किं भक्ष्यं चाप्यभक्ष्यं च किंच देयं प्रशस्यते ।
किंच पात्रमपात्रं वा तन्मे ब्रूहि पितामह
kiṃ bhakṣyaṃ cāpyabhakṣyaṃ ca kiṃca deyaṃ praśasyate |
kiṃca pātramapātraṃ vā tanme brūhi pitāmaha
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि पञ्चत्रिंशोऽध्यायः ॥
50 verses · 35 of 372
Yudhishthira asks what may be eaten, what should be given, and who is a fit recipient. Vyasa recounts how the rishis once asked Svayambhuva Manu about dharma. Manu says japa, homa, fasting, holy rivers and temple visits purify a man. Non-stealing, giving, study, tapas, non-violence, truth, freedom from anger and forbearance mark dharma. Where scripture is silent, ten learned men, or three, decide. He lists forbidden foods: certain fish, frogs, birds of prey, carnivores, the milk of sheep and camels, food from a house of mourning, from a usurer, a miser or a courtesan, and stale food. Gifts must not be given for fame or fear. A brahmana without learning is like an elephant of wood, and a gift to him bears no fruit.
युधिष्ठिर उवाच
किं भक्ष्यं चाप्यभक्ष्यं च किंच देयं प्रशस्यते ।
किंच पात्रमपात्रं वा तन्मे ब्रूहि पितामह
kiṃ bhakṣyaṃ cāpyabhakṣyaṃ ca kiṃca deyaṃ praśasyate |
kiṃca pātramapātraṃ vā tanme brūhi pitāmaha
व्यास उवाच
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
सिद्धानां चैव संवादं मनोश्चैव प्रजापतेः
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam |
siddhānāṃ caiva saṃvādaṃ manoścaiva prajāpateḥ
ऋषयस्तु व्रतपराः समागम्य पुरा विभुम् ।
धर्मं पप्रच्छुरासीनमादिकाले प्रजापतिम्
ṛṣayastu vrataparāḥ samāgamya purā vibhum |
dharmaṃ papracchurāsīnamādikāle prajāpatim
कथमन्त्रं कथं दानं गम्यागम्याः कथं स्त्रियः ।
कार्याकार्यं च यत्सर्वं शंस वै त्वं प्रजापते
kathamantraṃ kathaṃ dānaṃ gamyāgamyāḥ kathaṃ striyaḥ |
kāryākāryaṃ ca yatsarvaṃ śaṃsa vai tvaṃ prajāpate
तैरेवमुक्तो भगवान्मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत् ।
शुश्रूषध्वं यथावृत्तं धर्मं व्याससमासतः
tairevamukto bhagavānmanuḥ svāyaṃbhuvo'bravīt |
śuśrūṣadhvaṃ yathāvṛttaṃ dharmaṃ vyāsasamāsataḥ
अनादेशे जपो होम उपवासस्तथैव च ।
आत्मज्ञानं पुण्यनद्यो यत्र प्रायश्च तत्पराः
anādeśe japo homa upavāsastathaiva ca |
ātmajñānaṃ puṇyanadyo yatra prāyaśca tatparāḥ
अनादिष्टं तथैतानि पुण्यानि धरणीभृतः ।
सुवर्णप्राशनमपि रत्नादिस्नानमेव च
anādiṣṭaṃ tathaitāni puṇyāni dharaṇībhṛtaḥ |
suvarṇaprāśanamapi ratnādisnānameva ca
देवस्थानाभिगमनमाज्यप्राशनमेव च ।
एतानि मेध्यं पुरुषं कुर्वन्त्याशु न संशयः
devasthānābhigamanamājyaprāśanameva ca |
etāni medhyaṃ puruṣaṃ kurvantyāśu na saṃśayaḥ
न गर्वेण भवेत्प्राज्ञः कदाचिदपि मानवः ।
दीर्घमायुरथेच्छन्हि त्रिरात्रं चोष्णपो भवेत्
