तथैव तां श्रियं त्यक्त्वा कन्या भूत्वा यशस्विनी ।
माधवी गालवं विप्रमभ्ययात्सत्यसङ्गरा
tathaiva tāṃ śriyaṃ tyaktvā kanyā bhūtvā yaśasvinī |
mādhavī gālavaṃ vipramabhyayātsatyasaṅgarā
इति श्रीमन्महाभारते उद्योगपर्वणि भगवद्यानपर्वणि अष्टादशाधिकशततमोऽध्यायाः ॥
21 verses · 118 of 196
Madhavi, keeping her word, leaves that royal splendour, becomes a maiden again and follows Galava. He goes to the city of the Bhojas to see King Ushinara and tells the childless king that this maiden will bear him sons like the sun and moon, for a price of four hundred moon-white horses with one black ear. Ushinara replies that he has only two hundred such horses, though thousands of other kinds; his wealth is held for his people, not his pleasure. He will take her for one son. The king delights in Madhavi in his palaces, and in time a son bright as the morning sun is born, the famous King Shibi. Galava takes the maiden back and on the road meets Garuda.
नारद उवाच
तथैव तां श्रियं त्यक्त्वा कन्या भूत्वा यशस्विनी ।
माधवी गालवं विप्रमभ्ययात्सत्यसङ्गरा
tathaiva tāṃ śriyaṃ tyaktvā kanyā bhūtvā yaśasvinī |
mādhavī gālavaṃ vipramabhyayātsatyasaṅgarā
गालवो विमृशन्नेव स्वकार्यगतमानसः ।
जगाम भोजनगरं द्रष्टुमौशीनरं नृपम्
gālavo vimṛśanneva svakāryagatamānasaḥ |
jagāma bhojanagaraṃ draṣṭumauśīnaraṃ nṛpam
तमुवाचाथ गत्वा स नृपतिं सत्यविक्रमम् ।
इय कन्या सुतौ द्वौ ते जनयिष्यति पार्थिवौ
tamuvācātha gatvā sa nṛpatiṃ satyavikramam |
iya kanyā sutau dvau te janayiṣyati pārthivau
अस्यां भवानवाप्तार्थो भविता प्रेत्य चेह च ।
सोमार्कप्रतिसङ्काशौ जनयित्वा सुतौ नृप
asyāṃ bhavānavāptārtho bhavitā pretya ceha ca |
somārkapratisaṅkāśau janayitvā sutau nṛpa
शुल्कं तु सर्वधर्मज्ञ हयानां चन्द्रवर्चसाम् ।
एकतःश्यामकर्णानां देयं मह्यं चतुःशतम्
śulkaṃ tu sarvadharmajña hayānāṃ candravarcasām |
ekataḥśyāmakarṇānāṃ deyaṃ mahyaṃ catuḥśatam
गुर्वर्थोऽयं समारम्भो न हयैः कृत्यमस्ति मे ।
यदि शक्यं महाराज क्रियतामविचारितम्
gurvartho'yaṃ samārambho na hayaiḥ kṛtyamasti me |
yadi śakyaṃ mahārāja kriyatāmavicāritam
अनपत्योऽसि राजर्षे पुत्रौ जनय पार्थिव ।
पितॄन्पुत्रप्लवेन त्वमात्मानं चैव तारय
anapatyo'si rājarṣe putrau janaya pārthiva |
pitṝnputraplavena tvamātmānaṃ caiva tāraya
न पुत्रफलभोक्ता हि राजर्षे पात्यते दिवः ।
न याति नरकं घोरं यत्र गच्छन्त्यनात्मजाः
na putraphalabhoktā hi rājarṣe pātyate divaḥ |
