Shanti Parva

Chapter 241: The river of Time and the raft of wisdom

इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि एकचत्वारिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥

32 verses · 241 of 372

What happens in this chapter

The river of Time and the raft of wisdom

Vyasa continues on the brahmin's way. He should study the three Vedas, live by the six duties, earn without harming others, and keep the five daily yajnas with faith. Giving, study, tapas, modesty, straightness and restraint increase his radiance and drive off sin. The wise man crosses the river whose waters are the senses, whose banks are greed and whose mud is anger. Vyasa paints the river of Time: years its whirlpools, months its waves, seasons its current, the blink of an eye its foam, desire its crocodile, the Veda and yajna its raft, dharma its island, truth and moksha its far shore. On it all beings are swept toward Yama. The wise cross on rafts of wisdom; the unwise cannot.

व्यास उवाच

241.1

त्रयीं विद्यामवेक्षेत वेदेपूत्तमतां गतः ।
ऋक्सामवर्णाक्षरतो यजुषोऽथर्वणस्तथा

trayīṃ vidyāmavekṣeta vedepūttamatāṃ gataḥ |
ṛksāmavarṇākṣarato yajuṣo'tharvaṇastathā

241.2

[तिष्ठत्येतेषु भगवान्षट्‌सु कर्मसु संस्थितः ।]
वेदवादेषु कुशला ह्यध्यात्मकुशलाश्च ये

[tiṣṭhatyeteṣu bhagavānṣaṭ‌su karmasu saṃsthitaḥ |]
vedavādeṣu kuśalā hyadhyātmakuśalāśca ye

241.3

सत्ववन्तो महाभागाः पश्यन्ति प्रभवाप्ययौ ।
एवं धर्मेण वर्तेत क्रियाः शिष्टवदाचरेत्

satvavanto mahābhāgāḥ paśyanti prabhavāpyayau |
evaṃ dharmeṇa varteta kriyāḥ śiṣṭavadācaret

241.4

असंरोधेन भूतानां वृत्तिं लिप्सेत वै द्विजः ।
सद्भ्य आगतविज्ञानः शिष्टः शास्त्रविचक्षणः

asaṃrodhena bhūtānāṃ vṛttiṃ lipseta vai dvijaḥ |
sadbhya āgatavijñānaḥ śiṣṭaḥ śāstravicakṣaṇaḥ

241.5

स्वधर्मेण क्रिया लोके कुर्वाणः सोऽप्यसङ्करः ।
तिष्ठते तेषु गृहवान्षट्‌सु कर्मसु स द्विजः

svadharmeṇa kriyā loke kurvāṇaḥ so'pyasaṅkaraḥ |
tiṣṭhate teṣu gṛhavānṣaṭ‌su karmasu sa dvijaḥ

241.6

पञ्चभिः सततं यज्ञैः श्रद्दधानो यजेत च ।
धृतिमानप्रमत्तश्च दान्तो धर्मविदात्मवान् ।
वीतहर्षमदक्रोधो ब्राह्मणो नावसीदति

pañcabhiḥ satataṃ yajñaiḥ śraddadhāno yajeta ca |
dhṛtimānapramattaśca dānto dharmavidātmavān |
vītaharṣamadakrodho brāhmaṇo nāvasīdati

241.7

दानमध्ययनं यज्ञस्तपो ह्रीरार्जवं दमः ।
एतैर्विवर्धते तेजः पाप्मानं चापकर्षति

dānamadhyayanaṃ yajñastapo hrīrārjavaṃ damaḥ |
etairvivardhate tejaḥ pāpmānaṃ cāpakarṣati

241.8

धूतपाप्मा च मेधावी लघ्वाहारो जितेन्द्रियः ।
कामक्रोधौ वशे कृत्वा निनीषेद्ब्रह्मणः पदम्

dhūtapāpmā ca medhāvī laghvāhāro jitendriyaḥ |
kāmakrodhau vaśe kṛtvā ninīṣedbrahmaṇaḥ padam

