युद्धं तु मानुषं द्रष्टुमागतास्त्रिदशाः पुरा ।
किमकुर्वन्त ते पश्चात्कथयस्व ममानघ
yuddhaṃ tu mānuṣaṃ draṣṭumāgatāstridaśāḥ purā |
kimakurvanta te paścātkathayasva mamānagha
इति श्रीमन्महाभारते विराटपर्वणि गोग्रहणपर्वणि एकसप्ततितमोऽध्यायः ॥
31 verses · 71 of 78
Janamejaya asks what the Devas did after watching the battle. Vaishampayana says that Indra, the rishis, Gandharvas and Apsaras, having seen one man defeat Bhishma, Kripa, Drona and Karna with divine weapons, praised Arjuna again and again and returned to heaven in their swift vimana. The beaten Kurus go home. Arjuna sees dust rising near the city and fears the Kurus have doubled back, but Uttara recognises the Matsya welcoming party, with Uttaraa among the maidens. The people embrace the prince, and he tells them the young man beside him won the battle and protected him. Maidens shower Arjuna with garlands and perfume. Uttara stays quiet, and Arjuna gives fine clothes to Uttaraa and her friends.
जनमेजय उवाच
युद्धं तु मानुषं द्रष्टुमागतास्त्रिदशाः पुरा ।
किमकुर्वन्त ते पश्चात्कथयस्व ममानघ
yuddhaṃ tu mānuṣaṃ draṣṭumāgatāstridaśāḥ purā |
kimakurvanta te paścātkathayasva mamānagha
वैशंपायन उवाच
वासवप्रमुखाः सर्वे देवाः सर्षिपुरोगमाः ।
यक्षगन्धर्वसङ्घाश्च गणा अप्सरसां तथा
vāsavapramukhāḥ sarve devāḥ sarṣipurogamāḥ |
yakṣagandharvasaṅghāśca gaṇā apsarasāṃ tathā
युद्धं तु मानुषं दृष्ट्वा कुरूणां फल्गुनस्य च ।
एकस्य च बहूनां च रौद्रमत्युग्रदर्शनम्
yuddhaṃ tu mānuṣaṃ dṛṣṭvā kurūṇāṃ phalgunasya ca |
ekasya ca bahūnāṃ ca raudramatyugradarśanam
अस्त्राणामथ दिव्यानां प्रयोगानथ संग्रहान् ।
लघु सुष्ठु च चित्रं च कृतीनां च प्रयत्नतः
astrāṇāmatha divyānāṃ prayogānatha saṃgrahān |
laghu suṣṭhu ca citraṃ ca kṛtīnāṃ ca prayatnataḥ
भीष्मं शारद्वतं द्रोणं कर्णं गाण्डीवधन्वना ।
जितानन्यान्भूमिपालान्दृष्ट्वा जग्मुर्दिवौकसः
bhīṣmaṃ śāradvataṃ droṇaṃ karṇaṃ gāṇḍīvadhanvanā |
jitānanyānbhūmipālāndṛṣṭvā jagmurdivaukasaḥ
सर्वे ते परितुष्टाश्च प्रशस्य च मुहुर्मुहुः ।
असङ्गतिना तेन विमानेनाशुगामिना ।
प्रतिजग्मुरसङ्गास्ते त्रिदिवं च दिवौकसः
sarve te parituṣṭāśca praśasya ca muhurmuhuḥ |
asaṅgatinā tena vimānenāśugāminā |
pratijagmurasaṅgāste tridivaṃ ca divaukasaḥ
[*कुरवो निर्जिताः सर्वे भीष्मद्रोणकृपादयः ।
अजय्यास्त्रिदशैः सर्वैः सेन्द्रैः सर्वैः सुरासुरैः ।
पार्थेनैकेन संग्रामे विस्मयो नो महानहो
[*kuravo nirjitāḥ sarve bhīṣmadroṇakṛpādayaḥ |
ajayyāstridaśaiḥ sarvaiḥ sendraiḥ sarvaiḥ surāsuraiḥ |
pārthenaikena saṃgrāme vismayo no mahānaho
