एतत्ते राजधर्माणां नवनीतं युधिष्ठिर ।
बृहस्पतिर्हि भगवान्नान्यं धर्मं प्रशंसति
etatte rājadharmāṇāṃ navanītaṃ yudhiṣṭhira |
bṛhaspatirhi bhagavānnānyaṃ dharmaṃ praśaṃsati
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि सप्तपञ्चाशोऽध्यायः ॥
30 verses · 57 of 372
Bhishma says protection of the people is the butter churned from all Rajadharma, as Brihaspati, Shukra, Indra and Manu all teach. Its means are spies and agents, timely gifts without envy, gathering good men, courage, skill, truth, punishment used at the right time, a full treasury, guarding the city, and watching foe, neutral and ally. Above all is effort: by effort the devas won amrita and slew the asuras, and a king without it is a snake without venom. Even a weak foe is not to be scorned, for a little fire burns. Rule needs a blend of mildness and sternness. Then Yudhishthira, in tears, says he will ask more tomorrow, and all bathe in the Drishadvati and return to Hastinapura.
भीष्म उवाच
एतत्ते राजधर्माणां नवनीतं युधिष्ठिर ।
बृहस्पतिर्हि भगवान्नान्यं धर्मं प्रशंसति
etatte rājadharmāṇāṃ navanītaṃ yudhiṣṭhira |
bṛhaspatirhi bhagavānnānyaṃ dharmaṃ praśaṃsati
विशालाक्षश्च भगवान्काव्यश्चैव महातपाः ।
सहस्राक्षो महेन्द्रश्च तथा प्राचेतसो मनुः
viśālākṣaśca bhagavānkāvyaścaiva mahātapāḥ |
sahasrākṣo mahendraśca tathā prācetaso manuḥ
भरद्वाजश्च भगवांस्तथा गौरशिरा मुनिः ।
राजशास्त्रप्रणेतारो ब्राह्मणा ब्रह्मवादिनः
bharadvājaśca bhagavāṃstathā gauraśirā muniḥ |
rājaśāstrapraṇetāro brāhmaṇā brahmavādinaḥ
रक्षामेव प्रशंसन्ति धर्मं धर्मभृतां वर ।
राज्ञां राजीवताम्राक्ष साधनं चात्र मे शृणु
rakṣāmeva praśaṃsanti dharmaṃ dharmabhṛtāṃ vara |
rājñāṃ rājīvatāmrākṣa sādhanaṃ cātra me śṛṇu
चारश्च प्रणिधिश्चैव काले दानममत्सरः ।
युक्त्या दानं न चादानमयोगेन युधिष्ठिर
cāraśca praṇidhiścaiva kāle dānamamatsaraḥ |
yuktyā dānaṃ na cādānamayogena yudhiṣṭhira
सतां संग्रहणं शौर्यं दाक्ष्यं सत्यं प्रजाहितम् ।
अनार्जवैरार्जवैश्च शत्रुपक्षाविवर्धनम्
satāṃ saṃgrahaṇaṃ śauryaṃ dākṣyaṃ satyaṃ prajāhitam |
anārjavairārjavaiśca śatrupakṣāvivardhanam
केतनानां च जीर्णानामवेक्षा चैव सीदताम् ।
द्विविधस्य च दण्डस्य प्रयोगः कालचोदितः
ketanānāṃ ca jīrṇānāmavekṣā caiva sīdatām |
