जयिन्याः कानि रूपाणि भवन्ति भरतर्षभ ।
पृतनायाः प्रशस्तानि तानि चेच्छामि वेदितुम्
jayinyāḥ kāni rūpāṇi bhavanti bharatarṣabha |
pṛtanāyāḥ praśastāni tāni cecchāmi veditum
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि द्व्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
41 verses · 102 of 372
Yudhishthira asks the marks of an army that will win. Bhishma lists them: winds, rainbows and clouds follow it, the sacrificial fire burns smokeless with flames turning right, conches and drums roar, and auspicious birds call. When fate is angry, the wise calm it with expiation, japa and homa. Victory by battle is the lowest; try conciliation, gifts and division first. A great army once broken flees like a flood, while fifty resolved men who know one another can rout a host. A king who conquers and forgives grows in fame. Before striking, while striking and after, he should speak kindly, grieve for the slain and honour both the killers and the killed, so that all beings come to trust him.
युधिष्ठिर उवाच
जयिन्याः कानि रूपाणि भवन्ति भरतर्षभ ।
पृतनायाः प्रशस्तानि तानि चेच्छामि वेदितुम्
jayinyāḥ kāni rūpāṇi bhavanti bharatarṣabha |
pṛtanāyāḥ praśastāni tāni cecchāmi veditum
भीष्म उवाच
जयिन्या यानि रूपाणि भवन्ति भरतर्षभ ।
पृतनायाः प्रशस्तानि तानि वक्ष्यामि सर्वशः
jayinyā yāni rūpāṇi bhavanti bharatarṣabha |
pṛtanāyāḥ praśastāni tāni vakṣyāmi sarvaśaḥ
दैवे पूर्वं प्रकुपिते मानुषे कालचोदिते ।
तद्विद्व अऽनुपस्यन्ति ज्ञानदीर्घेण चक्षुषा
daive pūrvaṃ prakupite mānuṣe kālacodite |
tadvidva a'nupasyanti jñānadīrgheṇa cakṣuṣā
प्रायश्चित्तविधिं चात्र जपहोमांश्च तद्विदः ।
मङ्गल नि च कुर्वन्ति शमयन्त्यहितानि च
prāyaścittavidhiṃ cātra japahomāṃśca tadvidaḥ |
maṅgala ni ca kurvanti śamayantyahitāni ca
उदीणानसो योधा वाहनानि च भारत ।
यस्यां भवन्ति सेनायां ध्रुवं तस्या जयो भवेत्
udīṇānaso yodhā vāhanāni ca bhārata |
yasyāṃ bhavanti senāyāṃ dhruvaṃ tasyā jayo bhavet
अन्वेव वायवो यान्ति तथैवेन्द्रधनूंषि च ।
अनुप्लवन्ते मेघाश्च तथाऽऽदित्यस्य रश्मयः
anveva vāyavo yānti tathaivendradhanūṃṣi ca |
anuplavante meghāśca tathā''dityasya raśmayaḥ
गोमायवश्चातुलोमबला गृध्राश्च सर्वशः ।
अर्हयेयुर्यदा सेनां तदा सिद्धिरनुत्तमा
gomāyavaścātulomabalā gṛdhrāśca sarvaśaḥ |
