यद्यस्ति दत्तमिष्टं वा तपस्तप्तं तथैव च ।
गुरूणां वाऽपि शुश्रूषा तन्मे ब्रूहि पितामह
yadyasti dattamiṣṭaṃ vā tapastaptaṃ tathaiva ca |
gurūṇāṃ vā'pi śuśrūṣā tanme brūhi pitāmaha
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि त्रिंशदधिकत्रिशततमोऽध्यायः ॥
20 verses · 330 of 372
Yudhishthira asks whether gifts, sacrifice, tapas and service to elders bear fruit. Bhishma answers that a mind bent on harm sinks into sin and great suffering; the poor sinner goes from famine to famine and fear to fear, while the faithful and self-controlled go from festival to festival and heaven to heaven. Karma runs after the runner and lies down with the sleeper. As a calf finds its mother among a thousand cows, past deeds find their doer. Flowers and fruit keep their season unbidden, and so does karma done before. As a soiled cloth is washed clean with water, fasting and long tapas wash away sin. The path of the virtuous leaves no trace, like birds in the sky or fish in water.
युधिष्ठिर उवाच
यद्यस्ति दत्तमिष्टं वा तपस्तप्तं तथैव च ।
गुरूणां वाऽपि शुश्रूषा तन्मे ब्रूहि पितामह
yadyasti dattamiṣṭaṃ vā tapastaptaṃ tathaiva ca |
gurūṇāṃ vā'pi śuśrūṣā tanme brūhi pitāmaha
भीष्म उवाच
आत्मनाऽनर्थयुक्तेन पापे निविशते मनः ।
स कर्म कलुषं कृत्वा क्लेशे महति धीयते
ātmanā'narthayuktena pāpe niviśate manaḥ |
sa karma kaluṣaṃ kṛtvā kleśe mahati dhīyate
दुर्भिक्षादेव दुर्भिक्षं क्लेशात्क्लेशं भयाद्भयम् ।
मृतेभ्यः प्रमृता यान्ति दरिद्राः पापकर्मिणः
durbhikṣādeva durbhikṣaṃ kleśātkleśaṃ bhayādbhayam |
mṛtebhyaḥ pramṛtā yānti daridrāḥ pāpakarmiṇaḥ
उत्सवादुत्सवं यान्ति स्वर्गात्स्वर्गं सुखात्सुखम् ।
श्रद्दधानाश्च दान्ताश्च धनस्याः शुभकारिणः
utsavādutsavaṃ yānti svargātsvargaṃ sukhātsukham |
śraddadhānāśca dāntāśca dhanasyāḥ śubhakāriṇaḥ
व्यालकुञ्जरदुर्गेषु सर्पचोरभयेषु च ।
हस्तावापेन गच्छन्ति नास्तिकाः किमतः परम्
vyālakuñjaradurgeṣu sarpacorabhayeṣu ca |
hastāvāpena gacchanti nāstikāḥ kimataḥ param
प्रियदेवातिथेयाश्च वदान्याः प्रियसाधवः ।
क्षेम्यमात्मवता मार्गमास्थिता हस्तदक्षिणाः
priyadevātitheyāśca vadānyāḥ priyasādhavaḥ |
kṣemyamātmavatā mārgamāsthitā hastadakṣiṇāḥ
पुलाका इव धान्येषु पूत्यण्डा इव पक्षिषु ।
तद्विधास्ते मनुष्येषु येषां धर्मो न कारणम्
pulākā iva dhānyeṣu pūtyaṇḍā iva pakṣiṣu |
tadvidhāste manuṣyeṣu yeṣāṃ dharmo na kāraṇam
सुशीघ्रमपि धावन्तं विधानमनुधावति ।
शेते सह शयानेन येनयेन यथाकृतम्
suśīghramapi dhāvantaṃ vidhānamanudhāvati |
śete saha śayānena yenayena yathākṛtam
पापं तिष्ठति तिष्ठन्तं धावन्तमनुधावति ।
करोति कुर्वतः कर्म च्छायेवानुविधीयते
pāpaṃ tiṣṭhati tiṣṭhantaṃ dhāvantamanudhāvati |
karoti kurvataḥ karma cchāyevānuvidhīyate
येनयेन यथा यद्यत्पुरा कर्म सुनिश्चितम् ।
तत्तदेव नरो भुङ्क्ते नित्यं विहितमात्मना
yenayena yathā yadyatpurā karma suniścitam |
tattadeva naro bhuṅkte nityaṃ vihitamātmanā
समानकर्मनिक्षेपं विधानपरिरक्षणम् ।
भूतग्राममिमं कालः समन्तादपकर्षति
samānakarmanikṣepaṃ vidhānaparirakṣaṇam |
bhūtagrāmamimaṃ kālaḥ samantādapakarṣati
अचोद्यमानानि यथा पुष्पाणि च फलानि च ।
स्वं कालं नातिवर्तन्ते तथा कर्म पुराकृतम्
acodyamānāni yathā puṣpāṇi ca phalāni ca |
svaṃ kālaṃ nātivartante tathā karma purākṛtam
समानश्चावमानश्च लाभालाभौ जयाजयौ ।
प्रवृत्ता न निवर्तन्ते निधनान्ताः पदेपदे
samānaścāvamānaśca lābhālābhau jayājayau |
pravṛttā na nivartante nidhanāntāḥ padepade
आत्मना विहितं दुःखमात्मना विहितं सुखम् ।
गर्भशय्यामुपादाय भजते पूर्वदेहिकम्
ātmanā vihitaṃ duḥkhamātmanā vihitaṃ sukham |
garbhaśayyāmupādāya bhajate pūrvadehikam
बालो युवा वा वृद्धश्च यत्करोति शुभाशुभम् ।
तस्यांतस्यामवस्थायां भुङ्क्ते जन्मनिजन्मनि
bālo yuvā vā vṛddhaśca yatkaroti śubhāśubham |
tasyāṃtasyāmavasthāyāṃ bhuṅkte janmanijanmani
यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विन्दति मातरम् ।
तथा पूर्वकृतं कर्म कर्तारमनुगच्छति
yathā dhenusahasreṣu vatso vindati mātaram |
tathā pūrvakṛtaṃ karma kartāramanugacchati
मलिनं हि यथा वस्त्रं पश्चाच्छुध्यति वारिणा ।
उपवासैः प्रतप्तानां दीर्घं सुखमनन्तकम्
malinaṃ hi yathā vastraṃ paścācchudhyati vāriṇā |
upavāsaiḥ prataptānāṃ dīrghaṃ sukhamanantakam
दीर्घकालेन तपसा सेवितेन तपोवने ।
धर्मनिर्धूतपापानां संसिध्यन्ते मनोरथाः
dīrghakālena tapasā sevitena tapovane |
dharmanirdhūtapāpānāṃ saṃsidhyante manorathāḥ
शकुनानामिवाकाशे मत्स्यानामिव चोदके ।
पदं यथा न दृश्येत तथा पुण्यकृतां गतिः
śakunānāmivākāśe matsyānāmiva codake |
padaṃ yathā na dṛśyeta tathā puṇyakṛtāṃ gatiḥ
अलमन्यैरुपालब्धैः कीर्तितैश्च व्यतिक्रमैः ।
पेशलं चानुरूपं च कर्तव्यं हितमात्मनः
alamanyairupālabdhaiḥ kīrtitaiśca vyatikramaiḥ |
peśalaṃ cānurūpaṃ ca kartavyaṃ hitamātmanaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)