na garveṇa bhavetprājñaḥ kadācidapi mānavaḥ |
dīrghamāyurathecchanhi trirātraṃ coṣṇapo bhavet
अदत्तस्यानुपादानं दानमध्ययनं तपः ।
अहिंसा सत्यमक्रोधं क्षमा धर्मस्य लक्षणम्
adattasyānupādānaṃ dānamadhyayanaṃ tapaḥ |
ahiṃsā satyamakrodhaṃ kṣamā dharmasya lakṣaṇam
स एव धर्मः सोऽधर्मो देशकाले प्रतिष्ठितः ।
आदानमनृतं हिंसा धर्मो ह्यात्यन्तिकः स्मृतः
sa eva dharmaḥ so'dharmo deśakāle pratiṣṭhitaḥ |
ādānamanṛtaṃ hiṃsā dharmo hyātyantikaḥ smṛtaḥ
द्विविधौ चाप्युभावेतौ धर्माधर्मौ विजानताम् ।
अप्रवृत्तिः प्रवृत्तिश्च द्वैविध्यं लोकवेदयोः
dvividhau cāpyubhāvetau dharmādharmau vijānatām |
apravṛttiḥ pravṛttiśca dvaividhyaṃ lokavedayoḥ
अप्रवृत्तेरमर्त्यत्वं मर्त्यत्वं कर्मणः फलम् ।
अशुभस्याशुभं विद्याच्छुभस्य शुभमेव च ।
एतयोश्चोभयोः स्यातां शुभाशुभतया तथा
apravṛtteramartyatvaṃ martyatvaṃ karmaṇaḥ phalam |
aśubhasyāśubhaṃ vidyācchubhasya śubhameva ca |
etayoścobhayoḥ syātāṃ śubhāśubhatayā tathā
दैवं च दैवसंयुक्तं प्राणश्च प्रलयस्तथा ।
अप्रेक्षापूर्वकरणादशुभानां शुभं फलम्
daivaṃ ca daivasaṃyuktaṃ prāṇaśca pralayastathā |
aprekṣāpūrvakaraṇādaśubhānāṃ śubhaṃ phalam
ऊर्ध्वं भवति संदेहादिहादिष्टार्थमेव च ।
अप्रेक्षापूर्वकरणात्प्रायश्चित्तं विधीयते
ūrdhvaṃ bhavati saṃdehādihādiṣṭārthameva ca |
aprekṣāpūrvakaraṇātprāyaścittaṃ vidhīyate
क्रोधमोहकृते चैव दृष्टान्तागमहेतुभिः ।
शरीराणामुपक्लेशो मनसश्च प्रियाप्रिये ।
तदौषधैश्च मन्त्रैश्च प्रायश्चित्तैश्च शाम्यति
krodhamohakṛte caiva dṛṣṭāntāgamahetubhiḥ |
śarīrāṇāmupakleśo manasaśca priyāpriye |
tadauṣadhaiśca mantraiśca prāyaścittaiśca śāmyati
उपवासेनैकरात्रं दण्डोत्सर्गे नराधिपः ।
विशुद्ध्येदात्मशुद्ध्यर्थं त्रिरात्रं तु पुरोहितः
upavāsenaikarātraṃ daṇḍotsarge narādhipaḥ |
viśuddhyedātmaśuddhyarthaṃ trirātraṃ tu purohitaḥ
क्षयं शोकं प्रकुर्वाणो न म्रियेत यदा नरः ।
शस्त्रादिभिरुपाविष्टस्त्रिरात्रं तत्र निर्दिशेत्
kṣayaṃ śokaṃ prakurvāṇo na mriyeta yadā naraḥ |
śastrādibhirupāviṣṭastrirātraṃ tatra nirdiśet
जातिश्रेण्यधिवासानां कुलधर्मांश्च शाश्वतान् ।
वर्जयन्ति च ये धर्मं तेषां धर्मो न विद्यते
jātiśreṇyadhivāsānāṃ kuladharmāṃśca śāśvatān |
varjayanti ca ye dharmaṃ teṣāṃ dharmo na vidyate
दश वा वेदशास्त्रज्ञास्त्रयो वा धर्मपाठकाः ।
यद्ब्रूयुः कार्य उत्पन्ने स धर्मो धर्मसंशये
daśa vā vedaśāstrajñāstrayo vā dharmapāṭhakāḥ |
yadbrūyuḥ kārya utpanne sa dharmo dharmasaṃśaye
अनुष्णा मृत्तिका चैव तथा क्षुद्रपिपीलिकाः ।
श्लेष्मातकस्तथा विप्रैरभक्ष्यं विषमेव च
anuṣṇā mṛttikā caiva tathā kṣudrapipīlikāḥ |
śleṣmātakastathā viprairabhakṣyaṃ viṣameva ca
अभक्ष्या ब्राह्मणैर्मत्स्याः शकलैर्ये विवर्जिताः ।
चतुष्पात्कच्छपादन्यो मण्डूका जलजाश्च ये
abhakṣyā brāhmaṇairmatsyāḥ śakalairye vivarjitāḥ |
