तस्मान्नदीगतं चापि ह्युदपानं यशस्विनः ।
त्रितस्य च महाराज जगामाथ हलायुधः
tasmānnadīgataṃ cāpi hyudapānaṃ yaśasvinaḥ |
tritasya ca mahārāja jagāmātha halāyudhaḥ
इति श्रीमन्महाभारते शल्यपर्वणि ह्रदप्रवेशपर्वणि सप्तत्रिंशोऽध्यायः ॥
53 verses · 37 of 67
At Udapana Balarama hears of Trita. Gautama had three sons, Ekata, Dvita and Trita, and Trita surpassed the others in learning and ritual. Returning with cattle earned at their patrons' sacrifices, Ekata and Dvita grew greedy for the herd. On the road at night a wolf appeared; Trita, stepping back in fright, fell into a deep dry well by the Sarasvati, and his brothers left him there. Wanting to drink soma, Trita dug out a little water, took a hanging creeper for soma and pebbles for pressing stones, and performed a whole sacrifice in his mind. The devas, led by Brihaspati, came for their shares. Trita asked to be rescued, and the Sarasvati rose in waves and lifted him out. He cursed his brothers to become wolves.
वैशम्पायन उवाच
तस्मान्नदीगतं चापि ह्युदपानं यशस्विनः ।
त्रितस्य च महाराज जगामाथ हलायुधः
tasmānnadīgataṃ cāpi hyudapānaṃ yaśasvinaḥ |
tritasya ca mahārāja jagāmātha halāyudhaḥ
तत्र दत्त्वा बहुद्रव्यं पूजयित्वा तथा द्विजान् ।
उपस्पृश्य च तत्रैव प्रहृष्टो मुसलायुधः
tatra dattvā bahudravyaṃ pūjayitvā tathā dvijān |
upaspṛśya ca tatraiva prahṛṣṭo musalāyudhaḥ
तत्र धर्मपरो ह्यासीत्त्रितः स सुमहातपाः ।
कूपे च वसता तेन सोमः पीतो महात्मना
tatra dharmaparo hyāsīttritaḥ sa sumahātapāḥ |
kūpe ca vasatā tena somaḥ pīto mahātmanā
तत्र चैनं समुत्सृज्य भ्रातरौ जग्मतुर्गृहान् ।
ततस्तौ वै शशापाथ त्रितो ब्राह्मणसत्तमः
tatra cainaṃ samutsṛjya bhrātarau jagmaturgṛhān |
tatastau vai śaśāpātha trito brāhmaṇasattamaḥ
जनमेजय उवाच
उदपानं कथं ब्रह्मन्कथं च सुमहातपाः ।
पतितः किं च सन्त्यक्तो भ्रातृभ्यां द्विजसत्तम
udapānaṃ kathaṃ brahmankathaṃ ca sumahātapāḥ |
patitaḥ kiṃ ca santyakto bhrātṛbhyāṃ dvijasattama
कूपे कथं च हित्वैनं भ्रातरौ जग्मतुर्गृहान् ।
कथं च याजयामास पपौ सोमं च वै कथम् ।
एतदाचक्ष्व मे ब्रह्मन्श्रोतव्यं यदि मन्यसे
kūpe kathaṃ ca hitvainaṃ bhrātarau jagmaturgṛhān |
kathaṃ ca yājayāmāsa papau somaṃ ca vai katham |
