तं दृष्ट्वा क्लीबरूपेण रथस्थं रथिपुङ्गवम् ।
शमीमभिमुखं यान्तं रथमारोप्य चोत्तरम्
taṃ dṛṣṭvā klībarūpeṇa rathasthaṃ rathipuṅgavam |
śamīmabhimukhaṃ yāntaṃ rathamāropya cottaram
इति श्रीमन्महाभारते विराटपर्वणि गोग्रहणपर्वणि चत्वारिंशोऽध्यायः ॥
60 verses · 40 of 78
Seeing the eunuch-garbed warrior turn toward the shami, the Kuru heroes grow uneasy. Drona points to fearful omens, harsh winds, ash-grey darkness, jackals howling and horses shedding tears, and warns that this is surely Arjuna. Bhishma signals that the pledged time has already passed. Drona recounts Arjuna's deeds: Drupada's capture, Draupadi's svayamvara, Khandava, Subhadra, the Nivatakavachas, Duryodhana's rescue from Chitrasena and his battle with Mahadeva disguised as a Kirata. Karna angrily retorts that Drona always praises Arjuna, and Duryodhana says that if it is Arjuna, the Pandavas must wander twelve more years. At the shami Arjuna bids Uttara climb and bring down Gandiva. Uttara protests that a corpse hangs there; Arjuna assures him the bundles are bows. Uttara unwraps the dazzling weapons, trembling at first.
वैशंपायन उवाच
तं दृष्ट्वा क्लीबरूपेण रथस्थं रथिपुङ्गवम् ।
शमीमभिमुखं यान्तं रथमारोप्य चोत्तरम्
taṃ dṛṣṭvā klībarūpeṇa rathasthaṃ rathipuṅgavam |
śamīmabhimukhaṃ yāntaṃ rathamāropya cottaram
द्रोणभीष्मादयः शूराः कुरूणां रथिसत्तमाः ।
वित्रस्तमनसश्चासन्धनञ्जयकृताद्भयात्
droṇabhīṣmādayaḥ śūrāḥ kurūṇāṃ rathisattamāḥ |
vitrastamanasaścāsandhanañjayakṛtādbhayāt
तानवेक्ष्य हतोत्साहानुत्पातानपि चाद्भुतान् ।
गुरुः शस्त्रभृतांश्रेष्ठो भारद्वाजोऽभ्यभाषत
tānavekṣya hatotsāhānutpātānapi cādbhutān |
guruḥ śastrabhṛtāṃśreṣṭho bhāradvājo'bhyabhāṣata
स्वराश्च वाताः संयान्ति रूक्षाः परुषनिस्वनाः ।
भस्मवर्षप्रकाशेन तमसा संवृतं नभः
svarāśca vātāḥ saṃyānti rūkṣāḥ paruṣanisvanāḥ |
bhasmavarṣaprakāśena tamasā saṃvṛtaṃ nabhaḥ
रूक्षवर्णाश्च जलदा दृश्यन्तेऽद्भुतदर्शनाः ।
निःसरन्ति च कोशेभ्यः शस्त्राणि विविधानि च
rūkṣavarṇāśca jaladā dṛśyante'dbhutadarśanāḥ |
niḥsaranti ca kośebhyaḥ śastrāṇi vividhāni ca
शिवाश्च विनदन्त्येता दीप्तायां दिशि दारुणाः ।
हयाश्चाश्रूणि मुञ्चन्ति ध्वजाः कम्पन्त्यकम्पिताः
śivāśca vinadantyetā dīptāyāṃ diśi dāruṇāḥ |
hayāścāśrūṇi muñcanti dhvajāḥ kampantyakampitāḥ
यादृशान्यत्र दृश्यन्ते रूपाणि विविधानि च ।
यत्ता भवन्तस्तिष्ठन्तु युद्धं स्यात्समुपस्थितम्
yādṛśānyatra dṛśyante rūpāṇi vividhāni ca |
yattā bhavantastiṣṭhantu yuddhaṃ syātsamupasthitam
