शल्य पर्व

अध्याय 37: उदपान के कुएँ में त्रित का यज्ञ

इति श्रीमन्महाभारते शल्यपर्वणि ह्रदप्रवेशपर्वणि सप्तत्रिंशोऽध्यायः ॥

53 श्लोक · 37 में से 67

इस अध्याय में क्या होता है

उदपान के कुएँ में त्रित का यज्ञ

उदपान में बलराम त्रित की कथा सुनते हैं। गौतम के तीन पुत्र थे, एकत, द्वित और त्रित, जिनमें त्रित विद्या और कर्मकाण्ड में सबसे श्रेष्ठ थे। यज्ञ कराकर पशु लेकर लौटते समय एकत और द्वित के मन में लोभ आया। रात में मार्ग पर एक भेड़िया दिखा, त्रित डरकर पीछे हटे और सरस्वती के पास एक गहरे सूखे कुएँ में जा गिरे, और भाई उन्हें छोड़ गए। सोमपान की इच्छा से त्रित ने थोड़ा जल खोदा, लटकती बेल को सोम, कंकड़ों को सिल और जल को घी मानकर मन ही मन पूरा यज्ञ किया। बृहस्पति के साथ देवता अपना भाग लेने आए। त्रित ने उद्धार माँगा, और सरस्वती लहरें उठाकर उन्हें बाहर ले आई। त्रित ने भाइयों को भेड़िया होने का शाप दिया।

वैशम्पायन उवाच

37.1

तस्मान्नदीगतं चापि ह्युदपानं यशस्विनः ।
त्रितस्य च महाराज जगामाथ हलायुधः

tasmānnadīgataṃ cāpi hyudapānaṃ yaśasvinaḥ |
tritasya ca mahārāja jagāmātha halāyudhaḥ

37.2

तत्र दत्त्वा बहुद्रव्यं पूजयित्वा तथा द्विजान् ।
उपस्पृश्य च तत्रैव प्रहृष्टो मुसलायुधः

tatra dattvā bahudravyaṃ pūjayitvā tathā dvijān |
upaspṛśya ca tatraiva prahṛṣṭo musalāyudhaḥ

37.3

तत्र धर्मपरो ह्यासीत्त्रितः स सुमहातपाः ।
कूपे च वसता तेन सोमः पीतो महात्मना

tatra dharmaparo hyāsīttritaḥ sa sumahātapāḥ |
kūpe ca vasatā tena somaḥ pīto mahātmanā

37.4

तत्र चैनं समुत्सृज्य भ्रातरौ जग्मतुर्गृहान् ।
ततस्तौ वै शशापाथ त्रितो ब्राह्मणसत्तमः

tatra cainaṃ samutsṛjya bhrātarau jagmaturgṛhān |
tatastau vai śaśāpātha trito brāhmaṇasattamaḥ

जनमेजय उवाच

37.5

उदपानं कथं ब्रह्मन्कथं च सुमहातपाः ।
पतितः किं च सन्त्यक्तो भ्रातृभ्यां द्विजसत्तम

udapānaṃ kathaṃ brahmankathaṃ ca sumahātapāḥ |
patitaḥ kiṃ ca santyakto bhrātṛbhyāṃ dvijasattama

37.6

कूपे कथं च हित्वैनं भ्रातरौ जग्मतुर्गृहान् ।
कथं च याजयामास पपौ सोमं च वै कथम् ।
एतदाचक्ष्व मे ब्रह्मन्श्रोतव्यं यदि मन्यसे

kūpe kathaṃ ca hitvainaṃ bhrātarau jagmaturgṛhān |
kathaṃ ca yājayāmāsa papau somaṃ ca vai katham |
etadācakṣva me brahmanśrotavyaṃ yadi manyase

वैशम्पायन उवाच

37.7

आसन्पूर्वयुगे राजन्मुनयो भ्रातरस्त्रयः ।
एकतश्च द्वितश्चैव त्रितश्चादित्यसन्निभाः

āsanpūrvayuge rājanmunayo bhrātarastrayaḥ |
ekataśca dvitaścaiva tritaścādityasannibhāḥ

