श्रोतुमिच्छामि भगवन्विस्तरेण महामुने ।
राजधर्मान्द्विजश्रेष्ठ चातुर्वर्ण्यस्य चाखिलान्
śrotumicchāmi bhagavanvistareṇa mahāmune |
rājadharmāndvijaśreṣṭha cāturvarṇyasya cākhilān
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि षट्त्रिंशोऽध्यायः ॥
49 verses · 36 of 372
Yudhishthira wants to hear the whole Rajadharma and the conduct of the four varnas, for dharma and kingship seem always at odds. Vyasa sends him to Bhishma, son of Ganga, who learned statecraft from Brihaspati and Shukra, the Vedas from Vasishtha and Chyavana, adhyatma from Sanatkumara and the duties of ascetics from Markandeya, and who dies only by his own wish. Yudhishthira shrinks, asking how he can question the man he struck down by a trick. Shri Krishna urges him to obey Vyasa for the good of the people. Calmed, Yudhishthira mounts a white chariot drawn by sixteen horses. Bhima holds the reins, Arjuna the white umbrella, the twins the chamaras. With Dhritarashtra ahead, they enter the decorated city to praise.
युधिष्ठिर उवाच
श्रोतुमिच्छामि भगवन्विस्तरेण महामुने ।
राजधर्मान्द्विजश्रेष्ठ चातुर्वर्ण्यस्य चाखिलान्
śrotumicchāmi bhagavanvistareṇa mahāmune |
rājadharmāndvijaśreṣṭha cāturvarṇyasya cākhilān
आपत्सु च यथा नीतिः प्रणेतव्या द्विजोत्तम ।
धर्म्यमालम्ब्य पन्थानं विजयेयं कथं महीम्
āpatsu ca yathā nītiḥ praṇetavyā dvijottama |
dharmyamālambya panthānaṃ vijayeyaṃ kathaṃ mahīm
प्रायश्चित्तकथा ह्येषा भक्ष्याभक्ष्यसमन्विता ।
कौतूहलानुप्रवणा हर्षं जनयतीव मे
prāyaścittakathā hyeṣā bhakṣyābhakṣyasamanvitā |
kautūhalānupravaṇā harṣaṃ janayatīva me
धर्मचर्या च राज्यं च नित्यमेव विरुध्यते ।
एवं मुह्यति मे चेतश्चिन्तयानस्य नित्यशः
dharmacaryā ca rājyaṃ ca nityameva virudhyate |
evaṃ muhyati me cetaścintayānasya nityaśaḥ
वैशंपायन उवाच
तमुवाच महाराज व्यासो वेदविदां वरः ।
नारदं समभिप्रेक्ष्य सर्वं जानन्पुरातनम्
tamuvāca mahārāja vyāso vedavidāṃ varaḥ |
nāradaṃ samabhiprekṣya sarvaṃ jānanpurātanam
श्रोतुमिच्छसि चेद्धर्मं निखिलेन नराधिप ।
प्रेहि भीष्मं महाबाहो वृद्धं कुरुपितामहम्
śrotumicchasi ceddharmaṃ nikhilena narādhipa |
prehi bhīṣmaṃ mahābāho vṛddhaṃ kurupitāmaham
स ते धर्मरहस्येषु संशयान्मनसि स्थितान् ।
छेत्ता भागीरथीपुत्रः सर्वज्ञः सर्वधर्मवित्
sa te dharmarahasyeṣu saṃśayānmanasi sthitān |
chettā bhāgīrathīputraḥ sarvajñaḥ sarvadharmavit
जनयामास यं देवी दिव्या त्रिपथगा नदी ।
साक्षाद्ददर्श यो देवान्सर्वानिन्द्रपुरोगमान्
janayāmāsa yaṃ devī divyā tripathagā nadī |
sākṣāddadarśa yo devānsarvānindrapurogamān