रक्षध्वमपि राजानं व्यूहध्वं वाहिनीमपि ।
वैशसं च प्रतीक्षध्वं रक्षध्वं चापि गोधनम्
rakṣadhvamapi rājānaṃ vyūhadhvaṃ vāhinīmapi |
vaiśasaṃ ca pratīkṣadhvaṃ rakṣadhvaṃ cāpi godhanam
एष वीरो महेष्वासः सर्वशस्त्रभृतांवरः ।
आगतः क्लीबवेषेण पार्थो नास्त्यत्र संशयः
eṣa vīro maheṣvāsaḥ sarvaśastrabhṛtāṃvaraḥ |
āgataḥ klībaveṣeṇa pārtho nāstyatra saṃśayaḥ
एतावदुक्त्वा वचनं भीष्ममालोक्य चाब्रवीत्
etāvaduktvā vacanaṃ bhīṣmamālokya cābravīt
नदीज लङ्केशवनारिकेतुर्नगाह्वयो नाम नगारिसूनुः ।
गत्या सुरेशः क्वचिदङ्गनेव गुरुर्बभाषे वचनं तदानीम्
nadīja laṅkeśavanāriketurnagāhvayo nāma nagārisūnuḥ |
gatyā sureśaḥ kvacidaṅganeva gururbabhāṣe vacanaṃ tadānīm
इत्युक्त्वा संज्ञया द्रोणस्तूष्णीमासीद्विशांपते ।
भारद्वाजवचः श्रुत्वा गाङ्गेयः संज्ञयाऽब्रवीत्
ityuktvā saṃjñayā droṇastūṣṇīmāsīdviśāṃpate |
bhāradvājavacaḥ śrutvā gāṅgeyaḥ saṃjñayā'bravīt
अतीतं चक्रमस्माकं विषयान्तरमागताः ।
अतीतः समयश्चोक्त अस्माभिर्यः सभातले ।
न भयं शत्रुतः कार्यं शङ्कां त्यज नरर्षभ
atītaṃ cakramasmākaṃ viṣayāntaramāgatāḥ |
atītaḥ samayaścokta asmābhiryaḥ sabhātale |
na bhayaṃ śatrutaḥ kāryaṃ śaṅkāṃ tyaja nararṣabha
देवव्रतेनैवमुक्ते वचने हितकारिणा ।
दुर्योधनमथालोक्य संज्ञया द्रोण अब्रवीत्
devavratenaivamukte vacane hitakāriṇā |
duryodhanamathālokya saṃjñayā droṇa abravīt
एष वीरो महेष्वासः सर्वशस्त्रभृतांवरः ।
आगतः क्लीबरूपेण पार्थो नास्त्यत्र संशयः
eṣa vīro maheṣvāsaḥ sarvaśastrabhṛtāṃvaraḥ |
āgataḥ klībarūpeṇa pārtho nāstyatra saṃśayaḥ
एष पार्थो हि विक्रान्तः सव्यसाची परन्तपः ।
ये जेतारो महीपानाममुना कुरवो हताः
eṣa pārtho hi vikrāntaḥ savyasācī parantapaḥ |
ye jetāro mahīpānāmamunā kuravo hatāḥ
यस्मिञ्जाते मही कृत्स्ना निर्भरोच्छ्वासिताऽभवत् ।
येन मे दक्षिणा दत्ता बद्ध्वा द्रुपदमोजसा
yasmiñjāte mahī kṛtsnā nirbharocchvāsitā'bhavat |
yena me dakṣiṇā dattā baddhvā drupadamojasā
विद्ध्वा वियद्गतं लक्ष्यं विनिर्जित्य च पार्थिवान् ।
निर्जिता येन पाञ्चाली पुरा येन स्वयंवरे
viddhvā viyadgataṃ lakṣyaṃ vinirjitya ca pārthivān |
nirjitā yena pāñcālī purā yena svayaṃvare
खाण्डवे येन संतृप्तो वह्निर्जित्वा सुरासुरान् ।
परिणीता सुभद्रा च येन निर्जित्य यादवान्
khāṇḍave yena saṃtṛpto vahnirjitvā surāsurān |
pariṇītā subhadrā ca yena nirjitya yādavān
निर्जितो येन युद्धेन त्रिपुरारिः स्मरार्दनः
nirjito yena yuddhena tripurāriḥ smarārdanaḥ
गत्वा त्रिविष्टपं येन जितेन्द्रा दानवा युधि ।
निवातकवचा राजन्दानवानां त्रिकोटयः ।
निर्जिताः कालकेयाश्च हिरण्यपुरवासिनः
gatvā triviṣṭapaṃ yena jitendrā dānavā yudhi |