कस्मिन्मुहूर्ते संजातः कस्य धर्मस्य वा फलम्
kasminmuhūrte saṃjātaḥ kasya dharmasya vā phalam
किमाश्चर्यं फल्गुनेऽस्मिन्यो रुद्रेण न्ययोधयत् ।
निवातकवचानाजौ यस्त्रिंशत्कोटिसंमितान्
kimāścaryaṃ phalgune'sminyo rudreṇa nyayodhayat |
nivātakavacānājau yastriṃśatkoṭisaṃmitān
तस्य चैतत्किमाश्चर्यं स्तुवन्त इति ते सुराः ।
जग्मुः सुरालयं हृष्टा विस्मयाविष्टचेतसः ॥]
tasya caitatkimāścaryaṃ stuvanta iti te surāḥ |
jagmuḥ surālayaṃ hṛṣṭā vismayāviṣṭacetasaḥ ||]
कुरवोऽर्जुनबाणैश्च ताडिताः शरविक्षताः ।
कुरूनभिमुखां याताः समग्रबलवाहनाः
kuravo'rjunabāṇaiśca tāḍitāḥ śaravikṣatāḥ |
kurūnabhimukhāṃ yātāḥ samagrabalavāhanāḥ
विराटनगराच्चैव गजाश्वरथसंकुलाः ।
योधैः क्षत्रियदायादैर्बलवद्भिरधिष्ठिताः
virāṭanagarāccaiva gajāśvarathasaṃkulāḥ |
yodhaiḥ kṣatriyadāyādairbalavadbhiradhiṣṭhitāḥ
विराटप्रहिता सेना नगराच्छीघ्रयायिनी ।
उत्तरं सह सूतेन प्रत्ययात्तमरिन्दमम्
virāṭaprahitā senā nagarācchīghrayāyinī |
uttaraṃ saha sūtena pratyayāttamarindamam
तस्मिंस्तूर्यशताकीर्णे हस्त्यश्चरथसंकुले ।
प्रहर्षः स्त्रीकुमाराणां तुमुलः समपद्यत
tasmiṃstūryaśatākīrṇe hastyaścarathasaṃkule |
praharṣaḥ strīkumārāṇāṃ tumulaḥ samapadyata
अर्जुनस्तु ततो दृष्ट्वा सैन्यरेणुं समुत्थितम् ।
सैन्यध्वजं निशम्याथ वैराटिं समभाषत
arjunastu tato dṛṣṭvā sainyareṇuṃ samutthitam |
sainyadhvajaṃ niśamyātha vairāṭiṃ samabhāṣata
नगरे तुमुलः शब्दो रेणुश्चाक्रमते नभः ।
किंनु खल्वपयातास्ते कुरवो नगरं गताः
nagare tumulaḥ śabdo reṇuścākramate nabhaḥ |
kiṃnu khalvapayātāste kuravo nagaraṃ gatāḥ
ते चैव निर्जिताऽस्माभिर्महेष्वासाः सुतेजसः ।
आमुञ्च कवचं वीर चोदयस्व च वाजिनः ।
जवेनाभिप्रपद्यस्व विराटनगरं प्रति
te caiva nirjitā'smābhirmaheṣvāsāḥ sutejasaḥ |
āmuñca kavacaṃ vīra codayasva ca vājinaḥ |
javenābhiprapadyasva virāṭanagaraṃ prati
न तावत्तलनिर्घोषं गाण्डीवस्य च निस्वनम् ।
ध्वजं वा दर्शयिष्यामि अथवा स्वजनो भवेत्
na tāvattalanirghoṣaṃ gāṇḍīvasya ca nisvanam |
dhvajaṃ vā darśayiṣyāmi athavā svajano bhavet
उत्तर उवाच
सेनाग्रमेतन्मात्स्यानां गणिकाश्च स्वलंकृताः ।
कन्या रथेषु दृश्यन्ते योधा विविधवाससः
senāgrametanmātsyānāṃ gaṇikāśca svalaṃkṛtāḥ |
kanyā ratheṣu dṛśyante yodhā vividhavāsasaḥ
उत्तरामत्र पश्यामि सखीभिः परिवारिताम् ।
अनीकिन्यः प्रदृश्यन्ते हस्तिनोश्वाश्च वर्मिताः
uttarāmatra paśyāmi sakhībhiḥ parivāritām |
anīkinyaḥ pradṛśyante hastinośvāśca varmitāḥ
रथिनश्च पदाताश्च बहवो न च शस्त्रिणः ।
विराटवचनात्सर्वे संहृष्टाः प्रतिभान्ति मे ।
न च मेऽत्र प्रतीघातश्चित्तस्य स्वजने यथा
rathinaśca padātāśca bahavo na ca śastriṇaḥ |
