स विजित्य धनं चापि विराटो वाहिनीपतिः ।
प्राविशन्नगरं हृष्टश्चतुर्भिः सह पाण्डवैः
sa vijitya dhanaṃ cāpi virāṭo vāhinīpatiḥ |
prāviśannagaraṃ hṛṣṭaścaturbhiḥ saha pāṇḍavaiḥ
इति श्रीमन्महाभारते विराटपर्वणि गोग्रहणपर्वणि एकोनसप्ततितमोऽध्यायः ॥
35 verses · 69 of 78
Virata comes back to his city with four of the Pandavas. In the inner palace he finds Uttara gone, and the women tell him the prince rode out alone with Brihannala against Drona, Bhishma, Kripa, Karna, Duryodhana and Ashvatthama. Virata is stricken: with a eunuch as charioteer, he thinks, his son cannot be alive. He orders his unhurt troops out to save him. Kanka, who is Yudhishthira, calmly says that with Brihannala driving, Uttara can defeat Kurus, Devas and Asuras alike. Then Uttara's messengers arrive: the cattle are won, the Kurus beaten, the prince safe. Overjoyed, Virata has the roads hung with flags, and sends music, maidens and brahmins out to meet his son; Uttaraa is to welcome Brihannala.
वैशंपायन उवाच
स विजित्य धनं चापि विराटो वाहिनीपतिः ।
प्राविशन्नगरं हृष्टश्चतुर्भिः सह पाण्डवैः
sa vijitya dhanaṃ cāpi virāṭo vāhinīpatiḥ |
prāviśannagaraṃ hṛṣṭaścaturbhiḥ saha pāṇḍavaiḥ
जित्वा त्रिगर्तान्संग्रामे गाश्चैवानाय्य केवलाः ।
अशोभत महाराजः सह पार्थैः श्रिया वृतः
jitvā trigartānsaṃgrāme gāścaivānāyya kevalāḥ |
aśobhata mahārājaḥ saha pārthaiḥ śriyā vṛtaḥ
तमासनगत वीरं सुहृदां प्रीतिवर्धनम् ।
तपतस्थुः प्रकृतयः समन्ताद्ब्राह्मणैः सह
tamāsanagata vīraṃ suhṛdāṃ prītivardhanam |
tapatasthuḥ prakṛtayaḥ samantādbrāhmaṇaiḥ saha
सभाजितः सभासद्भिः प्रतिनन्द्य स मत्स्यराट् ।
विसर्जयामास तदा द्विजांश्च प्रकृतीस्तथा
sabhājitaḥ sabhāsadbhiḥ pratinandya sa matsyarāṭ |
visarjayāmāsa tadā dvijāṃśca prakṛtīstathā
ततः स राजा मात्स्यानां विराटो वाहिनीपतिः ।
प्रविश्यान्तःपुरं रम्यं स्त्रीशतैरुपशोभितम् ।
उत्तरं तत्र नापश्यत्क्व यात इति चाब्रवीत्
tataḥ sa rājā mātsyānāṃ virāṭo vāhinīpatiḥ |
praviśyāntaḥpuraṃ ramyaṃ strīśatairupaśobhitam |
uttaraṃ tatra nāpaśyatkva yāta iti cābravīt
आचख्युस्तत्र संहृष्टाः स्त्रियः कन्याश्च वेश्मनि ।
अन्तःपुरचराश्चैव कुरुभिर्गोधनं हृतम्
ācakhyustatra saṃhṛṣṭāḥ striyaḥ kanyāśca veśmani |
antaḥpuracarāścaiva kurubhirgodhanaṃ hṛtam
ताञ्जेतुमभिसंरब्ध एक एवातिसाहसात् ।
बृहन्नलासहायश्च निर्यातः पृथिवींजयः
tāñjetumabhisaṃrabdha eka evātisāhasāt |
bṛhannalāsahāyaśca niryātaḥ pṛthivīṃjayaḥ
उपयातानतिरथान्द्रोणं शान्तनवं कृपम् ।
कर्णं दुर्योधनं चैव द्रोणपुत्रं च षड्रथान्
upayātānatirathāndroṇaṃ śāntanavaṃ kṛpam |
karṇaṃ duryodhanaṃ caiva droṇaputraṃ ca ṣaḍrathān
ततो विराटः परमाभितप्तः
पुत्रं निशम्यैकरथेन यातम् ।
बृहन्नलासारथिमाजिमर्दनं
प्रोवाच सर्वानथ मन्त्रिमुख्यान्
tato virāṭaḥ paramābhitaptaḥ
putraṃ niśamyaikarathena yātam |
