नित्योद्युक्तेन वै राज्ञा भवितव्यं युधिष्ठिर ।
प्रशस्यते न राजा हि नारीवोद्यमवर्जितः
nityodyuktena vai rājñā bhavitavyaṃ yudhiṣṭhira |
praśasyate na rājā hi nārīvodyamavarjitaḥ
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि षट्पञ्चाशोऽध्यायः ॥
45 verses · 56 of 372
Bhishma continues: a king must be ever active, for the earth swallows a king who does not fight and a brahmana who never leaves home, as a snake swallows mice. Whoever harms the seven limbs of the kingdom must be checked. Sagara banished his eldest son Asamanja for drowning the citizens' children in the Sarayu. Pleasing the people is the king's eternal dharma, with truth and fair dealing. He keeps counsel secret, trusts neither wholly nor not at all, fills the treasury, and chooses brave, loyal, learned helpers. The best king is one in whose land people move fearless as sons in a father's house. Manu says six are to be abandoned like a leaking boat, among them a king who does not protect.
भीष्म उवाच
नित्योद्युक्तेन वै राज्ञा भवितव्यं युधिष्ठिर ।
प्रशस्यते न राजा हि नारीवोद्यमवर्जितः
nityodyuktena vai rājñā bhavitavyaṃ yudhiṣṭhira |
praśasyate na rājā hi nārīvodyamavarjitaḥ
भगवानुशना चाह श्लोकमत्र विशांपते ।
तदिहैकमना राजन्गदतस्तं निबोध मे
bhagavānuśanā cāha ślokamatra viśāṃpate |
tadihaikamanā rājangadatastaṃ nibodha me
द्वाविमौ ग्रसते भूमिः सर्पो बिलशयानिव ।
राजानं चाविरोद्धारं ब्राह्मणं चाप्रवासिनम्
dvāvimau grasate bhūmiḥ sarpo bilaśayāniva |
rājānaṃ cāviroddhāraṃ brāhmaṇaṃ cāpravāsinam
तदेतन्नरशार्दूल हृदि त्वं कर्तुमर्हसि ।
सन्धेयानभिसन्धत्स्व विरोध्यांश्च विरोधय
tadetannaraśārdūla hṛdi tvaṃ kartumarhasi |
sandheyānabhisandhatsva virodhyāṃśca virodhaya
सप्ताङ्गस्य च राज्यस्य विपरीतं य आचरेत् ।
गुरुर्वा यदि वा मित्रं प्रतिहन्तव्य एव सः
saptāṅgasya ca rājyasya viparītaṃ ya ācaret |
gururvā yadi vā mitraṃ pratihantavya eva saḥ
मरुत्तेन हि राज्ञा वै गीतः श्लोकः पुरातनः ।
राज्याधिकारे राजेन्द्र बृहस्पतिमतः पुरा
maruttena hi rājñā vai gītaḥ ślokaḥ purātanaḥ |
rājyādhikāre rājendra bṛhaspatimataḥ purā
गुरोरप्यवलिप्तस्य कार्याकार्यमजानतः ।
उत्पथं प्रतिपन्नस्य परित्यागो विधीयते
gurorapyavaliptasya kāryākāryamajānataḥ |
utpathaṃ pratipannasya parityāgo vidhīyate