dvividhasya ca daṇḍasya prayogaḥ kālacoditaḥ
साधूनामपरित्यागः कुलीनानां च धारणम् ।
निचयश्च निचेयानां सेवा बुद्धिमतामपि
sādhūnāmaparityāgaḥ kulīnānāṃ ca dhāraṇam |
nicayaśca niceyānāṃ sevā buddhimatāmapi
बलानां हर्षणं नित्यं प्रजानामन्ववेक्षणम् ।
कार्येष्वखेदः कोशस्य तथैव च विवर्धनम्
balānāṃ harṣaṇaṃ nityaṃ prajānāmanvavekṣaṇam |
kāryeṣvakhedaḥ kośasya tathaiva ca vivardhanam
पुरगुप्तिरविश्वासः पौरसंघातभेदनम् ।
अरिमध्यस्थमित्राणां यथावच्चान्ववेक्षणम्
puraguptiraviśvāsaḥ paurasaṃghātabhedanam |
arimadhyasthamitrāṇāṃ yathāvaccānvavekṣaṇam
उपजापश्च भृत्यानामात्मनः पुरदर्शनम् ।
अविश्वासः स्वयं चैव परस्याश्वासनं तथा
upajāpaśca bhṛtyānāmātmanaḥ puradarśanam |
aviśvāsaḥ svayaṃ caiva parasyāśvāsanaṃ tathā
नीतिवर्त्मानुसारेण नित्यमुत्थानमेव च ।
रिपूणामनवज्ञानं नित्यं चानार्यवर्जनम्
nītivartmānusāreṇa nityamutthānameva ca |
ripūṇāmanavajñānaṃ nityaṃ cānāryavarjanam
उत्थानं हि नरेन्द्राणां बृहस्पतिरभाषत ।
राजधर्मस्य यन्मूलं श्लोकांश्चात्र निबोध मे
utthānaṃ hi narendrāṇāṃ bṛhaspatirabhāṣata |
rājadharmasya yanmūlaṃ ślokāṃścātra nibodha me
उत्थानेनामृतं लब्धमुत्थानेनासुरा हताः ।
उत्थानेन महेन्द्रेण श्रैष्ठ्यं प्राप्तं दिवीह च
utthānenāmṛtaṃ labdhamutthānenāsurā hatāḥ |
utthānena mahendreṇa śraiṣṭhyaṃ prāptaṃ divīha ca
उत्थानधीरः पुरुषो वाग्धीरानधितिष्ठति ।
उत्थानवीरान्वाग्वीरा रमयन्त उपासते
utthānadhīraḥ puruṣo vāgdhīrānadhitiṣṭhati |
utthānavīrānvāgvīrā ramayanta upāsate
उत्थानहीनो राजा हि बुद्धिमानपि नित्यशः ।
प्रधर्षणीयः शत्रूणां भुजङ्ग इव निर्विषः
utthānahīno rājā hi buddhimānapi nityaśaḥ |
pradharṣaṇīyaḥ śatrūṇāṃ bhujaṅga iva nirviṣaḥ
न च शत्रुरवज्ञेयो दुर्बलोऽपि बलीयसा ।
अल्पोऽपि हि दहत्यग्निर्विषमल्पं हिनस्ति च
na ca śatruravajñeyo durbalo'pi balīyasā |
alpo'pi hi dahatyagnirviṣamalpaṃ hinasti ca
एकाङ्गेनापि संभूतः शत्रुर्दुर्गमुपाश्रितः ।
सर्वं तापयते देशमपि राज्ञः समृद्धिनः
ekāṅgenāpi saṃbhūtaḥ śatrurdurgamupāśritaḥ |
sarvaṃ tāpayate deśamapi rājñaḥ samṛddhinaḥ
राज्ञो रहस्यं यद्वाक्यं जयार्थे लोकसंग्रहः ।
हृदि यच्चास्य जिह्नं स्यात्कारणार्थं च यद्भवेत्
rājño rahasyaṃ yadvākyaṃ jayārthe lokasaṃgrahaḥ |
hṛdi yaccāsya jihnaṃ syātkāraṇārthaṃ ca yadbhavet
यच्चास्य कार्यं वृजिनं मार्दवेनैव धार्यते ।