बृहस्पतिपुरोगांस्तु देवर्षीनसकृत्प्रभुः ।
तोषयित्वोपचारेण राजनीतिमधीतवान्
bṛhaspatipurogāṃstu devarṣīnasakṛtprabhuḥ |
toṣayitvopacāreṇa rājanītimadhītavān
उशना वेद यच्छास्त्रं देवासुरगुरुर्द्विजः ।
स च धर्मं सवैयाख्यं प्राप्तवान्कुरुसत्तमः
uśanā veda yacchāstraṃ devāsuragururdvijaḥ |
sa ca dharmaṃ savaiyākhyaṃ prāptavānkurusattamaḥ
भार्गवाच्च्यवनाच्चापि वेदानङ्गोपबृंहितान् ।
प्रतिपेदे महाबुद्धिर्वसिष्ठाच्चरितव्रतः
bhārgavāccyavanāccāpi vedānaṅgopabṛṃhitān |
pratipede mahābuddhirvasiṣṭhāccaritavrataḥ
पितामहसुतं ज्येष्ठं कुमारं दीप्ततेजसम् ।
अध्यात्मगतितत्त्वज्ञमुपाशिक्षत यः पुरा
pitāmahasutaṃ jyeṣṭhaṃ kumāraṃ dīptatejasam |
adhyātmagatitattvajñamupāśikṣata yaḥ purā
मार्कण्डेयमुखात्कृत्स्नं यतिधर्ममवाप्तवान् ।
रामादस्त्राणि शक्राच्च प्राप्तवान्पुरुपर्षभः
mārkaṇḍeyamukhātkṛtsnaṃ yatidharmamavāptavān |
rāmādastrāṇi śakrācca prāptavānpuruparṣabhaḥ
मृत्युरात्मेच्छया यस्य जातस्य मनुजेष्वपि ।
तथाऽनपत्यस्य सतः पुण्यलोकादिविश्रुताः
mṛtyurātmecchayā yasya jātasya manujeṣvapi |
tathā'napatyasya sataḥ puṇyalokādiviśrutāḥ
यस्य ब्रह्मर्षयः पुण्या नित्यमासन्स भसादः ।
यस्य नाविदितं किंचिज्ज्ञानं ज्ञेयेषु दृश्यते
yasya brahmarṣayaḥ puṇyā nityamāsansa bhasādaḥ |
yasya nāviditaṃ kiṃcijjñānaṃ jñeyeṣu dṛśyate
स ते वक्ष्यति धर्मज्ञः सूक्ष्मधर्मार्थतत्त्ववित् ।
तमभ्येहि पुरा प्राणान्स विमुञ्चति धर्मवित्
sa te vakṣyati dharmajñaḥ sūkṣmadharmārthatattvavit |
tamabhyehi purā prāṇānsa vimuñcati dharmavit
एवमुक्तस्तु कौन्तेयो दीर्घप्रज्ञो महामतिः ।
उवाच वदतां श्रेष्ठं व्यासं सत्यवतीसुतम्
evamuktastu kaunteyo dīrghaprajño mahāmatiḥ |
uvāca vadatāṃ śreṣṭhaṃ vyāsaṃ satyavatīsutam
युधिष्ठिर उवाच
वैशसं सुमहत्कृत्वा ज्ञातीनां रोमहर्षणम् ।
आगस्कृत्सर्वलोकस्य पृथिवीनाशकारकः
vaiśasaṃ sumahatkṛtvā jñātīnāṃ romaharṣaṇam |
āgaskṛtsarvalokasya pṛthivīnāśakārakaḥ
घातयित्वा तमेवाजौ छलेनाजिह्नयोधिनम् ।
उपसंप्रष्टुमर्हामि तमहं केन हेतुना
ghātayitvā tamevājau chalenājihnayodhinam |
upasaṃpraṣṭumarhāmi tamahaṃ kena hetunā
वैशंपायन उवाच
ततस्तं नृपतिश्रेष्ठं चातुर्वर्ण्यहितेप्सया ।
पुनरेव महाबाहुर्यदुश्रेष्ठोऽब्रवीद्वचः
tatastaṃ nṛpatiśreṣṭhaṃ cāturvarṇyahitepsayā |
punareva mahābāhuryaduśreṣṭho'bravīdvacaḥ
वासुदेव उवाच
नेदानीमतिनिर्बन्धं शोके त्वं कर्तुमर्हसि ।
यदाह भगवान्व्यासस्तत्कुरुष्व नृपोत्तम
nedānīmatinirbandhaṃ śoke tvaṃ kartumarhasi |
yadāha bhagavānvyāsastatkuruṣva nṛpottama
ब्राह्मणास्त्वां महाबाहो भ्रातरश्च महौजसः ।
पर्जन्यमिव घर्मान्ते नाथमाना उपासते
brāhmaṇāstvāṃ mahābāho bhrātaraśca mahaujasaḥ |
