Sabha Parva

Chapter 73: Vyasa foretells thirteen years and a vow

इति श्रीमन्महाभारते सभापर्वणि द्यूतपर्वणि त्रिसप्ततितमोऽध्यायः ॥

36 verses · 73 of 103

What happens in this chapter

Vyasa foretells thirteen years and a vow

Vyasa comes with his disciples, and Yudhishthira seats and worships him. Before leaving, the king asks about the three kinds of portents Narada had spoken of: has the fall of Shishupala ended them? Vyasa answers that their fruit will ripen over thirteen years in the destruction of all the Kshatriyas, with Yudhishthira as the occasion, through Duryodhana's offence and the strength of Bhima and Arjuna. At the end of a night he will dream of Mahadev, blue-throated, trident-bearing, seated on his bull, gazing to the south, the quarter of Yama. Vyasa departs for Kailasa. Yudhishthira, grieving, thinks of death, but Arjuna checks him. The king then vows for thirteen years to speak no harsh word to brothers or kings and to obey his kin, so that no quarrel arises.

वैशम्पायन उवाच

73.1

अनुसंसार्य नृपतीन्पाण्डवाः पाण्डवाग्रजम् ।
अभिजग्मुर्महेष्वासा धर्मराजं युधिष्ठिरम्

anusaṃsārya nṛpatīnpāṇḍavāḥ pāṇḍavāgrajam |
abhijagmurmaheṣvāsā dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram

73.2

सोऽनुमेने महाबाहुर्भातॄंश्च सुहृदस्तथा ।
शिष्यैः परिवृतो व्यासः पुरस्तात्समपद्यत

so'numene mahābāhurbhātṝṃśca suhṛdastathā |
śiṣyaiḥ parivṛto vyāsaḥ purastātsamapadyata

73.3

सोऽभ्ययादासनात्तूर्णं भ्रातृभिः परिवारितः ।
पाद्येनासनदानेन पितामहमपूजयत्

so'bhyayādāsanāttūrṇaṃ bhrātṛbhiḥ parivāritaḥ |
pādyenāsanadānena pitāmahamapūjayat

73.4

अथोपविश्य भगवान्काञ्चने परमासने ।
आस्यतामिति चोवाच धर्मराजं युधिष्ठिरम्

athopaviśya bhagavānkāñcane paramāsane |
āsyatāmiti covāca dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram

73.5

अथोपविष्टं राजानं भ्रातृभिः परिवारितम् ।
उवाच भगवान्व्यासस्तत्तद्वाक्यविशारदः

athopaviṣṭaṃ rājānaṃ bhrātṛbhiḥ parivāritam |
uvāca bhagavānvyāsastattadvākyaviśāradaḥ

73.6

दिष्ट्या वर्धसि कौन्तेय साम्राज्यं प्राप्य दुर्लभम् ।
वर्धिताः कुरवः सर्वे त्वया कुरुकुलोद्वह

diṣṭyā vardhasi kaunteya sāmrājyaṃ prāpya durlabham |
vardhitāḥ kuravaḥ sarve tvayā kurukulodvaha

73.7

आपृच्छे त्वां गमिष्यामि पूजितोऽस्मि विशाम्पते ।
एवमुक्तः स कृष्णेन धर्मराजो युधिष्ठिरः

āpṛcche tvāṃ gamiṣyāmi pūjito'smi viśāmpate |
evamuktaḥ sa kṛṣṇena dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ

73.8

अभिवाद्योपसङ्गृह्य पितामहमथाब्रवीत्

abhivādyopasaṅgṛhya pitāmahamathābravīt

युधिष्ठिर उवाच

73.9

संशयो द्विपदां श्रेष्ठ ममोत्पन्नः सुदुर्लभः ।
तस्य नान्योऽस्ति वक्ता वै त्वामृते द्विजपुङ्गव

saṃśayo dvipadāṃ śreṣṭha mamotpannaḥ sudurlabhaḥ |
tasya nānyo'sti vaktā vai tvāmṛte dvijapuṅgava

73.10

उत्पातांस्त्रिविधान्प्राह नारदो भगवानृषिः ।
दिव्यांश्चैवान्तरिक्षांश्च पार्थिवांश्च पितामह

utpātāṃstrividhānprāha nārado bhagavānṛṣiḥ |
divyāṃścaivāntarikṣāṃśca pārthivāṃśca pitāmaha

73.11

सुमहच्च फलं तेषां भवितेति न संशयः ।
अपि चैद्यस्य पतनाच्छान्तमौत्पातिकं महत्

sumahacca phalaṃ teṣāṃ bhaviteti na saṃśayaḥ |
api caidyasya patanācchāntamautpātikaṃ mahat

