स एवमुक्तो द्विपदां वरिष्ठो
नारायणेनोत्तमपूरुषेण ।
जगाद वाक्यं द्विपदां वरिष्ठं
नारायणं लोकहिताधिवासम्
sa evamukto dvipadāṃ variṣṭho
nārāyaṇenottamapūruṣeṇa |
jagāda vākyaṃ dvipadāṃ variṣṭhaṃ
nārāyaṇaṃ lokahitādhivāsam
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि त्रिचत्वारिंशदधिकत्रिशततमोऽध्यायः ॥
55 verses · 343 of 372
Narada tells Narayana that he has studied the Vedas, kept tapas and never spoken falsely, so why should he not see the Lord's original form? Narayana sends him off. From a peak of Meru, Narada sees Shvetadvipa north of the Ocean of Milk, whose white, sinless people have no senses, eat nothing and give off fragrance. Yudhishthira asks how such beings arise. Bhishma, who heard it from Narada in Shantanu's court, begins with King Uparichara Vasu, a devotee of Hari who worshipped by the Satvata rite. He then tells how the seven Chitrashikhandin rishis, Marichi, Atri, Angiras, Pulastya, Pulaha, Kratu and Vasishtha, composed a shastra of a hundred thousand verses on dharma, artha, kama and moksha. Narayana blessed it and foretold that Vasu would receive it from Brihaspati.
भीष्म उवाच
स एवमुक्तो द्विपदां वरिष्ठो
नारायणेनोत्तमपूरुषेण ।
जगाद वाक्यं द्विपदां वरिष्ठं
नारायणं लोकहिताधिवासम्
sa evamukto dvipadāṃ variṣṭho
nārāyaṇenottamapūruṣeṇa |
jagāda vākyaṃ dvipadāṃ variṣṭhaṃ
nārāyaṇaṃ lokahitādhivāsam
नारद उवाच
यदर्थमात्मप्रभवेह जन्म
त्वयोत्तमं धर्मगृहे चतुर्धा ।
तत्साध्यतां लोकहितार्थमद्य
गच्छामि द्रष्टुं प्रकृतिं तवाद्याम्
yadarthamātmaprabhaveha janma
tvayottamaṃ dharmagṛhe caturdhā |
tatsādhyatāṃ lokahitārthamadya
gacchāmi draṣṭuṃ prakṛtiṃ tavādyām
वेदाः स्वधीता मम लोकनाथ
तप्तं तपो नानृतमुक्तपूर्वम् ।
पूजां गुरूणां सततं करोमि
परस्य गुह्यं न तु भिन्नपूर्वम्
vedāḥ svadhītā mama lokanātha
taptaṃ tapo nānṛtamuktapūrvam |
pūjāṃ gurūṇāṃ satataṃ karomi
parasya guhyaṃ na tu bhinnapūrvam
गुप्तानि चत्वारि यथागमं मे
शत्रौ च मित्रे च समोस्मि नित्यम् ।
तं चादिदेवं सततं प्रपन्न
एकान्तभावेन वृणोभ्यजस्रम्
guptāni catvāri yathāgamaṃ me
śatrau ca mitre ca samosmi nityam |
taṃ cādidevaṃ satataṃ prapanna
ekāntabhāvena vṛṇobhyajasram
एभिर्विशेषैः परिशृद्धसत्वः
कस्मान्न पश्येयमनन्तमीशम् ।
तत्पारमेष्ठ्यस्य वचो निशम्य
नारायणः शाश्वतधर्मगोप्ता
ebhirviśeṣaiḥ pariśṛddhasatvaḥ
kasmānna paśyeyamanantamīśam |
tatpārameṣṭhyasya vaco niśamya
nārāyaṇaḥ śāśvatadharmagoptā
गच्छेति तं नारदमुक्तबान्स