37.8

सर्वे प्रजापतिसमाः प्रजावन्तस्तथैव च ।
ब्रह्मलोकजिताः सर्वे तपसा ब्रह्मवादिनः

sarve prajāpatisamāḥ prajāvantastathaiva ca |
brahmalokajitāḥ sarve tapasā brahmavādinaḥ

37.9

तेषां तु तपसा प्रीतो नियमेन दमेन च ।
अभवद्गौतमो नित्यं पिता धर्मरतः सदा

teṣāṃ tu tapasā prīto niyamena damena ca |
abhavadgautamo nityaṃ pitā dharmarataḥ sadā

37.10

स तु दीर्घेण कालेन तेषां प्रीतिमवाप्य च ।
जगाम भगवान्स्थानमनुरूपमिवात्मनः

sa tu dīrgheṇa kālena teṣāṃ prītimavāpya ca |
jagāma bhagavānsthānamanurūpamivātmanaḥ

37.11

राजानस्तस्य ये ह्यासन्याज्या राजन्महात्मनः ।
ते सर्वे स्वर्गते तस्मिंस्तस्य पुत्रानपूजयन्

rājānastasya ye hyāsanyājyā rājanmahātmanaḥ |
te sarve svargate tasmiṃstasya putrānapūjayan

37.12

तेषां तु कर्मणा राजंस्तथा चाध्ययनेन च ।
त्रितः स श्रेष्ठतां प्राप यथैवास्य पिता तथा

teṣāṃ tu karmaṇā rājaṃstathā cādhyayanena ca |
tritaḥ sa śreṣṭhatāṃ prāpa yathaivāsya pitā tathā

37.13

तथा सर्वे महाभागा मुनयः पुण्यलक्षणाः ।
अपूजयन्महाभागं यथास्य पितरं तथा

tathā sarve mahābhāgā munayaḥ puṇyalakṣaṇāḥ |
apūjayanmahābhāgaṃ yathāsya pitaraṃ tathā

37.14

कदाचिद्वि ततो राजन्भ्रातरावेकतद्वितौ ।
यज्ञार्थं चक्रतुश्चिन्तां तथा वित्तार्थमेव च

kadācidvi tato rājanbhrātarāvekatadvitau |
yajñārthaṃ cakratuścintāṃ tathā vittārthameva ca

37.15

तयोर्बुद्धिः समभवत्त्रितं गृह्य परन्तप ।
याज्यान्सर्वानुपादाय प्रतिगृह्य पशूंस्ततः ।
सोमं पास्यामहे हृष्टाः प्राप्य यज्ञं महाफलम्

tayorbuddhiḥ samabhavattritaṃ gṛhya parantapa |
yājyānsarvānupādāya pratigṛhya paśūṃstataḥ |
somaṃ pāsyāmahe hṛṣṭāḥ prāpya yajñaṃ mahāphalam

37.16

चक्रुश्चैवं तथा राजन्भ्रातरस्त्रय एव च ।
यथा ते तु परिक्रम्य याज्यान्सर्वान्पशून्प्रति ।
याजयित्वा ततो याज्याँल्लब्ध्वा तु सुबहून्पशून्

cakruścaivaṃ tathā rājanbhrātarastraya eva ca |
yathā te tu parikramya yājyānsarvānpaśūnprati |
yājayitvā tato yājyām̐llabdhvā tu subahūnpaśūn

37.17

याज्येन कर्मणा तेन प्रतिगृह्य विधानतः ।
प्राचीं दिशं महात्मान आजग्मुस्ते महर्षयः

yājyena karmaṇā tena pratigṛhya vidhānataḥ |
prācīṃ diśaṃ mahātmāna ājagmuste maharṣayaḥ

37.18

त्रितस्तेषां महाराज पुरस्ताद्याति हृष्टवत् ।
एकतश्च द्वितश्चैव पृष्ठतः कालयन्पशून्

tritasteṣāṃ mahārāja purastādyāti hṛṣṭavat |
ekataśca dvitaścaiva pṛṣṭhataḥ kālayanpaśūn

