शकुनीनामिहार्थाय पाशं भूमावयोजयत् ।
कश्चिच्छाकुनिकस्तात पूर्वेषामिति शुश्रुम्
śakunīnāmihārthāya pāśaṃ bhūmāvayojayat |
kaścicchākunikastāta pūrveṣāmiti śuśrum
इति श्रीमन्महाभारते उद्योगपर्वणि यानसन्धिपर्वणि चतुःषष्टितमोऽध्यायः ॥
28 verses · 64 of 196
Vidura tells of a fowler whose net caught two birds together; they flew off with it and he ran after them. A muni asked how he hoped to catch birds in the sky. While they agree, he said, they carry the net; when they quarrel they will fall. They did fall, and he took them. Kinsmen apart are like brands pulled from a fire: they only smoke; together they blaze. Then Vidura tells what he saw on Gandhamadana: honey on a sheer cliff, guarded by serpents, said to give youth and sight. The kiratas reached for it and died in the chasm. Duryodhana sees the honey and not the fall. Vidura urges Dhritarashtra to take Yudhishthira into his lap, for victory in war is never certain.
विदुर उवाच
शकुनीनामिहार्थाय पाशं भूमावयोजयत् ।
कश्चिच्छाकुनिकस्तात पूर्वेषामिति शुश्रुम्
śakunīnāmihārthāya pāśaṃ bhūmāvayojayat |
kaścicchākunikastāta pūrveṣāmiti śuśrum
तस्मिंस्तौ शकुनौ बद्धौ युगपत्सहचारिणौ ।
तावुपादाय तं पाशं जग्मतुः खचरावुभौ
tasmiṃstau śakunau baddhau yugapatsahacāriṇau |
tāvupādāya taṃ pāśaṃ jagmatuḥ khacarāvubhau
तौ विहायसमाक्रान्तौ दृष्ट्वा शाकुनिकस्तदा ।
अन्वधावदनिर्विण्णो येन येन स्म गच्छतः
tau vihāyasamākrāntau dṛṣṭvā śākunikastadā |
anvadhāvadanirviṇṇo yena yena sma gacchataḥ
तथा तमनुधावन्तमृगयुं शकुनार्थिनम् ।
आश्रमस्थो मुनिः कश्चिद्ददर्शाथ कृताह्निकः
tathā tamanudhāvantamṛgayuṃ śakunārthinam |
āśramastho muniḥ kaściddadarśātha kṛtāhnikaḥ
तावन्तरिक्षगौ शीघ्रमनुयान्तं महीचरम् ।
श्लोकेनानेन कौरव्य पप्च्छ स मुनिस्तदा
tāvantarikṣagau śīghramanuyāntaṃ mahīcaram |
ślokenānena kauravya papccha sa munistadā
विचित्रमिदमाश्चर्यं मृगहन्प्रतिभाति मे ।
प्लवमानौ हि खचरौ पदातिरनुधावसि
vicitramidamāścaryaṃ mṛgahanpratibhāti me |
plavamānau hi khacarau padātiranudhāvasi
शाकुनिक उवाच
पाशमेकमुभावेतौ सहितौ हरतो मम ।
यत्र वै विवदिष्येते तत्र मे वशमेष्यतः
pāśamekamubhāvetau sahitau harato mama |
yatra vai vivadiṣyete tatra me vaśameṣyataḥ
विदुर उवाच
तौ विवादमनुप्राप्तौ शकुनौ मृत्युसन्धितौ ।
विगृह्य च स्रुदुर्बुद्धी पृथिव्यां संनिपेततुः
tau vivādamanuprāptau śakunau mṛtyusandhitau |
vigṛhya ca srudurbuddhī pṛthivyāṃ saṃnipetatuḥ
तौ युध्यमानौ संरब्धौ मृत्युपाशवशानुगौ ।
उपसृत्य प्रमत्तौ तौ जग्राह मृगहा तदा
tau yudhyamānau saṃrabdhau mṛtyupāśavaśānugau |
upasṛtya pramattau tau jagrāha mṛgahā tadā
एवं ये ज्ञातयोऽर्थेषु मिथो गच्छन्ति विग्रहम् ।
ते मृत्युवशमायान्ति शकुनाविव विग्रहात्
evaṃ ye jñātayo'rtheṣu mitho gacchanti vigraham |
te mṛtyuvaśamāyānti śakunāviva vigrahāt
संभोजनं संकथनं संप्रश्नोऽथ समागमः ।
एतानि ज्ञातिकार्याणि न विरोधः कदाचन
saṃbhojanaṃ saṃkathanaṃ saṃpraśno'tha samāgamaḥ |
etāni jñātikāryāṇi na virodhaḥ kadācana
ये स्म काले सुमनसः सर्वे वृद्धानुपासते ।