संपूजयित्वा विधिवत्क्रियाभिः ।
ततो विसृष्टः परमेष्ठिपुत्रः
सोऽभ्यर्चयित्वा तमृषिं पुराणम्
gaccheti taṃ nāradamuktabānsa
saṃpūjayitvā vidhivatkriyābhiḥ |
tato visṛṣṭaḥ parameṣṭhiputraḥ
so'bhyarcayitvā tamṛṣiṃ purāṇam
खमुत्पपातोत्तमयोगयुक्त
स्ततोऽधिमेरौ सहसा निलिल्ये ।
तत्रावतस्थे च मुनिर्मुर्हुत
मेकान्तमासाद्य गिरेः स शृङ्क्ते
khamutpapātottamayogayukta
stato'dhimerau sahasā nililye |
tatrāvatasthe ca munirmurhuta
mekāntamāsādya gireḥ sa śṛṅkte
आलोकयन्नुत्तरपश्चिमेन
ददर्श चाप्यद्भुतमुक्तरूपम् ।
क्षीरोदधेर्योत्तरतो हि द्वीपः
श्वेतः स नाम्ना प्रथितो विशालः
ālokayannuttarapaścimena
dadarśa cāpyadbhutamuktarūpam |
kṣīrodadheryottarato hi dvīpaḥ
śvetaḥ sa nāmnā prathito viśālaḥ
मेरोः सहस्रैः स हि योजनानां
द्वात्रिंशतोर्ध्वं कविभिर्निरुक्तः ।
अनिन्द्रियाश्चानशनाश्च तत्र
निष्पन्दहीनाः सुसुगन्धिनस्ते
meroḥ sahasraiḥ sa hi yojanānāṃ
dvātriṃśatordhvaṃ kavibhirniruktaḥ |
anindriyāścānaśanāśca tatra
niṣpandahīnāḥ susugandhinaste
श्वेताः पुमांसो गतसर्वपापा
श्चक्षुर्मुषः पापकृतां नराणाम् ।
वज्रास्थिकायाः सममानोन्माना
दिव्यावयवरूपाः शुभसारोपेताः
śvetāḥ pumāṃso gatasarvapāpā
ścakṣurmuṣaḥ pāpakṛtāṃ narāṇām |
vajrāsthikāyāḥ samamānonmānā
divyāvayavarūpāḥ śubhasāropetāḥ
छत्राकृतिशीर्षा मेघौघनिनादाः
सममुष्कचतुष्का राजीवच्छदपादाः ।
षष्ठ्या दन्तैर्युक्ताः शुक्लैरष्टाभिर्दंष्ट्राभिर्ये
जिह्वाभिर्ये विश्ववक्रंलेलिह्यन्ते सूर्यप्रख्यम्
chatrākṛtiśīrṣā meghaughaninādāḥ
samamuṣkacatuṣkā rājīvacchadapādāḥ |
ṣaṣṭhyā dantairyuktāḥ śuklairaṣṭābhirdaṃṣṭrābhirye
jihvābhirye viśvavakraṃlelihyante sūryaprakhyam
सर्वे तस्य निसर्ग इति
युधिष्ठिर उवाच ।
अनिन्द्रिया निराहारा अनिष्पन्दाः सुगन्धिनः ।
कथं ते पुरुषा जाताः का तेषां गतिरुत्तमा
sarve tasya nisarga iti
yudhiṣṭhira uvāca |
anindriyā nirāhārā aniṣpandāḥ sugandhinaḥ |
kathaṃ te puruṣā jātāḥ kā teṣāṃ gatiruttamā
ये च मुक्ता भवन्तीह नरा भरतसत्तम ।
तेषां लक्षणमेतद्धि तच्छ्वेतद्द्वीपवासिनाम्
ye ca muktā bhavantīha narā bharatasattama |
teṣāṃ lakṣaṇametaddhi tacchvetaddvīpavāsinām
तस्मान्मे संशयं छिन्धि परं कौतूहलं हि मे ।
त्वं हि सर्वकथारामस्त्वां चैवोपाश्रिता वयम्
tasmānme saṃśayaṃ chindhi paraṃ kautūhalaṃ hi me |
tvaṃ hi sarvakathārāmastvāṃ caivopāśritā vayam
भीष्म उवाच
विस्तीर्णैषा कथा राजञ्श्रुता मे पितृसन्निधौ ।
यैषा तव हि वक्तव्या कथासारो हि सा मता
vistīrṇaiṣā kathā rājañśrutā me pitṛsannidhau |
yaiṣā tava hi vaktavyā kathāsāro hi sā matā
शन्तनोः कथयामास नारदो मुनिसत्तमः ।