catuṣpātkacchapādanyo maṇḍūkā jalajāśca ye
भासा हंसाः सुपर्णाश्च चक्रवाकाः प्लवा बकाः ।
काको मद्रुश्च गृध्रश्च श्येनोलूकस्तथैव च
bhāsā haṃsāḥ suparṇāśca cakravākāḥ plavā bakāḥ |
kāko madruśca gṛdhraśca śyenolūkastathaiva ca
क्रव्यादा दंष्ट्रिणः सर्वे चतुष्पात्पक्षिणश्च ये ।
येषां चोभयतो दन्ताश्चतुर्दंष्ट्राश्च सर्वशः
kravyādā daṃṣṭriṇaḥ sarve catuṣpātpakṣiṇaśca ye |
yeṣāṃ cobhayato dantāścaturdaṃṣṭrāśca sarvaśaḥ
एडकाश्च मृगोष्ट्राणां सूकराणां गवामपि ।
मानुषीणां खरीणां च न पिबेद्ब्राह्मणः पयः
eḍakāśca mṛgoṣṭrāṇāṃ sūkarāṇāṃ gavāmapi |
mānuṣīṇāṃ kharīṇāṃ ca na pibedbrāhmaṇaḥ payaḥ
प्रेतान्नं सूतकान्नं च यच्च किंचिदनिर्दशम् ।
अभोज्यं चाप्यपेयं च धेनोर्दुग्धमनिर्दशम्
pretānnaṃ sūtakānnaṃ ca yacca kiṃcidanirdaśam |
abhojyaṃ cāpyapeyaṃ ca dhenordugdhamanirdaśam
राजान्नं तेज आदत्ते शूद्रान्नं ब्रह्मवर्चसम् ।
आयुः सुवर्णकारान्नमवीरायाश्च योषितः
rājānnaṃ teja ādatte śūdrānnaṃ brahmavarcasam |
āyuḥ suvarṇakārānnamavīrāyāśca yoṣitaḥ
विष्ठा वार्धुषिकस्यान्नं गणिकान्नमथेन्द्रियम् ।
मृष्यन्ति ये चोपपतिं स्त्रीजितान्नं च सर्वशः
viṣṭhā vārdhuṣikasyānnaṃ gaṇikānnamathendriyam |
mṛṣyanti ye copapatiṃ strījitānnaṃ ca sarvaśaḥ
दीक्षितस्य कदर्यस्य क्रतुविक्रयिकस्य च ।
तक्ष्णश्चर्मावकर्तुश्च पुंश्चल्या रजकस्य च
dīkṣitasya kadaryasya kratuvikrayikasya ca |
takṣṇaścarmāvakartuśca puṃścalyā rajakasya ca
चिकित्सकस्य यच्चान्नमभोज्यं रक्षिणस्तथा ।
गणग्रामाभिशस्तानां रङ्गस्त्रीजीविनां तथा
cikitsakasya yaccānnamabhojyaṃ rakṣiṇastathā |
gaṇagrāmābhiśastānāṃ raṅgastrījīvināṃ tathā
परिवित्तीनामपुंसां च बन्दिद्यूतविदां तथा ।
वामहस्ताहृतं चान्नं शुष्कं पर्युषितं च यत्
parivittīnāmapuṃsāṃ ca bandidyūtavidāṃ tathā |
vāmahastāhṛtaṃ cānnaṃ śuṣkaṃ paryuṣitaṃ ca yat
सुरानुगतमुच्छिष्टमभोज्यं शेषितं च यत् ।
पिष्टमांसेक्षुशाकानामाविकाजापयस्तथा ।
सक्तु धाना करम्भाश्च नोपभोग्याश्चिरस्थिताः
surānugatamucchiṣṭamabhojyaṃ śeṣitaṃ ca yat |
piṣṭamāṃsekṣuśākānāmāvikājāpayastathā |
saktu dhānā karambhāśca nopabhogyāścirasthitāḥ
पायसं कृसरं मांसमपूपाश्च वृथा कृताः ।
अपेयाश्चाप्यभक्ष्याश्च ब्राह्मणैर्गृहमेधिभिः
pāyasaṃ kṛsaraṃ māṃsamapūpāśca vṛthā kṛtāḥ |
apeyāścāpyabhakṣyāśca brāhmaṇairgṛhamedhibhiḥ
देवानृषीन्मनुष्यांश्च पितॄन्गृह्याश्च देवताः ।
पूजयित्वा ततः पश्चाद्गृहस्थो भोक्तुमर्हति
devānṛṣīnmanuṣyāṃśca pitṝngṛhyāśca devatāḥ |
pūjayitvā tataḥ paścādgṛhastho bhoktumarhati
यथा प्रव्रजितो भिक्षुस्तथैव स्वे गृहे वसेत् ।
एवंवृत्तः प्रियैर्दारैः संबसन्धर्ममाप्नुयात्
yathā pravrajito bhikṣustathaiva sve gṛhe vaset |
evaṃvṛttaḥ priyairdāraiḥ saṃbasandharmamāpnuyāt
न दद्याद्यशसे दानं न भयान्नोपकारिणे ।
न नृत्यगीतशीलेषु हासकेषु च धार्मिकः
na dadyādyaśase dānaṃ na bhayānnopakāriṇe |