arhayeyuryadā senāṃ tadā siddhiranuttamā
प्रसन्नभाः पावकश्चोर्ध्वरश्मिः
प्रदक्षिणावर्तशिखो विधूमः ।
पुण्या गन्धाश्चाहुतीनां भवन्ति
जयस्यैतद्भाविनो रूपमाहुः
prasannabhāḥ pāvakaścordhvaraśmiḥ
pradakṣiṇāvartaśikho vidhūmaḥ |
puṇyā gandhāścāhutīnāṃ bhavanti
jayasyaitadbhāvino rūpamāhuḥ
गम्भीरशब्दाश्च महास्वनाश्च
शङ्ख्याश्च भेर्यश्च नदन्ति यत्र ।
युयुत्सवश्चाप्रतीपा भवन्ति
जयस्यैतद्भाविनो रूपमाहुः
gambhīraśabdāśca mahāsvanāśca
śaṅkhyāśca bheryaśca nadanti yatra |
yuyutsavaścāpratīpā bhavanti
jayasyaitadbhāvino rūpamāhuḥ
इष्टा मृगाः पृष्ठतो वामतश्च
संप्रस्थितानां च गमिष्यतां च ।
जिघांसतां दक्षिणाः सिद्धिमाहु
र्ये त्वग्रतस्ते प्रतिषेधयन्ति
iṣṭā mṛgāḥ pṛṣṭhato vāmataśca
saṃprasthitānāṃ ca gamiṣyatāṃ ca |
jighāṃsatāṃ dakṣiṇāḥ siddhimāhu
rye tvagrataste pratiṣedhayanti
माङ्गल्यशब्दाञ्शकुना वदन्ति
हंसाः क्रौञ्चाः शतपत्राश्च चाषाः ।
हृष्टा योधाः सत्ववन्तो भवन्ति
जयस्यैतद्भाविनो रूपमाहुः
māṅgalyaśabdāñśakunā vadanti
haṃsāḥ krauñcāḥ śatapatrāśca cāṣāḥ |
hṛṣṭā yodhāḥ satvavanto bhavanti
jayasyaitadbhāvino rūpamāhuḥ
शस्त्रैर्यन्त्रैः कवचैः केतुभिश्च
सुभानुभिर्मुखवर्णैश्च यूनाम् ।
भ्राजिष्मती दुष्प्रतिवीक्षणीया
येषां चमूस्तेऽभिभवन्ति शत्रून्
śastrairyantraiḥ kavacaiḥ ketubhiśca
subhānubhirmukhavarṇaiśca yūnām |
bhrājiṣmatī duṣprativīkṣaṇīyā
yeṣāṃ camūste'bhibhavanti śatrūn
शुश्रूषवश्चानभिमानिनश्च
परस्परं सौहृदमास्थिताश्च ।
येषां योधाः शौर्यमनुष्ठिताश्च
जयस्यैतद्भाविनो रुपमाहुः
śuśrūṣavaścānabhimāninaśca
parasparaṃ sauhṛdamāsthitāśca |
yeṣāṃ yodhāḥ śauryamanuṣṭhitāśca
jayasyaitadbhāvino rupamāhuḥ
शब्दाः स्पर्शास्तथा गन्धा विचरन्ति मनः प्रियाः ।
धैर्यं चाविशते योधान्विजयस्य मुखं च तत्
śabdāḥ sparśāstathā gandhā vicaranti manaḥ priyāḥ |
dhairyaṃ cāviśate yodhānvijayasya mukhaṃ ca tat
शब्दो वामः प्रस्थितस्य दक्षिणः प्रविविक्षतः ।
पश्चात्संसाधयत्यर्थं पुरस्ताच्च निषेधति
śabdo vāmaḥ prasthitasya dakṣiṇaḥ pravivikṣataḥ |
paścātsaṃsādhayatyarthaṃ purastācca niṣedhati
संहत्य महतीं सेनां चतुरङ्गां युधिष्ठिर ।
साम्नैव वर्तयेः पूर्वं प्रसतेथास्ततो युधि
saṃhatya mahatīṃ senāṃ caturaṅgāṃ yudhiṣṭhira |
sāmnaiva vartayeḥ pūrvaṃ prasatethāstato yudhi
जघन्य एष विजयो यद्युद्धे सामभाषणम् ।
यादृच्छिको युधि जयो दैवेनेति विचारणम्
