उपप्लाव्यादिह क्षत्तरुपायातो जनार्दनः ।
वृकस्थले निवसति स च प्रातरिहैष्यति
upaplāvyādiha kṣattarupāyāto janārdanaḥ |
vṛkasthale nivasati sa ca prātarihaiṣyati
इति श्रीमन्महाभारते उद्योगपर्वणि भगवद्यानपर्वमि षडशीतितमोऽध्यायः ॥
21 verses · 86 of 196
Dhritarashtra tells Vidura that Janardana has come from Upaplavya, rests at Vrikasthala and will arrive in the morning. He praises him as lord of the Ahukas, leader of the Satvatas and great grandsire of the three worlds, whose wisdom the Vrishnis and Andhakas follow as the devas follow Brihaspati. In Vidura's presence he lists the honours he will give: sixteen golden chariots with fine horses, eight elephants in constant rut, a hundred serving women and as many men, a gem that shines day and night, and food eight times his retinue's needs. Fair women will go out on foot to meet him, the whole city will watch him like the rising sun, and Duhshasana's palace, finer than Duryodhana's, will be adorned for him with every jewel he deserves.
धृतराष्ट्र उवाच
उपप्लाव्यादिह क्षत्तरुपायातो जनार्दनः ।
वृकस्थले निवसति स च प्रातरिहैष्यति
upaplāvyādiha kṣattarupāyāto janārdanaḥ |
vṛkasthale nivasati sa ca prātarihaiṣyati
आहुकानामधिपतिः पुरोगः सर्वसात्वताम् ।
महामना महावीर्यो महासत्वो जनार्दनः
āhukānāmadhipatiḥ purogaḥ sarvasātvatām |
mahāmanā mahāvīryo mahāsatvo janārdanaḥ
स्फीतस्य वृष्णिराष्ट्रस्य भर्ता गोप्ता च माधवः ।
त्रयाणामपि लोकानां भगवान्प्रपितामहः
sphītasya vṛṣṇirāṣṭrasya bhartā goptā ca mādhavaḥ |
trayāṇāmapi lokānāṃ bhagavānprapitāmahaḥ
वृष्ण्यन्धकाः सुमनसो यस्य प्रज्ञामुपासते ।
आदित्या वसवो रुद्रा यथा बुद्धिं बृहस्पतेः
vṛṣṇyandhakāḥ sumanaso yasya prajñāmupāsate |
ādityā vasavo rudrā yathā buddhiṃ bṛhaspateḥ
तस्मै पूजां प्रयोक्ष्यामि दाशार्हाय महात्मने ।
प्रत्यक्षं तव धर्मज्ञ तां मे कथयतः श्रुणु
tasmai pūjāṃ prayokṣyāmi dāśārhāya mahātmane |
pratyakṣaṃ tava dharmajña tāṃ me kathayataḥ śruṇu
एकवर्णैः सुक्लृप्ताङ्गैर्बाह्लिजातैर्हयोत्तमैः ।
चतुर्यक्तान्रथांस्तस्मै रौक्मान्दास्यामि षोडश
ekavarṇaiḥ suklṛptāṅgairbāhlijātairhayottamaiḥ |
caturyaktānrathāṃstasmai raukmāndāsyāmi ṣoḍaśa
नित्यप्रभिन्नान्मातङ्गानीषादन्तान्प्रहारिणः ।
अष्टानुचरमेकैकमष्टौ दास्यामि कौरव
nityaprabhinnānmātaṅgānīṣādantānprahāriṇaḥ |
aṣṭānucaramekaikamaṣṭau dāsyāmi kaurava
दासीनामप्रजातानां शुभानां रुक्मवर्चसाम् ।
शतमस्मै प्रदास्यामि दासानामपि तावताम्
dāsīnāmaprajātānāṃ śubhānāṃ rukmavarcasām |