241.9

अग्नींश्च ब्राह्मणांश्चार्चेद्देवताः प्रणमेत च ।
वर्जयेदुशतीं वाचं हिंसां चाधर्मसंहिताम्

agnīṃśca brāhmaṇāṃścārceddevatāḥ praṇameta ca |
varjayeduśatīṃ vācaṃ hiṃsāṃ cādharmasaṃhitām

241.10

एषा पूर्वतरा वृत्तिर्ब्राह्मणस्य विधीयते ।
ज्ञानागमेन कर्माणि कुर्वन्कर्मसु सिद्ध्यति

eṣā pūrvatarā vṛttirbrāhmaṇasya vidhīyate |
jñānāgamena karmāṇi kurvankarmasu siddhyati

241.11

पञ्चेन्द्रियजलां घोरां लोभकूलां सुदुस्तराम् ।
मन्युपङ्कामनाधृष्यां नदीं तरति बुद्धिमान्

pañcendriyajalāṃ ghorāṃ lobhakūlāṃ sudustarām |
manyupaṅkāmanādhṛṣyāṃ nadīṃ tarati buddhimān

241.12

कालमभ्युद्यतं पश्येन्नित्यमत्यन्तमोहनम्

kālamabhyudyataṃ paśyennityamatyantamohanam

241.13

महता विधिदृष्टेन बलिनाऽप्रतिघातिना ।
स्वभावस्रोतसा वृत्तमुह्यते सततं जगत्

mahatā vidhidṛṣṭena balinā'pratighātinā |
svabhāvasrotasā vṛttamuhyate satataṃ jagat

241.14

कालोदकेन महता वर्षावर्तेन संततम् ।
मासोर्मिणर्तुवेगेन पक्षोलपतृणेन च

kālodakena mahatā varṣāvartena saṃtatam |
māsormiṇartuvegena pakṣolapatṛṇena ca

241.15

निमेषोन्मेषफेनेन अहोरात्रजवेन च ।
कामग्राहेण घोरेण वेदयज्ञप्लवेन च

nimeṣonmeṣaphenena ahorātrajavena ca |
kāmagrāheṇa ghoreṇa vedayajñaplavena ca

241.16

धर्मद्वीपेन भूतानां चार्थकामरवेण च ।
ऋतवाङ्मोक्षतीरेण विहिंसातरुवाहिना

dharmadvīpena bhūtānāṃ cārthakāmaraveṇa ca |
ṛtavāṅmokṣatīreṇa vihiṃsātaruvāhinā

241.17

युगह्रदौघमध्येन ब्रह्मप्रायभवेन च ।
धात्रा सृष्टानि भूतानि कृष्यन्ते यमसादनम्

yugahradaughamadhyena brahmaprāyabhavena ca |
dhātrā sṛṣṭāni bhūtāni kṛṣyante yamasādanam

241.18

एतत्प्रज्ञामयैर्धीरा निस्तरन्ति मनीषिणः ।
प्लवैरप्लववन्तो हि किं करिष्यन्त्यचेतसः

etatprajñāmayairdhīrā nistaranti manīṣiṇaḥ |
plavairaplavavanto hi kiṃ kariṣyantyacetasaḥ

241.19

उपपन्नं हि यत्प्राज्ञो निस्तरेन्नेतरो जनः ।
दूरतो गुणदोषौ हि प्राज्ञः सर्वत्र पश्यति

upapannaṃ hi yatprājño nistarennetaro janaḥ |
dūrato guṇadoṣau hi prājñaḥ sarvatra paśyati

241.20

संशयात्तु स कामात्मा चलचित्तोऽल्पचेतनः ।
अप्राज्ञो न तरत्येनं यो ह्यास्ते न स गच्छति

saṃśayāttu sa kāmātmā calacitto'lpacetanaḥ |
aprājño na taratyenaṃ yo hyāste na sa gacchati

241.21

अप्लवो हि महादोषं मुह्यमानो न गच्छति ।
कामग्राहगृहीतस्य ज्ञानमप्यस्य न प्लवः

aplavo hi mahādoṣaṃ muhyamāno na gacchati |
kāmagrāhagṛhītasya jñānamapyasya na plavaḥ

