कथंस्विदिह राजेन्द्र पालयन्पार्थिवः प्रजाः ।
प्रैति धर्मं विशेषेण कीर्तिमाप्नोति शाश्वतीम्
kathaṃsvidiha rājendra pālayanpārthivaḥ prajāḥ |
praiti dharmaṃ viśeṣeṇa kīrtimāpnoti śāśvatīm
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि पञ्चाशीतितमोऽध्यायः ॥
34 verses · 85 of 372
Yudhishthira asks how a king wins dharma and lasting fame. By pure administration of justice, says Bhishma. Since no one man has every virtue, the king should form a council: four learned brahmanas, eighteen armed kshatriyas, twenty-one wealthy vaishyas, three disciplined shudras, and a learned suta of fifty years versed in the Puranas. He takes counsel among eight ministers. He must be protector of the helpless, weigh witnesses, and fit punishment to the crime: fines for the rich, prison for the poor, and death for those who plot against the king, arsonists and thieves. Punishing at whim leads to hell. An envoy must never be killed; whoever does so goes to hell with his ministers. A king should trust no one fully.
युधिष्ठिर उवाच
कथंस्विदिह राजेन्द्र पालयन्पार्थिवः प्रजाः ।
प्रैति धर्मं विशेषेण कीर्तिमाप्नोति शाश्वतीम्
kathaṃsvidiha rājendra pālayanpārthivaḥ prajāḥ |
praiti dharmaṃ viśeṣeṇa kīrtimāpnoti śāśvatīm
भीष्म उवाच
व्यवहारेण शुद्धेन प्रजापालनतत्परः ।
प्राप्य धर्मं च कीर्ति च लोकानाप्नोत्यसौ शुचिः
vyavahāreṇa śuddhena prajāpālanatatparaḥ |
prāpya dharmaṃ ca kīrti ca lokānāpnotyasau śuciḥ
युधिष्ठिर उवाच
कीदृशव्यवहारं तु कैश्च व्यवहरेन्नृपः ।
एतत्पृष्टो महाप्राज्ञ यथावद्वक्तुमर्हसि
kīdṛśavyavahāraṃ tu kaiśca vyavaharennṛpaḥ |
etatpṛṣṭo mahāprājña yathāvadvaktumarhasi
ये चैव पूर्वकथिता गुणास्ते पुरुषं प्रति ।
नैकस्मिन्पुरुषे ह्येते विद्यन्त इति मे मतिः
ye caiva pūrvakathitā guṇāste puruṣaṃ prati |
naikasminpuruṣe hyete vidyanta iti me matiḥ
भीष्म उवाच
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथा वदसि बुद्धिमन् ।
दुर्लभः पुरुषः कश्चिदेभिर्युक्तो गुणैः शुभैः
evametanmahāprājña yathā vadasi buddhiman |
durlabhaḥ puruṣaḥ kaścidebhiryukto guṇaiḥ śubhaiḥ
किंतु संक्षेपतः शीलं प्रयत्नेनेह दुर्लभम् ।
वक्ष्यामि तु यथाऽमात्यान्यादृशांश्च करिष्यसि
kiṃtu saṃkṣepataḥ śīlaṃ prayatneneha durlabham |
vakṣyāmi tu yathā'mātyānyādṛśāṃśca kariṣyasi
चतुरो ब्राह्मणान्वैद्यान्प्रगल्भान्स्नातकाञ्शुचीन् ।
क्षत्रियान्दश चाष्टौ च बलिनः शस्त्रपाणिनः
caturo brāhmaṇānvaidyānpragalbhānsnātakāñśucīn |
kṣatriyāndaśa cāṣṭau ca balinaḥ śastrapāṇinaḥ
वैश्यान्वित्तेन संपन्नानेकविंशतिसङ्ख्यया ।