राज्ञा पृष्टः पुरा प्राह तत्राहं श्रुतवान्पुरा
śantanoḥ kathayāmāsa nārado munisattamaḥ |
rājñā pṛṣṭaḥ purā prāha tatrāhaṃ śrutavānpurā
राजोपरिचरो नाम बभूवाधिपतिर्भुवः ।
आखण्डलसखः ख्यातो भक्तो नारायणं हरिं
rājoparicaro nāma babhūvādhipatirbhuvaḥ |
ākhaṇḍalasakhaḥ khyāto bhakto nārāyaṇaṃ hariṃ
धार्मिको नित्यभक्तश्च पितुर्नित्यमतन्द्रितः ।
साम्राज्यं तेन संप्राप्तं नारायणवरात्पुरा
dhārmiko nityabhaktaśca piturnityamatandritaḥ |
sāmrājyaṃ tena saṃprāptaṃ nārāyaṇavarātpurā
सात्वतं विधिमास्थाय प्राक्सूर्यमुखनिःसृतम् ।
पूजयामास देवेशं तच्छेषेण पितामहान्
sātvataṃ vidhimāsthāya prāksūryamukhaniḥsṛtam |
pūjayāmāsa deveśaṃ taccheṣeṇa pitāmahān
पितृशेषेण विप्रांश्च संविभज्याश्रितांश्च सः ।
शेषान्नभुक्सत्यपरः सर्वभूतेष्वहिंसकः
pitṛśeṣeṇa viprāṃśca saṃvibhajyāśritāṃśca saḥ |
śeṣānnabhuksatyaparaḥ sarvabhūteṣvahiṃsakaḥ
सर्वभावेन भक्तः स देवदेवं जनार्दनम् ।
अनादिमध्यनिधनं लोककर्तारमव्ययम्
sarvabhāvena bhaktaḥ sa devadevaṃ janārdanam |
anādimadhyanidhanaṃ lokakartāramavyayam
तस्य नारायणे भक्तिं वहतोऽमित्रकर्शिनः ।
एकशय्यासनं देवो दत्तवान्देवराट् स्वयम्
tasya nārāyaṇe bhaktiṃ vahato'mitrakarśinaḥ |
ekaśayyāsanaṃ devo dattavāndevarāṭ svayam
आत्मराज्यं धनं चैव कलत्रं वाहनं तथा ।
यत्तद्भागवतं सर्वमिति तत्प्रेषितं सदा
ātmarājyaṃ dhanaṃ caiva kalatraṃ vāhanaṃ tathā |
yattadbhāgavataṃ sarvamiti tatpreṣitaṃ sadā
काम्यनैमित्तिका राजन्यज्ञियाः परमक्रियाः ।
सर्वाः सात्वतमास्थाय विधिं चक्रे समाहितः
kāmyanaimittikā rājanyajñiyāḥ paramakriyāḥ |
sarvāḥ sātvatamāsthāya vidhiṃ cakre samāhitaḥ
पाञ्चरात्रविदो मुख्यास्तस्य गेहे महात्मनः ।
वरान्नं भगवत्प्रोक्तं भुञ्जते वाऽग्रभोजनम्
pāñcarātravido mukhyāstasya gehe mahātmanaḥ |
varānnaṃ bhagavatproktaṃ bhuñjate vā'grabhojanam
तस्य प्रशासतो राज्यं धर्मेणामित्रघातिनः ।
नानृता वाक्समभवन्मनो दुष्टं न चाभवत् ।
न च कायेन कृतवान्स पापं परमण्वपि
tasya praśāsato rājyaṃ dharmeṇāmitraghātinaḥ |
nānṛtā vāksamabhavanmano duṣṭaṃ na cābhavat |
na ca kāyena kṛtavānsa pāpaṃ paramaṇvapi
ये हि ते ऋषयः ख्याताः सप्त चित्रशिखण्डिनः ।
तैरेकमतिभिर्भूत्वा यत्प्रोक्तं शास्त्रमुत्तमम्
ye hi te ṛṣayaḥ khyātāḥ sapta citraśikhaṇḍinaḥ |
tairekamatibhirbhūtvā yatproktaṃ śāstramuttamam
वेदैश्चतुर्भिः समितं कृतं मेरौ महागिरौ ।
आस्यैः सप्तभिरुद्गीर्णं लोकधर्ममनुत्तमम्
vedaiścaturbhiḥ samitaṃ kṛtaṃ merau mahāgirau |
āsyaiḥ saptabhirudgīrṇaṃ lokadharmamanuttamam
मरीचिरत्र्यङ्गिरसौ पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।