वैशम्पायन उवाच

73.12

राज्ञस्तु वचनं श्रुत्वा पराशरसुतः प्रभुः ।
कृष्णद्वैपायनो व्यास इदं वचनमब्रवीत्

rājñastu vacanaṃ śrutvā parāśarasutaḥ prabhuḥ |
kṛṣṇadvaipāyano vyāsa idaṃ vacanamabravīt

73.13

त्रयोदश समा राजन्नुत्पातानां फलं महत् ।
सर्वक्षत्रविनाशाय भविष्यति विशाम्पते

trayodaśa samā rājannutpātānāṃ phalaṃ mahat |
sarvakṣatravināśāya bhaviṣyati viśāmpate

73.14

त्वामेकं कारणं कृत्वा कालेन भरतर्षभ ।
समेतं पार्थिवं क्षत्रं क्षयं यास्यति भारत ।
दुर्योधनापराधेन भीमार्जुनबलेन च

tvāmekaṃ kāraṇaṃ kṛtvā kālena bharatarṣabha |
sametaṃ pārthivaṃ kṣatraṃ kṣayaṃ yāsyati bhārata |
duryodhanāparādhena bhīmārjunabalena ca

73.15

स्वप्नं द्रक्ष्यसि राजेन्द्र तस्मिन्काल उपस्थिते ।
तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि तन्निबोध युधिष्ठिर

svapnaṃ drakṣyasi rājendra tasminkāla upasthite |
tatte'haṃ sampravakṣyāmi tannibodha yudhiṣṭhira

73.16

यान्तं द्रक्ष्यसि राजेन्द्र क्षपान्ते त्वं वृषध्वजम् ।
नीलकण्ठं भवं स्थाणुं कपालिं त्रिपुरान्तकम्

yāntaṃ drakṣyasi rājendra kṣapānte tvaṃ vṛṣadhvajam |
nīlakaṇṭhaṃ bhavaṃ sthāṇuṃ kapāliṃ tripurāntakam

73.17

उग्रं रुद्रं पशुपतिं महादेवमुमापतिम् ।
हरं शर्वं वृषं शूलं पिनाकिं कृत्तिवाससम्

ugraṃ rudraṃ paśupatiṃ mahādevamumāpatim |
haraṃ śarvaṃ vṛṣaṃ śūlaṃ pinākiṃ kṛttivāsasam

73.18

कैलासकूडप्रतिमे वृषभेऽवस्थितं शिवम् ।
निरीक्षमाणं सततं पितृराजाश्रितां दिशम्

kailāsakūḍapratime vṛṣabhe'vasthitaṃ śivam |
nirīkṣamāṇaṃ satataṃ pitṛrājāśritāṃ diśam

73.19

एवमीदृशकं स्वप्नं द्रक्ष्यसि त्वं विशाम्पते ।
मा तत्कृते ह्यनुध्याहि कालो हि दुरतिक्रमः

evamīdṛśakaṃ svapnaṃ drakṣyasi tvaṃ viśāmpate |
mā tatkṛte hyanudhyāhi kālo hi duratikramaḥ

73.20

स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि कैलासं पर्वतं प्रति ।
अप्रमत्तः स्थितो दान्तः पृथिवीं परिपालय

svasti te'stu gamiṣyāmi kailāsaṃ parvataṃ prati |
apramattaḥ sthito dāntaḥ pṛthivīṃ paripālaya

73.21

एवमुक्त्वा स भगवान्कैलासं पर्वतं ययौ ।
कृष्णद्वैपायनो व्यासः सह शिष्यैः सहानुगैः

evamuktvā sa bhagavānkailāsaṃ parvataṃ yayau |
kṛṣṇadvaipāyano vyāsaḥ saha śiṣyaiḥ sahānugaiḥ

73.22

गते पितामहे राजा चिन्ताशोकसमन्वितः ।
निः श्वसन्नुष्णमसकृत्तमेवार्थं विचिन्तयन्

gate pitāmahe rājā cintāśokasamanvitaḥ |
niḥ śvasannuṣṇamasakṛttamevārthaṃ vicintayan

73.23

कथं तु दैवं शक्येत पौरुषेण प्रबाधितुम् ।
अवश्यमेव भविता यदुक्तं परमर्षिणा

kathaṃ tu daivaṃ śakyeta pauruṣeṇa prabādhitum |
avaśyameva bhavitā yaduktaṃ paramarṣiṇā