etadācakṣva me brahmanśrotavyaṃ yadi manyase
वैशम्पायन उवाच
आसन्पूर्वयुगे राजन्मुनयो भ्रातरस्त्रयः ।
एकतश्च द्वितश्चैव त्रितश्चादित्यसन्निभाः
āsanpūrvayuge rājanmunayo bhrātarastrayaḥ |
ekataśca dvitaścaiva tritaścādityasannibhāḥ
सर्वे प्रजापतिसमाः प्रजावन्तस्तथैव च ।
ब्रह्मलोकजिताः सर्वे तपसा ब्रह्मवादिनः
sarve prajāpatisamāḥ prajāvantastathaiva ca |
brahmalokajitāḥ sarve tapasā brahmavādinaḥ
तेषां तु तपसा प्रीतो नियमेन दमेन च ।
अभवद्गौतमो नित्यं पिता धर्मरतः सदा
teṣāṃ tu tapasā prīto niyamena damena ca |
abhavadgautamo nityaṃ pitā dharmarataḥ sadā
स तु दीर्घेण कालेन तेषां प्रीतिमवाप्य च ।
जगाम भगवान्स्थानमनुरूपमिवात्मनः
sa tu dīrgheṇa kālena teṣāṃ prītimavāpya ca |
jagāma bhagavānsthānamanurūpamivātmanaḥ
राजानस्तस्य ये ह्यासन्याज्या राजन्महात्मनः ।
ते सर्वे स्वर्गते तस्मिंस्तस्य पुत्रानपूजयन्
rājānastasya ye hyāsanyājyā rājanmahātmanaḥ |
te sarve svargate tasmiṃstasya putrānapūjayan
तेषां तु कर्मणा राजंस्तथा चाध्ययनेन च ।
त्रितः स श्रेष्ठतां प्राप यथैवास्य पिता तथा
teṣāṃ tu karmaṇā rājaṃstathā cādhyayanena ca |
tritaḥ sa śreṣṭhatāṃ prāpa yathaivāsya pitā tathā
तथा सर्वे महाभागा मुनयः पुण्यलक्षणाः ।
अपूजयन्महाभागं यथास्य पितरं तथा
tathā sarve mahābhāgā munayaḥ puṇyalakṣaṇāḥ |
apūjayanmahābhāgaṃ yathāsya pitaraṃ tathā
कदाचिद्वि ततो राजन्भ्रातरावेकतद्वितौ ।
यज्ञार्थं चक्रतुश्चिन्तां तथा वित्तार्थमेव च
kadācidvi tato rājanbhrātarāvekatadvitau |
yajñārthaṃ cakratuścintāṃ tathā vittārthameva ca
तयोर्बुद्धिः समभवत्त्रितं गृह्य परन्तप ।
याज्यान्सर्वानुपादाय प्रतिगृह्य पशूंस्ततः ।
सोमं पास्यामहे हृष्टाः प्राप्य यज्ञं महाफलम्
tayorbuddhiḥ samabhavattritaṃ gṛhya parantapa |
yājyānsarvānupādāya pratigṛhya paśūṃstataḥ |
somaṃ pāsyāmahe hṛṣṭāḥ prāpya yajñaṃ mahāphalam
चक्रुश्चैवं तथा राजन्भ्रातरस्त्रय एव च ।
यथा ते तु परिक्रम्य याज्यान्सर्वान्पशून्प्रति ।
याजयित्वा ततो याज्याँल्लब्ध्वा तु सुबहून्पशून्
cakruścaivaṃ tathā rājanbhrātarastraya eva ca |
yathā te tu parikramya yājyānsarvānpaśūnprati |
yājayitvā tato yājyām̐llabdhvā tu subahūnpaśūn
याज्येन कर्मणा तेन प्रतिगृह्य विधानतः ।
प्राचीं दिशं महात्मान आजग्मुस्ते महर्षयः
yājyena karmaṇā tena pratigṛhya vidhānataḥ |
prācīṃ diśaṃ mahātmāna ājagmuste maharṣayaḥ
