर्गगने यथा
sa samprahārastumulastayostasmin mahāmṛdhe |
babhūva vātoddhutayormeghayorgagane yathā
तद् बभूवाद्भुतं युद्धं गृध्रराक्षसयोस्तदा ।
सपक्षयोर्माल्यवतोर्महापर्वतयोरिव
tad babhūvādbhutaṃ yuddhaṃ gṛdhrarākṣasayostadā |
sapakṣayormālyavatormahāparvatayoriva
ततो नालीकनाराचैस्तीक्ष्णाग्रैश्च विकर्णिभिः ।
अभ्यवर्षन्महाघोरैर्गृध्रराजं महाबलम्
tato nālīkanārācaistīkṣṇāgraiśca vikarṇibhiḥ |
abhyavarṣanmahāghorairgṛdhrarājaṃ mahābalam
स तानि शरजालानि गृध्रः पत्ररथेश्वरः ।
जटायुः प्रतिजग्राह रावणास्त्राणि संयुगे
sa tāni śarajālāni gṛdhraḥ patraratheśvaraḥ |
jaṭāyuḥ pratijagrāha rāvaṇāstrāṇi saṃyuge
तस्य तीक्ष्णनखाभ्यां तु चरणाभ्यां महाबलः ।
चकार बहुधा गात्रे व्रणान् पतगसत्तमः
tasya tīkṣṇanakhābhyāṃ tu caraṇābhyāṃ mahābalaḥ |
cakāra bahudhā gātre vraṇān patagasattamaḥ
अथ क्रोधाद् दशग्रीवो जग्राह दश मार्गणान् ।
मृत्युदण्डनिभान् घोरान् शत्रोर्निधनकांक्षया
atha krodhād daśagrīvo jagrāha daśa mārgaṇān |
mṛtyudaṇḍanibhān ghorān śatrornidhanakāṃkṣayā
स तैर्बाणैर्महावीर्यः पूर्णमुक्तैरजिह्मगैः ।
बिभेद निशितैस्तीक्ष्णैर्गृध्रं घोरैः शिलीमुखैः
sa tairbāṇairmahāvīryaḥ pūrṇamuktairajihmagaiḥ |
bibheda niśitaistīkṣṇairgṛdhraṃ ghoraiḥ śilīmukhaiḥ
स राक्षसरथे पश्यञ्जानकीं बाष्पलोचनाम् ।
अचिन्तयित्वा बाणांस्तान् राक्षसं समभिद्रवत्
sa rākṣasarathe paśyañjānakīṃ bāṣpalocanām |
acintayitvā bāṇāṃstān rākṣasaṃ samabhidravat
ततोऽस्य सशरं चापं मुक्तामणिविभूषितम् ।
चरणाभ्यां महातेजा बभञ्ज पतगोत्तमः
tato'sya saśaraṃ cāpaṃ muktāmaṇivibhūṣitam |
caraṇābhyāṃ mahātejā babhañja patagottamaḥ
ततोऽन्यद् धनुरादाय रावणः क्रोधमूर्च्छितः ।
ववर्ष शरवर्षाणि शतशोऽथ सहस्रशः
tato'nyad dhanurādāya rāvaṇaḥ krodhamūrcchitaḥ |
vavarṣa śaravarṣāṇi śataśo'tha sahasraśaḥ
शरैरावारितस्तस्य संयुगे पतगेश्वरः ।
कुलायमभिसम्प्राप्तः पक्षिवच्च बभौ तदा
śarairāvāritastasya saṃyuge patageśvaraḥ |
kulāyamabhisamprāptaḥ pakṣivacca babhau tadā
स तानि शरजालानि पक्षाभ्यां तु विधूय ह ।
चरणाभ्यां महातेजा बभञ्जास्य महद् धनुः
sa tāni śarajālāni pakṣābhyāṃ tu vidhūya ha |
caraṇābhyāṃ mahātejā babhañjāsya mahad dhanuḥ
तच्चाग्निसदृशं दीप्तं रावणस्य शरावरम् ।
पक्षाभ्यां च महातेजा व्यधुनोत् पतगेश्वरः
taccāgnisadṛśaṃ dīptaṃ rāvaṇasya śarāvaram |
pakṣābhyāṃ ca mahātejā vyadhunot patageśvaraḥ
काञ्चनोरश्छदान् दिव्यान् पिशाचवदनान् खरान् ।
तांश्चास्य जवसम्पन्नाञ्जघान समरे बली
kāñcanoraśchadān divyān piśācavadanān kharān |
tāṃścāsya javasampannāñjaghāna samare balī
अथ त्रिवेणुसम्पन्नं कामगं पावकार्चिषम् ।
मणिसोपानचित्राङ्गं बभञ्ज च महारथम्
atha triveṇusampannaṃ kāmagaṃ pāvakārciṣam |
maṇisopānacitrāṅgaṃ babhañja ca mahāratham
पूर्णचन्द्रप्रतीकाशं छत्रं च व्यजनैः सह ।
पातयामास वेगेन ग्राहिभी राक्षसैः सह
pūrṇacandrapratīkāśaṃ chatraṃ ca vyajanaiḥ saha |
