ततो दुर्योधनो राजा समरे भीष्ममब्रवीत् ।
द्रोणं च रथिशार्दूलं कृपं च सुमहाबलम्
tato duryodhano rājā samare bhīṣmamabravīt |
droṇaṃ ca rathiśārdūlaṃ kṛpaṃ ca sumahābalam
इति श्रीमन्महाभारते विराटपर्वणि गोग्रहणपर्वणि सप्तचत्वारिंशोऽध्यायः ॥
35 verses · 47 of 78
Duryodhana addresses Bhishma, Drona and Kripa. The wager was twelve years in the forest and a thirteenth unrecognised, and he holds that the thirteenth year is not yet over; if Arjuna has shown himself, the Pandavas must go back for twelve more years. Bhishma should settle whether the time is short or complete. He recalls the plan: Trigartas on the eighth, Kurus on the ninth. Whether the Matsya king or Arjuna has come, all must fight. He then turns on Drona, saying the teacher favours Arjuna and frightens the army by reading horses' neighs and winds as omens. Such learned men shine in palaces and banquets, not in battle. Let them stay behind, the cattle go ahead.
वैशंपायन उवाच
ततो दुर्योधनो राजा समरे भीष्ममब्रवीत् ।
द्रोणं च रथिशार्दूलं कृपं च सुमहाबलम्
tato duryodhano rājā samare bhīṣmamabravīt |
droṇaṃ ca rathiśārdūlaṃ kṛpaṃ ca sumahābalam
उक्तोऽयमर्थ आचार्य मया कर्णेन चासकृत् ।
पुनरेव च वक्ष्यामि न हि तृप्यामि तद्ब्रुवन्
ukto'yamartha ācārya mayā karṇena cāsakṛt |
punareva ca vakṣyāmi na hi tṛpyāmi tadbruvan
पराजितैर्विवस्तव्यं तैश्च द्वादशवत्सरान् ।
वने जनपदेऽज्ञातैरेष एव पणो हि नः
parājitairvivastavyaṃ taiśca dvādaśavatsarān |
vane janapade'jñātaireṣa eva paṇo hi naḥ
तेषां न तावन्निर्वृत्तो वत्सरः स त्रयोदशः ।
अज्ञातवासे बीभत्सुरथास्माभिः परिश्रुतः
teṣāṃ na tāvannirvṛtto vatsaraḥ sa trayodaśaḥ |
ajñātavāse bībhatsurathāsmābhiḥ pariśrutaḥ
अनिर्वृत्ते तु निर्वासे यदि बीभत्सुरागतः ।
पुनर्द्वादशवर्षाणि वने वत्स्यन्ति पाण्डवाः
anirvṛtte tu nirvāse yadi bībhatsurāgataḥ |
punardvādaśavarṣāṇi vane vatsyanti pāṇḍavāḥ
लोभाद्वा ते न जानीयुरस्मान्वा मोह आविशत् ।
हीनातिरिक्तमेतेषां भीष्मो वेदितुमर्हति
lobhādvā te na jānīyurasmānvā moha āviśat |
hīnātiriktameteṣāṃ bhīṣmo veditumarhati
अर्थानां हि पुनर्द्वैधे नित्यं भवति संशयः ।
अन्यथा चिन्तितो ह्यर्थः पुनर्भवति चान्यथा
arthānāṃ hi punardvaidhe nityaṃ bhavati saṃśayaḥ |
anyathā cintito hyarthaḥ punarbhavati cānyathā
उत्तरं मार्गमाणानां मात्स्यसेनां युयुत्सताम् ।
यदि बीभत्सुरायातः किंतु कृत्यमतः परम्
uttaraṃ mārgamāṇānāṃ mātsyasenāṃ yuyutsatām |
yadi bībhatsurāyātaḥ kiṃtu kṛtyamataḥ param
त्रिगर्तानां कृतं कार्यं पाण्डवानां च मार्गणम् ।
विप्रकारैर्हि मात्स्येन सुशर्मा बाधित पुरा
