स मे बहुमतो राजा जरासन्धो महाबलः ।
योऽनेन युद्धं नेयेष दाक्षोऽयमिति संयुगे
sa me bahumato rājā jarāsandho mahābalaḥ |
yo'nena yuddhaṃ neyeṣa dākṣo'yamiti saṃyuge
इति श्रीमन्महाभारते सभापर्वणि शिशुपालवधपर्वणि पञ्चषष्टितमोऽध्यायः ॥
21 verses · 65 of 103
Shishupala goes on. Who would call Jarasandha's killing righteous? Krishna entered by a side gate disguised as a Brahmin, and Jarasandha, devoted to Brahmins, offered him water and food, which Krishna, Bhima and Arjuna refused. If Krishna made the world, why does he not know himself a Brahmin? No wonder the Pandavas stray, guided by an old man like a woman. At these words Bhima blazed with anger: his eyes reddened, a three-forked frown rose on his brow, and he gnashed his teeth like Time at the yuga's end. He leapt up, but Bhishma held him and calmed him with words, as the shore holds the sea. Shishupala laughed: let him go, and see him burn like a moth in fire. Bhishma told Bhima this challenge was Krishna's own design.
शिशुपाल उवाच
स मे बहुमतो राजा जरासन्धो महाबलः ।
योऽनेन युद्धं नेयेष दाक्षोऽयमिति संयुगे
sa me bahumato rājā jarāsandho mahābalaḥ |
yo'nena yuddhaṃ neyeṣa dākṣo'yamiti saṃyuge
केशवेन कृतं कर्म जरासन्धवधे तदा ।
भीमसेनार्जुनाभ्यां च कस्तत्साध्विति मन्यते
keśavena kṛtaṃ karma jarāsandhavadhe tadā |
bhīmasenārjunābhyāṃ ca kastatsādhviti manyate
उद्वारेण प्रविष्टेन छद्मना ब्रह्मवादिना ।
दृष्टः प्रभावः कृष्णेन जरासन्धस्य भूपतेः
udvāreṇa praviṣṭena chadmanā brahmavādinā |
dṛṣṭaḥ prabhāvaḥ kṛṣṇena jarāsandhasya bhūpateḥ
येन धर्मात्मनाऽऽत्मानं ब्रह्मण्यमभिजानता ।
प्रेषितं पाद्यमस्मै तद्दातुमग्रे दूरात्मने
yena dharmātmanā''tmānaṃ brahmaṇyamabhijānatā |
preṣitaṃ pādyamasmai taddātumagre dūrātmane
भुज्यतामिति तेनोक्ताः कृष्णबीमधनञ्जयाटः ।
जरासन्धेन कौरव्य कृष्णेन विकृतं कृतम्
bhujyatāmiti tenoktāḥ kṛṣṇabīmadhanañjayāṭaḥ |
jarāsandhena kauravya kṛṣṇena vikṛtaṃ kṛtam
यद्ययं जगतः कर्ता यथैनं मूर्ख मन्यसे ।
कस्मान्न ब्राह्मणं सम्यगात्मानमवगच्छति
yadyayaṃ jagataḥ kartā yathainaṃ mūrkha manyase |
kasmānna brāhmaṇaṃ samyagātmānamavagacchati
इदं त्वाश्चर्यभूतं मे यदिभे पाण्डवास्त्वया ।
अपकृष्टाः सतां मार्गान्मन्यन्ते तच्च साध्विति
idaṃ tvāścaryabhūtaṃ me yadibhe pāṇḍavāstvayā |
apakṛṣṭāḥ satāṃ mārgānmanyante tacca sādhviti
अथवा नैतदाश्चर्यं येषां त्वमसि भारत ।
स्त्रीसधर्मा च वृद्धश्च सर्वार्थानां प्रदर्शकः
athavā naitadāścaryaṃ yeṣāṃ tvamasi bhārata |