bṛhannalāsārathimājimardanaṃ
provāca sarvānatha mantrimukhyān
गवां शतसहस्राणि उभिभूय ममात्मजम् ।
कुस्वः कालयन्ति स्म सर्वे युद्धविशारदाः
gavāṃ śatasahasrāṇi ubhibhūya mamātmajam |
kusvaḥ kālayanti sma sarve yuddhaviśāradāḥ
तस्माद्गच्छतु मे योधा बलेन महता वृताः ।
उत्तरस्य परीप्सार्थं ये त्रिगर्तैरविक्षताः
tasmādgacchatu me yodhā balena mahatā vṛtāḥ |
uttarasya parīpsārthaṃ ye trigartairavikṣatāḥ
हयांश्च नागांश्च रथांश्च शीघ्रं
वादित्रसङ्घांश्च ततः प्रभूतान् ।
प्रस्थापयामास सुतस्य हेतो-
र्विचित्रचित्राभरणोपपन्नान्
hayāṃśca nāgāṃśca rathāṃśca śīghraṃ
vāditrasaṅghāṃśca tataḥ prabhūtān |
prasthāpayāmāsa sutasya heto-
rvicitracitrābharaṇopapannān
एवं स राजा मात्स्यानां महानक्षोहिणीपतिः ।
व्यादिदेशाथ स क्षिप्रं वाहिनीं चतुरङ्गिणीम्
evaṃ sa rājā mātsyānāṃ mahānakṣohiṇīpatiḥ |
vyādideśātha sa kṣipraṃ vāhinīṃ caturaṅgiṇīm
कुमारमाशु जानीत यदि जीवति वा नवा ।
यस्य यन्ता गतः षण्डो मन्येऽहं स न जीवति
kumāramāśu jānīta yadi jīvati vā navā |
yasya yantā gataḥ ṣaṇḍo manye'haṃ sa na jīvati
तमब्रवीद्धर्मसुतो विराट-
मार्तं विदित्वा कुरुभिः प्रतप्तम् ।
बृहन्नला सारथिश्चेन्नरेन्द्र
परे न नेष्यन्ति तवाद्य गाश्च
tamabravīddharmasuto virāṭa-
mārtaṃ viditvā kurubhiḥ prataptam |
bṛhannalā sārathiścennarendra
pare na neṣyanti tavādya gāśca
सर्वान्महीपान्सहितान्कुरूंश्च
तथैव देवासुरनागयक्षान् ।
अलं विजेतुं समरे सुतस्ते
अनुष्ठितः सारथिना हि तेन
sarvānmahīpānsahitānkurūṃśca
tathaiva devāsuranāgayakṣān |
alaṃ vijetuṃ samare sutaste
anuṣṭhitaḥ sārathinā hi tena
सर्वथा कुरवश्चापि ये चान्ये वसुधाधिपाः ।
त्रिगर्तान्निर्जिताञ्श्रुत्वा न स्थास्यन्ति कथंचन
sarvathā kuravaścāpi ye cānye vasudhādhipāḥ |
trigartānnirjitāñśrutvā na sthāsyanti kathaṃcana
अथोत्तरेण प्रहिता दूतास्ते शीघ्रगामिनः ।
विराटनगरं प्राप्य जयं प्रावेदयंस्तदा
athottareṇa prahitā dūtāste śīghragāminaḥ |
virāṭanagaraṃ prāpya jayaṃ prāvedayaṃstadā
राजानं वृतमाचख्युर्मन्त्रिभिर्जयमुत्तमम् ।
पराजयं कुरूणां च उपायान्तं तथोत्तरम्
rājānaṃ vṛtamācakhyurmantribhirjayamuttamam |
parājayaṃ kurūṇāṃ ca upāyāntaṃ tathottaram
सर्वा विनिर्जिता गावः कुरवश्च पराजिताः ।
उत्तरः सह सूतेन कुशली च परंतपः
sarvā vinirjitā gāvaḥ kuravaśca parājitāḥ |
uttaraḥ saha sūtena kuśalī ca paraṃtapaḥ
कङ्क उवाच
दिष्ट्या ते निर्जिता गावः कुरवश्च पराजिताः ।
दिष्ट्या ते विजयी पुत्रः श्रूयते पार्थिवर्षभः
diṣṭyā te nirjitā gāvaḥ kuravaśca parājitāḥ |
diṣṭyā te vijayī putraḥ śrūyate pārthivarṣabhaḥ
नाद्भुतं त्विह मन्येऽहं यत्ते पुत्रोऽजयत्कुरून् ।
ध्रुव एव जयस्तस्य यस्य यन्ता बृहन्नला
nādbhutaṃ tviha manye'haṃ yatte putro'jayatkurūn |
dhruva eva jayastasya yasya yantā bṛhannalā
देवेन्द्रसारथिश्चैव मातलिः ख्यातविक्रमः ।
कृष्णस्य सारथिश्चैव न बृहन्नलया समौ
devendrasārathiścaiva mātaliḥ khyātavikramaḥ |