रञ्जनार्थं च लोकस्य धर्मिष्ठामाचरेत्क्रियाम्
yaccāsya kāryaṃ vṛjinaṃ mārdavenaiva dhāryate |
rañjanārthaṃ ca lokasya dharmiṣṭhāmācaretkriyām
राज्यं हि सुमहत्तत्र दुर्धार्यमकृतात्मभिः ।
न शक्यं मृदुना वोदुमाघातस्थानमुल्वणम्
rājyaṃ hi sumahattatra durdhāryamakṛtātmabhiḥ |
na śakyaṃ mṛdunā vodumāghātasthānamulvaṇam
राज्यं सर्वामिषं नित्यमार्जवेनैव धार्यते ।
तस्मान्मिश्रेण सततं वर्तितव्यं युधिष्ठिर
rājyaṃ sarvāmiṣaṃ nityamārjavenaiva dhāryate |
tasmānmiśreṇa satataṃ vartitavyaṃ yudhiṣṭhira
यद्यप्यस्य विपक्तिः स्याद्रक्षमाणस्य वै प्रजाः ।
सोप्यस्य विपुलो धर्म एवं वृत्ता हि भूमिपाः
yadyapyasya vipaktiḥ syādrakṣamāṇasya vai prajāḥ |
sopyasya vipulo dharma evaṃ vṛttā hi bhūmipāḥ
एष ते राजधर्माणां लेशः समनुवर्णितः ।
भूयस्ते यत्र संदेहस्तद्ब्रूहि कुरुसत्तम
eṣa te rājadharmāṇāṃ leśaḥ samanuvarṇitaḥ |
bhūyaste yatra saṃdehastadbrūhi kurusattama
वैशंपायन उवाच
ततो व्यासश्च भगवान्देवस्थानोऽश्म एव च ।
वासुदेवः कृपश्चैव सात्यकिः सञ्जयस्तथा
tato vyāsaśca bhagavāndevasthāno'śma eva ca |
vāsudevaḥ kṛpaścaiva sātyakiḥ sañjayastathā
साधुसाध्विति संहृष्टा घुष्यमाणैरिवाननैः ।
अस्तुवंश्च नरव्याघ्रं भीष्मं धर्मभृतां वरम्
sādhusādhviti saṃhṛṣṭā ghuṣyamāṇairivānanaiḥ |
astuvaṃśca naravyāghraṃ bhīṣmaṃ dharmabhṛtāṃ varam
ततो दीनमना भीष्ममुवाच कुरुनन्दनः ।
नेत्राभ्यामश्रुपूर्णाभ्यां पादौ तस्य शनैः स्पृशन्
tato dīnamanā bhīṣmamuvāca kurunandanaḥ |
netrābhyāmaśrupūrṇābhyāṃ pādau tasya śanaiḥ spṛśan
श्व इदानीं स्वसंदेहं प्रवक्ष्यामि पितामह ।
उपैति सविता ह्यस्तं रसमापीय पार्थिवम्
śva idānīṃ svasaṃdehaṃ pravakṣyāmi pitāmaha |
upaiti savitā hyastaṃ rasamāpīya pārthivam
ततो द्विजातीनभिवाद्य केशवः ।
कृपश्च ते चैव युधिष्ठिरादयः ।
प्रदक्षिणीकृत्य महानदीसुतं
ततो रथानारुरुहुर्मुदान्विताः
tato dvijātīnabhivādya keśavaḥ |
kṛpaśca te caiva yudhiṣṭhirādayaḥ |
pradakṣiṇīkṛtya mahānadīsutaṃ
tato rathānāruruhurmudānvitāḥ
दृषद्वतीं चाप्यवगाह्य सुव्रताः ।
कृतोदकार्थाः कृतजप्यमङ्गलाः ।
उपास्य संध्यां विधिवत्परंतपा
स्ततः पुरं ते विविशुर्गजाह्वयम्
dṛṣadvatīṃ cāpyavagāhya suvratāḥ |
kṛtodakārthāḥ kṛtajapyamaṅgalāḥ |
upāsya saṃdhyāṃ vidhivatparaṃtapā
stataḥ puraṃ te viviśurgajāhvayam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)