बाहोः पुत्रेण राज्ञा च सगरेण च धीमता ।
असमञ्जः सुतो ज्येष्ठस्त्यक्तः पौरहितैषिणा
bāhoḥ putreṇa rājñā ca sagareṇa ca dhīmatā |
asamañjaḥ suto jyeṣṭhastyaktaḥ paurahitaiṣiṇā
असमञ्जः सरय्वां स पौराणां बालकान्नृप ।
न्यमज्जयदतः पित्रा निर्भर्त्स्य स विवासितः
asamañjaḥ sarayvāṃ sa paurāṇāṃ bālakānnṛpa |
nyamajjayadataḥ pitrā nirbhartsya sa vivāsitaḥ
ऋषिणोद्दालकेनापि श्वेतकेतुर्महातपाः ।
मिथ्या विप्रानुपचरन्सन्त्यक्तो दयितः सुतः
ṛṣiṇoddālakenāpi śvetaketurmahātapāḥ |
mithyā viprānupacaransantyakto dayitaḥ sutaḥ
लोकरञ्जनमेवात्र राज्ञां धर्मः सनातनः ।
सत्यस्य रक्षणं चैव व्यवहारस्य चार्जवम्
lokarañjanamevātra rājñāṃ dharmaḥ sanātanaḥ |
satyasya rakṣaṇaṃ caiva vyavahārasya cārjavam
न हिंस्यात्परवित्तानि देयं काले च दापयेत् ।
विक्रान्तः सत्यवाक्क्षान्तो नृपो न चलते पथः
na hiṃsyātparavittāni deyaṃ kāle ca dāpayet |
vikrāntaḥ satyavākkṣānto nṛpo na calate pathaḥ
गुप्तमन्त्रो जितक्रोधः शास्त्रार्थकृतनिश्चयः ।
धर्मे चार्थे च कामे च मोक्षे च सततं रतः
guptamantro jitakrodhaḥ śāstrārthakṛtaniścayaḥ |
dharme cārthe ca kāme ca mokṣe ca satataṃ rataḥ
त्रय्या संवृतमन्त्रश्च राजा भवितुर्महति ।
वृजिनं च नरेन्द्राणां नान्यच्चारक्षणात्परम्
trayyā saṃvṛtamantraśca rājā bhaviturmahati |
vṛjinaṃ ca narendrāṇāṃ nānyaccārakṣaṇātparam
चातुर्वर्ण्यस्य धर्माश्च रक्षितव्या महीक्षिता ।
धर्मसंकररक्षा च राज्ञां धर्मः सनातनः
cāturvarṇyasya dharmāśca rakṣitavyā mahīkṣitā |
dharmasaṃkararakṣā ca rājñāṃ dharmaḥ sanātanaḥ
न विश्वसेच्च नृपतिर्न चात्यर्थं च विश्वसेत् ।
षाङ्गुण्यगुणदोषांश्च नित्यं बुद्ध्याऽवलोकयेत्
na viśvasecca nṛpatirna cātyarthaṃ ca viśvaset |
ṣāṅguṇyaguṇadoṣāṃśca nityaṃ buddhyā'valokayet
अच्छिद्रदर्शी नृपतिर्नित्यमेव प्रशस्यते ।
त्रिवर्गे विदितार्थश्च युक्ताचारपथश्च यः
acchidradarśī nṛpatirnityameva praśasyate |
trivarge viditārthaśca yuktācārapathaśca yaḥ
कोशस्योपार्जनरतिर्यमवैश्रवणोपमः ।
वेत्ता च दशवर्गस्य स्थानवृद्धिक्षयात्मनः
kośasyopārjanaratiryamavaiśravaṇopamaḥ |
vettā ca daśavargasya sthānavṛddhikṣayātmanaḥ
अभृतानां भवेद्भर्ता भृतानामन्ववेक्षकः ।
नृपतिः सुभुखश्च स्यात्स्मितपूर्वाभिभाषिता
abhṛtānāṃ bhavedbhartā bhṛtānāmanvavekṣakaḥ |
nṛpatiḥ subhukhaśca syātsmitapūrvābhibhāṣitā
उपासिता ---- जिततन्द्रिरलोलुपः ।
सतां वृत्ते स्थितमतिः सतां ह्याचारदर्शनः
