Shanti Parva

Chapter 137: The three fish and timely action

इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि आपद्धर्मपर्वणि सप्तत्रिंशदधिकशततमोऽध्यायः ॥

24 verses · 137 of 372

What happens in this chapter

The three fish and timely action

Bhishma says the one who provides for what is coming and the one quick-witted in the moment both prosper; the procrastinator perishes. He tells of three fish in a shallow pool: one far-sighted, one quick-witted, one a procrastinator. Fishermen began draining the pool. The far-sighted one urged them to leave while the way was open, and alone swam to deep water. The procrastinator saw no hurry; the quick-witted one said he would act when the time came. The fishermen strung the fish on a cord. The quick-witted one bit onto it, passed for caught, and slipped free when the catch was washed. The procrastinator died. Time and place, says Bhishma, come first in every shastra. Several verses here are damaged.

भीष्म उवाच

137.1

अनागतविधाता च प्रत्युत्पन्नमतिश्च यः ।
द्वावेतौ सुखमेधेते दीर्घसूत्री विनश्यति

anāgatavidhātā ca pratyutpannamatiśca yaḥ |
dvāvetau sukhamedhete dīrghasūtrī vinaśyati

137.2

अत्रैव चेदमव्यग्रं शृण्वाख्यानमनुत्तमम् ।
द्रीर्घसूत्रमुपाश्रित्य कार्याकार्यविनिश्चये

atraiva cedamavyagraṃ śṛṇvākhyānamanuttamam |
drīrghasūtramupāśritya kāryākāryaviniścaye

137.3

नातिगाधे जलस्थाने सुहृदः कुशलास्त्रयः ।
प्रभूतमत्स्ये कौन्तेय बभूवुः सहचारिणः

nātigādhe jalasthāne suhṛdaḥ kuśalāstrayaḥ |
prabhūtamatsye kaunteya babhūvuḥ sahacāriṇaḥ

137.4

तत्रैकः प्राप्तकालज्ञो दीर्घदर्शी तथाऽपरः ।
दीर्घसूत्रश्च तत्रैकस्त्रयाणां जलचारिणाम्

tatraikaḥ prāptakālajño dīrghadarśī tathā'paraḥ |
dīrghasūtraśca tatraikastrayāṇāṃ jalacāriṇām

137.5

क्रदाचित्तज्जलस्थानं मत्स्यबन्धाः समन्ततः ।
स्रावयामासुरथो निम्नेषु विविधैर्मुखैः

kradācittajjalasthānaṃ matsyabandhāḥ samantataḥ |
srāvayāmāsuratho nimneṣu vividhairmukhaiḥ

137.6

क्षीयमाणं तद्बुद्ध्वा जलस्थानं भयागमे ।
अब्रवीद्दीर्घदर्शी तु तावुभौ सुहृदौ तदा

kṣīyamāṇaṃ tadbuddhvā jalasthānaṃ bhayāgame |
abravīddīrghadarśī tu tāvubhau suhṛdau tadā

137.7

ज्ञयमापत्समुत्पन्ना सर्वेषां सलिलौकसाम् ।
शीघ्रमन्यत्र गच्छामः पन्था यावन्न शुष्यति

jñayamāpatsamutpannā sarveṣāṃ salilaukasām |
śīghramanyatra gacchāmaḥ panthā yāvanna śuṣyati

137.8

अनागतमनर्थं हि सुनयैर्यः प्रबाधते ।
स न संशयमाप्नोति तथाऽन्यत्र व्रजामहे

anāgatamanarthaṃ hi sunayairyaḥ prabādhate |
sa na saṃśayamāpnoti tathā'nyatra vrajāmahe

137.9

शीर्घसूत्रस्तु यस्तत्र सोऽब्रवीत्सम्यगुष्यताम् ।
न तु कार्या त्वरा तावदिति मे निश्चिता मतिः

śīrghasūtrastu yastatra so'bravītsamyaguṣyatām |
na tu kāryā tvarā tāvaditi me niścitā matiḥ

137.10

अथ संप्रतिपत्तिज्ञस्त्वब्रवीद्दीर्घदर्शिनम् ।
प्राप्ते काले न मे किंचिन्न्यायतः परिहास्यते

atha saṃpratipattijñastvabravīddīrghadarśinam |
prāpte kāle na me kiṃcinnyāyataḥ parihāsyate

137.11

एवप्नुक्तो निराक्रामद्दीर्घदर्शी महामतिः ।
अगाम स्रोतसैकेन गम्भीरं सलिलाशयम्

evapnukto nirākrāmaddīrghadarśī mahāmatiḥ |
agāma srotasaikena gambhīraṃ salilāśayam