37.19

तयोश्चिन्ता समभवदेकतस्य द्वितस्य च ।
कथं च स्युरिमा गाव आवाभ्यां हि विना त्रितम्

tayościntā samabhavadekatasya dvitasya ca |
kathaṃ ca syurimā gāva āvābhyāṃ hi vinā tritam

37.20

तावन्योन्यं समाभाष्य एकतश्च द्वितश्च ह ।
यदूचतुर्मिथः पापौ तन्निबोध जनेश्वर

tāvanyonyaṃ samābhāṣya ekataśca dvitaśca ha |
yadūcaturmithaḥ pāpau tannibodha janeśvara

37.21

त्रितो यज्ञेषु कुशलस्तथा वेदेषु निष्ठितः ।
ततस्त्रितो बहुतरं गावः समुपलप्स्यते

trito yajñeṣu kuśalastathā vedeṣu niṣṭhitaḥ |
tatastrito bahutaraṃ gāvaḥ samupalapsyate

37.22

तदावां सहितौ भूत्वा गाः प्रकाल्य व्रजावहे ।
त्रितोऽपि गच्छतां काममावाभ्यां वै विनाकृताः

tadāvāṃ sahitau bhūtvā gāḥ prakālya vrajāvahe |
trito'pi gacchatāṃ kāmamāvābhyāṃ vai vinākṛtāḥ

37.23

तेषामागच्छतां रात्रौ पथिस्थानां वृकोऽभवत् ।
तत्र कूपो विदूरेऽभूत्सरस्वत्यास्तटे महान्

teṣāmāgacchatāṃ rātrau pathisthānāṃ vṛko'bhavat |
tatra kūpo vidūre'bhūtsarasvatyāstaṭe mahān

37.24

अथं त्रितो वृकं दृष्ट्वा पथि तिष्ठन्तमग्रतः ।
तद्भ्यादपसर्पन्वै तस्मिन्कूपे पपात ह ।
अगाधे सुमहाघोरे सर्वभूतभयङ्करे

athaṃ trito vṛkaṃ dṛṣṭvā pathi tiṣṭhantamagrataḥ |
tadbhyādapasarpanvai tasminkūpe papāta ha |
agādhe sumahāghore sarvabhūtabhayaṅkare

37.25

त्रितस्ततो महाराज कूपस्थो मुनिसत्तमः ।
आर्तनादं ततश्चक्रे तौ तु शुश्रुवतुर्मुनी

tritastato mahārāja kūpastho munisattamaḥ |
ārtanādaṃ tataścakre tau tu śuśruvaturmunī

37.26

त ज्ञात्वा पतितं कूपे भ्रातरावेकतद्वितौ ।
वृकत्रासाच्च लोभाच्च समुत्सृज्य प्रजग्मतुः

ta jñātvā patitaṃ kūpe bhrātarāvekatadvitau |
vṛkatrāsācca lobhācca samutsṛjya prajagmatuḥ

37.27

भ्रातृभ्यां पशुलुब्धाभ्यामुत्सृष्टः स महातपाः ।
उदपाने तदा राजन्निर्जले पांसुपंवृते

bhrātṛbhyāṃ paśulubdhābhyāmutsṛṣṭaḥ sa mahātapāḥ |
udapāne tadā rājannirjale pāṃsupaṃvṛte

37.28

त्रित आत्मानमालक्ष्य कूपे वीरुत्तृणावृते ।
निमग्नं भरतश्रेष्ठ नरके दुष्कृती यथा

trita ātmānamālakṣya kūpe vīruttṛṇāvṛte |
nimagnaṃ bharataśreṣṭha narake duṣkṛtī yathā

37.29

ततो ह्यचिन्तयत्प्राज्ञो मृतभूतो ह्यसोमपः ।
सोमः कथं तु पातव्य इहस्थेन मया भवेत्

tato hyacintayatprājño mṛtabhūto hyasomapaḥ |
somaḥ kathaṃ tu pātavya ihasthena mayā bhavet