upāsitā ---- jitatandriralolupaḥ |
satāṃ vṛtte sthitamatiḥ satāṃ hyācāradarśanaḥ
न चाददीत वित्तानि सतां हस्तात्कदाचन ।
असभ्द्यश्च समादाय सभ्द्यस्तु प्रतिपादयेत्
na cādadīta vittāni satāṃ hastātkadācana |
asabhdyaśca samādāya sabhdyastu pratipādayet
स्वयं प्रहर्ता दाता च वश्यात्मा वश्यसाधनः ।
काले दाता च भोक्ता च शुद्धाचारस्तथैव च
svayaṃ prahartā dātā ca vaśyātmā vaśyasādhanaḥ |
kāle dātā ca bhoktā ca śuddhācārastathaiva ca
शूरान्भक्तानसंहार्यान्कुले जातानरोगिणः ।
शिष्टाञ्शिष्टाभिसंबन्धान्मानिनोऽनवमानिनः
śūrānbhaktānasaṃhāryānkule jātānarogiṇaḥ |
śiṣṭāñśiṣṭābhisaṃbandhānmānino'navamāninaḥ
विद्याविदो लोकविदः परलोकान्ववेक्षकान् ।
धर्मे च निरतान्साधूनचलानचलानिव ।
vidyāvido lokavidaḥ paralokānvavekṣakān |
dharme ca niratānsādhūnacalānacalāniva |
सहायान्सततं कुर्याद्राजा भूतिपरिष्कृतान् ।
तैश्च तुल्यो भवेद्भोगैश्छत्रमात्राज्ञयाऽधिकः
sahāyānsatataṃ kuryādrājā bhūtipariṣkṛtān |
taiśca tulyo bhavedbhogaiśchatramātrājñayā'dhikaḥ
प्रत्यक्षा च परोक्षा च वृत्तिश्चास्य भवेत्समा ।
एवं कुर्वन्नरेन्द्रो हि न खेदमिह विन्दति
pratyakṣā ca parokṣā ca vṛttiścāsya bhavetsamā |
evaṃ kurvannarendro hi na khedamiha vindati
सर्वाभिशङ्की नृपतिर्यश्च सर्वहरो भवेत् ।
स क्षिप्रमनृर्जुर्लुब्धः स्वजनेनैव बाध्यते
sarvābhiśaṅkī nṛpatiryaśca sarvaharo bhavet |
sa kṣipramanṛrjurlubdhaḥ svajanenaiva bādhyate
शुचिस्तु पृथिवीपालो लोकस्यानुग्रहे रतः ।
न पतत्यरिभिर्ग्रस्तः पतितश्चाधितिष्ठति
śucistu pṛthivīpālo lokasyānugrahe rataḥ |
na patatyaribhirgrastaḥ patitaścādhitiṣṭhati
अक्रोधनो ह्यव्यसनी मृदुदण्डो जितेन्द्रियः ।
राजा भवति भूतानां विश्वास्यो हिमवानिव
akrodhano hyavyasanī mṛdudaṇḍo jitendriyaḥ |
rājā bhavati bhūtānāṃ viśvāsyo himavāniva
प्राज्ञो न्यायगुणोपेतः पररन्ध्रेषु लालसः ।
सुदर्शः सर्ववर्णानां नयापनयवित्तथा
prājño nyāyaguṇopetaḥ pararandhreṣu lālasaḥ |
sudarśaḥ sarvavarṇānāṃ nayāpanayavittathā
क्षिप्रकारी जितक्रोधः सुप्रसादो महामनाः ।
अरोगप्रकृतिर्युक्तः क्रियावानविकत्थनः
kṣiprakārī jitakrodhaḥ suprasādo mahāmanāḥ |
arogaprakṛtiryuktaḥ kriyāvānavikatthanaḥ
आरब्धान्येव कार्याणि न पर्यवसितान्यपि ।
यस्य राज्ञः प्रदृश्यन्ते स राजा राजसत्तमः
ārabdhānyeva kāryāṇi na paryavasitānyapi |
yasya rājñaḥ pradṛśyante sa rājā rājasattamaḥ
पुत्रा इव पितुर्गेहे विषये यस्य मानवाः ।
निर्भया विचरिष्यन्ति स राजा राजसत्तमः
