ततः प्रववृते युद्धं कुरूणां भयवर्धनम् ।
सृञ्जयैः सह राजेन्द्र घोरं देवासुरोपमम्
tataḥ pravavṛte yuddhaṃ kurūṇāṃ bhayavardhanam |
sṛñjayaiḥ saha rājendra ghoraṃ devāsuropamam
इति श्रीमन्महाभारते शल्यपर्वणि शल्यवधपर्वणि अष्टादशदिवसयुद्धे अष्टमोऽध्यायः ॥
47 verses · 8 of 67
The eighteenth day's battle opens, terrible as the war of devas and asuras. Elephants roar like thunderclouds, chariots overturn, horsemen ring great warriors with lances, and footmen are trampled. Severed arms writhe like elephant trunks, the eyes of the dead strew the earth like lotuses, and headless trunks fill the field like a flowering forest. A river flows that carries men to the next world, its water blood, its eddies chariots, its gravel bones, a joy to the brave and a terror to cowards. Bhima and Arjuna blow their conches. Dhrishtadyumna and Shikhandi, with Yudhishthira at their head, rush at Shalya. The Kaurava ranks break and flee in all directions, abandoning sons, brothers, uncles and friends to save themselves.
सञ्जय उवाच
ततः प्रववृते युद्धं कुरूणां भयवर्धनम् ।
सृञ्जयैः सह राजेन्द्र घोरं देवासुरोपमम्
tataḥ pravavṛte yuddhaṃ kurūṇāṃ bhayavardhanam |
sṛñjayaiḥ saha rājendra ghoraṃ devāsuropamam
नरा रथा गजौघाश्च वाजिनश्च सहस्रशः ।
वाजिनश्च पराक्रान्ताः समाजग्मुः परस्परम्
narā rathā gajaughāśca vājinaśca sahasraśaḥ |
vājinaśca parākrāntāḥ samājagmuḥ parasparam
गजानां भीमरूपाणां द्रवतां निःस्वनो महान् ।
अश्रूयत यथा काले जलदानां नभस्तले
gajānāṃ bhīmarūpāṇāṃ dravatāṃ niḥsvano mahān |
aśrūyata yathā kāle jaladānāṃ nabhastale
नागैरभ्याहताः केचित्सरथा रथिनोऽपतन् ।
व्यद्रवन्त रणे भीता द्राव्यमाणा मदोत्कटैः
nāgairabhyāhatāḥ kecitsarathā rathino'patan |
vyadravanta raṇe bhītā drāvyamāṇā madotkaṭaiḥ
हयौघान्पादरक्षांश्च रथिनस्तत्र शिक्षिताः ।
शरैः सम्प्रेषयामासुः परलोकाय भारत
hayaughānpādarakṣāṃśca rathinastatra śikṣitāḥ |
śaraiḥ sampreṣayāmāsuḥ paralokāya bhārata
सादिनः शिक्षिता राजन्परिवार्य महारथान् ।
विचरन्तो रणेऽभ्यघ्नन्प्रासशक्त्यृष्टिभिस्तथा
sādinaḥ śikṣitā rājanparivārya mahārathān |
vicaranto raṇe'bhyaghnanprāsaśaktyṛṣṭibhistathā
धन्विनः पुरुषाः केचित्परिवार्य महारथान् ।
एकं बहव आसाद्य प्रैषयन्यमसादनम्
dhanvinaḥ puruṣāḥ kecitparivārya mahārathān |
ekaṃ bahava āsādya praiṣayanyamasādanam
नागान्रथवरांश्चान्ये परिवार्य महारथाः ।