trigartānāṃ kṛtaṃ kāryaṃ pāṇḍavānāṃ ca mārgaṇam |
viprakārairhi mātsyena suśarmā bādhita purā
तेषां भयाभिपन्नानां वस्तानां त्राणभिच्छताम् ।
अभयं याचमानानां तदाऽस्माभिः परिश्रुतम्
teṣāṃ bhayābhipannānāṃ vastānāṃ trāṇabhicchatām |
abhayaṃ yācamānānāṃ tadā'smābhiḥ pariśrutam
प्रथमं वैर्ग्रहीतव्यं मात्स्यानां गोधनं महत् ।
अष्टम्याश्चापराह्णे तु इति नस्तैः समाहितम्
prathamaṃ vairgrahītavyaṃ mātsyānāṃ godhanaṃ mahat |
aṣṭamyāścāparāhṇe tu iti nastaiḥ samāhitam
नवम्यां पुनरस्माभिः सूर्यस्योदयनं प्रति ।
इमा गावो ग्रहीतव्या याते मत्स्ये गवांपदम्
navamyāṃ punarasmābhiḥ sūryasyodayanaṃ prati |
imā gāvo grahītavyā yāte matsye gavāṃpadam
इत्येवं निश्चयोऽस्माकं मन्त्रोऽभून्नागसाह्वये ।
पाण्डवानां परिज्ञाने सर्वेषां नः परस्परम्
ityevaṃ niścayo'smākaṃ mantro'bhūnnāgasāhvaye |
pāṇḍavānāṃ parijñāne sarveṣāṃ naḥ parasparam
ते वा गाश्च नयिष्यन्ति यदि वा स्युः पराजिताः ।
अस्मान्वाऽप्यतिसन्धाय कुर्युर्मात्स्येन संगतिम्
te vā gāśca nayiṣyanti yadi vā syuḥ parājitāḥ |
asmānvā'pyatisandhāya kuryurmātsyena saṃgatim
अथवा तानुपादाय मात्स्यो जानपदैः सह ।
सर्वथा सेनया सार्धमस्मानेष युयुत्सति
athavā tānupādāya mātsyo jānapadaiḥ saha |
sarvathā senayā sārdhamasmāneṣa yuyutsati
तेषामेको महावीर्यः कश्चिदेव पुनःसरः ।
अस्माञ्जेतुमिहायातो मात्स्यो वाऽपि स्वयं भवेत्
teṣāmeko mahāvīryaḥ kaścideva punaḥsaraḥ |
asmāñjetumihāyāto mātsyo vā'pi svayaṃ bhavet
यद्येष राजा मात्स्यानां यदि बीभत्सुरागतः ।
सर्वैर्योद्धव्यमस्माभिरिति नः समयः कृतः
yadyeṣa rājā mātsyānāṃ yadi bībhatsurāgataḥ |
sarvairyoddhavyamasmābhiriti naḥ samayaḥ kṛtaḥ
अथ कस्मात्थिता ह्येते रथेषु रथिसत्तमाः ।
भीष्मद्रोणकृपाः कर्णो विकर्णो द्रौणिरेव च ।
संभ्रान्तमनसः सर्वे प्राप्ते ह्यस्मिन्धनञ्जये
atha kasmātthitā hyete ratheṣu rathisattamāḥ |
bhīṣmadroṇakṛpāḥ karṇo vikarṇo drauṇireva ca |
saṃbhrāntamanasaḥ sarve prāpte hyasmindhanañjaye
नान्यत्र युद्धाच्छ्रेयोस्ति तथाऽऽत्मा प्रणिधीयताम् ।
सर्वलोकेन वा युद्धं देवैर्वाऽस्तु सवासवैः
nānyatra yuddhācchreyosti tathā''tmā praṇidhīyatām |
sarvalokena vā yuddhaṃ devairvā'stu savāsavaiḥ
अनाच्छिन्ने धनेऽस्माकमथ शक्रेण वज्रिणा ।
यमेन वाऽपि संग्रामे को हास्तिनपुरं व्रजेत्
anācchinne dhane'smākamatha śakreṇa vajriṇā |
yamena vā'pi saṃgrāme ko hāstinapuraṃ vrajet
शरैरभिप्रणुन्नानां भग्नानां गहने वने ।
को हि जीवेत्पदातीनां भवेदश्वेषु संशयः
śarairabhipraṇunnānāṃ bhagnānāṃ gahane vane |
ko hi jīvetpadātīnāṃ bhavedaśveṣu saṃśayaḥ
आचार्यं पृष्ठतः कृत्वा तथा नीतिर्विधीयताम् ।
जानामि च मतं तेषामतस्त्रासयतीव नः
ācāryaṃ pṛṣṭhataḥ kṛtvā tathā nītirvidhīyatām |