jaghanya eṣa vijayo yadyuddhe sāmabhāṣaṇam |
yādṛcchiko yudhi jayo daiveneti vicāraṇam
आपगेव महावेगा त्रस्ता इव महामृगाः ।
दुर्निवार्यतमा चैव प्रभग्ना महती चमूः
āpageva mahāvegā trastā iva mahāmṛgāḥ |
durnivāryatamā caiva prabhagnā mahatī camūḥ
भग्ना इत्येव भज्यन्ते विद्वांसोऽपि न कारणम् ।
उदारसारा महती रुरुसंघोपमा चमूः
bhagnā ityeva bhajyante vidvāṃso'pi na kāraṇam |
udārasārā mahatī rurusaṃghopamā camūḥ
परस्परज्ञाः संहृष्टास्त्यक्तप्राणाः सुनिश्चिताः ।
अपि पञ्चत्रतै शूरा निघ्नन्ति परवाहिनीम्
parasparajñāḥ saṃhṛṣṭāstyaktaprāṇāḥ suniścitāḥ |
api pañcatratai śūrā nighnanti paravāhinīm
अपि वा पञ्चषट्सप्तसंहिताः कृतनिश्चयाः ।
क्ललीनाः पूजिताः सम्यग्विजयन्तीह शात्रवान्
api vā pañcaṣaṭsaptasaṃhitāḥ kṛtaniścayāḥ |
klalīnāḥ pūjitāḥ samyagvijayantīha śātravān
सन्निपातो न मन्तव्यः शक्ये सति कथंचन ।
सान्त्वभेदप्रदानानां युद्धमुत्तरमुच्यते
sannipāto na mantavyaḥ śakye sati kathaṃcana |
sāntvabhedapradānānāṃ yuddhamuttaramucyate
संसर्पेण हि सेनाया भयं भीरून्प्रबाधते ।
वज्रादिय प्रज्वलितादियं स्वित्क्षपयिष्यति
saṃsarpeṇa hi senāyā bhayaṃ bhīrūnprabādhate |
vajrādiya prajvalitādiyaṃ svitkṣapayiṣyati
अमिप्रयातां समितिं ज्ञात्वा ये प्रतियान्त्यथ ।
तेषां सन्दन्ति गात्राणि योधानां विवयस्य च
amiprayātāṃ samitiṃ jñātvā ye pratiyāntyatha |
teṣāṃ sandanti gātrāṇi yodhānāṃ vivayasya ca
विषयो व्यथते राजन्सर्वः सस्थाणुजङ्गमः ।
अस्त्रप्रतापतप्तानां मज्जाः सीदन्ति देहिनाम्
viṣayo vyathate rājansarvaḥ sasthāṇujaṅgamaḥ |
astrapratāpataptānāṃ majjāḥ sīdanti dehinām
तेषां सान्त्वं क्रूरमिश्रं प्रणेतव्यं पुनः पुनः ।
संपीड्यमाना हि परैर्योगमायान्ति सर्वतः
teṣāṃ sāntvaṃ krūramiśraṃ praṇetavyaṃ punaḥ punaḥ |
saṃpīḍyamānā hi parairyogamāyānti sarvataḥ
आन्तराणां च भेदार्थं चरानभ्यवचारयेत् ।
यश्च तस्मात्परो राजा तेन संधिः प्रशस्यते
āntarāṇāṃ ca bhedārthaṃ carānabhyavacārayet |
yaśca tasmātparo rājā tena saṃdhiḥ praśasyate
न हि तस्यान्यथा पीडा शक्या कर्तुं तथाविधा ।
यथा सार्धममित्रेण सर्वतः प्रतिबाधनम्
na hi tasyānyathā pīḍā śakyā kartuṃ tathāvidhā |
yathā sārdhamamitreṇa sarvataḥ pratibādhanam
क्षमा वै साधुमायाति न ह्यसाधून्क्षमा सदा ।
क्षमायाश्चाक्षमायाश्च पार्थ विद्धि प्रयोजनम्
kṣamā vai sādhumāyāti na hyasādhūnkṣamā sadā |
kṣamāyāścākṣamāyāśca pārtha viddhi prayojanam