सोत्तरा युधि निर्जघ्नुर्द्रवमाणं महारथम्
nāgānrathavarāṃścānye parivārya mahārathāḥ |
sottarā yudhi nirjaghnurdravamāṇaṃ mahāratham
तथा च रथिनं क्रुद्धं विकिरन्तं शरान्बहून् ।
नागा जघ्नुर्महाराज परिवार्य समन्ततः
tathā ca rathinaṃ kruddhaṃ vikirantaṃ śarānbahūn |
nāgā jaghnurmahārāja parivārya samantataḥ
नागा नागमभिद्रुत्य रथी च रथिनं रणे ।
शक्तितोमरनाराचैर्निजघ्नुस्तत्र भारत
nāgā nāgamabhidrutya rathī ca rathinaṃ raṇe |
śaktitomaranārācairnijaghnustatra bhārata
पादातानवमृद्गन्तो रथवारणवाजिनः ।
रणमध्ये व्यदृश्यन्त कुर्वन्तो महदाकुलम्
pādātānavamṛdganto rathavāraṇavājinaḥ |
raṇamadhye vyadṛśyanta kurvanto mahadākulam
हयाश्च पर्यधावन्त चामरैरुपशोभिताः ।
हंसा हिमवतः प्रस्थे पिबन्त इव मेदिनीम्
hayāśca paryadhāvanta cāmarairupaśobhitāḥ |
haṃsā himavataḥ prasthe pibanta iva medinīm
तेषां तु वाजिनां भूमिः खुरैश्चित्रा विशाम्पते ।
अशोभत यथा नारी करजैः क्षतविक्षता
teṣāṃ tu vājināṃ bhūmiḥ khuraiścitrā viśāmpate |
aśobhata yathā nārī karajaiḥ kṣatavikṣatā
वाजिनां खुरशब्देन रथनेमिस्वनेन च ।
पत्तीनां चापि शब्देन नागानां बृंहितेन च
vājināṃ khuraśabdena rathanemisvanena ca |
pattīnāṃ cāpi śabdena nāgānāṃ bṛṃhitena ca
वादित्राणां च घोषेण शङ्खानां निनदेन च ।
अभवन्नादिता भूमिर्निर्घातैरिव भारत
vāditrāṇāṃ ca ghoṣeṇa śaṅkhānāṃ ninadena ca |
abhavannāditā bhūmirnirghātairiva bhārata
धनुषां कूजमानानां शस्त्रौघानां च पात्यताम् ।
कवचानां प्रभाभिश्च न प्राज्ञायत किञ्चन
dhanuṣāṃ kūjamānānāṃ śastraughānāṃ ca pātyatām |
kavacānāṃ prabhābhiśca na prājñāyata kiñcana
बहवो बाहवश्छिन्ना नागराजकरोपमाः ।
उद्वेष्टन्ते विचेष्टन्ते वेगं कुर्वन्ति दारुणम्
bahavo bāhavaśchinnā nāgarājakaropamāḥ |
udveṣṭante viceṣṭante vegaṃ kurvanti dāruṇam
शिरसां च महाराज पततां धरणीतले ।
च्युतानामिव तालेभ्यः फलानां श्रूयते स्वनः
śirasāṃ ca mahārāja patatāṃ dharaṇītale |
cyutānāmiva tālebhyaḥ phalānāṃ śrūyate svanaḥ
शिरोभिः पतितैर्भाति रुधिरार्द्रैर्वसुन्धरा ।
तपनीयनिभैः काले नलिनैरिव भारत
śirobhiḥ patitairbhāti rudhirārdrairvasundharā |
tapanīyanibhaiḥ kāle nalinairiva bhārata
उद्वृत्तनयनैस्तैस्तु गतसत्वैः सुविक्षतैः ।
व्यभ्राजत मही राजन्पुण्डरीकैरिवावृता
udvṛttanayanaistaistu gatasatvaiḥ suvikṣataiḥ |
vyabhrājata mahī rājanpuṇḍarīkairivāvṛtā
बाहुभिश्चन्दनादिग्धैः सकेयूरैर्महारधनैः ।
पतितैर्भाति राजेन्द्र महाशक्रध्वजैरिव
bāhubhiścandanādigdhaiḥ sakeyūrairmahāradhanaiḥ |