parjanyamiva gharmānte nāthamānā upāsate
हतशिष्टाश्च राजानः कृत्स्नं चैव समागतम् ।
चातुर्वर्ण्यं महाराज राष्ट्रं ते कुरुजाङ्गलम्
hataśiṣṭāśca rājānaḥ kṛtsnaṃ caiva samāgatam |
cāturvarṇyaṃ mahārāja rāṣṭraṃ te kurujāṅgalam
प्रियार्थमपि चैतेषां ब्राह्मणानां महात्मनाम् ।
नियोगादस्य च गुरोर्व्यासस्यामिततेजसः
priyārthamapi caiteṣāṃ brāhmaṇānāṃ mahātmanām |
niyogādasya ca gurorvyāsasyāmitatejasaḥ
सुहृदामस्मदादीनां द्रौपद्यांश्च परंतप ।
कुरु प्रियममित्रघ्न लोकस्य च हितं कुरु
suhṛdāmasmadādīnāṃ draupadyāṃśca paraṃtapa |
kuru priyamamitraghna lokasya ca hitaṃ kuru
वैशंपायन उवाच
एवमुक्तः स कृष्णेन राजा राजीवलोचनः ।
हितार्थं सर्वलोकस्य समुत्तस्थौ महामनाः
evamuktaḥ sa kṛṣṇena rājā rājīvalocanaḥ |
hitārthaṃ sarvalokasya samuttasthau mahāmanāḥ
सोऽनुनीतो नरव्याघ्र विष्टरश्रवसा स्वयम् ।
द्वैपायनेन च तथा देवस्थानेन जिष्णुना
so'nunīto naravyāghra viṣṭaraśravasā svayam |
dvaipāyanena ca tathā devasthānena jiṣṇunā
एतैश्चान्यैश्च बहुभिरनुनीतो युधिष्ठिरः ।
व्यजहान्मानसं दुःखं संतापं च महायशाः
etaiścānyaiśca bahubhiranunīto yudhiṣṭhiraḥ |
vyajahānmānasaṃ duḥkhaṃ saṃtāpaṃ ca mahāyaśāḥ
श्रुतवाक्यः श्रुतनिधिः श्रुतश्राव्यविशारदः ।
व्यवस्य मनसा शान्तिमगच्छत्पाण्डुनन्दनः
śrutavākyaḥ śrutanidhiḥ śrutaśrāvyaviśāradaḥ |
vyavasya manasā śāntimagacchatpāṇḍunandanaḥ
स तैः परिवृतो राजा नक्षत्रैरिव चन्द्रमाः ।
धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य स्वपुरं प्रविवेश ह
sa taiḥ parivṛto rājā nakṣatrairiva candramāḥ |
dhṛtarāṣṭraṃ puraskṛtya svapuraṃ praviveśa ha
प्रविविक्षुः स धर्मज्ञः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अर्चयामास देवांश्च ब्राह्मणांश्च सहस्रशः
pravivikṣuḥ sa dharmajñaḥ kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ |
arcayāmāsa devāṃśca brāhmaṇāṃśca sahasraśaḥ
ततो नवं रथं शुभ्रं कम्बलाजिनसंवृतम् ।
युक्तं षोडशभिस्त्वश्चैः पाण्डुरैः शुभलक्षणैः
tato navaṃ rathaṃ śubhraṃ kambalājinasaṃvṛtam |
yuktaṃ ṣoḍaśabhistvaścaiḥ pāṇḍuraiḥ śubhalakṣaṇaiḥ
मन्त्रैरभ्यर्चितं पण्यैः स्तूयमानश्च बन्दिभिः ।
आरुरोह यथा देवः सोमोऽम्रतमयं यथम्
mantrairabhyarcitaṃ paṇyaiḥ stūyamānaśca bandibhiḥ |
āruroha yathā devaḥ somo'mratamayaṃ yatham
जग्राह रश्मीन्कौन्तेयो भीमो भीमपराक्रमः ।
अर्जुनः पाण्डुरं छत्रं धारयामास भानुमत्
jagrāha raśmīnkaunteyo bhīmo bhīmaparākramaḥ |
arjunaḥ pāṇḍuraṃ chatraṃ dhārayāmāsa bhānumat
ध्रियमाणं च तच्छत्रं पाण्डुरं राजमूर्धनि ।
शुशुभे तारकाराजः सिताभ्र इव चाम्बरे
dhriyamāṇaṃ ca tacchatraṃ pāṇḍuraṃ rājamūrdhani |
śuśubhe tārakārājaḥ sitābhra iva cāmbare
चामरव्यजने त्वस्य वीरौ जगृहतुस्तदा ।