virāṭavacanātsarve saṃhṛṣṭāḥ pratibhānti me |
na ca me'tra pratīghātaścittasya svajane yathā
वैशंपायन उवाच
ततः शीघ्रं समासाद्य उत्तरं स्वजनो बहु ।
परस्परममित्रघ्नं सस्वजे तं समागतम्
tataḥ śīghraṃ samāsādya uttaraṃ svajano bahu |
parasparamamitraghnaṃ sasvaje taṃ samāgatam
जना ऊचुः
प्रीतिमान्पुरुषव्याघ्रो हर्षयुक्तः पुनः पुनः ।
दिष्ट्या जयसि भद्रं ते दिष्ट्या सूतो बृहन्नलाः ।
दिष्ट्या संग्राममागम्य भयं तव न किंचन
prītimānpuruṣavyāghro harṣayuktaḥ punaḥ punaḥ |
diṣṭyā jayasi bhadraṃ te diṣṭyā sūto bṛhannalāḥ |
diṣṭyā saṃgrāmamāgamya bhayaṃ tava na kiṃcana
उत्तर उवाच
अजैषीदेष जाञ्जिष्णुः कुरूनेकरथो रणे ।
एतस्यक बाहुवीर्यं तद्येन गावो जिता मया ।
कुरवो निर्जिता यस्मात्सग्रामेऽमिततेजसः
ajaiṣīdeṣa jāñjiṣṇuḥ kurūnekaratho raṇe |
etasyaka bāhuvīryaṃ tadyena gāvo jitā mayā |
kuravo nirjitā yasmātsagrāme'mitatejasaḥ
अकार्षीदेष तत्कर्म देवपुत्रोपमो युवा ।
एष तत्पुरुषव्याघ्रो विक्षोभ्य कुरुमण्डलम् ।
गावः प्रसह्य विजिता रणे मां चाभ्यपालयत्
akārṣīdeṣa tatkarma devaputropamo yuvā |
eṣa tatpuruṣavyāghro vikṣobhya kurumaṇḍalam |
gāvaḥ prasahya vijitā raṇe māṃ cābhyapālayat
वैशंपायन उवाच
उत्तरस्य वचः श्रुत्वा शंसमानस्य चार्जुनम् ।
चोदिता राजपुत्रेण जयं मङ्गलवादिनः
uttarasya vacaḥ śrutvā śaṃsamānasya cārjunam |
coditā rājaputreṇa jayaṃ maṅgalavādinaḥ
ततो गन्धैश्च माल्यैश्च धूपैश्च वसुसंभृतैः ।
कन्याः पार्थममित्रघ्नं किरन्त्यः समपूजयन्
tato gandhaiśca mālyaiśca dhūpaiśca vasusaṃbhṛtaiḥ |
kanyāḥ pārthamamitraghnaṃ kirantyaḥ samapūjayan
आपूर्यमाणो माल्यैश्च गन्धैश्च विविधैः शुभैः ।
संपूज्यमानो लोकेन नगरद्वारमागमत्
āpūryamāṇo mālyaiśca gandhaiśca vividhaiḥ śubhaiḥ |
saṃpūjyamāno lokena nagaradvāramāgamat
भेर्यश्च तूर्याणि च वेणवश्च
विचित्रवेषाः प्रमदाजनाश्च ।
पुरो विराटस्य महाबलस्य
निष्क्रम्य भूमिंजयमभ्यनन्दनम्
bheryaśca tūryāṇi ca veṇavaśca
vicitraveṣāḥ pramadājanāśca |
puro virāṭasya mahābalasya
niṣkramya bhūmiṃjayamabhyanandanam
प्रशस्यमानस्तु जयेन तत्र
पुत्रो विराटस्य न हृष्यति स्म ।
संभाष्यमाणस्तु जयेन तत्र
सोऽन्तर्मनाः पाण्डवमीक्षमाणः
praśasyamānastu jayena tatra
putro virāṭasya na hṛṣyati sma |
saṃbhāṣyamāṇastu jayena tatra
so'ntarmanāḥ pāṇḍavamīkṣamāṇaḥ
पुत्र्यै विराटस्य ततो वराणि
वस्त्राण्यदात्पाण्डुसुतः सखीभ्यः ।
सभाजयंश्चापि समागतास्ता
दृष्ट्वा जयं तच्च बलं कुमार्यः
putryai virāṭasya tato varāṇi
vastrāṇyadātpāṇḍusutaḥ sakhībhyaḥ |
sabhājayaṃścāpi samāgatāstā
dṛṣṭvā jayaṃ tacca balaṃ kumāryaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)