patitairbhāti rājendra mahāśakradhvajairiva
ऊरुभिश्च नरेन्द्राणां विनिकृत्तैर्महाहवे ।
हस्तिहस्तोपमैर्जज्ञे संवृतं तद्रणाङ्कणम्
ūrubhiśca narendrāṇāṃ vinikṛttairmahāhave |
hastihastopamairjajñe saṃvṛtaṃ tadraṇāṅkaṇam
कबन्धंशतसङ्कीर्णं छत्रचामरसङ्कुलम् ।
सेनावनं तच्छुशुभे वनं पुष्पाचितं यथा
kabandhaṃśatasaṅkīrṇaṃ chatracāmarasaṅkulam |
senāvanaṃ tacchuśubhe vanaṃ puṣpācitaṃ yathā
तत्र योधा महाराज विचरन्तो ह्यभीतवत् ।
दृश्यन्ते रुधिराक्ताङ्गाः पुष्पिता इव किंशुकाः
tatra yodhā mahārāja vicaranto hyabhītavat |
dṛśyante rudhirāktāṅgāḥ puṣpitā iva kiṃśukāḥ
मातङ्गाश्चाप्यदृश्यन्त शरतोमरपीडिताः ।
पतन्तस्तत्र तवैव छिन्नाभ्रासदृशा रणे
mātaṅgāścāpyadṛśyanta śaratomarapīḍitāḥ |
patantastatra tavaiva chinnābhrāsadṛśā raṇe
गजानीकं महाराज वध्यमानं महात्मभिः ।
व्यदीर्यत दिशः सर्वा वातनुन्ना धना इव
gajānīkaṃ mahārāja vadhyamānaṃ mahātmabhiḥ |
vyadīryata diśaḥ sarvā vātanunnā dhanā iva
ते गजा धनसङ्काशाः पेतुरुर्व्यां समन्ततः ।
वज्रनुन्ना इव बभुः पर्वता युगसङ्क्षये
te gajā dhanasaṅkāśāḥ petururvyāṃ samantataḥ |
vajranunnā iva babhuḥ parvatā yugasaṅkṣaye
हयानां सादिभिः सार्धं पतितानां महीतले ।
राशयः स्म प्रदृश्यन्ते गिरिमात्रांस्ततस्ततः
hayānāṃ sādibhiḥ sārdhaṃ patitānāṃ mahītale |
rāśayaḥ sma pradṛśyante girimātrāṃstatastataḥ
सञ्जज्ञे रणभूमौ तु परलोकवहा नदी ।
शोणितोदा रथावर्ता ध्वजवृक्षास्थिशर्करा
sañjajñe raṇabhūmau tu paralokavahā nadī |
śoṇitodā rathāvartā dhvajavṛkṣāsthiśarkarā
भुजनक्रा धनुःस्रोता हस्तिशैला हयोपला ।
मेदोमज्जाकर्दमिनी छत्रहंसा गदोडुपा
bhujanakrā dhanuḥsrotā hastiśailā hayopalā |
medomajjākardaminī chatrahaṃsā gadoḍupā
कवचोष्णीषसञ्छन्ना पताकारुचिरद्रुमा ।
चक्रचक्रावलीजुष्टा त्रिवेणूरगसंवृता
kavacoṣṇīṣasañchannā patākāruciradrumā |
cakracakrāvalījuṣṭā triveṇūragasaṃvṛtā
शूराणां हर्षजननी भीरूणां भयवर्धनी ।
प्रावर्तत नदी रौद्रा कुरुसृञ्जयसङ्गमे
śūrāṇāṃ harṣajananī bhīrūṇāṃ bhayavardhanī |
prāvartata nadī raudrā kurusṛñjayasaṅgame
तां नदीं परलोकाय वहन्तीमतिभैरवाम् ।
तेरुर्वाहननौभिस्ते शूराः परिघबाहवः
tāṃ nadīṃ paralokāya vahantīmatibhairavām |
terurvāhananaubhiste śūrāḥ parighabāhavaḥ
वर्तमाने तदा युद्धे निर्मर्यादे विशाम्पते ।
चतुरङ्गक्षये घोरे युद्धे देवासुरोपमे
vartamāne tadā yuddhe nirmaryāde viśāmpate |
caturaṅgakṣaye ghore yuddhe devāsuropame
व्याक्रोशन्बान्धवानन्ये तत्र तत्र परन्तप ।
क्रोशद्भिर्दयितैरन्ये भयार्ता न निवर्तिरे