73.24

ततोऽब्रवीन्महातेजाः सर्वान्भ्रातॄन्युधिष्ठिरः ।
श्रुतं वै पुरुषव्याघ्रा यन्मां द्वैपायनोऽब्रवीत्

tato'bravīnmahātejāḥ sarvānbhrātṝnyudhiṣṭhiraḥ |
śrutaṃ vai puruṣavyāghrā yanmāṃ dvaipāyano'bravīt

73.25

तदा तद्वचनं श्रुत्वा मरणे निश्चिता मतिः ।
सर्वक्षत्रस्य निधने यद्यहं हेतुरीप्सितः

tadā tadvacanaṃ śrutvā maraṇe niścitā matiḥ |
sarvakṣatrasya nidhane yadyahaṃ heturīpsitaḥ

73.26

कालेन निर्मितस्तात को ममार्थोऽस्ति जीवतः ।
एवं ब्रुवन्तं राजानं फाल्गुनः प्रत्यभाषत

kālena nirmitastāta ko mamārtho'sti jīvataḥ |
evaṃ bruvantaṃ rājānaṃ phālgunaḥ pratyabhāṣata

73.27

मा राजन्कश्मलं घोरं प्रविशो बुद्धिनाशनम् ।
सम्प्रधार्य महाराज यत्क्षमं तत्समाचर

mā rājankaśmalaṃ ghoraṃ praviśo buddhināśanam |
sampradhārya mahārāja yatkṣamaṃ tatsamācara

73.28

ततोऽब्रवीत्सत्यधृतिर्भ्रातॄन्सर्वान्युधिष्ठिरः ।
द्वैपायनस्य वचनं तत्रैव समचिन्तयत्

tato'bravītsatyadhṛtirbhrātṝnsarvānyudhiṣṭhiraḥ |
dvaipāyanasya vacanaṃ tatraiva samacintayat

73.29

अद्यप्रभृति भद्रं वः प्रतिज्ञां मे निबोधत ।
त्रयोदश समास्तात को ममार्थो ऽस्ति जीवतः

adyaprabhṛti bhadraṃ vaḥ pratijñāṃ me nibodhata |
trayodaśa samāstāta ko mamārtho 'sti jīvataḥ

73.30

न प्रवक्ष्यामि परुषं भ्रातॄनन्यांश्च पार्थिवान् ।
स्थितो निदेशे ज्ञातीनां योक्ष्ये तत्सुमुदाहरन्

na pravakṣyāmi paruṣaṃ bhrātṝnanyāṃśca pārthivān |
sthito nideśe jñātīnāṃ yokṣye tatsumudāharan

73.31

एवं मे वर्तमानस्य स्वसुतेऽष्वितरेषु च ।
भेदो न भविता लोके भेदमूलो हि विग्रहः

evaṃ me vartamānasya svasute'ṣvitareṣu ca |
bhedo na bhavitā loke bhedamūlo hi vigrahaḥ

73.32

विग्रहं दूरतो रक्षन्प्रियाण्येव समाचरन् ।
वाच्यतां न गमिष्यामि लोकेषु मनुजर्षभाः

vigrahaṃ dūrato rakṣanpriyāṇyeva samācaran |
vācyatāṃ na gamiṣyāmi lokeṣu manujarṣabhāḥ

73.33

भ्रातृर्ज्येष्ठस्य वचनं पाण्डवाः संनिशम्य तत ।
तमेव समवर्तन्त धर्मराजहिते रताः

bhrātṛrjyeṣṭhasya vacanaṃ pāṇḍavāḥ saṃniśamya tata |
tameva samavartanta dharmarājahite ratāḥ

73.34

संसत्सु समयं कृत्वा धर्मराड्भ्रातृभिः सह ।
पितॄंस्तर्प्य यथान्यायं देवताश्च विशाम्पते

saṃsatsu samayaṃ kṛtvā dharmarāḍbhrātṛbhiḥ saha |
pitṝṃstarpya yathānyāyaṃ devatāśca viśāmpate

73.35

कृतमङ्गलकल्यामो भ्रातृभिः पिरवारितः ।
गतेषु क्षत्रियेन्द्रेषु सर्वेषु भरतर्षभ

kṛtamaṅgalakalyāmo bhrātṛbhiḥ piravāritaḥ |
gateṣu kṣatriyendreṣu sarveṣu bharatarṣabha

73.36

युधिष्ठिरः सहामात्यः प्रविवेश पुरोत्तमम् ।
दुर्योधनो महाराज शकुनिश्चापि सौबलः ।
सभायां समणीयायां तत्रैवास्ते नराधिप

yudhiṣṭhiraḥ sahāmātyaḥ praviveśa purottamam |
duryodhano mahārāja śakuniścāpi saubalaḥ |
sabhāyāṃ samaṇīyāyāṃ tatraivāste narādhipa

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)