kṛṣṇasya sārathiścaiva na bṛhannalayā samau
वैशंपायन उवाच
ततो विराटो नृपतिः संप्रहृष्टतनूरुह ।
श्रुत्वा तु विजयं तस्य कुमारस्यामितौजसः ।
संतोषयित्वा दूतांस्तान्धनरत्नैश्च सर्वशः
tato virāṭo nṛpatiḥ saṃprahṛṣṭatanūruha |
śrutvā tu vijayaṃ tasya kumārasyāmitaujasaḥ |
saṃtoṣayitvā dūtāṃstāndhanaratnaiśca sarvaśaḥ
गते त्वनुजने तस्मिन्दूतवाक्यं निशम्य च ।
उत्तरस्य जयात्प्रीतो विराटः प्रत्यभाषत
gate tvanujane tasmindūtavākyaṃ niśamya ca |
uttarasya jayātprīto virāṭaḥ pratyabhāṣata
राजमार्गाः क्रियन्तां वै पताकाभिरलंकृताः ।
पुष्पोपहारैरर्च्यतां देवताश्चापि सर्वशः
rājamārgāḥ kriyantāṃ vai patākābhiralaṃkṛtāḥ |
puṣpopahārairarcyatāṃ devatāścāpi sarvaśaḥ
कुमारा योधमुख्याश्च गणिकाश्च स्वलंकृताः ।
वादित्राणि च सर्वाणि प्रत्युद्यान्तु सुतं मम
kumārā yodhamukhyāśca gaṇikāśca svalaṃkṛtāḥ |
vāditrāṇi ca sarvāṇi pratyudyāntu sutaṃ mama
भवन्तु ते लब्धजये सुते मे
पौराश्च मर्त्याश्च परे च नार्यः ।
ते शुक्लवस्त्राः प्रभवन्तु मार्गे
सुगन्धमाल्याभरणाश्च नार्यः
bhavantu te labdhajaye sute me
paurāśca martyāśca pare ca nāryaḥ |
te śuklavastrāḥ prabhavantu mārge
sugandhamālyābharaṇāśca nāryaḥ
भजन्तु सर्वा गणिकाः सुतं मे
नार्यश्च कन्याः सहसैनिकाश्च ।
स्वलंकृतास्ताः सुभगाः सुवेषाः
पुत्रस्य पन्थानमनुव्रजन्तु
bhajantu sarvā gaṇikāḥ sutaṃ me
nāryaśca kanyāḥ sahasainikāśca |
svalaṃkṛtāstāḥ subhagāḥ suveṣāḥ
putrasya panthānamanuvrajantu
घण्टापणवकाः शीघ्रं मत्तमारुह्य कुञ्जरम् ।
शृङ्गाटकेषु सर्वेषु समाख्यान्तु जयं मम्
ghaṇṭāpaṇavakāḥ śīghraṃ mattamāruhya kuñjaram |
śṛṅgāṭakeṣu sarveṣu samākhyāntu jayaṃ mam
उत्तरा च कुमारीभिर्बह्वाभरणभूषिता ।
सखीं विजितसंग्रामां प्रत्युद्यातु बृहन्नलाम्
uttarā ca kumārībhirbahvābharaṇabhūṣitā |
sakhīṃ vijitasaṃgrāmāṃ pratyudyātu bṛhannalām
श्रुत्वा तु वचनं तस्य पार्थिवस्य महात्मन ।
तथैव चक्रुः संहृष्टाः पौराः स्वस्तिकपाणयः
śrutvā tu vacanaṃ tasya pārthivasya mahātmana |
tathaiva cakruḥ saṃhṛṣṭāḥ paurāḥ svastikapāṇayaḥ
मूताश्च सर्वे सहमागधाश्च
हृष्टा विराटस्य पुरे जनौघाः ।
भेर्यश्च तूर्याणि च वारिजाश्च
वेपैः परार्ध्यैः प्रमदाजनाश्च
mūtāśca sarve sahamāgadhāśca
hṛṣṭā virāṭasya pure janaughāḥ |
bheryaśca tūryāṇi ca vārijāśca
vepaiḥ parārdhyaiḥ pramadājanāśca
वन्दिप्रवादाः पणवादिकाश्च
तथैव वाद्यानि च वंशशब्दाः ।
कांस्यं सतालं मधुरं च गीत-
मादाय नार्यो नगरान्निरीयुः
vandipravādāḥ paṇavādikāśca
tathaiva vādyāni ca vaṃśaśabdāḥ |
kāṃsyaṃ satālaṃ madhuraṃ ca gīta-
mādāya nāryo nagarānnirīyuḥ
प्रत्युद्ययुः पुत्रमनन्तवीर्यं
ते ब्राह्मणाः शान्तिपराः प्रधानाः ।
स्वाध्यायवेदाध्ययनक्रमज्ञाः
स्वस्तिक्रियागीतजपप्रधानाः
pratyudyayuḥ putramanantavīryaṃ
te brāhmaṇāḥ śāntiparāḥ pradhānāḥ |
svādhyāyavedādhyayanakramajñāḥ
svastikriyāgītajapapradhānāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)