strīsadharmā ca vṛddhaśca sarvārthānāṃ pradarśakaḥ
वैशम्पायन उवाच
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रूक्षं रूक्षाक्षरं बहु ।
चकोप बलिनां श्रेष्ठो भीमसेनः प्रतापवान्
tasya tadvacanaṃ śrutvā rūkṣaṃ rūkṣākṣaraṃ bahu |
cakopa balināṃ śreṣṭho bhīmasenaḥ pratāpavān
तथा पद्मप्रतीकाशे स्वभावायतविस्तृते ।
भूयः क्रोधाभिताम्राक्षे रक्ते नेत्रे बभूवतुः
tathā padmapratīkāśe svabhāvāyatavistṛte |
bhūyaḥ krodhābhitāmrākṣe rakte netre babhūvatuḥ
त्रिशिखां भ्रकुटीं चास्य ददृशुः सर्वपार्थिवाः ।
ललाटस्थां त्रिकूटस्थां गङ्गां त्रिपथगामिव
triśikhāṃ bhrakuṭīṃ cāsya dadṛśuḥ sarvapārthivāḥ |
lalāṭasthāṃ trikūṭasthāṃ gaṅgāṃ tripathagāmiva
दन्तान्सन्दशतस्तस्य कोपाद्ददृशुराननम् ।
युगान्ते सर्वभूतानि कालस्येव जिघत्सतः
dantānsandaśatastasya kopāddadṛśurānanam |
yugānte sarvabhūtāni kālasyeva jighatsataḥ
उत्पतन्तं तु वेगेन जग्राहैनं मनस्विन् ।
भीष्म एव महाबाहुर्महासेनमिवेश्वरः
utpatantaṃ tu vegena jagrāhainaṃ manasvin |
bhīṣma eva mahābāhurmahāsenamiveśvaraḥ
तस्व भीमस्य भीष्मेण वार्यमाणस्य भारत ।
गुरुणा विविधैर्वाक्यैः क्रोधः प्रशममागतः
tasva bhīmasya bhīṣmeṇa vāryamāṇasya bhārata |
guruṇā vividhairvākyaiḥ krodhaḥ praśamamāgataḥ
नातिचक्राम भीष्मस्य स हि वाक्यमरिन्दमः ।
समुद्वृत्तो घनापाये वेलामिव महोदधिः
nāticakrāma bhīṣmasya sa hi vākyamarindamaḥ |
samudvṛtto ghanāpāye velāmiva mahodadhiḥ
शिशुपालस्तु सङ्क्रुद्धे भीमसेने जनाधिप ।
नाकम्पत तदा वीरः पौरुषे व्यवस्थितः
śiśupālastu saṅkruddhe bhīmasene janādhipa |
nākampata tadā vīraḥ pauruṣe vyavasthitaḥ
उत्पतन्तं तु वेगेन पुनः पुनररिन्दमः ।
न स तं चिन्तयामास सिंहः क्रुद्धो मृगं यथा
utpatantaṃ tu vegena punaḥ punararindamaḥ |
na sa taṃ cintayāmāsa siṃhaḥ kruddho mṛgaṃ yathā
प्रहसंश्चाब्रवीद्वाक्यं चेदिराजः प्रतापवान् ।
भीमसेनमभिक्रुद्धं दृष्ट्वा भीमपराक्रमम्
prahasaṃścābravīdvākyaṃ cedirājaḥ pratāpavān |
bhīmasenamabhikruddhaṃ dṛṣṭvā bhīmaparākramam
मुञ्चैनं भीष्म पश्यन्तु यावदेनं नराधिपः ।
मत्प्रभावविनिर्दग्धं पतङ्गमिव वह्निना
muñcainaṃ bhīṣma paśyantu yāvadenaṃ narādhipaḥ |
matprabhāvavinirdagdhaṃ pataṅgamiva vahninā
ततश्चेदिपतेर्वाक्यं श्रुत्वा तत्कुरुसत्तमः ।
भीमसेनमुवाचेदं भीष्मे मतिमतां वरः
tataścedipatervākyaṃ śrutvā tatkurusattamaḥ |
bhīmasenamuvācedaṃ bhīṣme matimatāṃ varaḥ
नैषा चेदिपतेर्बुद्धिर्यत्त्वामाह्वयतेऽच्युतम् ।
भीमसेन महाबाहो कृष्णस्यैव विनिश्चयः
naiṣā cedipaterbuddhiryattvāmāhvayate'cyutam |
bhīmasena mahābāho kṛṣṇasyaiva viniścayaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)