nivātakavacā rājandānavānāṃ trikoṭayaḥ |
nirjitāḥ kālakeyāśca hiraṇyapuravāsinaḥ
येन त्वं मोचितो बद्धश्चित्रसेनेन तद्वने
yena tvaṃ mocito baddhaścitrasenena tadvane
येन गत्वोत्तरं मेरोरानिनाय महद्धनम् ।
याजितो धर्मसूनुश्च नृपान्सर्वान्विजित्य च
yena gatvottaraṃ merorānināya mahaddhanam |
yājito dharmasūnuśca nṛpānsarvānvijitya ca
यस्मिञ्शौर्यं च वीर्यं च तेजो धैर्यं पराक्रमः ।
औदार्यं चैव गाम्भीर्यं श्रीर्ह्रीर्धर्मो दयाऽऽर्जवम् ।
एवमादिगुणोपेतः सोयं पार्थो न संशयः
yasmiñśauryaṃ ca vīryaṃ ca tejo dhairyaṃ parākramaḥ |
audāryaṃ caiva gāmbhīryaṃ śrīrhrīrdharmo dayā''rjavam |
evamādiguṇopetaḥ soyaṃ pārtho na saṃśayaḥ
नाजित्वा विनिवर्तेत सर्वानपि मरुद्गणान्
nājitvā vinivarteta sarvānapi marudgaṇān
क्लेशितश्च वने शूरो वासवेन च शिक्षितः ।
अमर्षवशमापन्नो योत्स्यते नात्र संशयः ।
न ह्यस्य प्रतियोद्धारमन्यं पश्यामि कौरव
kleśitaśca vane śūro vāsavena ca śikṣitaḥ |
amarṣavaśamāpanno yotsyate nātra saṃśayaḥ |
na hyasya pratiyoddhāramanyaṃ paśyāmi kaurava
महादेवोपि पार्थेन श्रूयते युद्धतोषितः ।
किरातवेषप्रच्छन्नो गिरौ हिमवति प्रभुः
mahādevopi pārthena śrūyate yuddhatoṣitaḥ |
kirātaveṣapracchanno girau himavati prabhuḥ
इत्येवंवादिनं द्रोणं कर्णः क्रुद्धोऽभ्यभाषत
ityevaṃvādinaṃ droṇaṃ karṇaḥ kruddho'bhyabhāṣata
सदा भवान्फल्गुनस्य गुणानस्मासु कत्थसे ।
न चार्जुनः कलापूर्णो मम दुर्योधनस्य वा
sadā bhavānphalgunasya guṇānasmāsu katthase |
na cārjunaḥ kalāpūrṇo mama duryodhanasya vā
दुर्योधन उवाच
यद्येष पार्थो राधेय कृतं कार्यं भवेन्मम ।
ज्ञाताः पुनश्चरिष्यन्ति द्वादशान्यांश्च वत्सरान्
yadyeṣa pārtho rādheya kṛtaṃ kāryaṃ bhavenmama |
jñātāḥ punaścariṣyanti dvādaśānyāṃśca vatsarān
अथवा कश्चिदेवान्यः क्लीबरूपेण देवराट् ।
शरैरेनं सुनिशितैः पातयिष्यामि भूतले
athavā kaścidevānyaḥ klībarūpeṇa devarāṭ |
śarairenaṃ suniśitaiḥ pātayiṣyāmi bhūtale
वैशंपायन उवाच
तस्मिन्वदति तां वाचं धार्तराष्ट्रे परन्तपे ।
भीष्मो द्रोणः कृपो द्रौणिः पौरुषं तदपूजयन्
tasminvadati tāṃ vācaṃ dhārtarāṣṭre parantape |
bhīṣmo droṇaḥ kṛpo drauṇiḥ pauruṣaṃ tadapūjayan
तां शमीमभिसंगम्य पार्थो वैराटिमब्रवीत् ।
सुखसंवर्धितं पित्रा समराणामकोविदम्
tāṃ śamīmabhisaṃgamya pārtho vairāṭimabravīt |
sukhasaṃvardhitaṃ pitrā samarāṇāmakovidam
एहि भूमिंजयारुह्य वैराटे महतीं शमीम् ।
समादिष्टो मया क्षिप्रं धनुर्गाण्डीवमानय
ehi bhūmiṃjayāruhya vairāṭe mahatīṃ śamīm |
samādiṣṭo mayā kṣipraṃ dhanurgāṇḍīvamānaya
नेमानीष्वासनानीह सोढुं शक्ष्यन्ति मे बलम् ।
नालं भारं गुरुं भेत्तुं कुञ्जरं वा प्रमर्दितुम्