विजित्य क्षममाणस्य यशो राज्ञो विवर्धते ।
महापराधे ह्यप्यस्मिन्विश्वसन्त्यपि शत्रवः
vijitya kṣamamāṇasya yaśo rājño vivardhate |
mahāparādhe hyapyasminviśvasantyapi śatravaḥ
मन्यन्ते कर्षयित्वा तु क्षमा साध्वीति शाम्बराः ।
असंतप्तं तु यद्दारु प्रत्येति प्रकृतिं पुनः
manyante karṣayitvā tu kṣamā sādhvīti śāmbarāḥ |
asaṃtaptaṃ tu yaddāru pratyeti prakṛtiṃ punaḥ
नैतत्प्रशंसन्त्याचार्या न चैतत्साधु दर्शनम् ।
अक्रोधेनाविनाशेन नियन्तव्याः स्वपुत्रवत्
naitatpraśaṃsantyācāryā na caitatsādhu darśanam |
akrodhenāvināśena niyantavyāḥ svaputravat
द्वेष्यो भवति भूतानामुग्रो राजा युधिष्ठिर ।
मृदुमप्यवमन्यन्ते तस्मादुभयभाग्भवेत्
dveṣyo bhavati bhūtānāmugro rājā yudhiṣṭhira |
mṛdumapyavamanyante tasmādubhayabhāgbhavet
प्रहरिष्यन्प्रियं ब्रूयात्प्रहरन्नपि भारत ।
प्रहृत्य च प्रियं ब्रूयाच्छोचन्निव रुदन्निव
prahariṣyanpriyaṃ brūyātpraharannapi bhārata |
prahṛtya ca priyaṃ brūyācchocanniva rudanniva
न मे प्रिया ये स्म हताः संप्रहृष्टाः परेऽपि च ।
न च कत्थनमेवाग्र्यमुच्यमानं पुनः पुनः
na me priyā ye sma hatāḥ saṃprahṛṣṭāḥ pare'pi ca |
na ca katthanamevāgryamucyamānaṃ punaḥ punaḥ
अहो जीवितमाकाङ्क्षेन्नेदृशो वधमर्हति ।
सुदुर्लभाः सुपुरुषाः संग्रामेष्वपलायिनः
aho jīvitamākāṅkṣennedṛśo vadhamarhati |
sudurlabhāḥ supuruṣāḥ saṃgrāmeṣvapalāyinaḥ
कृतं ममाप्रियं तेन येनायं निहतो मृधे ।
इति वाचा वदन्हन्तृन्पूजयेत रहोगतः
kṛtaṃ mamāpriyaṃ tena yenāyaṃ nihato mṛdhe |
iti vācā vadanhantṛnpūjayeta rahogataḥ
हन्तॄणां च हतानां च पूजां कुर्याद्यथार्थतः ।
क्रोशेद्बाहुं प्रगृह्यापि चिकीर्षञ्जनसंग्रहम्
hantṝṇāṃ ca hatānāṃ ca pūjāṃ kuryādyathārthataḥ |
krośedbāhuṃ pragṛhyāpi cikīrṣañjanasaṃgraham
एवं सर्वास्ववस्थासु सान्त्वपूर्वं समाचरेत् ।
प्रियो भवति भूतानां धर्मज्ञो वीतभीर्नृपः
evaṃ sarvāsvavasthāsu sāntvapūrvaṃ samācaret |
priyo bhavati bhūtānāṃ dharmajño vītabhīrnṛpaḥ
विश्वासं चात्र गच्छन्ति सर्वभूतानि भारत ।
विश्वस्तः शक्यते भोक्तुं यथाकालं समुत्थितः
viśvāsaṃ cātra gacchanti sarvabhūtāni bhārata |
viśvastaḥ śakyate bhoktuṃ yathākālaṃ samutthitaḥ
तस्माद्विश्वासयेद्राजा सर्वभूतान्यमायया ।
सर्वतः परिरक्षेच्च यो महीं भोक्तुमिच्छति
tasmādviśvāsayedrājā sarvabhūtānyamāyayā |
sarvataḥ parirakṣecca yo mahīṃ bhoktumicchati
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)