137.12

ततः प्रसृततोयं तं प्रसमीक्ष्य जलाशयम् ।
बबन्धुर्विविधैर्योगैर्मत्स्यान्मत्स्योपजीविनः

tataḥ prasṛtatoyaṃ taṃ prasamīkṣya jalāśayam |
babandhurvividhairyogairmatsyānmatsyopajīvinaḥ

137.13

विलोड्यमाने तस्मिंस्तु स्रुततोये जलाशये ।
अगच्छद्ग्रहणं तत्र दीर्घसूत्रः सहापरै----

viloḍyamāne tasmiṃstu srutatoye jalāśaye |
agacchadgrahaṇaṃ tatra dīrghasūtraḥ sahāparai----

137.14

उद्दानं क्रियमाणं तु मत्स्यानां ------ ।
प्रविश्यान्तरमन्येषामग्रसत्प्रति-------

uddānaṃ kriyamāṇaṃ tu matsyānāṃ ------ |
praviśyāntaramanyeṣāmagrasatprati-------

137.15

ग्रस्तमेव तदुद्दानं गृहीत्वा----सः ।
सर्वानेव च तांस्तत्र ते वि--- इति

grastameva taduddānaṃ gṛhītvā----saḥ |
sarvāneva ca tāṃstatra te vi--- iti

137.16

ततः प्रक्षाल्यमानेषु मत्स्येषु विपुले जले ।
त्वक्त्वा रज्जुं प्रमुक्तोसौ शीघ्रं संप्रतिपत्तिमान्

tataḥ prakṣālyamāneṣu matsyeṣu vipule jale |
tvaktvā rajjuṃ pramuktosau śīghraṃ saṃpratipattimān

137.17

दीर्घसूत्रस्तु मन्दात्मा हीनेयुद्धिरचेतनः ।
मरणं प्राप्तवान्मूढो यथैवोपहतेन्द्रियः

dīrghasūtrastu mandātmā hīneyuddhiracetanaḥ |
maraṇaṃ prāptavānmūḍho yathaivopahatendriyaḥ

137.18

एवं प्राप्ततमं कालं यो मोहान्नावबुध्यते ।
स विनश्यति वै क्षिप्रं दीर्घसूत्रो यथा झषः

evaṃ prāptatamaṃ kālaṃ yo mohānnāvabudhyate |
sa vinaśyati vai kṣipraṃ dīrghasūtro yathā jhaṣaḥ

137.19

आदौ न कुरुते श्रेयः कुशलोऽस्मीति यः पुमान् ।
स हि संशयमाप्नोति यथा संप्रतिपत्तिमान्

ādau na kurute śreyaḥ kuśalo'smīti yaḥ pumān |
sa hi saṃśayamāpnoti yathā saṃpratipattimān

137.20

अनागतविधाता च प्रत्युत्पन्नमतिश्च यः ।
द्वावेतौ सुखमेधेते दीर्घसूत्री विनश्यति

anāgatavidhātā ca pratyutpannamatiśca yaḥ |
dvāvetau sukhamedhete dīrghasūtrī vinaśyati

137.21

काष्ठा कला मुहूर्ताश्च दिनरात्र्यः क्षणा लवाः ।
मासाः पक्षाः षडृतवः कालः संवत्सराणि च

kāṣṭhā kalā muhūrtāśca dinarātryaḥ kṣaṇā lavāḥ |
māsāḥ pakṣāḥ ṣaḍṛtavaḥ kālaḥ saṃvatsarāṇi ca

137.22

पृथिवी देश इत्युक्तः स च कालो न दृश्यते ।
अभिप्रेतार्थसिद्ध्यर्थं दूरतो न्यायतस्तथा

pṛthivī deśa ityuktaḥ sa ca kālo na dṛśyate |
abhipretārthasiddhyarthaṃ dūrato nyāyatastathā

137.23

एतौ धर्मार्थशास्त्रेषु मोक्षशास्त्रेषु चर्षिभिः ।
प्रधानाविति निर्दिष्टौ कामे चाभिमतौ नृणाम्

etau dharmārthaśāstreṣu mokṣaśāstreṣu carṣibhiḥ |
pradhānāviti nirdiṣṭau kāme cābhimatau nṛṇām

137.24

परीक्ष्यकारी युक्तश्च स सम्यगुपपादयेत् ।
देशकालावभिप्रेतौ तोभ्यां फलमवाप्नुयात्

parīkṣyakārī yuktaśca sa samyagupapādayet |
deśakālāvabhipretau tobhyāṃ phalamavāpnuyāt

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)