What happens in this chapter Arjuna is appointed dance teacher to Uttara Then a tall youth appears in women's dress, with coral earrings, conch bangles and long loose hair. Virata wonders whether he is a son of Indra, of Uma or of Kubera. Arjuna says he is Brihannala, a dancer who braids hair, strings garlands and teaches dance to girls. Virata protests that such arms were made for a bow. He sets bows before him to test him, but Arjuna says he has never held one. After his ministers and the palace women confirm he is no man, the king sends Brihannala to the maidens' quarters, where he teaches song and dance to Princess Uttara and her companions and is loved by them, unknown to all.
वैशंपायन उवाच
11.1 अथापरोऽदृश्यत वर्णवान्युवा स्त्रीवेषधारी समलंकृतो भृशम् । प्रवालचित्रे प्रविमुच्य कुण्डले उभे च कम्बू परिपातुके तथा ॥ 1
athāparo'dṛśyata varṇavānyuvā strīveṣadhārī samalaṃkṛto bhṛśam | pravālacitre pravimucya kuṇḍale ubhe ca kambū paripātuke tathā || 1
11.2 कृष्णे च रक्ते च निबध्य वाससी शरीरवाञ्शुक्रबृहस्पतिप्रभः । बहूंश्च दीर्घांश्च विकीर्य मूर्धजान्महाभुजो मत्तगजेन्द्रविक्रमः ॥ 2
kṛṣṇe ca rakte ca nibadhya vāsasī śarīravāñśukrabṛhaspatiprabhaḥ | bahūṃśca dīrghāṃśca vikīrya mūrdhajānmahābhujo mattagajendravikramaḥ || 2
11.3 क्लैब्येन वेषेण न भति भाति च ग्रहाभिपन्नो नभसीव चन्द्रमाः । गतेन चोर्वी परिकम्पयंस्तदा विराटमासाद्य सभासमीपतः ॥ 3
klaibyena veṣeṇa na bhati bhāti ca grahābhipanno nabhasīva candramāḥ | gatena corvī parikampayaṃstadā virāṭamāsādya sabhāsamīpataḥ || 3
11.4 तं प्रेक्ष्य राजोपगतं सभातले व्याजाप्रतिच्छन्नममित्रमर्दनम् । विराजमानं सुरराजवर्चसं सुतं सुरेन्द्रस्य गजेन्द्रविक्रमम् ॥ 4
taṃ prekṣya rājopagataṃ sabhātale vyājāpraticchannamamitramardanam | virājamānaṃ surarājavarcasaṃ sutaṃ surendrasya gajendravikramam || 4
11.5 सर्वानपृच्छच्च समीपचारिणः कुतोऽयमायाति न मे पुरा श्रुतः । न चैनमूचुर्विदितं नरास्तदा सविस्मयं वाक्यमिदं नृपोऽब्रवीत् ॥ 5
sarvānapṛcchacca samīpacāriṇaḥ kuto'yamāyāti na me purā śrutaḥ | na cainamūcurviditaṃ narāstadā savismayaṃ vākyamidaṃ nṛpo'bravīt || 5
विराट उवाच
11.6 गजेन्द्रलीलो मृगराजगामी वृषेक्षणो देवसुतोग्रतेजाः । पीनांसबाहुः कनकावदातः कोऽयं नरो मे नगरं प्रविष्टः ॥ 6
gajendralīlo mṛgarājagāmī vṛṣekṣaṇo devasutogratejāḥ | pīnāṃsabāhuḥ kanakāvadātaḥ ko'yaṃ naro me nagaraṃ praviṣṭaḥ || 6
11.7 किमेष देवेन्द्रसुतः किमेष ब्रह्मात्मजो वा किमयं स्वयंभूः । उमासुतो वैश्रवणात्मजो वा प्रेक्ष्यैनमासीदिति मे वितर्कः ॥ 7