त्रींश्च शूद्रान्विनीतांश्च शुचीन्कर्मणि पूर्वके
vaiśyānvittena saṃpannānekaviṃśatisaṅkhyayā |
trīṃśca śūdrānvinītāṃśca śucīnkarmaṇi pūrvake
अष्टाभिश्च गुणैर्युक्तं सूतं पौराणिकं तथा ।
पञ्चाशद्वर्षवयसं प्रगल्भमनसूयकम्
aṣṭābhiśca guṇairyuktaṃ sūtaṃ paurāṇikaṃ tathā |
pañcāśadvarṣavayasaṃ pragalbhamanasūyakam
श्रुतिस्मृतिसमायुक्तं विनीतं समदर्शिनम् ।
कार्ये विवदमानानां शक्तमर्थेष्वलोलुपम्
śrutismṛtisamāyuktaṃ vinītaṃ samadarśinam |
kārye vivadamānānāṃ śaktamartheṣvalolupam
वर्जितं चैव व्यसनैः सुघोरैः सप्तभिर्भृशम् ।
अष्टानां मन्त्रिणां मध्ये मन्त्रं राजोपधारयेत्
varjitaṃ caiva vyasanaiḥ sughoraiḥ saptabhirbhṛśam |
aṣṭānāṃ mantriṇāṃ madhye mantraṃ rājopadhārayet
ततः संप्रेषयेद्राष्ट्रे राष्ट्रीयाय च दर्शयेत् ।
अनेन व्यवहारेण द्रष्टव्यास्ते प्रजाः सदा
tataḥ saṃpreṣayedrāṣṭre rāṣṭrīyāya ca darśayet |
anena vyavahāreṇa draṣṭavyāste prajāḥ sadā
न चापि गूढं द्रव्यं ते ग्राह्यं कार्योपघातकम् ।
कार्ये खलु विपन्ने त्वां यो धर्मस्तं च पीडयेत्
na cāpi gūḍhaṃ dravyaṃ te grāhyaṃ kāryopaghātakam |
kārye khalu vipanne tvāṃ yo dharmastaṃ ca pīḍayet
विद्रवेच्चैव राष्ट्रं ते श्येनात्पक्षिगणा इव ।
परिस्रवेच्च सततं नौर्विशीर्णेव सागरे
vidraveccaiva rāṣṭraṃ te śyenātpakṣigaṇā iva |
parisravecca satataṃ naurviśīrṇeva sāgare
प्रजाः पालयतोऽसम्यगधर्मेणेह भूपतेः ।
हार्दं भयं संभवति स्वर्गश्चस्य विरुध्यते
prajāḥ pālayato'samyagadharmeṇeha bhūpateḥ |
hārdaṃ bhayaṃ saṃbhavati svargaścasya virudhyate
अथ यो धर्मतः पाति राजाऽमात्योऽथवाऽऽत्मजः ।
धर्मासने सन्नियुक्तो धर्ममूले नरर्षभ
atha yo dharmataḥ pāti rājā'mātyo'thavā''tmajaḥ |
dharmāsane sanniyukto dharmamūle nararṣabha
स्वर्गं याति महीपालो नियुक्तैः सचिवैः सह ।
कार्येष्वधिकृताः सम्यगकुर्वन्तो नृपानुगाः ।
आत्मानं पुरतः कृत्वा यान्त्यधः सह पार्थिवाः
svargaṃ yāti mahīpālo niyuktaiḥ sacivaiḥ saha |
kāryeṣvadhikṛtāḥ samyagakurvanto nṛpānugāḥ |
ātmānaṃ purataḥ kṛtvā yāntyadhaḥ saha pārthivāḥ
बलात्कृतानां वलिभिः कृपणं बहुजल्पताम् ।
नाथो वै भूमिपो नित्यमनाथानां नृणां भवेत्
balātkṛtānāṃ valibhiḥ kṛpaṇaṃ bahujalpatām |
nātho vai bhūmipo nityamanāthānāṃ nṛṇāṃ bhavet
ततः साक्षिबलं साधु द्वैधवादकृतं भवेत् ।
असाक्षिकमनाथं वा परीक्ष्यं तद्विशेषतः
tataḥ sākṣibalaṃ sādhu dvaidhavādakṛtaṃ bhavet |
asākṣikamanāthaṃ vā parīkṣyaṃ tadviśeṣataḥ
अपराधानुरूपं च दण्डं पापेषु धारयेत् ।
वियोजयेद्धनैर्ऋद्धानधनानथ बन्धनैः
aparādhānurūpaṃ ca daṇḍaṃ pāpeṣu dhārayet |
viyojayeddhanairṛddhānadhanānatha bandhanaiḥ
विनयेच्चापि दुर्वृत्तान्प्रहारैरपि पार्थिवः ।
सान्त्वेनोपप्रदानेन शिष्टांश्च परिपालयेत्
