Shanti Parva

Chapter 109: When truth and untruth change places

इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि नवाधिकशततमोऽध्यायः ॥

34 verses · 109 of 372

What happens in this chapter

When truth and untruth change places

Yudhishthira asks what is truth and what untruth, and when each may be spoken. Bhishma says nothing is higher than truth, yet there are cases where the true becomes false and the false true. He recalls Balaka, who won great merit by killing a blind beast, and Kaushika at the Ganga. Dharma was taught for the welfare of beings; what upholds them without harm is dharma. If silence saves, keep silent; if silence breeds suspicion, a lie that saves someone from robbers is better than truth. Untruth may be spoken when life is in danger, at a marriage, to protect another's wealth or for dharma. Wicked men who live by fraud must be restrained by every means. Meet deceit with deceit and goodness with goodness.

युधिष्ठिर उवाच

109.1

कथं धर्मे स्थातुमिच्छन्नरो वर्तेत भारत ।
तत्त्वं जिज्ञासमानाय प्रब्रूहि भरतर्षभ

kathaṃ dharme sthātumicchannaro varteta bhārata |
tattvaṃ jijñāsamānāya prabrūhi bharatarṣabha

109.2

सत्यं चैवानृतं चोभे लोकानावृत्य तिष्ठतः ।
तयोः किमाचरेद्राजन्पुरुषो धर्मनिश्चितः

satyaṃ caivānṛtaṃ cobhe lokānāvṛtya tiṣṭhataḥ |
tayoḥ kimācaredrājanpuruṣo dharmaniścitaḥ

109.3

किंस्वित्सत्यं किमनृतं किंस्विद्धर्म्यं सनातनम् ।
कस्मिन्काले वदेत्सत्यं कस्मिन्वाऽप्यनृतं वदेत्

kiṃsvitsatyaṃ kimanṛtaṃ kiṃsviddharmyaṃ sanātanam |
kasminkāle vadetsatyaṃ kasminvā'pyanṛtaṃ vadet

भीष्म उवाच

109.4

सत्यस्य वचनं साधु न सत्याद्विद्यते परम् ।
यत्तु लोके सुदुर्ज्ञेयं तत्ते वक्ष्यामि भारत

satyasya vacanaṃ sādhu na satyādvidyate param |
yattu loke sudurjñeyaṃ tatte vakṣyāmi bhārata

109.5

भवेत्सत्यं न वक्तव्यं वक्तव्यमनृतं भवेत् ।
यत्रानृतं भवेत्सत्यं सत्यं वाऽप्यनृतं भवेत्

bhavetsatyaṃ na vaktavyaṃ vaktavyamanṛtaṃ bhavet |
yatrānṛtaṃ bhavetsatyaṃ satyaṃ vā'pyanṛtaṃ bhavet

109.6

तादृशो वर्धते पापो यत्र सत्यमनिश्चितम् ।
सत्यानृते विनिश्चित्य ततो भवति धर्मवि

tādṛśo vardhate pāpo yatra satyamaniścitam |
satyānṛte viniścitya tato bhavati dharmavi

109.7

अप्यनार्योऽकृतप्रज्ञः पुरुषोऽप्यतिदारुणः ।
सुमहत्प्राप्नुयात्पुण्यं बलाकोऽन्धवधादिव

apyanāryo'kṛtaprajñaḥ puruṣo'pyatidāruṇaḥ |
sumahatprāpnuyātpuṇyaṃ balāko'ndhavadhādiva

109.8

किमाश्चर्यं च यन्मूढो धर्मकामोऽप्यधर्मवित् ।
सुमहत्प्राप्नुयात्पुण्यं गङ्गायामिव कौशिकः

kimāścaryaṃ ca yanmūḍho dharmakāmo'pyadharmavit |
sumahatprāpnuyātpuṇyaṃ gaṅgāyāmiva kauśikaḥ

109.9

तादृशोऽयमनुप्रश्नो यत्र धर्मः सुदुर्विदः ।
दुष्कारं चापि संख्यातुं तर्केणात्र व्यवस्यति

tādṛśo'yamanupraśno yatra dharmaḥ sudurvidaḥ |
duṣkāraṃ cāpi saṃkhyātuṃ tarkeṇātra vyavasyati

109.10

प्रभवार्थाय भूतानां धर्मप्रवचनं कृतम् ।
यः स्यात्प्रभवसंयुक्तः स धर्म इति निश्चयः

prabhavārthāya bhūtānāṃ dharmapravacanaṃ kṛtam |
yaḥ syātprabhavasaṃyuktaḥ sa dharma iti niścayaḥ

