अनुसंसार्य नृपतीन्पाण्डवाः पाण्डवाग्रजम् ।
अभिजग्मुर्महेष्वासा धर्मराजं युधिष्ठिरम्
anusaṃsārya nṛpatīnpāṇḍavāḥ pāṇḍavāgrajam |
abhijagmurmaheṣvāsā dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram
इति श्रीमन्महाभारते सभापर्वणि द्यूतपर्वणि त्रिसप्ततितमोऽध्यायः ॥
36 श्लोक · 73 में से 103
व्यास अपने शिष्यों के साथ आते हैं और युधिष्ठिर उनका पूजन करते हैं। राजा नारद द्वारा बताए गए तीन प्रकार के उत्पातों के विषय में पूछते हैं: क्या शिशुपाल के वध से वे शान्त हो गए? व्यास कहते हैं कि तेरह वर्षों में उनका फल समस्त क्षत्रियों के विनाश के रूप में आएगा, युधिष्ठिर उसका निमित्त होंगे, दुर्योधन के अपराध से। रात्रि के अन्त में वे स्वप्न में महादेव को देखेंगे, वृषभ पर आरूढ़, यम की दक्षिण दिशा की ओर निहारते हुए। व्यास कैलास चले जाते हैं। युधिष्ठिर मृत्यु का विचार करते हैं, पर अर्जुन उन्हें रोकते हैं। तब राजा व्रत लेते हैं कि तेरह वर्ष तक भाइयों या राजाओं से कठोर वचन नहीं कहेंगे और बन्धुओं की आज्ञा में रहेंगे।
वैशम्पायन उवाच
अनुसंसार्य नृपतीन्पाण्डवाः पाण्डवाग्रजम् ।
अभिजग्मुर्महेष्वासा धर्मराजं युधिष्ठिरम्
anusaṃsārya nṛpatīnpāṇḍavāḥ pāṇḍavāgrajam |
abhijagmurmaheṣvāsā dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram
सोऽनुमेने महाबाहुर्भातॄंश्च सुहृदस्तथा ।
शिष्यैः परिवृतो व्यासः पुरस्तात्समपद्यत
so'numene mahābāhurbhātṝṃśca suhṛdastathā |
śiṣyaiḥ parivṛto vyāsaḥ purastātsamapadyata
सोऽभ्ययादासनात्तूर्णं भ्रातृभिः परिवारितः ।
पाद्येनासनदानेन पितामहमपूजयत्
so'bhyayādāsanāttūrṇaṃ bhrātṛbhiḥ parivāritaḥ |
pādyenāsanadānena pitāmahamapūjayat
अथोपविश्य भगवान्काञ्चने परमासने ।
आस्यतामिति चोवाच धर्मराजं युधिष्ठिरम्
athopaviśya bhagavānkāñcane paramāsane |
āsyatāmiti covāca dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram
अथोपविष्टं राजानं भ्रातृभिः परिवारितम् ।
उवाच भगवान्व्यासस्तत्तद्वाक्यविशारदः
athopaviṣṭaṃ rājānaṃ bhrātṛbhiḥ parivāritam |
uvāca bhagavānvyāsastattadvākyaviśāradaḥ
दिष्ट्या वर्धसि कौन्तेय साम्राज्यं प्राप्य दुर्लभम् ।
वर्धिताः कुरवः सर्वे त्वया कुरुकुलोद्वह
diṣṭyā vardhasi kaunteya sāmrājyaṃ prāpya durlabham |
vardhitāḥ kuravaḥ sarve tvayā kurukulodvaha
आपृच्छे त्वां गमिष्यामि पूजितोऽस्मि विशाम्पते ।
एवमुक्तः स कृष्णेन धर्मराजो युधिष्ठिरः
āpṛcche tvāṃ gamiṣyāmi pūjito'smi viśāmpate |
evamuktaḥ sa kṛṣṇena dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ
अभिवाद्योपसङ्गृह्य पितामहमथाब्रवीत्
abhivādyopasaṅgṛhya pitāmahamathābravīt
युधिष्ठिर उवाच
संशयो द्विपदां श्रेष्ठ ममोत्पन्नः सुदुर्लभः ।
तस्य नान्योऽस्ति वक्ता वै त्वामृते द्विजपुङ्गव
saṃśayo dvipadāṃ śreṣṭha mamotpannaḥ sudurlabhaḥ |
tasya nānyo'sti vaktā vai tvāmṛte dvijapuṅgava