putrā iva piturgehe viṣaye yasya mānavāḥ |
nirbhayā vicariṣyanti sa rājā rājasattamaḥ
अगूढविभवा यस्य पौरा राष्ट्रनिवासिनः ।
नयापनयवेत्तारः स राजा राजसत्तमः
agūḍhavibhavā yasya paurā rāṣṭranivāsinaḥ |
nayāpanayavettāraḥ sa rājā rājasattamaḥ
स्वधर्मनिरता यस्य जना विषयवासिनः ।
असङ्घातरता दान्ताः पाल्यमाना यथाविधि
svadharmaniratā yasya janā viṣayavāsinaḥ |
asaṅghātaratā dāntāḥ pālyamānā yathāvidhi
वश्या यत्ता विनीताश्च न च सङ्घर्षशीलिनः ।
विषये दानरुचयो नरा यस्य स पार्थिवः
vaśyā yattā vinītāśca na ca saṅgharṣaśīlinaḥ |
viṣaye dānarucayo narā yasya sa pārthivaḥ
न यस्य कूटं कपटं न माया न च मत्सरः ।
विषये भूमिपालस्य तस्य धर्मः सनातनः
na yasya kūṭaṃ kapaṭaṃ na māyā na ca matsaraḥ |
viṣaye bhūmipālasya tasya dharmaḥ sanātanaḥ
यः सत्करोति ज्ञानानि श्रेयान्परहिते रतः ।
सतां वर्त्मानुगस्त्यागी स राजा स्वर्गमर्हति
yaḥ satkaroti jñānāni śreyānparahite rataḥ |
satāṃ vartmānugastyāgī sa rājā svargamarhati
यस्य चाराश्च मन्त्राश्च नित्यं चैव कृताकृताः ।
न ज्ञायन्ते हि रिपुभिः स राजा राज्यमर्हति
yasya cārāśca mantrāśca nityaṃ caiva kṛtākṛtāḥ |
na jñāyante hi ripubhiḥ sa rājā rājyamarhati
श्लोकद्वयं पुरा गीतं भार्गवेण महात्मना ।
आख्याते राजचरिते नृपतिं प्रति भारत
ślokadvayaṃ purā gītaṃ bhārgaveṇa mahātmanā |
ākhyāte rājacarite nṛpatiṃ prati bhārata
राजानं प्रथमं विन्देत्ततो भार्यां ततो धनम् ।
राजन्यसति लोकेऽस्मिन्कुतो भार्या कुतो धनं
rājānaṃ prathamaṃ vindettato bhāryāṃ tato dhanam |
rājanyasati loke'sminkuto bhāryā kuto dhanaṃ
तद्राज्ये राज्यकामानां नान्यो धर्मः सनातनः ।
ऋते रक्षां तु विस्पष्टां रक्षा लोकस्य धारिणी
tadrājye rājyakāmānāṃ nānyo dharmaḥ sanātanaḥ |
ṛte rakṣāṃ tu vispaṣṭāṃ rakṣā lokasya dhāriṇī
प्राचेतसेन मनुना श्लोकौ चेमावुदाहृतौ ।
राजधर्मेषु राजेन्द्र ताविहैकमनाः शृणु
prācetasena manunā ślokau cemāvudāhṛtau |
rājadharmeṣu rājendra tāvihaikamanāḥ śṛṇu
षडेतान्पुरुषो जह्याद्भिन्नां नावमिवार्णवे ।
अप्रवक्तारमाचार्यमनधीयानमृत्विजम्
ṣaḍetānpuruṣo jahyādbhinnāṃ nāvamivārṇave |
apravaktāramācāryamanadhīyānamṛtvijam
अरक्षितारं राजानं भार्यां चाप्रियवादिनीम् ।
ग्रामकामं च गोपालं वनकामं च नापितम्
arakṣitāraṃ rājānaṃ bhāryāṃ cāpriyavādinīm |
grāmakāmaṃ ca gopālaṃ vanakāmaṃ ca nāpitam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)