109.11

अहिंसा सत्यमक्रोधस्तपो दानं दमो मतिः ।
अनसूयाऽप्यसामर्थ्यमनीर्ष्या शीलमेव च

ahiṃsā satyamakrodhastapo dānaṃ damo matiḥ |
anasūyā'pyasāmarthyamanīrṣyā śīlameva ca

109.12

एष धर्मः कुरुश्रेष्ठ कथितं परमेष्ठिना ।
ब्रह्मणा देवदेवेन अयं चैव सनातनः

eṣa dharmaḥ kuruśreṣṭha kathitaṃ parameṣṭhinā |
brahmaṇā devadevena ayaṃ caiva sanātanaḥ

109.13

अस्मिन्धर्मे स्थितो राजन्नरो भद्राणि पश्यति ।
श्रौतो वधात्मको धर्म अहिंसापरमार्थिकः

asmindharme sthito rājannaro bhadrāṇi paśyati |
śrauto vadhātmako dharma ahiṃsāparamārthikaḥ

109.14

धारणाद्धर्ममित्याहुर्धर्मेण विधृताः प्रजाः ।
यः स्याद्धारणसंयुक्तः स धर्म इति निश्चः

dhāraṇāddharmamityāhurdharmeṇa vidhṛtāḥ prajāḥ |
yaḥ syāddhāraṇasaṃyuktaḥ sa dharma iti niścaḥ

109.15

अहिंसार्थाय भूतानां धर्मप्रवचनं कृतम् ।
यः स्यादहिंसासंयुक्तः स धर्म इति निश्चयः

ahiṃsārthāya bhūtānāṃ dharmapravacanaṃ kṛtam |
yaḥ syādahiṃsāsaṃyuktaḥ sa dharma iti niścayaḥ

109.16

श्रुतिं धर्मं वदन्त्यन्ये मानान्याहुः परे जनाः ।
न च तं स्वभ्यसूयामो न हि सर्वं विधीयते

śrutiṃ dharmaṃ vadantyanye mānānyāhuḥ pare janāḥ |
na ca taṃ svabhyasūyāmo na hi sarvaṃ vidhīyate

109.17

येऽन्यायेन जिहीर्षन्तो धनमिच्छन्ति कर्हिचित् ।
तेभ्यस्तु न तदाख्येयं स धर्म इति निश्चयः

ye'nyāyena jihīrṣanto dhanamicchanti karhicit |
tebhyastu na tadākhyeyaṃ sa dharma iti niścayaḥ

109.18

अकूजनेन चेन्मोक्षो नावकूजेत्कथंचन ।
अवश्यं कूजितव्यं वा शङ्केरन्वाऽप्यकूजनात्

akūjanena cenmokṣo nāvakūjetkathaṃcana |
avaśyaṃ kūjitavyaṃ vā śaṅkeranvā'pyakūjanāt

109.19

येऽन्ये वाऽप्यनृतं कुर्युः कुर्यादेव विचारणम् ।
श्रेयस्तत्रानृतं वक्तुं सत्यादिति विचारितम्

ye'nye vā'pyanṛtaṃ kuryuḥ kuryādeva vicāraṇam |
śreyastatrānṛtaṃ vaktuṃ satyāditi vicāritam

109.20

अक्षयाद्यो वधं राजन्कुर्यादेवाविचारयन् ।
अबुध्वाऽनुशये दोषं श्रेयस्तच्चानृतं भवेत्

akṣayādyo vadhaṃ rājankuryādevāvicārayan |
abudhvā'nuśaye doṣaṃ śreyastaccānṛtaṃ bhavet

109.21

न स्तेनः सह संबन्धान्मुच्यते शपथादपि ।
श्रेयस्तत्रानृतं वक्तुं सत्यादिति हि धारणा

na stenaḥ saha saṃbandhānmucyate śapathādapi |
śreyastatrānṛtaṃ vaktuṃ satyāditi hi dhāraṇā

109.22

यः पापैः सह संबन्धान्मुच्यते शपथादपि ।
न च तेभ्यो धनं दद्याच्छक्ये सति कथंचन ।
पापेभ्यो हि धनं दत्तं दातारमपि पीडयेत्

yaḥ pāpaiḥ saha saṃbandhānmucyate śapathādapi |
na ca tebhyo dhanaṃ dadyācchakye sati kathaṃcana |
pāpebhyo hi dhanaṃ dattaṃ dātāramapi pīḍayet

