Udyoga Parva

Chapter 167: Ashvatthama's one flaw, and other Kaurava rathas

इति श्रीमन्महाभारते उद्योगपर्वणि रथातिरथसंख्यानपर्वणि सप्तषष्ट्यधिकशततमोऽध्यायः ॥

38 verses · 167 of 196

What happens in this chapter

Ashvatthama's one flaw, and other Kaurava rathas

Bhishma counts on. Shakuni is one ratha. Ashvatthama surpasses all archers, his arrows fly like Arjuna's, and he could burn the three worlds; yet Bhishma ranks him neither ratha nor atiratha, for he has one great flaw: as a brahmana he loves his life too dearly. Drona leads the leaders of rathas and will destroy the Srinjayas, but will never kill Arjuna, whom he loves more than his own son. Paurava, Satyashrava, Karna's son Vrishasena, Jalasandha and Bahlika, an atiratha who never turns back, are counted, along with the commander Satyavan. The rakshasa chief Alambusha will fight from old enmity. Bhagadatta of Pragjyotisha, best of elephant riders, who once fought Arjuna for many days, will fight like Indra on Airavata.

भीष्म उवाच

167.1

शकुनिर्मातुलस्तेऽसौ रथ एको नराधिप ।
प्रयुज्य पाण्डवैर्वैरं योत्स्यते नात्र संशयः

śakunirmātulaste'sau ratha eko narādhipa |
prayujya pāṇḍavairvairaṃ yotsyate nātra saṃśayaḥ

167.2

एतस्य सेना दुर्धर्षा समरे प्रतियायिनः ।
विकृतायुधभूयिष्ठा वायुवेगसमा जवे

etasya senā durdharṣā samare pratiyāyinaḥ |
vikṛtāyudhabhūyiṣṭhā vāyuvegasamā jave

167.3

द्रोणपुत्रो महेष्वासः सर्वानेवातिधन्विनः ।
समरे चित्रयोधी च दृढास्त्रश्च महारथः

droṇaputro maheṣvāsaḥ sarvānevātidhanvinaḥ |
samare citrayodhī ca dṛḍhāstraśca mahārathaḥ

167.4

एतस्य हि महाराज यथा गाण्डीवधन्वनः ।
शरासनविनिर्मुक्ताः संसक्ता यान्ति सायकाः

etasya hi mahārāja yathā gāṇḍīvadhanvanaḥ |
śarāsanavinirmuktāḥ saṃsaktā yānti sāyakāḥ

167.5

नैष शक्यो मया वीरः संख्यातुं रथसत्तमः ।
निर्दहेदपि लोकांस्त्रीनिच्छन्नेष महारथः

naiṣa śakyo mayā vīraḥ saṃkhyātuṃ rathasattamaḥ |
nirdahedapi lokāṃstrīnicchanneṣa mahārathaḥ

167.6

क्रोधस्तेजश्च तपसा संभृतोश्रमवासिनाम् ।
द्रोणेनानुगृहीतश्च दिव्यैरस्त्रैरुदारधीः

krodhastejaśca tapasā saṃbhṛtośramavāsinām |
droṇenānugṛhītaśca divyairastrairudāradhīḥ

167.7

दोषस्त्वस्य महानेको येनैव भरतर्षभ ।
न मे रथो नातिरथो मतः पार्थिवसत्तम

doṣastvasya mahāneko yenaiva bharatarṣabha |
na me ratho nātiratho mataḥ pārthivasattama

167.8

जीवितं प्रियमत्यर्थमायुष्कामः सदा द्विजः ।
न ह्यस्य सदृशः कश्चिदुभयोः सेनयोरपि

jīvitaṃ priyamatyarthamāyuṣkāmaḥ sadā dvijaḥ |
na hyasya sadṛśaḥ kaścidubhayoḥ senayorapi

167.9

हन्यादेकरथेनैव देवानामपि वाहिनीम् ।
वपुष्मांस्तलघोषेण स्फोटयेदपि पर्वतान्

hanyādekarathenaiva devānāmapi vāhinīm |
vapuṣmāṃstalaghoṣeṇa sphoṭayedapi parvatān

167.10

असंख्येयगुणो वीरः प्रहन्ता दारुणद्युतिः ।
दण्डपाणिरिवासह्यः कालवत्प्रचरिष्यति

asaṃkhyeyaguṇo vīraḥ prahantā dāruṇadyutiḥ |
daṇḍapāṇirivāsahyaḥ kālavatpracariṣyati