त्रितस्तेषां महाराज पुरस्ताद्याति हृष्टवत् ।
एकतश्च द्वितश्चैव पृष्ठतः कालयन्पशून्
tritasteṣāṃ mahārāja purastādyāti hṛṣṭavat |
ekataśca dvitaścaiva pṛṣṭhataḥ kālayanpaśūn
तयोश्चिन्ता समभवदेकतस्य द्वितस्य च ।
कथं च स्युरिमा गाव आवाभ्यां हि विना त्रितम्
tayościntā samabhavadekatasya dvitasya ca |
kathaṃ ca syurimā gāva āvābhyāṃ hi vinā tritam
तावन्योन्यं समाभाष्य एकतश्च द्वितश्च ह ।
यदूचतुर्मिथः पापौ तन्निबोध जनेश्वर
tāvanyonyaṃ samābhāṣya ekataśca dvitaśca ha |
yadūcaturmithaḥ pāpau tannibodha janeśvara
त्रितो यज्ञेषु कुशलस्तथा वेदेषु निष्ठितः ।
ततस्त्रितो बहुतरं गावः समुपलप्स्यते
trito yajñeṣu kuśalastathā vedeṣu niṣṭhitaḥ |
tatastrito bahutaraṃ gāvaḥ samupalapsyate
तदावां सहितौ भूत्वा गाः प्रकाल्य व्रजावहे ।
त्रितोऽपि गच्छतां काममावाभ्यां वै विनाकृताः
tadāvāṃ sahitau bhūtvā gāḥ prakālya vrajāvahe |
trito'pi gacchatāṃ kāmamāvābhyāṃ vai vinākṛtāḥ
तेषामागच्छतां रात्रौ पथिस्थानां वृकोऽभवत् ।
तत्र कूपो विदूरेऽभूत्सरस्वत्यास्तटे महान्
teṣāmāgacchatāṃ rātrau pathisthānāṃ vṛko'bhavat |
tatra kūpo vidūre'bhūtsarasvatyāstaṭe mahān
अथं त्रितो वृकं दृष्ट्वा पथि तिष्ठन्तमग्रतः ।
तद्भ्यादपसर्पन्वै तस्मिन्कूपे पपात ह ।
अगाधे सुमहाघोरे सर्वभूतभयङ्करे
athaṃ trito vṛkaṃ dṛṣṭvā pathi tiṣṭhantamagrataḥ |
tadbhyādapasarpanvai tasminkūpe papāta ha |
agādhe sumahāghore sarvabhūtabhayaṅkare
त्रितस्ततो महाराज कूपस्थो मुनिसत्तमः ।
आर्तनादं ततश्चक्रे तौ तु शुश्रुवतुर्मुनी
tritastato mahārāja kūpastho munisattamaḥ |
ārtanādaṃ tataścakre tau tu śuśruvaturmunī
त ज्ञात्वा पतितं कूपे भ्रातरावेकतद्वितौ ।
वृकत्रासाच्च लोभाच्च समुत्सृज्य प्रजग्मतुः
ta jñātvā patitaṃ kūpe bhrātarāvekatadvitau |
vṛkatrāsācca lobhācca samutsṛjya prajagmatuḥ
भ्रातृभ्यां पशुलुब्धाभ्यामुत्सृष्टः स महातपाः ।
उदपाने तदा राजन्निर्जले पांसुपंवृते
bhrātṛbhyāṃ paśulubdhābhyāmutsṛṣṭaḥ sa mahātapāḥ |
udapāne tadā rājannirjale pāṃsupaṃvṛte
त्रित आत्मानमालक्ष्य कूपे वीरुत्तृणावृते ।
निमग्नं भरतश्रेष्ठ नरके दुष्कृती यथा
trita ātmānamālakṣya kūpe vīruttṛṇāvṛte |
nimagnaṃ bharataśreṣṭha narake duṣkṛtī yathā
ततो ह्यचिन्तयत्प्राज्ञो मृतभूतो ह्यसोमपः ।
सोमः कथं तु पातव्य इहस्थेन मया भवेत्
tato hyacintayatprājño mṛtabhūto hyasomapaḥ |