वसिष्ठश्च महातेजास्ते हि चित्रशिखण्डिनः
marīciratryaṅgirasau pulastyaḥ pulahaḥ kratuḥ |
vasiṣṭhaśca mahātejāste hi citraśikhaṇḍinaḥ
सप्त प्रकृतयो ह्येतास्तथा स्वायंभुवोऽष्टमः ।
एताभिर्धार्यते लोकस्ताभ्याः शास्त्रं विनिःसृतं
sapta prakṛtayo hyetāstathā svāyaṃbhuvo'ṣṭamaḥ |
etābhirdhāryate lokastābhyāḥ śāstraṃ viniḥsṛtaṃ
एकाग्रमनसो दान्ता मुनयः संयमे रताः ।
भूतभव्यभविष्यज्ञाः सत्यधर्मपरायणाः
ekāgramanaso dāntā munayaḥ saṃyame ratāḥ |
bhūtabhavyabhaviṣyajñāḥ satyadharmaparāyaṇāḥ
इदं श्रेय इदं ब्रह्म इदं हितमनुत्तमम् ।
लोकान्संचिन्त्य मनसा ततः शास्त्रं प्रचक्रिरे
idaṃ śreya idaṃ brahma idaṃ hitamanuttamam |
lokānsaṃcintya manasā tataḥ śāstraṃ pracakrire
तत्र धर्मार्थकामा हि मोक्षः पश्चाच्च कीर्तितः ।
मर्यादा विविधाश्चैव दिवि भूमौ च संस्थिताः
tatra dharmārthakāmā hi mokṣaḥ paścācca kīrtitaḥ |
maryādā vividhāścaiva divi bhūmau ca saṃsthitāḥ
आराध्य तपसा देवं हरिं नारायणं प्रभुम् ।
दिव्यं वर्षसहस्रं वै सर्वे ते ऋषिभिः सह
ārādhya tapasā devaṃ hariṃ nārāyaṇaṃ prabhum |
divyaṃ varṣasahasraṃ vai sarve te ṛṣibhiḥ saha
नारायणानुशिष्टा हि तदा देवी सरस्वती ।
विवेश तानृषीन्सर्वाल्लोँकानां हितकाम्यया
nārāyaṇānuśiṣṭā hi tadā devī sarasvatī |
viveśa tānṛṣīnsarvāllom̐kānāṃ hitakāmyayā
ततः प्रवर्तिता सम्यक्तपोविद्भिर्द्विजातिभिः ।
शब्दे चार्थे च हेतौ च एषा प्रथमसर्गजा
tataḥ pravartitā samyaktapovidbhirdvijātibhiḥ |
śabde cārthe ca hetau ca eṣā prathamasargajā
आदावेव हि तच्छास्त्रमोंकारस्वरपूजितम् ।
ऋषिभिः श्रावितं तत्र यत्र कारुणिकोह्यसौ
ādāveva hi tacchāstramoṃkārasvarapūjitam |
ṛṣibhiḥ śrāvitaṃ tatra yatra kāruṇikohyasau
ततः प्रसन्नो भगवाननिर्दिष्टशरीरगः ।
ऋषीनुवाच तान्सर्वानदृश्यः पुरुषोत्तमः
tataḥ prasanno bhagavānanirdiṣṭaśarīragaḥ |
ṛṣīnuvāca tānsarvānadṛśyaḥ puruṣottamaḥ
कृतं शतसहस्रं हि श्लोकानां हितमुत्तमम् ।
लोकतन्त्रस्य कृत्स्नस्य यस्माद्धर्मः प्रवर्तते
kṛtaṃ śatasahasraṃ hi ślokānāṃ hitamuttamam |
lokatantrasya kṛtsnasya yasmāddharmaḥ pravartate
प्रवृत्तौ च निवृत्तौ च यस्मादेतद्भविष्यति ।
यजुर्ऋक्सामभिर्जुष्टमथर्वाङ्गिरसैस्तथा
pravṛttau ca nivṛttau ca yasmādetadbhaviṣyati |
yajurṛksāmabhirjuṣṭamatharvāṅgirasaistathā
यथाप्रमाणं हिं मया कृतो ब्रह्म प्रसादतः ।
रुद्रश्च क्रोधजो विप्रा यूयं प्रकृतयस्तथा ।
yathāpramāṇaṃ hiṃ mayā kṛto brahma prasādataḥ |
rudraśca krodhajo viprā yūyaṃ prakṛtayastathā |
सूर्याचन्द्रमसौ वायुर्भूमिरापोऽग्निरेव च ।
सर्वे च नक्षत्रगणा यच्च भूताभिशब्दितम्
sūryācandramasau vāyurbhūmirāpo'gnireva ca |