उत्पातांस्त्रिविधान्प्राह नारदो भगवानृषिः ।
दिव्यांश्चैवान्तरिक्षांश्च पार्थिवांश्च पितामह
utpātāṃstrividhānprāha nārado bhagavānṛṣiḥ |
divyāṃścaivāntarikṣāṃśca pārthivāṃśca pitāmaha
सुमहच्च फलं तेषां भवितेति न संशयः ।
अपि चैद्यस्य पतनाच्छान्तमौत्पातिकं महत्
sumahacca phalaṃ teṣāṃ bhaviteti na saṃśayaḥ |
api caidyasya patanācchāntamautpātikaṃ mahat
वैशम्पायन उवाच
राज्ञस्तु वचनं श्रुत्वा पराशरसुतः प्रभुः ।
कृष्णद्वैपायनो व्यास इदं वचनमब्रवीत्
rājñastu vacanaṃ śrutvā parāśarasutaḥ prabhuḥ |
kṛṣṇadvaipāyano vyāsa idaṃ vacanamabravīt
त्रयोदश समा राजन्नुत्पातानां फलं महत् ।
सर्वक्षत्रविनाशाय भविष्यति विशाम्पते
trayodaśa samā rājannutpātānāṃ phalaṃ mahat |
sarvakṣatravināśāya bhaviṣyati viśāmpate
त्वामेकं कारणं कृत्वा कालेन भरतर्षभ ।
समेतं पार्थिवं क्षत्रं क्षयं यास्यति भारत ।
दुर्योधनापराधेन भीमार्जुनबलेन च
tvāmekaṃ kāraṇaṃ kṛtvā kālena bharatarṣabha |
sametaṃ pārthivaṃ kṣatraṃ kṣayaṃ yāsyati bhārata |
duryodhanāparādhena bhīmārjunabalena ca
स्वप्नं द्रक्ष्यसि राजेन्द्र तस्मिन्काल उपस्थिते ।
तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि तन्निबोध युधिष्ठिर
svapnaṃ drakṣyasi rājendra tasminkāla upasthite |
tatte'haṃ sampravakṣyāmi tannibodha yudhiṣṭhira
यान्तं द्रक्ष्यसि राजेन्द्र क्षपान्ते त्वं वृषध्वजम् ।
नीलकण्ठं भवं स्थाणुं कपालिं त्रिपुरान्तकम्
yāntaṃ drakṣyasi rājendra kṣapānte tvaṃ vṛṣadhvajam |
nīlakaṇṭhaṃ bhavaṃ sthāṇuṃ kapāliṃ tripurāntakam
उग्रं रुद्रं पशुपतिं महादेवमुमापतिम् ।
हरं शर्वं वृषं शूलं पिनाकिं कृत्तिवाससम्
ugraṃ rudraṃ paśupatiṃ mahādevamumāpatim |
haraṃ śarvaṃ vṛṣaṃ śūlaṃ pinākiṃ kṛttivāsasam
कैलासकूडप्रतिमे वृषभेऽवस्थितं शिवम् ।
निरीक्षमाणं सततं पितृराजाश्रितां दिशम्
kailāsakūḍapratime vṛṣabhe'vasthitaṃ śivam |
nirīkṣamāṇaṃ satataṃ pitṛrājāśritāṃ diśam
एवमीदृशकं स्वप्नं द्रक्ष्यसि त्वं विशाम्पते ।
मा तत्कृते ह्यनुध्याहि कालो हि दुरतिक्रमः
evamīdṛśakaṃ svapnaṃ drakṣyasi tvaṃ viśāmpate |
mā tatkṛte hyanudhyāhi kālo hi duratikramaḥ
स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि कैलासं पर्वतं प्रति ।
अप्रमत्तः स्थितो दान्तः पृथिवीं परिपालय
svasti te'stu gamiṣyāmi kailāsaṃ parvataṃ prati |
apramattaḥ sthito dāntaḥ pṛthivīṃ paripālaya
एवमुक्त्वा स भगवान्कैलासं पर्वतं ययौ ।
कृष्णद्वैपायनो व्यासः सह शिष्यैः सहानुगैः
evamuktvā sa bhagavānkailāsaṃ parvataṃ yayau |
kṛṣṇadvaipāyano vyāsaḥ saha śiṣyaiḥ sahānugaiḥ
गते पितामहे राजा चिन्ताशोकसमन्वितः ।
निः श्वसन्नुष्णमसकृत्तमेवार्थं विचिन्तयन्
gate pitāmahe rājā cintāśokasamanvitaḥ |
niḥ śvasannuṣṇamasakṛttamevārthaṃ vicintayan
कथं तु दैवं शक्येत पौरुषेण प्रबाधितुम् ।
अवश्यमेव भविता यदुक्तं परमर्षिणा