kimeṣa devendrasutaḥ kimeṣa brahmātmajo vā kimayaṃ svayaṃbhūḥ | umāsuto vaiśravaṇātmajo vā prekṣyainamāsīditi me vitarkaḥ || 7
वैशंपायन उवाच
11.8 सभामतिक्रम्य स वासवोपमो निरीक्षमाणो बहुभिः सभागतैः । स तत्र राजनममित्रहाऽब्रवीद्बृहन्नलाहं नरदेव नर्तकी ॥ 8
sabhāmatikramya sa vāsavopamo nirīkṣamāṇo bahubhiḥ sabhāgataiḥ | sa tatra rājanamamitrahā'bravīdbṛhannalāhaṃ naradeva nartakī || 8
11.9 वेणीं प्रकुर्यां रुचिरे च कुण्डले ग्रथे स्रजः प्रावरणानि संहरे । स्नानं चरेयं विमृजे च दर्पणं विशेषकेष्वेव च कौशलं मम ॥ 9 ।
veṇīṃ prakuryāṃ rucire ca kuṇḍale grathe srajaḥ prāvaraṇāni saṃhare | snānaṃ careyaṃ vimṛje ca darpaṇaṃ viśeṣakeṣveva ca kauśalaṃ mama || 9 |
11.10 क्लीबेषु बालेषु जनेषु नर्तने शिक्षाप्रदानेषु च योग्यता मम । करोमि वेणीषु च पुष्पपूरकं न मे स्त्रियः कर्मणि कौशलाधिकाः ॥ 10
klībeṣu bāleṣu janeṣu nartane śikṣāpradāneṣu ca yogyatā mama | karomi veṇīṣu ca puṣpapūrakaṃ na me striyaḥ karmaṇi kauśalādhikāḥ || 10
11.11 इत्यर्जुनस्तं नरदेवमोजसा विज्ञाप्य तस्थौ विधिनाऽऽत्मनः क्रियाम् । तमब्रवीत्प्रांशुमुदीक्ष्य विस्मितो विराटराजोपसृतं महायशाः ॥ 11
ityarjunastaṃ naradevamojasā vijñāpya tasthau vidhinā''tmanaḥ kriyām | tamabravītprāṃśumudīkṣya vismito virāṭarājopasṛtaṃ mahāyaśāḥ || 11
11.12 नार्हस्तु वेषोऽयमनूर्जितस्ते नापुंस्त्वमर्हं नरदेवसिंह । तवैव वेषः शुभवेषभूषणैर्विभूषितो भूतपतेरिव प्रभो ॥ 12
nārhastu veṣo'yamanūrjitaste nāpuṃstvamarhaṃ naradevasiṃha | tavaiva veṣaḥ śubhaveṣabhūṣaṇairvibhūṣito bhūtapateriva prabho || 12
11.13 विभाति भानोरिव रश्मिमालिनो घनावरुद्धे गगने घनैरिव । धनुर्हि मन्ये तव शोभयेद्भुजौ तथाहि पीनावतिमात्रमायतौ ॥ 13
vibhāti bhānoriva raśmimālino ghanāvaruddhe gagane ghanairiva | dhanurhi manye tava śobhayedbhujau tathāhi pīnāvatimātramāyatau || 13
11.14 प्रगृह्य चापं त्वनुरूपमात्मनो रक्षस्व देशं पुरमद्य सुस्थिरः । पुत्रेण तुल्यो भव मे बृहन्नले वृद्धोस्मि वित्तं प्रतिपादयामि ते ॥ 14
pragṛhya cāpaṃ tvanurūpamātmano rakṣasva deśaṃ puramadya susthiraḥ | putreṇa tulyo bhava me bṛhannale vṛddhosmi vittaṃ pratipādayāmi te || 14
11.15 त्वं रक्ष मे सर्वमिदं पुरं प्रभो न षण्डतां कांचन लक्षयामि ते । प्रशाधि मत्स्यांस्तरसा विवर्धयन्ददामि राज्यं तव सत्यवागहम् ॥ 15
tvaṃ rakṣa me sarvamidaṃ puraṃ prabho na ṣaṇḍatāṃ kāṃcana lakṣayāmi te | praśādhi matsyāṃstarasā vivardhayandadāmi rājyaṃ tava satyavāgaham || 15
11.16 तस्याग्रतः स्वानि धनूंषि पार्थिवो बहूनि दीर्घाणि च वर्णवन्ति च । ददौ स सज्यानि बलान्वितानि जिज्ञासमानः किमयं करिष्यति ॥ 16
tasyāgrataḥ svāni dhanūṃṣi pārthivo bahūni dīrghāṇi ca varṇavanti ca | dadau sa sajyāni balānvitāni jijñāsamānaḥ kimayaṃ kariṣyati || 16
