अथ तत्र महार्चिष्माननलो वातसारथिः ।
तस्याविदूरे रक्षार्थं खगेन्द्रेण कृतोऽभवत्
atha tatra mahārciṣmānanalo vātasārathiḥ |
tasyāvidūre rakṣārthaṃ khagendreṇa kṛto'bhavat
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि आपद्धर्मपर्वणि एकसप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
27 verses · 171 of 372
Rajadharma lights a fire to guard his guest and sleeps beside him in trust. In the night Gautama strikes him dead with a burning brand, roasts him and hurries off with the meat and gold. When the heron fails to come for two days, Virupaksha grows uneasy, for he had read cruelty in Gautama's face, and sends his son. The rakshasas find Rajadharma slain under the banyan, seize Gautama and bring him with the heron's remains to the city. Virupaksha orders him killed. But no rakshasa, slave or flesh-eating creature will eat the flesh of the ungrateful man. He is cut to pieces. Bhishma states the lesson: there is expiation for the slayer of a brahmana, the thief and the violator of the guru's bed, but none for the ungrateful.
भीष्म उवाच
अथ तत्र महार्चिष्माननलो वातसारथिः ।
तस्याविदूरे रक्षार्थं खगेन्द्रेण कृतोऽभवत्
atha tatra mahārciṣmānanalo vātasārathiḥ |
tasyāvidūre rakṣārthaṃ khagendreṇa kṛto'bhavat
स चापि पार्श्वे सुष्वाप विश्वस्तो बकराट् तदा ।
कृतघ्नस्तु स दुष्टात्मा तं जिघांसुरजागरीत्
sa cāpi pārśve suṣvāpa viśvasto bakarāṭ tadā |
kṛtaghnastu sa duṣṭātmā taṃ jighāṃsurajāgarīt
ततोऽलातेन दीप्तेन स सुप्तं निजघान तम् ।
निहत्य च मुदा युक्तः सोऽनुबन्धं न दृष्टवान्
tato'lātena dīptena sa suptaṃ nijaghāna tam |
nihatya ca mudā yuktaḥ so'nubandhaṃ na dṛṣṭavān
स तं विपक्षरोमाणं कृत्वाऽग्नावपचत्तदा ।
तं गृहीत्वा सुवर्णं च ययौ द्रुततरं द्विजः
sa taṃ vipakṣaromāṇaṃ kṛtvā'gnāvapacattadā |
taṃ gṛhītvā suvarṇaṃ ca yayau drutataraṃ dvijaḥ
ततो दाक्षायणीपुत्रं नागतं तं तु भारत ।
विरूपाक्षश्चिन्तयन्वै हृदयेन विदूयता
tato dākṣāyaṇīputraṃ nāgataṃ taṃ tu bhārata |
virūpākṣaścintayanvai hṛdayena vidūyatā
ततोऽन्यस्मिन्गते चाह्नि विरूपाक्षोऽब्रवीत्सुतम् ।
न प्रेक्षे राजधर्माणमद्य पुत्र खगोत्तमम् ।
tato'nyasmingate cāhni virūpākṣo'bravītsutam |
na prekṣe rājadharmāṇamadya putra khagottamam |
स पूर्वसन्ध्यां ब्रह्माणं वन्दितुं याति सर्वदा ।
मां चादृष्ट्वा कदाचित्स न गच्छति गृहं खगः
sa pūrvasandhyāṃ brahmāṇaṃ vandituṃ yāti sarvadā |
māṃ cādṛṣṭvā kadācitsa na gacchati gṛhaṃ khagaḥ
द्विरात्रमुभयोः सन्ध्योर्नाभ्यगच्छन्ममालयम् ।
तस्मान्न शुद्ध्यते भावो मम स ज्ञायतां सुहृत्
dvirātramubhayoḥ sandhyornābhyagacchanmamālayam |
tasmānna śuddhyate bhāvo mama sa jñāyatāṃ suhṛt
स्वाध्यायेन वियुक्तो हि ब्रह्मवर्चसवर्जितः ।
स गतस्तत्र मे शङ्का हन्यात्तं स द्विजाधमः
svādhyāyena viyukto hi brahmavarcasavarjitaḥ |
sa gatastatra me śaṅkā hanyāttaṃ sa dvijādhamaḥ
दुराचारः स दुर्बुद्धिरिङ्गितैर्लक्षितो मया ।
निष्कृपो दारुणाकारो दुष्टो दस्युरिवाधमः ।
गौतमः स गतस्तत्र तेनोद्विग्नं मनो मम
durācāraḥ sa durbuddhiriṅgitairlakṣito mayā |
niṣkṛpo dāruṇākāro duṣṭo dasyurivādhamaḥ |
gautamaḥ sa gatastatra tenodvignaṃ mano mama
पुत्र शीघ्रमितो गत्वा राजधर्मनिवेशनम् ।
ज्ञायतां स विशुद्धात्मा यदि जीवति वा चिरम्