सिंहगुप्तमिवारण्यमप्रधृष्या भवन्ति ते
ye sma kāle sumanasaḥ sarve vṛddhānupāsate |
siṃhaguptamivāraṇyamapradhṛṣyā bhavanti te
येऽर्थं सन्ततमासाद्य दीना इव समासते ।
श्रियं ते संप्रयच्छन्ति द्विषद्भ्यो भरतर्षभ
ye'rthaṃ santatamāsādya dīnā iva samāsate |
śriyaṃ te saṃprayacchanti dviṣadbhyo bharatarṣabha
धूमायन्ते व्यपेतानि ज्वलन्ति सहितानि च ।
धृतराष्ट्रोल्मुकानीव ज्ञातयो भरतर्षभ
dhūmāyante vyapetāni jvalanti sahitāni ca |
dhṛtarāṣṭrolmukānīva jñātayo bharatarṣabha
इदमन्यत्प्रवक्ष्यामि यथा दृष्टं गिरौ मया ।
श्रुत्वा तदपि कौरव्य यथा श्रेयस्तथा कुरु
idamanyatpravakṣyāmi yathā dṛṣṭaṃ girau mayā |
śrutvā tadapi kauravya yathā śreyastathā kuru
वयं किरातैः सहिता गच्छामो गिरिमुत्तरम् ।
ब्राह्मणैर्देवकल्पैश्च विद्याजम्भकवार्तिकैः
vayaṃ kirātaiḥ sahitā gacchāmo girimuttaram |
brāhmaṇairdevakalpaiśca vidyājambhakavārtikaiḥ
कुञ्चभूतं गिरिं सर्वमभितो गन्धमादनम् ।
दीप्यमानौषधिगणं सिद्धगन्धर्वसेवितम्
kuñcabhūtaṃ giriṃ sarvamabhito gandhamādanam |
dīpyamānauṣadhigaṇaṃ siddhagandharvasevitam
तत्रापश्याम वै सर्वे मधु पीतकमाक्षिकम् ।
मरुप्रपाते विषमे निविष्टं कुम्भसंमितम्
tatrāpaśyāma vai sarve madhu pītakamākṣikam |
maruprapāte viṣame niviṣṭaṃ kumbhasaṃmitam
आशीविषै रक्ष्यमाणं कुबेरदयितं भृशम् ।
यत्प्राप्य पुरुषो मर्त्योऽप्यमरत्वं नियच्छति
āśīviṣai rakṣyamāṇaṃ kuberadayitaṃ bhṛśam |
yatprāpya puruṣo martyo'pyamaratvaṃ niyacchati
अचक्षुर्लभते चक्षुर्वृद्धो भवति वै युवा ।
इति ते कथयन्तिस्म ब्राह्मणा जम्भसाधकाः
acakṣurlabhate cakṣurvṛddho bhavati vai yuvā |
iti te kathayantisma brāhmaṇā jambhasādhakāḥ
ततः किरातास्तद्दृष्ट्वा प्रार्थयन्तो महीपते ।
विनेशुर्विषमे तस्मिन्ससर्पे गिरिगह्वरे
tataḥ kirātāstaddṛṣṭvā prārthayanto mahīpate |
vineśurviṣame tasminsasarpe girigahvare
तथैव तव पुत्रोऽयं पृथिवीमेक इच्छति ।
मधु पश्यति संमोहात्प्रपातं नानुपश्यति
tathaiva tava putro'yaṃ pṛthivīmeka icchati |
madhu paśyati saṃmohātprapātaṃ nānupaśyati
दुर्योधनो योद्धुमनाः समरे सव्यसाचिना ।
न च पश्यामि तेजोस्य विक्रमं वा तथाविधम्
duryodhano yoddhumanāḥ samare savyasācinā |
na ca paśyāmi tejosya vikramaṃ vā tathāvidham
एकेन रथमास्थाय पृथिवी येन निर्जिता ।
भीष्मद्रोणप्रभृतयः सन्त्रस्ताः साधुयायिनः
ekena rathamāsthāya pṛthivī yena nirjitā |
bhīṣmadroṇaprabhṛtayaḥ santrastāḥ sādhuyāyinaḥ
विराटनगरे भग्नाः किं तत्र तव दृश्यताम् ।
प्रतीक्षमाणो यो वीरः क्षमते वीक्षितं तव
virāṭanagare bhagnāḥ kiṃ tatra tava dṛśyatām |
pratīkṣamāṇo yo vīraḥ kṣamate vīkṣitaṃ tava
द्रुपदो मत्स्यराजश्च सङ्कुद्धश्च धनञ्जयः ।
न शेषयेयुः समरे वायुयुक्ता इवाग्नयः
drupado matsyarājaśca saṅkuddhaśca dhanañjayaḥ |
na śeṣayeyuḥ samare vāyuyuktā ivāgnayaḥ
अङ्के कुरुष्व राजानं धृतराष्ट्र युधिष्ठिरम् ।
युध्यतोर्हि द्वयोर्युद्धे नैकान्तेन भवेञ्जयः
aṅke kuruṣva rājānaṃ dhṛtarāṣṭra yudhiṣṭhiram |
yudhyatorhi dvayoryuddhe naikāntena bhaveñjayaḥ
यानसन्धिपर्वणि चतुःषष्टितमोऽध्यायः ॥
yānasandhiparvaṇi catuḥṣaṣṭitamo'dhyāyaḥ ||
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)