11.17 ततोऽर्जुनः क्लीबतरं वचोऽब्रवीन्न मे धनुर्धारितमीदृशं विभो । न चापि दृष्टं धनुरीदृशं क्वचिन्न मादृशाः सन्ति धनुर्धरा भुवि ॥ 17
tato'rjunaḥ klībataraṃ vaco'bravīnna me dhanurdhāritamīdṛśaṃ vibho | na cāpi dṛṣṭaṃ dhanurīdṛśaṃ kvacinna mādṛśāḥ santi dhanurdharā bhuvi || 17
11.18 नृत्याम गायामि च वादयाम्यहं प्रानर्तने कौशलनैपुणं मम । तदुत्तरायाः परिधत्स्व नर्तने भवामि देव्या नरदेव नर्तकी ॥ 18
nṛtyāma gāyāmi ca vādayāmyahaṃ prānartane kauśalanaipuṇaṃ mama | taduttarāyāḥ paridhatsva nartane bhavāmi devyā naradeva nartakī || 18
विराट उवाच
11.19 ददामि ते तं हि वरं बृहन्नले सुतां हि मे नर्तय याश्च तादृशीः । ततो विराटः स्वयमाह्वयत्सुतां नराधिपस्तां च सुमध्यसुन्दरीम् ॥ 19
dadāmi te taṃ hi varaṃ bṛhannale sutāṃ hi me nartaya yāśca tādṛśīḥ | tato virāṭaḥ svayamāhvayatsutāṃ narādhipastāṃ ca sumadhyasundarīm || 19
11.20 उवाच चैनां मुदितेन चेतसा बृहन्नला नाम सखी भवत्वियम् । सुगात्रि संप्रीतिसुबद्धसौहृदा तवाङ्गने प्राणसमा च नित्यदा ॥ 20
uvāca caināṃ muditena cetasā bṛhannalā nāma sakhī bhavatviyam | sugātri saṃprītisubaddhasauhṛdā tavāṅgane prāṇasamā ca nityadā || 20
11.21 प्रकामभक्ष्याभरणाम्बरा शुभा चरत्वियं सर्वजनेष्ववारिता । न दुष्कुलानामियमाकृतिर्भवेन्न वृत्तभेदी भवतीदृशो जनः ॥ 21
prakāmabhakṣyābharaṇāmbarā śubhā caratviyaṃ sarvajaneṣvavāritā | na duṣkulānāmiyamākṛtirbhavenna vṛttabhedī bhavatīdṛśo janaḥ || 21
वैशंपायन उवाच
11.22 संमन्त्र्य राजा विविधैः स्वमन्त्रिभिः परीक्ष्य चैनं प्रमदाभिराशु वै । अपुंस्त्वमप्यस्य निशम्य च स्थिरं ततः कुमारीपुरमुत्ससर्ज तम् ॥ 22
saṃmantrya rājā vividhaiḥ svamantribhiḥ parīkṣya cainaṃ pramadābhirāśu vai | apuṃstvamapyasya niśamya ca sthiraṃ tataḥ kumārīpuramutsasarja tam || 22
11.23 स शिक्षयामास च गीतवदनं सुतां विराटस्य धनंजयः प्रभुः । सखीश्च तस्याः परिचारिकास्तथा प्रियश्च तस्याः स बभूव पाण्डवः ॥ 23
sa śikṣayāmāsa ca gītavadanaṃ sutāṃ virāṭasya dhanaṃjayaḥ prabhuḥ | sakhīśca tasyāḥ paricārikāstathā priyaśca tasyāḥ sa babhūva pāṇḍavaḥ || 23
11.24 तथा स तत्रैव धनंजयोऽवसत्प्रियाणि कुर्वन्त्सह ताभिरात्मवान् । तथा गतं तत्र न जझिरे जना बहिश्चरा वाऽप्यथवेतरे जनाः ॥ 24
tathā sa tatraiva dhanaṃjayo'vasatpriyāṇi kurvantsaha tābhirātmavān | tathā gataṃ tatra na jajhire janā bahiścarā vā'pyathavetare janāḥ || 24
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)
← Virata Parva · Chapter 10 Bhima is taken on as Ballava the cook Virata Parva · Chapter 12 → Nakula becomes master of Virata's horses