putra śīghramito gatvā rājadharmaniveśanam |
jñāyatāṃ sa viśuddhātmā yadi jīvati vā ciram
स एवमुक्तस्त्वरितो रक्षोभिः सहितो ययौ ।
* न्यग्रोधे राजधर्माणमपश्यन्निहतं ततः
sa evamuktastvarito rakṣobhiḥ sahito yayau |
* nyagrodhe rājadharmāṇamapaśyannihataṃ tataḥ
रुदित्वा बहुशस्तस्मै विलप्य च स राक्षसः ।
गतो रोषसमाविष्टो गौतमग्रहणाय वै
ruditvā bahuśastasmai vilapya ca sa rākṣasaḥ |
gato roṣasamāviṣṭo gautamagrahaṇāya vai
गृहीतो गौतमः पापो रक्षोभिः क्रोधमूर्च्छितैः ।
राजधर्मशरीरस्य कङ्कालश्चाप्यथो धृतः
gṛhīto gautamaḥ pāpo rakṣobhiḥ krodhamūrcchitaiḥ |
rājadharmaśarīrasya kaṅkālaścāpyatho dhṛtaḥ
मनुव्रजं तु नगरं यातुधानास्ततो गताः ।
क्रोधरक्तेक्षणा घोरा गौतमस्य वधे धृताः
manuvrajaṃ tu nagaraṃ yātudhānāstato gatāḥ |
krodharaktekṣaṇā ghorā gautamasya vadhe dhṛtāḥ
पार्थिवस्वाग्रतो न्यस्तः कङ्कालो राजधर्मणः ।
तं दृष्ट्वा विमना राजा सामात्यः सगणोऽभवत्
pārthivasvāgrato nyastaḥ kaṅkālo rājadharmaṇaḥ |
taṃ dṛṣṭvā vimanā rājā sāmātyaḥ sagaṇo'bhavat
आर्तरावो महानासीद्गृहे तस्य महात्मनः ।
समुत्थितः स्रीसङ्घस्य निहते काश्यपात्मजे
ārtarāvo mahānāsīdgṛhe tasya mahātmanaḥ |
samutthitaḥ srīsaṅghasya nihate kāśyapātmaje
राजा चैवाब्रवीत्पुत्रं पापोऽयं वध्यतामिति
rājā caivābravītputraṃ pāpo'yaṃ vadhyatāmiti
राक्षमा ऊचुः
अस्य मांसं वयं सर्वे खादिष्यामः समागताः ।
पापकृत्पापकर्मा च पापात्मा पापमास्थितः ।
हन्तव्य एव पापात्मा कृतघ्नो नात्र संशयः
asya māṃsaṃ vayaṃ sarve khādiṣyāmaḥ samāgatāḥ |
pāpakṛtpāpakarmā ca pāpātmā pāpamāsthitaḥ |
hantavya eva pāpātmā kṛtaghno nātra saṃśayaḥ
विरूपाक्ष उवाच
कृतघ्नं पापकर्माणां न भक्षयितुमुत्सहे ।
दासेभ्यो दीयतामेप मित्रध्रुक्पुरुपाधमः
kṛtaghnaṃ pāpakarmāṇāṃ na bhakṣayitumutsahe |
dāsebhyo dīyatāmepa mitradhrukpurupādhamaḥ
भीष्म उवाच
दासाः सर्वे समाहूता यातुधानास्तथा परे ।
नेच्छन्ति स्म कृतघ्नं तं खादितुं पुरुषोत्तम
dāsāḥ sarve samāhūtā yātudhānāstathā pare |
necchanti sma kṛtaghnaṃ taṃ khādituṃ puruṣottama
शिरोभिश्चागता भूमिं महाराज ततो बलात् ।
मानार्थं जातु निर्बन्धं किल्विषं दातुमर्हसि
śirobhiścāgatā bhūmiṃ mahārāja tato balāt |
mānārthaṃ jātu nirbandhaṃ kilviṣaṃ dātumarhasi
यातुधाना नृपेणोक्ताः पापकर्मा विशस्यताम् ।
दह्यतां त्यज्यतां वाऽयं दर्शनादपनीयताम्
yātudhānā nṛpeṇoktāḥ pāpakarmā viśasyatām |
dahyatāṃ tyajyatāṃ vā'yaṃ darśanādapanīyatām
ततस्ते रुपिता दासाः शूलपट्टसपाणयः ।
खण्डशो विकृतं हत्वा क्रव्याद्भ्यो ह्यददुस्तदा
tataste rupitā dāsāḥ śūlapaṭṭasapāṇayaḥ |
khaṇḍaśo vikṛtaṃ hatvā kravyādbhyo hyadadustadā
क्रव्यादास्त्वपि राजेन्द्र नेच्छन्ति पिशिताशनाः ।
मृतानपि हि क्रव्यादाः कृतघ्नान्नोपभुञ्जते
kravyādāstvapi rājendra necchanti piśitāśanāḥ |
mṛtānapi hi kravyādāḥ kṛtaghnānnopabhuñjate
ब्रह्मस्वहरणे चोरे ब्रह्मघ्ने गुरुतल्पगे ।
निष्कृतिर्विहिता सद्भिः कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः
brahmasvaharaṇe core brahmaghne gurutalpage |
niṣkṛtirvihitā sadbhiḥ kṛtaghne nāsti niṣkṛtiḥ
मित्रद्रुहं कृतघ्नं च नृशंसं च नराधमम् ।
क्रव्यादाः किमयश्चैव नोपभुञ्जन्ति वै सदा
mitradruhaṃ kṛtaghnaṃ ca nṛśaṃsaṃ ca narādhamam |
kravyādāḥ kimayaścaiva nopabhuñjanti vai sadā
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)