चन्द्ररश्मिप्रये शुभ्रे माद्रीपुत्रावलंकृते
cāmaravyajane tvasya vīrau jagṛhatustadā |
candraraśmipraye śubhre mādrīputrāvalaṃkṛte
ते पञ्च रथमास्थाय भ्रातरः समलंकृताः ।
भूतानीव समस्तानि राजन्ददृशिरे तदा
te pañca rathamāsthāya bhrātaraḥ samalaṃkṛtāḥ |
bhūtānīva samastāni rājandadṛśire tadā
आस्थाय तु रथं शुभ्रं युक्तमश्वैर्मनोजवैः ।
अन्वयात्पृष्ठतो राजन्युयुत्सुः पाण्डवाग्रजम्
āsthāya tu rathaṃ śubhraṃ yuktamaśvairmanojavaiḥ |
anvayātpṛṣṭhato rājanyuyutsuḥ pāṇḍavāgrajam
रथं हेममयं शुभ्रं शैव्यसुग्रीवयाजितम् ।
सह सात्यकिना कृष्णः समास्थायान्वयात्कुरून्
rathaṃ hemamayaṃ śubhraṃ śaivyasugrīvayājitam |
saha sātyakinā kṛṣṇaḥ samāsthāyānvayātkurūn
नरयानेन तु ज्येष्ठः पिता पार्थस्य भारत ।
अग्रतो धर्मराजस्य गान्धारीसहितो ययौ
narayānena tu jyeṣṭhaḥ pitā pārthasya bhārata |
agrato dharmarājasya gāndhārīsahito yayau
कुरुस्त्रियश्च ताः सर्वाः कुन्ती कृष्णा च माधवी ।
यानैरुच्चावचैर्जग्मुर्विदुरेण पुरस्कृताः
kurustriyaśca tāḥ sarvāḥ kuntī kṛṣṇā ca mādhavī |
yānairuccāvacairjagmurvidureṇa puraskṛtāḥ
ततो रथाश्च बहुला नागाश्वसमलंकृताः ।
पादाताश्च हयाश्चैव पृष्ठतः समनुव्रजन्
tato rathāśca bahulā nāgāśvasamalaṃkṛtāḥ |
pādātāśca hayāścaiva pṛṣṭhataḥ samanuvrajan
ततो वैतालिकैः सूतैर्मागधैश्च सुभाषितैः ।
स्तूयमानो ययौ राजा नगरं नागसाह्वयम्
tato vaitālikaiḥ sūtairmāgadhaiśca subhāṣitaiḥ |
stūyamāno yayau rājā nagaraṃ nāgasāhvayam
तत्प्रयाणं माहबाहोर्बभूवाप्रतिमं भुवि ।
आकुलाकुलमुत्क्रुष्टं हृष्टपुष्टजनाकुलम्
tatprayāṇaṃ māhabāhorbabhūvāpratimaṃ bhuvi |
ākulākulamutkruṣṭaṃ hṛṣṭapuṣṭajanākulam
अभियाने तु पार्थस्य नरैर्नगरवासिभिः ।
नगरं राजमार्गाश्च यथावत्समलंकृताः
abhiyāne tu pārthasya narairnagaravāsibhiḥ |
nagaraṃ rājamārgāśca yathāvatsamalaṃkṛtāḥ
पाण्डुरेण च माल्येन पताकाभिश्च मेदिनी ।
संस्कृतो राजमार्गोऽभूद्धूपनैश्च प्रधूपितः
pāṇḍureṇa ca mālyena patākābhiśca medinī |
saṃskṛto rājamārgo'bhūddhūpanaiśca pradhūpitaḥ
अथ चूर्णैश्च गन्धानां नानापुष्पप्रियङ्गुभिः ।
माल्यदामभिरासक्तै राजवेश्माभिसंवृतम्
atha cūrṇaiśca gandhānāṃ nānāpuṣpapriyaṅgubhiḥ |
mālyadāmabhirāsaktai rājaveśmābhisaṃvṛtam
कुम्भाश्च नगरद्वारि वारिपूर्णा नवा दृढाः ।
सिताः सुमनसो गौराः स्थापितास्तत्र तत्र ह
kumbhāśca nagaradvāri vāripūrṇā navā dṛḍhāḥ |
sitāḥ sumanaso gaurāḥ sthāpitāstatra tatra ha
तथा स्वलंकृतं द्वारं नगरं पाण्डुनन्दनः ।
स्तूयमानः शुभैर्वाक्यैः प्रविवेश सुहृद्वृतः
tathā svalaṃkṛtaṃ dvāraṃ nagaraṃ pāṇḍunandanaḥ |
stūyamānaḥ śubhairvākyaiḥ praviveśa suhṛdvṛtaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)