na nṛtyagītaśīleṣu hāsakeṣu ca dhārmikaḥ
न मत्ते चैव नोन्मत्ते न स्तेने न च कुत्सके ।
न वाग्घीने विवर्णे वा नाङ्गहीने न वामने
na matte caiva nonmatte na stene na ca kutsake |
na vāgghīne vivarṇe vā nāṅgahīne na vāmane
न दुर्जने दौष्कुले वा व्रतैर्यो वा न संस्कृतः ।
न श्रोत्रियमृते दानं ब्राह्मणे ब्रह्मवर्जिते
na durjane dauṣkule vā vratairyo vā na saṃskṛtaḥ |
na śrotriyamṛte dānaṃ brāhmaṇe brahmavarjite
असम्यच्कैव यद्दत्तमसम्यक् च प्रतिग्रहः ।
उभयं स्यादनर्थाय दातुरादातुरेव च
asamyackaiva yaddattamasamyak ca pratigrahaḥ |
ubhayaṃ syādanarthāya dāturādātureva ca
यथा खदिरमालम्ब्य शिलां वाप्यर्णवं तरन् ।
मञ्जेत मञ्जतस्तद्वद्दाता यश्च प्रतिग्रही
yathā khadiramālambya śilāṃ vāpyarṇavaṃ taran |
mañjeta mañjatastadvaddātā yaśca pratigrahī
काष्ठैरार्द्रैर्यथा वह्निरुपस्तीर्णो न दीप्यते ।
तपःस्वाध्यायचारित्रैरेवं हीनः प्रतिग्रही
kāṣṭhairārdrairyathā vahnirupastīrṇo na dīpyate |
tapaḥsvādhyāyacāritrairevaṃ hīnaḥ pratigrahī
कपाले यद्वदापः स्युः श्वदृतौ च यथा पयः ।
आश्रयस्थानदोषेण वृत्तहीने तथा श्रुतम्
kapāle yadvadāpaḥ syuḥ śvadṛtau ca yathā payaḥ |
āśrayasthānadoṣeṇa vṛttahīne tathā śrutam
निर्मन्त्रो निर्वृतो यः स्यादशास्त्रज्ञोऽनसूयकः ।
अनुक्रोशात्प्रदातव्यं हीनेष्वव्रतिकेषु च
nirmantro nirvṛto yaḥ syādaśāstrajño'nasūyakaḥ |
anukrośātpradātavyaṃ hīneṣvavratikeṣu ca
न वै देयमनुक्रोशाद्दीनायापगुणाय तु ।
आप्ताचरित इत्येव धर्म इत्येव वा पुनः
na vai deyamanukrośāddīnāyāpaguṇāya tu |
āptācarita ityeva dharma ityeva vā punaḥ
निष्कारणं स्मृतं दत्तं ब्राह्मणे ब्रह्मवर्जिते ।
न फलेत्पात्रदोषेण न चात्रास्ति विचारणा
niṣkāraṇaṃ smṛtaṃ dattaṃ brāhmaṇe brahmavarjite |
na phaletpātradoṣeṇa na cātrāsti vicāraṇā
यथा दारुमयो हस्ती यथा चर्ममयो मृगः ।
ब्राह्मणश्चानधीयानस्त्रयस्ते नामधारकाः
yathā dārumayo hastī yathā carmamayo mṛgaḥ |
brāhmaṇaścānadhīyānastrayaste nāmadhārakāḥ
यथा षण्ढोऽफलः स्त्रीषु यथा गौर्गवि चाफला ।
शकुनिर्वाप्यपक्षः स्यान्निर्मन्त्रो ब्राह्मणस्तथा
yathā ṣaṇḍho'phalaḥ strīṣu yathā gaurgavi cāphalā |
śakunirvāpyapakṣaḥ syānnirmantro brāhmaṇastathā
ग्रामस्थानं यथा शून्यं यथा कूपश्च निर्जलः ।
यथा हुतमनग्नौ च तथैव स्यान्निराकृतौ
grāmasthānaṃ yathā śūnyaṃ yathā kūpaśca nirjalaḥ |
yathā hutamanagnau ca tathaiva syānnirākṛtau
देवतानां पितॄणां च हव्यकव्यविनाशकः ।
सर्वथाऽर्थहरो मूर्खो न लोकान्प्राप्तुमर्हति
devatānāṃ pitṝṇāṃ ca havyakavyavināśakaḥ |
sarvathā'rthaharo mūrkho na lokānprāptumarhati
एतत्ते कथितं सर्वं यथावृत्तं युधिष्ठिर ।
समासेन महद्ध्येतच्छ्रोतव्यं नरतर्षभ
etatte kathitaṃ sarvaṃ yathāvṛttaṃ yudhiṣṭhira |
samāsena mahaddhyetacchrotavyaṃ naratarṣabha
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)