37.30

स एवमभिसञ्चिन्त्य तस्मिन्कूपे महातपाः ।
ददर्श वीरुधं तत्र लम्बमानां यदृच्छया

sa evamabhisañcintya tasminkūpe mahātapāḥ |
dadarśa vīrudhaṃ tatra lambamānāṃ yadṛcchayā

37.31

पांसुग्रस्ते ततः कूपे न्यखनत्सलिलं मुनिः ।
अग्नीन्सङ्कल्पयामास होतॄनात्मानमेव च

pāṃsugraste tataḥ kūpe nyakhanatsalilaṃ muniḥ |
agnīnsaṅkalpayāmāsa hotṝnātmānameva ca

37.32

ततस्तां वीरुधं सोमं सङ्कल्प सुमहातपाः ।
ऋचो जयूंषि सामानि मनसा चिन्तयन्मुनिः

tatastāṃ vīrudhaṃ somaṃ saṅkalpa sumahātapāḥ |
ṛco jayūṃṣi sāmāni manasā cintayanmuniḥ

37.33

ग्रावाणः शर्कराः कृत्वा प्रचक्रेऽभिषवं नृप ।
आज्यं च सलिलं चक्रे भागांश्च त्रिदिवौकसाम्

grāvāṇaḥ śarkarāḥ kṛtvā pracakre'bhiṣavaṃ nṛpa |
ājyaṃ ca salilaṃ cakre bhāgāṃśca tridivaukasām

37.34

सोमस्याभिषवस्याग्रे प्रवृत्तस्तुमुलो ध्वनिः ।
स चाविशद्दिवं राजन्स्वरश्चैव त्रितस्त वै

somasyābhiṣavasyāgre pravṛttastumulo dhvaniḥ |
sa cāviśaddivaṃ rājansvaraścaiva tritasta vai

37.35

समवाप च तं यज्ञां यथोक्तं ब्रह्मवादिभिः

samavāpa ca taṃ yajñāṃ yathoktaṃ brahmavādibhiḥ

37.36

वर्तमाने महायज्ञे त्रितस्य सुमहात्मनः ।
आविग्नं त्रिदिवं सर्वं कारमं च न बुध्यते

vartamāne mahāyajñe tritasya sumahātmanaḥ |
āvignaṃ tridivaṃ sarvaṃ kāramaṃ ca na budhyate

37.37

ततः सुतुमुलं शब्दं शुश्रावाथ बृहस्पतिः ।
श्रुत्वा चैवाब्रवीत्सर्वान्देवान्देवपुरोहितः

tataḥ sutumulaṃ śabdaṃ śuśrāvātha bṛhaspatiḥ |
śrutvā caivābravītsarvāndevāndevapurohitaḥ

37.38

त्रितस्य वर्तते यज्ञस्तत्र गच्छामहे सुराः ।
स हि क्रुद्धः सृजेदन्यान्देवानपि महातपाः

tritasya vartate yajñastatra gacchāmahe surāḥ |
sa hi kruddhaḥ sṛjedanyāndevānapi mahātapāḥ

37.39

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सहिताः सर्वदेवताः ।
प्रययुस्तत्र यत्रास्ते त्रितयज्ञश्च वर्तते

tacchrutvā vacanaṃ tasya sahitāḥ sarvadevatāḥ |
prayayustatra yatrāste tritayajñaśca vartate

37.40

ते तत्र गत्वा विबुधास्तं कूपं यत्र स त्रितः ।
ददृशुस्तं महात्मानं दीक्षितं यज्ञकर्मसु

te tatra gatvā vibudhāstaṃ kūpaṃ yatra sa tritaḥ |
dadṛśustaṃ mahātmānaṃ dīkṣitaṃ yajñakarmasu

37.41

दृष्ट्वा चैनं महात्मानं श्रिया परमया युतम् ।
ऊचुश्चैनं महाभागं प्राप्ता भागार्थिनो वयम्

dṛṣṭvā cainaṃ mahātmānaṃ śriyā paramayā yutam |
ūcuścainaṃ mahābhāgaṃ prāptā bhāgārthino vayam