vinayeccāpi durvṛttānprahārairapi pārthivaḥ |
sāntvenopapradānena śiṣṭāṃśca paripālayet
राज्ञो वधं चिकीर्षेद्यस्तस्य चित्रो वधो भवेत् ।
आदीपकस्य स्तेनस्य वर्णसंकरिकस्य च
rājño vadhaṃ cikīrṣedyastasya citro vadho bhavet |
ādīpakasya stenasya varṇasaṃkarikasya ca
सम्यक्प्रणयतो दण्डं भूमिपस्य विशांपते ।
युक्तस्य वा नास्त्यधर्मो धर्म एव हि शाश्वतः
samyakpraṇayato daṇḍaṃ bhūmipasya viśāṃpate |
yuktasya vā nāstyadharmo dharma eva hi śāśvataḥ
कामकारेण दण्डं तु यः कुर्यादविचक्षणः ।
स इहाकीर्तिसंयुक्तो मृतो नरकमृच्छति
kāmakāreṇa daṇḍaṃ tu yaḥ kuryādavicakṣaṇaḥ |
sa ihākīrtisaṃyukto mṛto narakamṛcchati
न परस्य प्रवादेन परेषां दण्डमर्पयेत् ।
आगमानुगमं कृत्वा बध्नीयान्मोक्षयीत वा
na parasya pravādena pareṣāṃ daṇḍamarpayet |
āgamānugamaṃ kṛtvā badhnīyānmokṣayīta vā
न तु हन्यान्नृपो जातु दूतं कस्यांचिदापदि ।
दूतस्य हन्ता निरयमाविशेत्सचिवैः सह
na tu hanyānnṛpo jātu dūtaṃ kasyāṃcidāpadi |
dūtasya hantā nirayamāviśetsacivaiḥ saha
यथोक्तवादिनं दूतं क्षत्रधर्मरतो नृपः ।
यो हन्यात्पितरस्तस्य भ्रूणहत्यामवाप्नुयुः
yathoktavādinaṃ dūtaṃ kṣatradharmarato nṛpaḥ |
yo hanyātpitarastasya bhrūṇahatyāmavāpnuyuḥ
कुलीनः शीलसंपन्नो वाग्मी दक्षः प्रियंवदः ।
यथोक्तवादीस्मृतिमान्दूतः स्यात्सप्तभिर्गुणैः
kulīnaḥ śīlasaṃpanno vāgmī dakṣaḥ priyaṃvadaḥ |
yathoktavādīsmṛtimāndūtaḥ syātsaptabhirguṇaiḥ
एतैरेव गुणैर्युक्तः प्रतीहारोऽस्य रक्षिता ।
शिरोरक्षश्च भवति गुणैरेतैः समन्वितः
etaireva guṇairyuktaḥ pratīhāro'sya rakṣitā |
śirorakṣaśca bhavati guṇairetaiḥ samanvitaḥ
धर्मशास्त्रार्थतत्त्वज्ञः सांधिविग्रहिको भवेत् ।
मतिमान्धृतिमान्ह्रीमान्रहस्यविनिगूहिता
dharmaśāstrārthatattvajñaḥ sāṃdhivigrahiko bhavet |
matimāndhṛtimānhrīmānrahasyavinigūhitā
कुलीनः सत्वसंपन्नः शुक्लोऽमात्यः प्रशस्यते ।
एतैरेव गुणैर्युक्तस्तथा सेनापतिर्भवेत्
kulīnaḥ satvasaṃpannaḥ śuklo'mātyaḥ praśasyate |
etaireva guṇairyuktastathā senāpatirbhavet
व्यूहयन्त्रायुधानां च तत्त्वज्ञो विक्रमान्वितः ।
वर्षशीतोष्णवातानां सहिष्णुः पररन्ध्रवित्
vyūhayantrāyudhānāṃ ca tattvajño vikramānvitaḥ |
varṣaśītoṣṇavātānāṃ sahiṣṇuḥ pararandhravit
विश्वासयेत्परांश्चैव विश्वसेच्च न कस्यचित् ।
पुत्रेष्वपि हि राजेन्द्र विश्वासो न प्रशस्यते
viśvāsayetparāṃścaiva viśvasecca na kasyacit |
putreṣvapi hi rājendra viśvāso na praśasyate
एतच्छास्त्रार्थतत्त्वं तु मयाऽऽख्यातं तवानघ ।
अविश्वासो नरेन्द्राणां गुह्यं परममुच्यते
etacchāstrārthatattvaṃ tu mayā''khyātaṃ tavānagha |
aviśvāso narendrāṇāṃ guhyaṃ paramamucyate
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)