jānāmi ca mataṃ teṣāmatastrāsayatīva naḥ
अर्जुने चापि संप्रीतिमधिकामुपलक्षये ।
तथा दृष्ट्वा हि बीभत्सुमुपायान्तं प्रशंसति ।
यथा सेना न भज्येत तथा नीतिर्विधीयताम्
arjune cāpi saṃprītimadhikāmupalakṣaye |
tathā dṛṣṭvā hi bībhatsumupāyāntaṃ praśaṃsati |
yathā senā na bhajyeta tathā nītirvidhīyatām
अदेशिका ह्यरण्येऽस्मिन्कृच्छ्रे शत्रुवशं गता ।
यथा न विभ्रमेत्सेना तथा नीतिर्विधीयताम्
adeśikā hyaraṇye'sminkṛcchre śatruvaśaṃ gatā |
yathā na vibhrametsenā tathā nītirvidhīyatām
अश्वानां हेषितं श्रुत्वा का प्रशंसा भवेत्परे ।
स्थाने वाऽपि व्रजन्तो वा सदा हेषन्ति वाजिनः
aśvānāṃ heṣitaṃ śrutvā kā praśaṃsā bhavetpare |
sthāne vā'pi vrajanto vā sadā heṣanti vājinaḥ
सदा च वायवो वान्ति नित्यं वर्षति वासवः ।
स्तनयित्नोश्च निर्घोषः श्रूयते बहुशस्तथा
sadā ca vāyavo vānti nityaṃ varṣati vāsavaḥ |
stanayitnośca nirghoṣaḥ śrūyate bahuśastathā
भीषयन्पाण्डवेयेभ्यो भवान्सर्वानिमाञ्जनान् ।
प्रमुखे सर्वसैन्यानामबद्धं बहु भाषते
bhīṣayanpāṇḍaveyebhyo bhavānsarvānimāñjanān |
pramukhe sarvasainyānāmabaddhaṃ bahu bhāṣate
यथैवाश्वान्मार्गमाणास्तानेवाभिपरीप्सवः ।
हेषितानीव शृण्वन्ति तदिदं भवतस्तथा
yathaivāśvānmārgamāṇāstānevābhiparīpsavaḥ |
heṣitānīva śṛṇvanti tadidaṃ bhavatastathā
किमत्र कार्यं पार्थस्य कथं वा स प्रशस्यते ।
अन्यत्र कामाद्द्वेषाद्वा रोषाद्वाऽस्मासु केवलम्
kimatra kāryaṃ pārthasya kathaṃ vā sa praśasyate |
anyatra kāmāddveṣādvā roṣādvā'smāsu kevalam
आचार्या वै कारुणिकाः प्राज्ञाश्चापायदर्शिनः ।
नैते महाहवे घोरे संप्रष्टव्याः कथंचन
ācāryā vai kāruṇikāḥ prājñāścāpāyadarśinaḥ |
naite mahāhave ghore saṃpraṣṭavyāḥ kathaṃcana
प्रासादेषु विचित्रेषु गोष्ठीपानाशनेषु च ।
कथा विचित्राः कुर्वाणाः पण्डितास्तत्र सोभनः
prāsādeṣu vicitreṣu goṣṭhīpānāśaneṣu ca |
kathā vicitrāḥ kurvāṇāḥ paṇḍitāstatra sobhanaḥ
बहून्याश्चर्यरूपाणि कुर्वते जनसंसदि ।
इष्वस्त्रे चापसंधाने पण्डितास्तत्र शोभनाः
bahūnyāścaryarūpāṇi kurvate janasaṃsadi |
iṣvastre cāpasaṃdhāne paṇḍitāstatra śobhanāḥ
परेषां विवरज्ञाने मनुष्याचरितेषु च ।
अन्नसंस्कारदोषेषु पण्डितास्तत्र शोभनाः
pareṣāṃ vivarajñāne manuṣyācariteṣu ca |
annasaṃskāradoṣeṣu paṇḍitāstatra śobhanāḥ
पण्डितान्पृष्ठतः कृत्वा परेषां गुणवादिनः ।
विधीयतां तथा नीतिर्यथा वध्येत वै परः
paṇḍitānpṛṣṭhataḥ kṛtvā pareṣāṃ guṇavādinaḥ |
vidhīyatāṃ tathā nītiryathā vadhyeta vai paraḥ
गावश्चैताः प्रतिष्ठन्तां सेनां व्यूहन्तु माचिरम् ।
आरक्षाश्च विधीयन्तां यत्र योत्स्यामहे परैः
gāvaścaitāḥ pratiṣṭhantāṃ senāṃ vyūhantu māciram |
ārakṣāśca vidhīyantāṃ yatra yotsyāmahe paraiḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)