pātayāmāsa vegena grāhibhī rākṣasaiḥ saha
सारथेश्चास्य वेगेन तुण्डेन च महच्छिरः ।
पुनर्व्यपहनच्छ्रीमान् पक्षिराजो महाबलः
sāratheścāsya vegena tuṇḍena ca mahacchiraḥ |
punarvyapahanacchrīmān pakṣirājo mahābalaḥ
स भग्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः ।
अङ्केनादाय वैदेहीं पपात भुवि रावणः
sa bhagnadhanvā viratho hatāśvo hatasārathiḥ |
aṅkenādāya vaidehīṃ papāta bhuvi rāvaṇaḥ
दृष्ट्वा निपतितं भूमौ रावणं भग्नवाहनम् ।
साधु साध्विति भूतानि गृध्रराजमपूजयन्
dṛṣṭvā nipatitaṃ bhūmau rāvaṇaṃ bhagnavāhanam |
sādhu sādhviti bhūtāni gṛdhrarājamapūjayan
परिश्रान्तं तु तं दृष्ट्वा जरया पक्षियूथपम् ।
उत्पपात पुनर्हृष्टो मैथिलीं गृह्य रावणः
pariśrāntaṃ tu taṃ dṛṣṭvā jarayā pakṣiyūthapam |
utpapāta punarhṛṣṭo maithilīṃ gṛhya rāvaṇaḥ
तं प्रहृष्टं निधायाङ्के रावणं जनकात्मजाम् ।
गच्छन्तं खड्गशेषं च प्रणष्टहतसाधनम्
taṃ prahṛṣṭaṃ nidhāyāṅke rāvaṇaṃ janakātmajām |
gacchantaṃ khaḍgaśeṣaṃ ca praṇaṣṭahatasādhanam
गृध्रराजः समुत्पत्य रावणं समभिद्रवत् ।
समावार्य महातेजा जटायुरिदमब्रवीत्
gṛdhrarājaḥ samutpatya rāvaṇaṃ samabhidravat |
samāvārya mahātejā jaṭāyuridamabravīt
वज्रसंस्पर्शबाणस्य भार्यां रामस्य रावण ।
अल्पबुद्धे हरस्येनां वधाय खलु रक्षसाम्
vajrasaṃsparśabāṇasya bhāryāṃ rāmasya rāvaṇa |
alpabuddhe harasyenāṃ vadhāya khalu rakṣasām
समित्रबन्धुः सामात्यः सबलः सपरिच्छदः ।
विषपानं पिबस्येतत् पिपासित इवोदकम्
samitrabandhuḥ sāmātyaḥ sabalaḥ saparicchadaḥ |
viṣapānaṃ pibasyetat pipāsita ivodakam
अनुबन्धमजानन्तः कर्मणामविचक्षणाः ।
शीघ्रमेव विनश्यन्ति यथा त्वं विनशिष्यसि
anubandhamajānantaḥ karmaṇāmavicakṣaṇāḥ |
śīghrameva vinaśyanti yathā tvaṃ vinaśiṣyasi
बद्धस्त्वं कालपाशेन क्व गतस्तस्य मोक्ष्यसे ।
वधाय बडिशं गृह्य सामिषं जलजो यथा
baddhastvaṃ kālapāśena kva gatastasya mokṣyase |
vadhāya baḍiśaṃ gṛhya sāmiṣaṃ jalajo yathā
नहि जातु दुराधर्षौ काकुत्स्थौ तव रावण ।
धर्षणं चाश्रमस्यास्य क्षमिष्येते तु राघवौ
nahi jātu durādharṣau kākutsthau tava rāvaṇa |
dharṣaṇaṃ cāśramasyāsya kṣamiṣyete tu rāghavau
यथा त्वया कृतं कर्म भीरुणा लोकगर्हितम् ।
तस्कराचरितो मार्गो नैष वीरनिषेवितः
yathā tvayā kṛtaṃ karma bhīruṇā lokagarhitam |
taskarācarito mārgo naiṣa vīraniṣevitaḥ
युद्ध्यस्व यदि शूरोऽसि मुहूर्तं तिष्ठ रावण ।
शयिष्यसे हतो भूमौ यथा भ्राता खरस्तथा
yuddhyasva yadi śūro'si muhūrtaṃ tiṣṭha rāvaṇa |
śayiṣyase hato bhūmau yathā bhrātā kharastathā
परेतकाले पुरुषो यत् कर्म प्रतिपद्यते ।
विनाशायात्मनोऽधर्म्यं प्रतिपन्नोऽसि कर्म तत्
paretakāle puruṣo yat karma pratipadyate |
vināśāyātmano'dharmyaṃ pratipanno'si karma tat
पापानुबन्धो वै यस्य कर्मणः को नु तत् पुमान् ।
कुर्वीत लोकाधिपतिः स्वयंभूर्भगवानपि
pāpānubandho vai yasya karmaṇaḥ ko nu tat pumān |
kurvīta lokādhipatiḥ svayaṃbhūrbhagavānapi