sarve ca nakṣatragaṇā yacca bhūtābhiśabditam
अधिकारेषु वर्तन्ते यथास्वं ब्रह्मवादिनः ।
सर्वे प्रमाणं हि यथा तथा तच्छास्त्रमुत्तमम्
adhikāreṣu vartante yathāsvaṃ brahmavādinaḥ |
sarve pramāṇaṃ hi yathā tathā tacchāstramuttamam
भविष्यति प्रमाणं वै एतन्मदनुशासनम् ।
तस्मात्प्रवक्ष्यते धर्मान्मनुः स्वायंभुवः स्वयम्
bhaviṣyati pramāṇaṃ vai etanmadanuśāsanam |
tasmātpravakṣyate dharmānmanuḥ svāyaṃbhuvaḥ svayam
उशना बृहस्पतिश्चैव यदोत्पन्नौ भविष्यतः ।
तदा प्रवक्ष्यतः शास्त्रं युष्मन्मतिभिरुद्धृतम्
uśanā bṛhaspatiścaiva yadotpannau bhaviṣyataḥ |
tadā pravakṣyataḥ śāstraṃ yuṣmanmatibhiruddhṛtam
स्वायंभुवेषु धर्मेषु शास्त्रे चोशनसा कृते ।
बृहस्पतिमते चैव लोकेषु प्रतिचारिते
svāyaṃbhuveṣu dharmeṣu śāstre cośanasā kṛte |
bṛhaspatimate caiva lokeṣu praticārite
युष्मत्कृतमिदं शास्त्रं प्रजापालो वसुस्ततः ।
बृहस्पतिसकाशाद्वै प्राप्स्यते द्विजसत्तमाः
yuṣmatkṛtamidaṃ śāstraṃ prajāpālo vasustataḥ |
bṛhaspatisakāśādvai prāpsyate dvijasattamāḥ
स हि मद्भावनिरतो मद्भक्तश्च भविष्यति ।
तेन शास्त्रेण लोकेषु क्रियाः सर्वाः करिष्यति
sa hi madbhāvanirato madbhaktaśca bhaviṣyati |
tena śāstreṇa lokeṣu kriyāḥ sarvāḥ kariṣyati
एतद्धि युष्मच्छास्त्राणां शास्त्रमुत्तमसंज्ञितम् ।
एतदर्थ्यं च धर्म्यं च रहस्यं चैतदुत्तमम्
etaddhi yuṣmacchāstrāṇāṃ śāstramuttamasaṃjñitam |
etadarthyaṃ ca dharmyaṃ ca rahasyaṃ caitaduttamam
अस्य प्रवर्तनाच्चैव प्रजावन्तो भविष्यथ ।
स च राजश्रिया युक्तो भविष्यति महान्वसुः
asya pravartanāccaiva prajāvanto bhaviṣyatha |
sa ca rājaśriyā yukto bhaviṣyati mahānvasuḥ
संस्थिते तु नृपे तस्मिञ्शास्त्रमेतत्सनातनम् ।
अन्तर्धास्यति तत्सर्वमेतद्वः कथितं मया
saṃsthite tu nṛpe tasmiñśāstrametatsanātanam |
antardhāsyati tatsarvametadvaḥ kathitaṃ mayā
एतावदुक्त्वा वचनमदृश्यः पुरुषोत्तमः ।
विसृज्य तानृषीन्सर्वान्कामपि प्रसृतो दिशम्
etāvaduktvā vacanamadṛśyaḥ puruṣottamaḥ |
visṛjya tānṛṣīnsarvānkāmapi prasṛto diśam
ततस्ते लोकपितरः सर्वलोकार्थचिन्तकाः ।
प्रावर्तयन्त तच्छास्त्रं धर्मयोनिं सनातनम्
tataste lokapitaraḥ sarvalokārthacintakāḥ |
prāvartayanta tacchāstraṃ dharmayoniṃ sanātanam
उत्पन्नेऽङ्गिरसे चैव युगे प्रथमकल्पिते ।
साङ्गोपनिषदं शास्त्रं स्थापयित्वा बृहस्पतौ
utpanne'ṅgirase caiva yuge prathamakalpite |
sāṅgopaniṣadaṃ śāstraṃ sthāpayitvā bṛhaspatau
जग्मुर्यथेप्सितं सर्वलोकानां सर्वधर्मप्रवर्तकाः
jagmuryathepsitaṃ sarvalokānāṃ sarvadharmapravartakāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)