167.11

युगान्ताग्निसमः क्रोधात्सिंहग्रीवो महाद्युतिः ।
एष भारत युद्धस्य पृष्ठं संशयमिष्यति

yugāntāgnisamaḥ krodhātsiṃhagrīvo mahādyutiḥ |
eṣa bhārata yuddhasya pṛṣṭhaṃ saṃśayamiṣyati

167.12

पिता त्वस्य महातेजा वृद्धोऽपि युवभिर्वरः ।
रणे कर्म महत्कर्ता अत्र मे नास्ति संशयः

pitā tvasya mahātejā vṛddho'pi yuvabhirvaraḥ |
raṇe karma mahatkartā atra me nāsti saṃśayaḥ

167.13

अस्त्रवेगानिलोद्भूतः सेनाकक्षेन्धनोत्थितः ।
पाण्डुपुत्रस्य सैन्यानि प्रधक्ष्यति रणे धृतः

astravegānilodbhūtaḥ senākakṣendhanotthitaḥ |
pāṇḍuputrasya sainyāni pradhakṣyati raṇe dhṛtaḥ

167.14

रथयूथपयूथानां यूथपोऽय नरर्षभः ।
भरद्वाजात्मजः कर्ता कर्म तीव्रं हितं तव

rathayūthapayūthānāṃ yūthapo'ya nararṣabhaḥ |
bharadvājātmajaḥ kartā karma tīvraṃ hitaṃ tava

167.15

सर्वमूर्धाभिषिक्तानामाचार्यः स्थविरो गुरुः ।
गच्छेदन्तं सृञ्जयानां प्रियस्त्वस्य धनञ्जयः

sarvamūrdhābhiṣiktānāmācāryaḥ sthaviro guruḥ |
gacchedantaṃ sṛñjayānāṃ priyastvasya dhanañjayaḥ

167.16

नैष जातु महेष्वासः पार्थमक्लिष्टकारिणम् ।
हन्यादाचार्यकं दीप्तं संस्मृत्य गुणनिर्जितम्

naiṣa jātu maheṣvāsaḥ pārthamakliṣṭakāriṇam |
hanyādācāryakaṃ dīptaṃ saṃsmṛtya guṇanirjitam

167.17

श्लाघते यं सदा वीर पार्थस्य गुणविस्तरैः ।
पुत्रादभ्यधिकं चैनं भारद्वाजोऽनुपश्यति

ślāghate yaṃ sadā vīra pārthasya guṇavistaraiḥ |
putrādabhyadhikaṃ cainaṃ bhāradvājo'nupaśyati

167.18

हन्यादेकरथेनैव देवगन्धर्वमानुषान् ।
एकीभूतानपि रणे दिव्यैरस्त्रैः प्रतापवान्

hanyādekarathenaiva devagandharvamānuṣān |
ekībhūtānapi raṇe divyairastraiḥ pratāpavān

167.19

पौरवो राजशार्दूलस्तव राजन्महारथः ।
मतो मम रथोदारः परवीररथारुजः

pauravo rājaśārdūlastava rājanmahārathaḥ |
mato mama rathodāraḥ paravīrarathārujaḥ

167.20

स्वेन सैन्येन महता प्रतपञ्शत्रुवाहिनीम् ।
प्रधक्ष्यति स पाञ्चालान्कक्षमग्निगतिर्यथा

svena sainyena mahatā pratapañśatruvāhinīm |
pradhakṣyati sa pāñcālānkakṣamagnigatiryathā

167.21

सत्यश्रवा रथस्त्वेको राजपुत्रो बृहद्बलः ।
तव राजन्रिपुबले कालवत्प्रचरिष्यति

satyaśravā rathastveko rājaputro bṛhadbalaḥ |
tava rājanripubale kālavatpracariṣyati

167.22

एतस्य योधा राजेन्द्र विचित्रकवचायुधाः ।
विचरिष्यन्ति सङ्‌ग्रामे निन्घन्तः शास्त्रवांस्तव

etasya yodhā rājendra vicitrakavacāyudhāḥ |
vicariṣyanti saṅ‌grāme ninghantaḥ śāstravāṃstava

167.23

वृषसेनो रथस्तेऽग्र्यः कर्णपुत्रो महारथः ।
प्रधक्ष्यति रिपूणां ते बलं तु बलिनां वरः

vṛṣaseno rathaste'gryaḥ karṇaputro mahārathaḥ |
pradhakṣyati ripūṇāṃ te balaṃ tu balināṃ varaḥ

167.24

जघसन्धो महातेजा राजन्रथवरस्तव ।
त्यक्ष्यते समरे प्राणान्माधवः परवीरहा

jaghasandho mahātejā rājanrathavarastava |
tyakṣyate samare prāṇānmādhavaḥ paravīrahā