nemānīṣvāsanānīha soḍhuṃ śakṣyanti me balam |
nālaṃ bhāraṃ guruṃ bhettuṃ kuñjaraṃ vā pramarditum
मम वा बाहुविक्षेपं शत्रूनिह विजेष्यतः ।
नेच्छामि तैरहं कर्तुं कर्म वैजयिकं त्विह
mama vā bāhuvikṣepaṃ śatrūniha vijeṣyataḥ |
necchāmi tairahaṃ kartuṃ karma vaijayikaṃ tviha
अतिसूक्ष्माणि ह्रस्वानि सर्वाणि च मृदूनि च ।
आयुधानि महाबाहो तवैतानि महाबल
atisūkṣmāṇi hrasvāni sarvāṇi ca mṛdūni ca |
āyudhāni mahābāho tavaitāni mahābala
तस्माद्भूमिंजयारुह्य शमीमेतां पलाशिनीम् ।
अस्यां हि पाण्डुपुत्राणां धनूंषि निहितात्युत
tasmādbhūmiṃjayāruhya śamīmetāṃ palāśinīm |
asyāṃ hi pāṇḍuputrāṇāṃ dhanūṃṣi nihitātyuta
युधिष्ठिरस्य भीमस्य बीभत्सोर्यमयोस्तथा ।
ध्वजा शराश्च शूराणां दिव्यानि कवचानि च
yudhiṣṭhirasya bhīmasya bībhatsoryamayostathā |
dhvajā śarāśca śūrāṇāṃ divyāni kavacāni ca
अत्रैव तु महावीर्यं धनुः पार्थस्य गाण्डिवम् ।
एकं शतसहस्रेण संमितं राष्ट्रवर्धनम्
atraiva tu mahāvīryaṃ dhanuḥ pārthasya gāṇḍivam |
ekaṃ śatasahasreṇa saṃmitaṃ rāṣṭravardhanam
व्यायामसहमत्यर्थं तृणराजसमं महत् ।
सर्वायुधमहामात्रं सर्वारिक्षयकारकम्
vyāyāmasahamatyarthaṃ tṛṇarājasamaṃ mahat |
sarvāyudhamahāmātraṃ sarvārikṣayakārakam
सुवर्णविकृतं दिव्यं श्लक्ष्णमायतमव्रणम् ।
अलं भारं गुरुं सोढुं वारुणं च सुदर्शनम्
suvarṇavikṛtaṃ divyaṃ ślakṣṇamāyatamavraṇam |
alaṃ bhāraṃ guruṃ soḍhuṃ vāruṇaṃ ca sudarśanam
तादृशान्येव सर्वाणि बलवन्ति दृढानि च ।
युधिष्ठिरस्य भीमस्य बीभत्सोर्यमयोस्तथा ।
प्रथितानि विशिष्टानि दुर्दशानि भवन्त्युत
tādṛśānyeva sarvāṇi balavanti dṛḍhāni ca |
yudhiṣṭhirasya bhīmasya bībhatsoryamayostathā |
prathitāni viśiṣṭāni durdaśāni bhavantyuta
उत्तर उवाच
शरीरमिह चासक्तं शम्यां शुष्कं पुरा किल ।
तदहं राजपुत्रः सन्स्पृशेयं पाणिना कथम्
śarīramiha cāsaktaṃ śamyāṃ śuṣkaṃ purā kila |
tadahaṃ rājaputraḥ sanspṛśeyaṃ pāṇinā katham
न मामेवंविधं कर्म कारयस्व बृहन्नले ।
कथं वा शक्यते कर्तुं बुद्ध्या त्वं मन्यसे कथं
na māmevaṃvidhaṃ karma kārayasva bṛhannale |
kathaṃ vā śakyate kartuṃ buddhyā tvaṃ manyase kathaṃ
नैवंविधं मया युक्तमालब्धुं क्षत्रयोनिना ।
महता राजपुत्रेण मन्त्रयज्ञविदा सता
naivaṃvidhaṃ mayā yuktamālabdhuṃ kṣatrayoninā |
mahatā rājaputreṇa mantrayajñavidā satā
स्पृष्टवन्तं शरीरं मां शववाहमिवाशुचिम् ।
कथं वा व्यवहार्यं वै कुर्वीथास्त्वं बृहन्नले
spṛṣṭavantaṃ śarīraṃ māṃ śavavāhamivāśucim |
kathaṃ vā vyavahāryaṃ vai kurvīthāstvaṃ bṛhannale
वैशंपायन उवाच
तमुवाच ततः शूरः पार्थं परपुंरजयः ।
दायादं सर्वमत्स्यानां कुले जातं विशारदम्