somaḥ kathaṃ tu pātavya ihasthena mayā bhavet
स एवमभिसञ्चिन्त्य तस्मिन्कूपे महातपाः ।
ददर्श वीरुधं तत्र लम्बमानां यदृच्छया
sa evamabhisañcintya tasminkūpe mahātapāḥ |
dadarśa vīrudhaṃ tatra lambamānāṃ yadṛcchayā
पांसुग्रस्ते ततः कूपे न्यखनत्सलिलं मुनिः ।
अग्नीन्सङ्कल्पयामास होतॄनात्मानमेव च
pāṃsugraste tataḥ kūpe nyakhanatsalilaṃ muniḥ |
agnīnsaṅkalpayāmāsa hotṝnātmānameva ca
ततस्तां वीरुधं सोमं सङ्कल्प सुमहातपाः ।
ऋचो जयूंषि सामानि मनसा चिन्तयन्मुनिः
tatastāṃ vīrudhaṃ somaṃ saṅkalpa sumahātapāḥ |
ṛco jayūṃṣi sāmāni manasā cintayanmuniḥ
ग्रावाणः शर्कराः कृत्वा प्रचक्रेऽभिषवं नृप ।
आज्यं च सलिलं चक्रे भागांश्च त्रिदिवौकसाम्
grāvāṇaḥ śarkarāḥ kṛtvā pracakre'bhiṣavaṃ nṛpa |
ājyaṃ ca salilaṃ cakre bhāgāṃśca tridivaukasām
सोमस्याभिषवस्याग्रे प्रवृत्तस्तुमुलो ध्वनिः ।
स चाविशद्दिवं राजन्स्वरश्चैव त्रितस्त वै
somasyābhiṣavasyāgre pravṛttastumulo dhvaniḥ |
sa cāviśaddivaṃ rājansvaraścaiva tritasta vai
समवाप च तं यज्ञां यथोक्तं ब्रह्मवादिभिः
samavāpa ca taṃ yajñāṃ yathoktaṃ brahmavādibhiḥ
वर्तमाने महायज्ञे त्रितस्य सुमहात्मनः ।
आविग्नं त्रिदिवं सर्वं कारमं च न बुध्यते
vartamāne mahāyajñe tritasya sumahātmanaḥ |
āvignaṃ tridivaṃ sarvaṃ kāramaṃ ca na budhyate
ततः सुतुमुलं शब्दं शुश्रावाथ बृहस्पतिः ।
श्रुत्वा चैवाब्रवीत्सर्वान्देवान्देवपुरोहितः
tataḥ sutumulaṃ śabdaṃ śuśrāvātha bṛhaspatiḥ |
śrutvā caivābravītsarvāndevāndevapurohitaḥ
त्रितस्य वर्तते यज्ञस्तत्र गच्छामहे सुराः ।
स हि क्रुद्धः सृजेदन्यान्देवानपि महातपाः
tritasya vartate yajñastatra gacchāmahe surāḥ |
sa hi kruddhaḥ sṛjedanyāndevānapi mahātapāḥ
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सहिताः सर्वदेवताः ।
प्रययुस्तत्र यत्रास्ते त्रितयज्ञश्च वर्तते
tacchrutvā vacanaṃ tasya sahitāḥ sarvadevatāḥ |
prayayustatra yatrāste tritayajñaśca vartate
ते तत्र गत्वा विबुधास्तं कूपं यत्र स त्रितः ।
ददृशुस्तं महात्मानं दीक्षितं यज्ञकर्मसु
te tatra gatvā vibudhāstaṃ kūpaṃ yatra sa tritaḥ |
dadṛśustaṃ mahātmānaṃ dīkṣitaṃ yajñakarmasu
दृष्ट्वा चैनं महात्मानं श्रिया परमया युतम् ।
ऊचुश्चैनं महाभागं प्राप्ता भागार्थिनो वयम्
dṛṣṭvā cainaṃ mahātmānaṃ śriyā paramayā yutam |
ūcuścainaṃ mahābhāgaṃ prāptā bhāgārthino vayam
अथाब्रवीदृषिर्देवान्पश्यध्वं मां दिवौकसः ।