109.23

स्वशरीरोपरोधेन धनमादातुमिच्छतः ।
सत्यसंप्रतिपत्त्यर्थं यद्ब्रूयुः साक्षिणः क्वचित् ।
अनुक्त्वा तत्र तद्वाच्यं सर्वे तेऽनृतवादिनः

svaśarīroparodhena dhanamādātumicchataḥ |
satyasaṃpratipattyarthaṃ yadbrūyuḥ sākṣiṇaḥ kvacit |
anuktvā tatra tadvācyaṃ sarve te'nṛtavādinaḥ

109.24

प्राणात्यये विवाहे च वक्तव्यमनृतं भवेत् ।
अर्थस्य रक्षणार्थाय परेषां धर्मकारणात्

prāṇātyaye vivāhe ca vaktavyamanṛtaṃ bhavet |
arthasya rakṣaṇārthāya pareṣāṃ dharmakāraṇāt

109.25

परेषां सिद्धिमाकाङ्क्षन्न च स्याद्धर्मभिक्षुकः ।
प्रतिश्रुत्य न दातव्यं श्वः कार्यस्तु बलात्कृतः

pareṣāṃ siddhimākāṅkṣanna ca syāddharmabhikṣukaḥ |
pratiśrutya na dātavyaṃ śvaḥ kāryastu balātkṛtaḥ

109.26

यः कश्चिद्धर्मसमयात्प्रच्युतो धर्मजीवनः ।
दण्डेनैव स हन्तव्यस्तं पन्थानं समाश्रितः

yaḥ kaściddharmasamayātpracyuto dharmajīvanaḥ |
daṇḍenaiva sa hantavyastaṃ panthānaṃ samāśritaḥ

109.27

च्युतः सदैव धर्मेभ्यो धनवान्धर्ममाश्रितः ।
कथं स्वधर्ममुत्सृज्य तमिच्छेदुपजीवितुम्

cyutaḥ sadaiva dharmebhyo dhanavāndharmamāśritaḥ |
kathaṃ svadharmamutsṛjya tamicchedupajīvitum

109.28

सर्वोपायैर्नियन्तव्यः पापो निकृतिजीवनः ।
धनमित्येव पापानां सर्वेषामिह निश्चयः

sarvopāyairniyantavyaḥ pāpo nikṛtijīvanaḥ |
dhanamityeva pāpānāṃ sarveṣāmiha niścayaḥ

109.29

अविवाह्या ह्यसंभोज्या निकृत्या निरयं गताः ।
च्युता देवमनुष्येभ्यो यथा प्रेतास्तथैव ते ।
[निर्यज्ञास्तपसा हीना मा स्म तैः सह संगमः ॥]

avivāhyā hyasaṃbhojyā nikṛtyā nirayaṃ gatāḥ |
cyutā devamanuṣyebhyo yathā pretāstathaiva te |
[niryajñāstapasā hīnā mā sma taiḥ saha saṃgamaḥ ||]

109.30

धनादानाद्दुःखतरं जीविता धिक्प्रयोजनम् ।
इदं ते रोचतां धर्म इति वाच्यं प्रयत्नतः

dhanādānādduḥkhataraṃ jīvitā dhikprayojanam |
idaṃ te rocatāṃ dharma iti vācyaṃ prayatnataḥ

109.31

न कश्चिदस्ति पापानां धर्म इत्येष निश्चयः ।
तथाविधं च यो हन्यान्न स पापेन लिप्यते

na kaścidasti pāpānāṃ dharma ityeṣa niścayaḥ |
tathāvidhaṃ ca yo hanyānna sa pāpena lipyate

109.32

स्वकर्मणा हतं हन्ति हत एव स हन्यते ।
तेषु यः समयं कश्चित्कुर्वीत हतबुद्धिषु

svakarmaṇā hataṃ hanti hata eva sa hanyate |
teṣu yaḥ samayaṃ kaścitkurvīta hatabuddhiṣu

109.33

यथा काकास्तथैव श्वा तथैवोपधिजीवनः ।
ऊर्ध्वं देहविमोक्षान्ते भवन्त्येतासु योनिषु

yathā kākāstathaiva śvā tathaivopadhijīvanaḥ |
ūrdhvaṃ dehavimokṣānte bhavantyetāsu yoniṣu

109.34

यस्मिन्यथा वर्तति यो मनुष्य
स्तस्मिंस्तथा वर्तितव्यं स धर्मः ।
मायाचारो मायया बाधितव्यः
साध्वाचारः साधुनैवाभ्युपेयः

yasminyathā vartati yo manuṣya
stasmiṃstathā vartitavyaṃ sa dharmaḥ |
māyācāro māyayā bādhitavyaḥ
sādhvācāraḥ sādhunaivābhyupeyaḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)