167.25

एष योत्स्यति सङ्ग्रामे गजस्कन्धविशारदः ।
रथेन वा माहबाहुः क्षपयञ्शत्रुवाहिनीम्

eṣa yotsyati saṅgrāme gajaskandhaviśāradaḥ |
rathena vā māhabāhuḥ kṣapayañśatruvāhinīm

167.26

रथ एष महाराज मतो मे राजसत्तम ।
त्वदर्थे त्यक्ष्यते प्राणान्सहसैन्यो महारणे

ratha eṣa mahārāja mato me rājasattama |
tvadarthe tyakṣyate prāṇānsahasainyo mahāraṇe

167.27

एष विक्रान्तयोधी च चित्रयोधी च संगरे ।
वीतभीश्चापि ते राजञ्शत्रुभिः सह योत्स्यते

eṣa vikrāntayodhī ca citrayodhī ca saṃgare |
vītabhīścāpi te rājañśatrubhiḥ saha yotsyate

167.28

बाह्लीकोऽतिरथश्चैव समरे चानिवर्तनः ।
मम राजन्मतो युद्धे शूरो वैवस्वतोपमः

bāhlīko'tirathaścaiva samare cānivartanaḥ |
mama rājanmato yuddhe śūro vaivasvatopamaḥ

167.29

न ह्येष समरं प्राप्य निवर्तेत कथञ्चन ।
यथा सततगो राजन्स हि हन्यात्परान्रणे

na hyeṣa samaraṃ prāpya nivarteta kathañcana |
yathā satatago rājansa hi hanyātparānraṇe

167.30

सेनापतिर्महाराज सत्यवांस्ते महारथः ।
रणेष्वद्भुतकर्मा च रथी पररथारुजः

senāpatirmahārāja satyavāṃste mahārathaḥ |
raṇeṣvadbhutakarmā ca rathī pararathārujaḥ

167.31

एतस्य समरं दृष्ट्वा न व्यथास्ति कथञ्चन ।
उत्स्मयन्नुत्पतत्येष परान्रथपथे स्थितान्

etasya samaraṃ dṛṣṭvā na vyathāsti kathañcana |
utsmayannutpatatyeṣa parānrathapathe sthitān

167.32

एष चारिषु विक्रान्तः कर्म सत्पुरुषोचितम् ।
कर्ता विमर्दे सुमहत्त्वदर्थे पुरुषोत्तमः

eṣa cāriṣu vikrāntaḥ karma satpuruṣocitam |
kartā vimarde sumahattvadarthe puruṣottamaḥ

167.33

अलम्बुसो राक्षसेन्द्रः क्रूरकर्मा महारथः ।
हनिष्यति परान्राजन्पूर्ववैरमनुस्मरन्

alambuso rākṣasendraḥ krūrakarmā mahārathaḥ |
haniṣyati parānrājanpūrvavairamanusmaran

167.34

एष राक्षससैन्यानं सर्वेषां रथसत्तमः ।
मायावी दृढवैरश्च समरे विचरिष्यति

eṣa rākṣasasainyānaṃ sarveṣāṃ rathasattamaḥ |
māyāvī dṛḍhavairaśca samare vicariṣyati

167.35

प्राग्ज्योतिषाधिपो वीरो भगदत्तः प्रतापवान् ।
गजाङ्कुशधरश्रेष्ठो रथे चैव विशारदः

prāgjyotiṣādhipo vīro bhagadattaḥ pratāpavān |
gajāṅkuśadharaśreṣṭho rathe caiva viśāradaḥ

167.36

एतेन युद्धमभवत्पुरा गाण्डीवधन्वनः ।
दिवसान्सुबहून्राजन्नुभयोर्जयगृद्धिनोः

etena yuddhamabhavatpurā gāṇḍīvadhanvanaḥ |
divasānsubahūnrājannubhayorjayagṛddhinoḥ

167.37

ततः सखायं गान्धारे मानयन्पाकशासनम् ।
अकरोत्संविदं तेन पाण्डवेन महात्मना

tataḥ sakhāyaṃ gāndhāre mānayanpākaśāsanam |
akarotsaṃvidaṃ tena pāṇḍavena mahātmanā

167.38

एष योत्स्यति सङ्ग्रामे गजस्कन्धविशारदः ।
ऐरावतगतो राजा देवानामिव वासवः

eṣa yotsyati saṅgrāme gajaskandhaviśāradaḥ |
airāvatagato rājā devānāmiva vāsavaḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)