स लब्ध्वा परमं देवाद्वरं सत्यवतीसुतः ।
अरणीं तु ततो गृह्य ममन्थाग्निचिकीर्षया
sa labdhvā paramaṃ devādvaraṃ satyavatīsutaḥ |
araṇīṃ tu tato gṛhya mamanthāgnicikīrṣayā
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि द्वात्रिंशदधिकत्रिशततमोऽध्यायः ॥
27 verses · 332 of 372
With the boon won, Vyasa was churning the fire-sticks when he saw the apsara Ghritachi, radiant in beauty, and was overcome by desire. She took the form of a female parrot, a shuki, and came near. Though he strove hard to restrain himself, his seed fell on the arani, and as he went on churning, Shuka was born from it, blazing like a smokeless fire. Ganga came in her own form to bathe him on Meru; a staff and black deerskin fell from the sky. Shiva and Devi performed his upanayana, and Indra gave him a kamandalu and divine garments. The Vedas came to him at birth. He chose Brihaspati as his teacher, mastered the Vedas, and took up fierce tapas, his mind drawn to moksha, not household life.
भीष्म उवाच
स लब्ध्वा परमं देवाद्वरं सत्यवतीसुतः ।
अरणीं तु ततो गृह्य ममन्थाग्निचिकीर्षया
sa labdhvā paramaṃ devādvaraṃ satyavatīsutaḥ |
araṇīṃ tu tato gṛhya mamanthāgnicikīrṣayā
अथ रूपं परं राजन्बिभ्रतीं स्वेन तेजसा ।
घृताचीं नामाप्सरसमपश्यद्भगवानृषिः
atha rūpaṃ paraṃ rājanbibhratīṃ svena tejasā |
ghṛtācīṃ nāmāpsarasamapaśyadbhagavānṛṣiḥ
ऋषिरप्सरसं दृष्ट्वा सहसा काममोहितः ।
अभवद्भगवान्व्यासो वने तस्मिन्युधिष्ठिर
ṛṣirapsarasaṃ dṛṣṭvā sahasā kāmamohitaḥ |
abhavadbhagavānvyāso vane tasminyudhiṣṭhira
सा च दृष्ट्वा तदा व्यासं कामसंविग्नमानसम् ।
शुकी भूत्वा महाराज घृताची समुपागमत्
sā ca dṛṣṭvā tadā vyāsaṃ kāmasaṃvignamānasam |
śukī bhūtvā mahārāja ghṛtācī samupāgamat
स तामप्सरसं दृष्ट्वा रूपेणान्येन संवृताम् ।
शरीरजेनानुगतः सर्वगात्रातिगेन ह
sa tāmapsarasaṃ dṛṣṭvā rūpeṇānyena saṃvṛtām |
śarīrajenānugataḥ sarvagātrātigena ha
स तु धैर्येण महता निगृह्णन्हृच्छयं मुनिः ।
न शशाक नियन्तुं तद्व्यासः प्रविसृतं मनः ।
भावित्वाच्चैव भावस्य घृताच्या वपुषा हृतः
sa tu dhairyeṇa mahatā nigṛhṇanhṛcchayaṃ muniḥ |
na śaśāka niyantuṃ tadvyāsaḥ pravisṛtaṃ manaḥ |
bhāvitvāccaiva bhāvasya ghṛtācyā vapuṣā hṛtaḥ
यत्नान्नियच्छतस्तस्य मुनेरग्निचिकीर्षया ।
अरण्यामेव सहसा तस्य शुक्रमवापतत्
yatnānniyacchatastasya muneragnicikīrṣayā |
araṇyāmeva sahasā tasya śukramavāpatat
सोऽविशङ्केन मनसा तथैव द्विजसत्तमः ।
अरणीं ममन्थ ब्रह्मर्षिस्तस्यां जज्ञे शुको नृप
so'viśaṅkena manasā tathaiva dvijasattamaḥ |
araṇīṃ mamantha brahmarṣistasyāṃ jajñe śuko nṛpa
शुक्रे निर्मथ्यमाने स शुको जज्ञे महातपाः ।
परमर्षिर्महायोगी अरणीगर्भसंभवः
śukre nirmathyamāne sa śuko jajñe mahātapāḥ |
paramarṣirmahāyogī araṇīgarbhasaṃbhavaḥ
यथाऽध्वरे समिद्धोऽग्निर्भाति हव्यमुदावहन् ।
तथारूपः शुको जज्ञे प्रज्वलन्निव तेजसा
yathā'dhvare samiddho'gnirbhāti havyamudāvahan |
tathārūpaḥ śuko jajñe prajvalanniva tejasā
विभ्रत्पितुश्च कौरव्य रूपवर्णमनुत्तमम् ।
बभौ तदा भावितात्मा विधूमोऽग्निरिवज्वलन्
vibhratpituśca kauravya rūpavarṇamanuttamam |