kathaṃ tu daivaṃ śakyeta pauruṣeṇa prabādhitum |
avaśyameva bhavitā yaduktaṃ paramarṣiṇā
ततोऽब्रवीन्महातेजाः सर्वान्भ्रातॄन्युधिष्ठिरः ।
श्रुतं वै पुरुषव्याघ्रा यन्मां द्वैपायनोऽब्रवीत्
tato'bravīnmahātejāḥ sarvānbhrātṝnyudhiṣṭhiraḥ |
śrutaṃ vai puruṣavyāghrā yanmāṃ dvaipāyano'bravīt
तदा तद्वचनं श्रुत्वा मरणे निश्चिता मतिः ।
सर्वक्षत्रस्य निधने यद्यहं हेतुरीप्सितः
tadā tadvacanaṃ śrutvā maraṇe niścitā matiḥ |
sarvakṣatrasya nidhane yadyahaṃ heturīpsitaḥ
कालेन निर्मितस्तात को ममार्थोऽस्ति जीवतः ।
एवं ब्रुवन्तं राजानं फाल्गुनः प्रत्यभाषत
kālena nirmitastāta ko mamārtho'sti jīvataḥ |
evaṃ bruvantaṃ rājānaṃ phālgunaḥ pratyabhāṣata
मा राजन्कश्मलं घोरं प्रविशो बुद्धिनाशनम् ।
सम्प्रधार्य महाराज यत्क्षमं तत्समाचर
mā rājankaśmalaṃ ghoraṃ praviśo buddhināśanam |
sampradhārya mahārāja yatkṣamaṃ tatsamācara
ततोऽब्रवीत्सत्यधृतिर्भ्रातॄन्सर्वान्युधिष्ठिरः ।
द्वैपायनस्य वचनं तत्रैव समचिन्तयत्
tato'bravītsatyadhṛtirbhrātṝnsarvānyudhiṣṭhiraḥ |
dvaipāyanasya vacanaṃ tatraiva samacintayat
अद्यप्रभृति भद्रं वः प्रतिज्ञां मे निबोधत ।
त्रयोदश समास्तात को ममार्थो ऽस्ति जीवतः
adyaprabhṛti bhadraṃ vaḥ pratijñāṃ me nibodhata |
trayodaśa samāstāta ko mamārtho 'sti jīvataḥ
न प्रवक्ष्यामि परुषं भ्रातॄनन्यांश्च पार्थिवान् ।
स्थितो निदेशे ज्ञातीनां योक्ष्ये तत्सुमुदाहरन्
na pravakṣyāmi paruṣaṃ bhrātṝnanyāṃśca pārthivān |
sthito nideśe jñātīnāṃ yokṣye tatsumudāharan
एवं मे वर्तमानस्य स्वसुतेऽष्वितरेषु च ।
भेदो न भविता लोके भेदमूलो हि विग्रहः
evaṃ me vartamānasya svasute'ṣvitareṣu ca |
bhedo na bhavitā loke bhedamūlo hi vigrahaḥ
विग्रहं दूरतो रक्षन्प्रियाण्येव समाचरन् ।
वाच्यतां न गमिष्यामि लोकेषु मनुजर्षभाः
vigrahaṃ dūrato rakṣanpriyāṇyeva samācaran |
vācyatāṃ na gamiṣyāmi lokeṣu manujarṣabhāḥ
भ्रातृर्ज्येष्ठस्य वचनं पाण्डवाः संनिशम्य तत ।
तमेव समवर्तन्त धर्मराजहिते रताः
bhrātṛrjyeṣṭhasya vacanaṃ pāṇḍavāḥ saṃniśamya tata |
tameva samavartanta dharmarājahite ratāḥ
संसत्सु समयं कृत्वा धर्मराड्भ्रातृभिः सह ।
पितॄंस्तर्प्य यथान्यायं देवताश्च विशाम्पते
saṃsatsu samayaṃ kṛtvā dharmarāḍbhrātṛbhiḥ saha |
pitṝṃstarpya yathānyāyaṃ devatāśca viśāmpate
कृतमङ्गलकल्यामो भ्रातृभिः पिरवारितः ।
गतेषु क्षत्रियेन्द्रेषु सर्वेषु भरतर्षभ
kṛtamaṅgalakalyāmo bhrātṛbhiḥ piravāritaḥ |
gateṣu kṣatriyendreṣu sarveṣu bharatarṣabha
युधिष्ठिरः सहामात्यः प्रविवेश पुरोत्तमम् ।
दुर्योधनो महाराज शकुनिश्चापि सौबलः ।
सभायां समणीयायां तत्रैवास्ते नराधिप
yudhiṣṭhiraḥ sahāmātyaḥ praviveśa purottamam |
duryodhano mahārāja śakuniścāpi saubalaḥ |
sabhāyāṃ samaṇīyāyāṃ tatraivāste narādhipa
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)