na yāti narakaṃ ghoraṃ yatra gacchantyanātmajāḥ
एतच्चान्यच्च विविधं श्रुत्वा गालवभाषितम् ।
उशीनरः प्रतिवचो ददौ तस्य नराधिपः
etaccānyacca vividhaṃ śrutvā gālavabhāṣitam |
uśīnaraḥ prativaco dadau tasya narādhipaḥ
श्रुतवानस्मि ते वाक्यं यथा वदसि गालव ।
विधिस्तु बलवान्ब्रह्मन्प्रवणं हि मनो मम
śrutavānasmi te vākyaṃ yathā vadasi gālava |
vidhistu balavānbrahmanpravaṇaṃ hi mano mama
शते द्वे तु ममाश्वानामीदृशानां द्विजोत्तम ।
इतरेषां सहस्राणि सुबहूनि चरन्ति मे
śate dve tu mamāśvānāmīdṛśānāṃ dvijottama |
itareṣāṃ sahasrāṇi subahūni caranti me
अहमप्येकमेवास्यां जनयिष्यामि गालव ।
पुत्रवद्भिर्गतं मार्गं गमिष्यामि परैरहम्
ahamapyekamevāsyāṃ janayiṣyāmi gālava |
putravadbhirgataṃ mārgaṃ gamiṣyāmi parairaham
मूल्येनापि समं कुर्यां तवाहं द्विजसत्तम ।
पौरजानपदार्थं तु ममार्थो नात्मभोगतः
mūlyenāpi samaṃ kuryāṃ tavāhaṃ dvijasattama |
paurajānapadārthaṃ tu mamārtho nātmabhogataḥ
कामतो हि धनं राजा पारक्यं यः प्रयच्छति ।
न स धर्मेण धर्मात्मन्युज्यते यशसा न च
kāmato hi dhanaṃ rājā pārakyaṃ yaḥ prayacchati |
na sa dharmeṇa dharmātmanyujyate yaśasā na ca
सोऽहं प्रतिग्रहीष्यामि ददात्वेतां भवान्मम ।
कुमारीं देवगर्भाभामेकपुत्रभवाय मे
so'haṃ pratigrahīṣyāmi dadātvetāṃ bhavānmama |
kumārīṃ devagarbhābhāmekaputrabhavāya me
तथा तु बहुधा कन्यामुक्तवन्तं नराधिपम् ।
उशीनरं द्विजश्रेष्ठो गालवः प्रत्यपूजयत्
tathā tu bahudhā kanyāmuktavantaṃ narādhipam |
uśīnaraṃ dvijaśreṣṭho gālavaḥ pratyapūjayat
उशीनरं प्रतिग्राह्य गालवः प्रययौ वनम् ।
रेमे स तां समासाद्य कृतपुण्य इव श्रियम्
uśīnaraṃ pratigrāhya gālavaḥ prayayau vanam |
reme sa tāṃ samāsādya kṛtapuṇya iva śriyam
कन्दरेषु च शैलानां नदीनां निर्झरेषु च ।
उद्यानेषु विचित्रेषु वनेषूपवनेषु च
kandareṣu ca śailānāṃ nadīnāṃ nirjhareṣu ca |
udyāneṣu vicitreṣu vaneṣūpavaneṣu ca
हर्म्येषु रमणीयेषु प्रासादशिखरेषु च ।
वातायनविमानेषु तथा गर्भगृहेषु च
harmyeṣu ramaṇīyeṣu prāsādaśikhareṣu ca |
vātāyanavimāneṣu tathā garbhagṛheṣu ca
ततोऽस्य समये यज्ञे पुत्रो बालरविप्रभः ।
शिबिर्नाम्नाभिविख्यातो यः स पार्थिवसत्तमः
tato'sya samaye yajñe putro bālaraviprabhaḥ |
śibirnāmnābhivikhyāto yaḥ sa pārthivasattamaḥ
उपस्थाय स तं विप्रो गालवः प्रतिगृह्य च ।
कन्यां प्रयातस्तां राजन्दृष्टवान्विनतात्मजम्
upasthāya sa taṃ vipro gālavaḥ pratigṛhya ca |
kanyāṃ prayātastāṃ rājandṛṣṭavānvinatātmajam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)