एवमुक्त्वा शुभं वाक्यं जटायुस्तस्य रक्षसः ।
निपपात भृशं पृष्ठे दशग्रीवस्य वीर्यवान्
evamuktvā śubhaṃ vākyaṃ jaṭāyustasya rakṣasaḥ |
nipapāta bhṛśaṃ pṛṣṭhe daśagrīvasya vīryavān
तं गृहीत्वा नखैस्तीक्ष्णैर्विददार समन्ततः ।
अधिरूढो गजारोहो यथा स्याद् दुष्टवारणम्
taṃ gṛhītvā nakhaistīkṣṇairvidadāra samantataḥ |
adhirūḍho gajāroho yathā syād duṣṭavāraṇam
विददार नखैरस्य तुण्डं पृष्ठे समर्पयन् ।
केशांश्चोत्पाटयामास नखपक्षमुखायुधः
vidadāra nakhairasya tuṇḍaṃ pṛṣṭhe samarpayan |
keśāṃścotpāṭayāmāsa nakhapakṣamukhāyudhaḥ
स तथा गृध्रराजेन क्लिश्यमानो मुहुर्मुहुः ।
अमर्षस्फुरितोष्ठः सन् प्राकम्पत च राक्षसः
sa tathā gṛdhrarājena kliśyamāno muhurmuhuḥ |
amarṣasphuritoṣṭhaḥ san prākampata ca rākṣasaḥ
सम्परिष्वज्य वैदेहीं वामेनाङ्केन रावणः ।
तलेनाभिजघानार्तो जटायुं क्रोधमूर्च्छितः
sampariṣvajya vaidehīṃ vāmenāṅkena rāvaṇaḥ |
talenābhijaghānārto jaṭāyuṃ krodhamūrcchitaḥ
जटायुस्तमतिक्रम्य तुण्डेनास्य खगाधिपः ।
वामबाहून् दश तदा व्यपाहरदरिंदमः
jaṭāyustamatikramya tuṇḍenāsya khagādhipaḥ |
vāmabāhūn daśa tadā vyapāharadariṃdamaḥ
संछिन्नबाहोः सद्यो वै बाहवः सहसाभवन् ।
विषज्वालावलीयुक्ता वल्मीकादिव पन्नगाः
saṃchinnabāhoḥ sadyo vai bāhavaḥ sahasābhavan |
viṣajvālāvalīyuktā valmīkādiva pannagāḥ
ततः क्रोधाद् दशग्रीवः सीतामुत्सृज्य वीर्यवान् ।
मुष्टिभ्यां चरणाभ्यां च गृध्रराजमपोथयत्
tataḥ krodhād daśagrīvaḥ sītāmutsṛjya vīryavān |
muṣṭibhyāṃ caraṇābhyāṃ ca gṛdhrarājamapothayat
ततो मुहूर्तं संग्रामो बभूवातुलवीर्ययोः ।
राक्षसानां च मुख्यस्य पक्षिणां प्रवरस्य च
tato muhūrtaṃ saṃgrāmo babhūvātulavīryayoḥ |
rākṣasānāṃ ca mukhyasya pakṣiṇāṃ pravarasya ca
तस्य व्यायच्छमानस्य रामस्यार्थे स रावणः ।
पक्षौ पादौ च पार्श्वौ च खड्गमुद्धृत्य सोऽच्छिनत्
tasya vyāyacchamānasya rāmasyārthe sa rāvaṇaḥ |
pakṣau pādau ca pārśvau ca khaḍgamuddhṛtya so'cchinat
स च्छिन्नपक्षः सहसा रक्षसा रौद्रकर्मणा ।
निपपात महागृध्रो धरण्यामल्पजीवितः
sa cchinnapakṣaḥ sahasā rakṣasā raudrakarmaṇā |
nipapāta mahāgṛdhro dharaṇyāmalpajīvitaḥ
तं दृष्ट्वा पतितं भूमौ क्षतजार्द्रं जटायुषम् ।
अभ्यधावत वैदेही स्वबन्धुमिव दुःखिता
taṃ dṛṣṭvā patitaṃ bhūmau kṣatajārdraṃ jaṭāyuṣam |
abhyadhāvata vaidehī svabandhumiva duḥkhitā
तं नीलजीमूतनिकाशकल्पं
सपाण्डुरोरस्कमुदारवीर्यम् ।
ददर्श लङ्काधिपतिः पृथिव्यां
जटायुषं शान्तमिवाग्निदावम्
taṃ nīlajīmūtanikāśakalpaṃ
sapāṇḍuroraskamudāravīryam |
dadarśa laṅkādhipatiḥ pṛthivyāṃ
jaṭāyuṣaṃ śāntamivāgnidāvam
ततस्तु तं पत्ररथं महीतले
निपातितं रावणवेगमर्दितम् ।
पुनश्च संगृह्य शशिप्रभानना
रुरोद सीता जनकात्मजा तदा
tatastu taṃ patrarathaṃ mahītale
nipātitaṃ rāvaṇavegamarditam |
punaśca saṃgṛhya śaśiprabhānanā
ruroda sītā janakātmajā tadā
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)