vyākrośanbāndhavānanye tatra tatra parantapa |
krośadbhirdayitairanye bhayārtā na nivartire
निर्मर्यादे तथा युद्धे वर्तमाने भयानके ।
अर्जुनो भीमसेनश्च मोहयाञ्चक्रतुः परान्
nirmaryāde tathā yuddhe vartamāne bhayānake |
arjuno bhīmasenaśca mohayāñcakratuḥ parān
सा वध्यमाना महती सेना तव नराधिप ।
अमुह्यत्तत्र तत्रैव योषिन्मदवशादिव
sā vadhyamānā mahatī senā tava narādhipa |
amuhyattatra tatraiva yoṣinmadavaśādiva
मोहयित्वा च तां सेनां भीमसेनधनञ्जयौ ।
दध्मतुर्वारिजौ तत्र सिंहनादांश्च चक्रतुः
mohayitvā ca tāṃ senāṃ bhīmasenadhanañjayau |
dadhmaturvārijau tatra siṃhanādāṃśca cakratuḥ
श्रुत्वैव तु महाशब्दं धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ।
धर्मराजं पुरस्कृत्य मद्रराजमभिद्रुतौ
śrutvaiva tu mahāśabdaṃ dhṛṣṭadyumnaśikhaṇḍinau |
dharmarājaṃ puraskṛtya madrarājamabhidrutau
तत्राश्चर्यमपश्याम घोररूपं महद्भयम् ।
शल्येन सङ्गताः शूरा यदयुध्यन्त भागशः
tatrāścaryamapaśyāma ghorarūpaṃ mahadbhayam |
śalyena saṅgatāḥ śūrā yadayudhyanta bhāgaśaḥ
माद्रीपुत्रौ तु रभसौ कृतास्त्रौ युद्धदुर्मदौ ।
अभ्ययातां त्वरायुक्तौ जिगीषन्तौ बलं तव
mādrīputrau tu rabhasau kṛtāstrau yuddhadurmadau |
abhyayātāṃ tvarāyuktau jigīṣantau balaṃ tava
ततोऽभ्यावर्तत बलं तावकं भरतर्षभ ।
शरैः प्रणुन्नं बहुधा पाण्डवैर्जितकाशिभिः
tato'bhyāvartata balaṃ tāvakaṃ bharatarṣabha |
śaraiḥ praṇunnaṃ bahudhā pāṇḍavairjitakāśibhiḥ
वध्यमाना चमूः सा तु पुत्राणां प्रेक्षतां तव ।
भेजे दश दिशो राजन्प्रणुन्ना शरवृष्टिभिः
vadhyamānā camūḥ sā tu putrāṇāṃ prekṣatāṃ tava |
bheje daśa diśo rājanpraṇunnā śaravṛṣṭibhiḥ
हाहाकारो महाञ्जज्ञे योधानां तत्र भारत ।
तिष्ठतिष्ठेति चाप्यासीद्द्रावितानां महात्मनाम्
hāhākāro mahāñjajñe yodhānāṃ tatra bhārata |
tiṣṭhatiṣṭheti cāpyāsīddrāvitānāṃ mahātmanām
क्षत्रियाणां तथाऽन्योन्यं संयुगे जयमिच्छताम् ।
प्राद्रवन्नेव सम्भग्नाः पाण्डवैस्तव सैनिकाः
kṣatriyāṇāṃ tathā'nyonyaṃ saṃyuge jayamicchatām |
prādravanneva sambhagnāḥ pāṇḍavaistava sainikāḥ
त्यक्त्वा युद्धे प्रियान्पुत्रान्भ्रातॄनथ पितामहान् ।
मातुलान्भागिनेयांश्च वयस्यानपि भारत
tyaktvā yuddhe priyānputrānbhrātṝnatha pitāmahān |
mātulānbhāgineyāṃśca vayasyānapi bhārata
हयान्द्विपांस्त्वरयन्तो योधा जग्मुः समन्ततः ।
आत्मत्राणकृतोत्साहास्तावका भरतर्षभ
hayāndvipāṃstvarayanto yodhā jagmuḥ samantataḥ |
ātmatrāṇakṛtotsāhāstāvakā bharatarṣabha
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)