babhau tadā bhāvitātmā vidhūmo'gnirivajvalan
तं गङ्गा सरितां श्रेष्ठा मेरुपृष्ठे जनेश्वर ।
स्वरूपिणी तदाऽभ्येत्य स्नापयामास वारिणा
taṃ gaṅgā saritāṃ śreṣṭhā merupṛṣṭhe janeśvara |
svarūpiṇī tadā'bhyetya snāpayāmāsa vāriṇā
अन्तरिक्षाच्च कौरव्य दण्डः कृष्णाजिनं च ह ।
पपात भुवि राजेन्द्र शुकस्थार्थे महात्मनः
antarikṣācca kauravya daṇḍaḥ kṛṣṇājinaṃ ca ha |
papāta bhuvi rājendra śukasthārthe mahātmanaḥ
जेगीयन्ते स्म गन्धर्वा ननृतुश्चाप्सरोगणाः ।
देवदुन्दुभयश्चैव प्रावाद्यन्त सहस्रशः
jegīyante sma gandharvā nanṛtuścāpsarogaṇāḥ |
devadundubhayaścaiva prāvādyanta sahasraśaḥ
विश्वासुश्च गन्धर्वस्तथा तुम्बुरुनारदौ ।
हाहा हूहूश्च गन्धर्वौ तुष्टुवुः शुकसंभवम्
viśvāsuśca gandharvastathā tumburunāradau |
hāhā hūhūśca gandharvau tuṣṭuvuḥ śukasaṃbhavam
तत्र शक्रपुरोगाश्च लोकपालाः समागताः ।
देवा देवर्षयश्चैव तथा ब्रह्मर्षयोऽपि च
tatra śakrapurogāśca lokapālāḥ samāgatāḥ |
devā devarṣayaścaiva tathā brahmarṣayo'pi ca
दिव्यानि सर्वपुष्पाणि प्रववर्ष च मारुतः ।
जङ्गमं स्थावरं चैव प्रहृष्टमभवज्जगत्
divyāni sarvapuṣpāṇi pravavarṣa ca mārutaḥ |
jaṅgamaṃ sthāvaraṃ caiva prahṛṣṭamabhavajjagat
तं महात्मा स्वयं प्रीत्या देव्या सह महाद्युतिः ।
जतामात्रं मुनेः पुत्रं विधिनोपानयत्तदा
taṃ mahātmā svayaṃ prītyā devyā saha mahādyutiḥ |
jatāmātraṃ muneḥ putraṃ vidhinopānayattadā
तस्य देवेश्वरः शक्रो दिव्यमद्भुतदर्शनम् ।
ददौ कमण्डलुं प्रीत्या देववासांसि चाभिभो
tasya deveśvaraḥ śakro divyamadbhutadarśanam |
dadau kamaṇḍaluṃ prītyā devavāsāṃsi cābhibho
हंसाश्च शतपत्राश्च सारसाश्च सहस्रशः ।
प्रदक्षिणमवर्तन्त शुकाश्चाषाश्च भारत
haṃsāśca śatapatrāśca sārasāśca sahasraśaḥ |
pradakṣiṇamavartanta śukāścāṣāśca bhārata
आरणेयस्ततो दिव्यं प्राप्य जन्म महाद्युतिः ।
तत्रैवोवास मेधावी ब्रह्मचारी समाहितः
āraṇeyastato divyaṃ prāpya janma mahādyutiḥ |
tatraivovāsa medhāvī brahmacārī samāhitaḥ
उत्पन्नमात्रं तं वेदाः सरहस्याः ससंग्रहाः ।
उपतस्थुर्महाराज यथाऽस्य पितरं तथा
utpannamātraṃ taṃ vedāḥ sarahasyāḥ sasaṃgrahāḥ |
upatasthurmahārāja yathā'sya pitaraṃ tathā
बृहस्पतिं च वव्रे स वेदवेदाङ्गभाष्यवित् ।
उपाध्यायं महाराज धर्ममेवानुचिन्तयन्
bṛhaspatiṃ ca vavre sa vedavedāṅgabhāṣyavit |
upādhyāyaṃ mahārāja dharmamevānucintayan
सोऽधीत्य निखिलान्वेदान्सरहस्यान्ससंग्रहान् ।
इतिहासं च कार्त्स्न्येन धर्मशास्त्राणि चाभिभो
so'dhītya nikhilānvedānsarahasyānsasaṃgrahān |
itihāsaṃ ca kārtsnyena dharmaśāstrāṇi cābhibho
गुरवे दक्षिणां दत्त्वा समावृत्तो महामुनिः ।
उग्रं तपः समारेभे ब्रह्मचारी समाहितः
gurave dakṣiṇāṃ dattvā samāvṛtto mahāmuniḥ |
ugraṃ tapaḥ samārebhe brahmacārī samāhitaḥ
देवतानामृषीणां च बाल्येऽपि स महातपाः ।
संमन्त्रणीयो मान्यश्च ज्ञानेन तपसा तथा
devatānāmṛṣīṇāṃ ca bālye'pi sa mahātapāḥ |
saṃmantraṇīyo mānyaśca jñānena tapasā tathā
न त्वस्य रमते बुद्धिराश्रमेषु नराधिप ।
त्रिषु गार्हस्थ्यमूलेषु मोक्षधर्मानुदर्शिनः
na tvasya ramate buddhirāśrameṣu narādhipa |
triṣu gārhasthyamūleṣu mokṣadharmānudarśinaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)