241.22

तस्मादुन्मज्जनस्यार्थे प्रयतेत विचक्षणः ।
एतदुन्मज्जनं तस्य यदयं ब्राह्मणो भवेत्

tasmādunmajjanasyārthe prayateta vicakṣaṇaḥ |
etadunmajjanaṃ tasya yadayaṃ brāhmaṇo bhavet

241.23

त्र्यवदाते कुले जातस्त्रिसंदेहस्त्रिकर्मकृत् ।
तस्मादुन्मज्जनं तिष्ठेत्प्रज्ञया निस्तरेद्यथा

tryavadāte kule jātastrisaṃdehastrikarmakṛt |
tasmādunmajjanaṃ tiṣṭhetprajñayā nistaredyathā

241.24

संस्कृतस्य हि दान्तस्य नियतस्य यतात्मनः ।
प्राज्ञस्यानन्तरा सिद्धिरिह लोके परत्र च

saṃskṛtasya hi dāntasya niyatasya yatātmanaḥ |
prājñasyānantarā siddhiriha loke paratra ca

241.25

वर्तेत तेषु गृहवानक्रुध्यन्ननसूयकः ।
पञ्चभिः सततं यज्ञैर्विघसाशी यजेत च

varteta teṣu gṛhavānakrudhyannanasūyakaḥ |
pañcabhiḥ satataṃ yajñairvighasāśī yajeta ca

241.26

सतां धर्मेण वर्तेत क्रियां शिष्टवदाचरेत् ।
असंरोधेन लोकस्य वृत्तिं लिप्सेदगर्हिताम्

satāṃ dharmeṇa varteta kriyāṃ śiṣṭavadācaret |
asaṃrodhena lokasya vṛttiṃ lipsedagarhitām

241.27

श्रुतविज्ञानतत्त्वज्ञः शिष्टाचारविचक्षणः ।
स्वधर्मेण क्रियावांश्च कर्मणा सोऽप्यसंकरः

śrutavijñānatattvajñaḥ śiṣṭācāravicakṣaṇaḥ |
svadharmeṇa kriyāvāṃśca karmaṇā so'pyasaṃkaraḥ

241.28

क्रियावाञ्श्रद्दधानो कहि दान्तः प्रायोऽनसूयकः ।
धमार्धर्मविशेषज्ञः सर्वं तरति दुस्तरम्

kriyāvāñśraddadhāno kahi dāntaḥ prāyo'nasūyakaḥ |
dhamārdharmaviśeṣajñaḥ sarvaṃ tarati dustaram

241.29

धृतिमानप्रमत्तश्च दान्तो धर्मविदात्मवान् ।
वीतहर्षमदक्रोधो ब्राह्मणो नावसीदति

dhṛtimānapramattaśca dānto dharmavidātmavān |
vītaharṣamadakrodho brāhmaṇo nāvasīdati

241.30

एषा पुरातनी वृत्तिर्ब्राह्मणस्य विधीयते ।
ज्ञानवृद्ध्यैव कर्माणि कुर्वन्सर्वत्र सिध्यति

eṣā purātanī vṛttirbrāhmaṇasya vidhīyate |
jñānavṛddhyaiva karmāṇi kurvansarvatra sidhyati

241.31

अधर्मं धर्मकामो हि करोति ह्यविचक्षणः ।
धर्मं वा धर्मसंकाशं शोचन्निव करोति सः

adharmaṃ dharmakāmo hi karoti hyavicakṣaṇaḥ |
dharmaṃ vā dharmasaṃkāśaṃ śocanniva karoti saḥ

241.32

धर्मं करोमीति करोत्यधर्म
मधर्मकामश्च करोति धर्मम् ।
उभे बालः कर्मणी न प्रजानम्
संजायते म्रियते चापि देही

dharmaṃ karomīti karotyadharma
madharmakāmaśca karoti dharmam |
ubhe bālaḥ karmaṇī na prajānam
saṃjāyate mriyate cāpi dehī

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)