37.42

अथाब्रवीदृषिर्देवान्पश्यध्वं मां दिवौकसः ।
अस्मिन्प्रतिभये कूपे निमग्नं नष्टचेतसम्

athābravīdṛṣirdevānpaśyadhvaṃ māṃ divaukasaḥ |
asminpratibhaye kūpe nimagnaṃ naṣṭacetasam

37.43

ततस्त्रितो महाराज भागांस्तेषां यथाविधि ।
मन्त्रयुक्तान्समददात्तेन प्रीतास्तदाऽभवन्

tatastrito mahārāja bhāgāṃsteṣāṃ yathāvidhi |
mantrayuktānsamadadāttena prītāstadā'bhavan

37.44

ततो यथाविधि प्राप्तान्भागान्प्राप्य दिवौकसः ।
प्रीतात्मानो ददुस्तस्मै वरान्यान्मनसेच्छति

tato yathāvidhi prāptānbhāgānprāpya divaukasaḥ |
prītātmāno dadustasmai varānyānmanasecchati

37.45

स तु वव्रे लवरं देवांस्त्रातुमर्हथ मामितः ।
यश्चाम्भोपस्पृशेत्कूपे स सोमपगतिं लभेत्

sa tu vavre lavaraṃ devāṃstrātumarhatha māmitaḥ |
yaścāmbhopaspṛśetkūpe sa somapagatiṃ labhet

37.46

तत्र चोर्मिमती राजन्नुत्पपात सरस्वती ।
तयोत्क्षिप्तस्त्रितस्तस्थौ पूजयंस्त्रिदिवौकसः

tatra cormimatī rājannutpapāta sarasvatī |
tayotkṣiptastritastasthau pūjayaṃstridivaukasaḥ

37.47

तथेति चोक्त्वा विबुधा जग्मू राजन्यथाऽऽगताः ।
त्रितश्चाभ्यागमत्प्रीतः स्वमेव निलयं तदा

tatheti coktvā vibudhā jagmū rājanyathā''gatāḥ |
tritaścābhyāgamatprītaḥ svameva nilayaṃ tadā

37.48

क्रुद्धस्तु स समासाद्य तावृषी भ्रातरौ तदा ।
उवाच परुषं वाक्यं शशाप च महातपाः

kruddhastu sa samāsādya tāvṛṣī bhrātarau tadā |
uvāca paruṣaṃ vākyaṃ śaśāpa ca mahātapāḥ

37.49

पशुलुब्धौ युवां यस्मान्मामुत्सृज्य प्रधावितौ ।
तस्माद्वृकाकृती रौद्रौ दंष्ट्रिणावभितश्चरौ

paśulubdhau yuvāṃ yasmānmāmutsṛjya pradhāvitau |
tasmādvṛkākṛtī raudrau daṃṣṭriṇāvabhitaścarau

37.50

भवितारौ मया शप्तौ पापेनानेन कर्मणा ।
प्रसवश्चैव युवयोर्गोलाङ्गूलर्क्षवानराः

bhavitārau mayā śaptau pāpenānena karmaṇā |
prasavaścaiva yuvayorgolāṅgūlarkṣavānarāḥ

37.51

इत्युक्तेन तदा तेन क्षणादेव विशाम्पते ।
तथाभूतावदृश्येतां वचनात्सत्यवादिनः

ityuktena tadā tena kṣaṇādeva viśāmpate |
tathābhūtāvadṛśyetāṃ vacanātsatyavādinaḥ

37.52

तत्राप्यमितविक्रान्तः स्पृष्ट्वा तोयं हलायुधः ।
दत्त्वाच विविधान्देयान्पूजयित्वा च वै द्विजान्

tatrāpyamitavikrāntaḥ spṛṣṭvā toyaṃ halāyudhaḥ |
dattvāca vividhāndeyānpūjayitvā ca vai dvijān

37.53

उदपानं च तं वीक्ष्य प्रशस्य च पुनःपुनः ।
नदीगतमदीनात्मा प्राप्तो विनशनं तदा

udapānaṃ ca taṃ vīkṣya praśasya ca punaḥpunaḥ |
nadīgatamadīnātmā prāpto vinaśanaṃ tadā

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)