अस्मिन्प्रतिभये कूपे निमग्नं नष्टचेतसम्
athābravīdṛṣirdevānpaśyadhvaṃ māṃ divaukasaḥ |
asminpratibhaye kūpe nimagnaṃ naṣṭacetasam
ततस्त्रितो महाराज भागांस्तेषां यथाविधि ।
मन्त्रयुक्तान्समददात्तेन प्रीतास्तदाऽभवन्
tatastrito mahārāja bhāgāṃsteṣāṃ yathāvidhi |
mantrayuktānsamadadāttena prītāstadā'bhavan
ततो यथाविधि प्राप्तान्भागान्प्राप्य दिवौकसः ।
प्रीतात्मानो ददुस्तस्मै वरान्यान्मनसेच्छति
tato yathāvidhi prāptānbhāgānprāpya divaukasaḥ |
prītātmāno dadustasmai varānyānmanasecchati
स तु वव्रे लवरं देवांस्त्रातुमर्हथ मामितः ।
यश्चाम्भोपस्पृशेत्कूपे स सोमपगतिं लभेत्
sa tu vavre lavaraṃ devāṃstrātumarhatha māmitaḥ |
yaścāmbhopaspṛśetkūpe sa somapagatiṃ labhet
तत्र चोर्मिमती राजन्नुत्पपात सरस्वती ।
तयोत्क्षिप्तस्त्रितस्तस्थौ पूजयंस्त्रिदिवौकसः
tatra cormimatī rājannutpapāta sarasvatī |
tayotkṣiptastritastasthau pūjayaṃstridivaukasaḥ
तथेति चोक्त्वा विबुधा जग्मू राजन्यथाऽऽगताः ।
त्रितश्चाभ्यागमत्प्रीतः स्वमेव निलयं तदा
tatheti coktvā vibudhā jagmū rājanyathā''gatāḥ |
tritaścābhyāgamatprītaḥ svameva nilayaṃ tadā
क्रुद्धस्तु स समासाद्य तावृषी भ्रातरौ तदा ।
उवाच परुषं वाक्यं शशाप च महातपाः
kruddhastu sa samāsādya tāvṛṣī bhrātarau tadā |
uvāca paruṣaṃ vākyaṃ śaśāpa ca mahātapāḥ
पशुलुब्धौ युवां यस्मान्मामुत्सृज्य प्रधावितौ ।
तस्माद्वृकाकृती रौद्रौ दंष्ट्रिणावभितश्चरौ
paśulubdhau yuvāṃ yasmānmāmutsṛjya pradhāvitau |
tasmādvṛkākṛtī raudrau daṃṣṭriṇāvabhitaścarau
भवितारौ मया शप्तौ पापेनानेन कर्मणा ।
प्रसवश्चैव युवयोर्गोलाङ्गूलर्क्षवानराः
bhavitārau mayā śaptau pāpenānena karmaṇā |
prasavaścaiva yuvayorgolāṅgūlarkṣavānarāḥ
इत्युक्तेन तदा तेन क्षणादेव विशाम्पते ।
तथाभूतावदृश्येतां वचनात्सत्यवादिनः
ityuktena tadā tena kṣaṇādeva viśāmpate |
tathābhūtāvadṛśyetāṃ vacanātsatyavādinaḥ
तत्राप्यमितविक्रान्तः स्पृष्ट्वा तोयं हलायुधः ।
दत्त्वाच विविधान्देयान्पूजयित्वा च वै द्विजान्
tatrāpyamitavikrāntaḥ spṛṣṭvā toyaṃ halāyudhaḥ |
dattvāca vividhāndeyānpūjayitvā ca vai dvijān
उदपानं च तं वीक्ष्य प्रशस्य च पुनःपुनः ।
नदीगतमदीनात्मा प्राप्तो विनशनं तदा
udapānaṃ ca taṃ vīkṣya praśasya ca punaḥpunaḥ |
nadīgatamadīnātmā prāpto vinaśanaṃ tadā
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)