śatamasmai pradāsyāmi dāsānāmapi tāvatām
आविकं च सुखस्पर्शं पार्वतीयैरुपाहृतम् ।
तदप्यस्मै प्रदास्यामि सहस्त्राणि दाशाष्ट च
āvikaṃ ca sukhasparśaṃ pārvatīyairupāhṛtam |
tadapyasmai pradāsyāmi sahastrāṇi dāśāṣṭa ca
अजिनानां सहस्राणि चीनदेशोद्भवानि च ।
तान्यप्यस्मै प्रदास्यामि यावदर्हति केशवः
ajinānāṃ sahasrāṇi cīnadeśodbhavāni ca |
tānyapyasmai pradāsyāmi yāvadarhati keśavaḥ
दिवा रात्रौ च भात्येष सुतेजा विमलो मणिः ।
तमप्यस्मै प्रदास्यामि तमर्हति हि केशवः
divā rātrau ca bhātyeṣa sutejā vimalo maṇiḥ |
tamapyasmai pradāsyāmi tamarhati hi keśavaḥ
एकेनाभिपतत्यह्ना योजनानि चतुर्दश ।
यानमश्वतरीयुक्तं दास्ये तस्मै तदप्यहम्
ekenābhipatatyahnā yojanāni caturdaśa |
yānamaśvatarīyuktaṃ dāsye tasmai tadapyaham
यावन्ति वाहनान्यस्य यावन्तः पुरुषाश्च ते ।
ततोष्टगुणमप्यस्मै भोज्यं दास्याम्यहं सदा
yāvanti vāhanānyasya yāvantaḥ puruṣāśca te |
tatoṣṭaguṇamapyasmai bhojyaṃ dāsyāmyahaṃ sadā
मम पुत्राश्च पौत्रश्च सर्वे दुर्योधनादृते ।
प्रत्युद्यास्यन्ति दाशार्हं रथैर्मृष्टैः स्वलङ्कृताः
mama putrāśca pautraśca sarve duryodhanādṛte |
pratyudyāsyanti dāśārhaṃ rathairmṛṣṭaiḥ svalaṅkṛtāḥ
स्वलङ्कृताश्च कल्याण्यः पादैरेव सहस्रशः ।
वारमुख्या महाभागं प्रत्युद्यास्यन्ति केशवम्
svalaṅkṛtāśca kalyāṇyaḥ pādaireva sahasraśaḥ |
vāramukhyā mahābhāgaṃ pratyudyāsyanti keśavam
नगरादपि याः काश्चिद्गमिष्यन्ति जनार्दनम् ।
द्रष्टुं कन्याश्च कल्याण्यस्ताश्च यास्यन्त्यनावृताः
nagarādapi yāḥ kāścidgamiṣyanti janārdanam |
draṣṭuṃ kanyāśca kalyāṇyastāśca yāsyantyanāvṛtāḥ
सस्त्रीपुरुषबालं च नगरं मधुसूदनम् ।
उदीक्षतां महात्मानं भानुमन्तमिव प्रजाः
sastrīpuruṣabālaṃ ca nagaraṃ madhusūdanam |
udīkṣatāṃ mahātmānaṃ bhānumantamiva prajāḥ
महाध्वजपताकाश्च क्रियन्तां सर्वतो दिशः ।
जलावसिक्तो विरजाः पन्थास्तस्येति चान्वशात्
mahādhvajapatākāśca kriyantāṃ sarvato diśaḥ |
jalāvasikto virajāḥ panthāstasyeti cānvaśāt
दुःशासनस्य च गृहं दुर्योधनगृहाद्वरम् ।
तदद्य क्रियतां क्षिप्रं सुसंमृष्टमलङ्कृतम्
duḥśāsanasya ca gṛhaṃ duryodhanagṛhādvaram |
tadadya kriyatāṃ kṣipraṃ susaṃmṛṣṭamalaṅkṛtam
एतद्धि रुचिराकारैः प्रासादैरुपशोभितम् ।
शिवं च रमणीयं च सर्वर्तु सुमहाधनम्
etaddhi rucirākāraiḥ prāsādairupaśobhitam |
śivaṃ ca ramaṇīyaṃ ca sarvartu sumahādhanam
सर्वमस्मिन्गृहे रत्नं मम दुर्योधनस्य च ।
यद्यदर्हति वार्ष्णेयस्तत्तद्देयमसंशयम्
sarvamasmingṛhe ratnaṃ mama duryodhanasya ca |
yadyadarhati vārṣṇeyastattaddeyamasaṃśayam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)