tamuvāca tataḥ śūraḥ pārthaṃ parapuṃrajayaḥ |
dāyādaṃ sarvamatsyānāṃ kule jātaṃ viśāradam
जानामि त्वां महाप्राज्ञ शुभं जात्या कुलेन च ।
कथं नु पापकं कर्म ब्रूयां त्वाऽहं परन्तप
jānāmi tvāṃ mahāprājña śubhaṃ jātyā kulena ca |
kathaṃ nu pāpakaṃ karma brūyāṃ tvā'haṃ parantapa
व्यवहार्यश्च राजेन्द्र शुद्धश्चैव भविष्यसि ।
धनूंष्येतानि मा भैस्त्वं शरीरं नात्र विद्यते
vyavahāryaśca rājendra śuddhaścaiva bhaviṣyasi |
dhanūṃṣyetāni mā bhaistvaṃ śarīraṃ nātra vidyate
दायादं मत्स्यराजस्य कुले जातं मनस्विनम् ।
कथं वा नन्दितं कर्म कारये त्वां नृपात्मज
dāyādaṃ matsyarājasya kule jātaṃ manasvinam |
kathaṃ vā nanditaṃ karma kāraye tvāṃ nṛpātmaja
एवमुक्तः स पार्थेन रथात्प्रस्कन्द्य कुण्डली ।
आरुरोह शमीवृक्षं वैराटिरवशस्तदा
evamuktaḥ sa pārthena rathātpraskandya kuṇḍalī |
āruroha śamīvṛkṣaṃ vairāṭiravaśastadā
तमन्वशासच्छत्रुघ्नो रथे तिष्ठन्धनञ्जयः ।
अवरोपय वृक्षाग्राद्धनूंष्येतानि माचिरम्
tamanvaśāsacchatrughno rathe tiṣṭhandhanañjayaḥ |
avaropaya vṛkṣāgrāddhanūṃṣyetāni māciram
सोपहृत्य महार्हाणि धनूंषि पृथुवक्षसाम् ।
परिवेष्टनपत्राणि विमुच्य समुपानयत्
sopahṛtya mahārhāṇi dhanūṃṣi pṛthuvakṣasām |
pariveṣṭanapatrāṇi vimucya samupānayat
परिवेष्टनमेतेषां सर्वं मुञ्चस्व माचिरम् ।
तेषां संनहनीयानि परिमुच्य परन्तपः ।
अपश्यत्तत्र गाण्डीवं चतुर्भिरपरैः सह
pariveṣṭanameteṣāṃ sarvaṃ muñcasva māciram |
teṣāṃ saṃnahanīyāni parimucya parantapaḥ |
apaśyattatra gāṇḍīvaṃ caturbhiraparaiḥ saha
तेषां विमुच्यमानानां धनुषामर्कवर्चसाम् ।
विनिश्चेरुः प्रभा दिव्या ग्रहाणामुदयेष्विव
teṣāṃ vimucyamānānāṃ dhanuṣāmarkavarcasām |
viniśceruḥ prabhā divyā grahāṇāmudayeṣviva
स तेषां रूपमालेक्य भोगिनामिव दृम्भताम् ।
हृष्टरोमा भयोद्विग्रः प्रवेपिततनुस्तदा
sa teṣāṃ rūpamālekya bhogināmiva dṛmbhatām |
hṛṣṭaromā bhayodvigraḥ pravepitatanustadā
अर्जुनेन समाश्वस्तः किंचिद्धृष्टो नृपात्मजः ।
तेषां संदर्शनाभ्यासं स्पर्शाभ्यासं पुनः पुनः ॥ 58
arjunena samāśvastaḥ kiṃciddhṛṣṭo nṛpātmajaḥ |
teṣāṃ saṃdarśanābhyāsaṃ sparśābhyāsaṃ punaḥ punaḥ || 58
आमील्य पुनरुन्मील्य स्पृष्ट्वास्पृष्ट्वा चकार सः ।
सम्यग्घुण्टस्तदाऽऽश्वस्तः क्षणेन समपद्यत ॥ 59
āmīlya punarunmīlya spṛṣṭvāspṛṣṭvā cakāra saḥ |
samyagghuṇṭastadā''śvastaḥ kṣaṇena samapadyata || 59
संस्पृश्य तानि चापानि भानुमन्ति बृहन्ति च ।
वैराटिरर्जुनं राजन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ 60
saṃspṛśya tāni cāpāni bhānumanti bṛhanti ca |
vairāṭirarjunaṃ rājannidaṃ vacanamabravīt || 60
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)