Mahaprasthanika Parva

Chapter 2: Draupadi and four brothers fall on the way

इति श्रीमन्महाभारते महाप्रस्थानिकपर्वणि द्वितीयोऽध्यायः ॥

26 verses · 2 of 3

What happens in this chapter

Draupadi and four brothers fall on the way

Steadfast in yoga, the travellers cross the Himalaya and a sea of sand and see Meru. Draupadi falls first. Bhima asks why, since she did no wrong; Yudhishthira answers that she loved Dhananjaya above the rest, and walks on without looking back. Sahadeva falls, for he thought no one his equal in wisdom. Nakula falls, for he held himself the handsomest of men. Arjuna falls, for he boasted he would burn the enemy alone in one day and did not, and he slighted other archers. Last Bhima falls and asks the cause. Yudhishthira tells him he ate too much and boasted of his strength without regard for others. He goes on alone, followed only by the dog.

वैशम्पायन उवाच

2.1

ततस्ते नियतात्मान उदीचीं दिशमास्थिताः ।
ददृशुर्योगयुक्ताश्च हिमवन्तं महागिरिम्

tataste niyatātmāna udīcīṃ diśamāsthitāḥ |
dadṛśuryogayuktāśca himavantaṃ mahāgirim

2.2

तं चाप्यतिक्रमन्तस्ते ददृशुर्वालुकार्णवम् ।
अवैक्षन्त महाशैलं मेरुं शिखरिणां वरम्

taṃ cāpyatikramantaste dadṛśurvālukārṇavam |
avaikṣanta mahāśailaṃ meruṃ śikhariṇāṃ varam

2.3

तेषां तु गच्छतां शीघ्रं सर्वेषां योगधार्मिणाम् ।
याज्ञसेनी भ्रष्टयोगा निपपात महीतले

teṣāṃ tu gacchatāṃ śīghraṃ sarveṣāṃ yogadhārmiṇām |
yājñasenī bhraṣṭayogā nipapāta mahītale

2.4

तां तु प्रपतितां दृष्ट्वा भीमसेनो महाबलः ।
उवाच धर्मराजानं याज्ञसेनीमवेक्ष्य ह

tāṃ tu prapatitāṃ dṛṣṭvā bhīmaseno mahābalaḥ |
uvāca dharmarājānaṃ yājñasenīmavekṣya ha

2.5

नाधर्मश्चरितः कश्चिद्राजपुत्र्या परंतप ।
कारणं किंनु तद्ब्रूहि यत्कृष्णा पतिता भुवि

nādharmaścaritaḥ kaścidrājaputryā paraṃtapa |
kāraṇaṃ kiṃnu tadbrūhi yatkṛṣṇā patitā bhuvi

युधिष्ठिर उवाच

2.6

पक्षपातो महानस्या विशेषेण धनंजये ।
तस्यैतत्फलमद्यैषा भुङ्क्ते पुरुषसत्तम

pakṣapāto mahānasyā viśeṣeṇa dhanaṃjaye |
tasyaitatphalamadyaiṣā bhuṅkte puruṣasattama

वैशम्पायन उवाच

2.7

एवमुक्त्वाऽनवेक्ष्यैनां ययौ भरतसत्तमः ।
समाधाय मनो धीमान्धर्मात्मा पुरुषर्षभः

evamuktvā'navekṣyaināṃ yayau bharatasattamaḥ |
samādhāya mano dhīmāndharmātmā puruṣarṣabhaḥ

2.8

सहदेवस्ततो विद्वान्निपपात महीतले ।
तं चापि पतितं दृष्ट्वा भीमो राजानमब्रवीत्

sahadevastato vidvānnipapāta mahītale |
taṃ cāpi patitaṃ dṛṣṭvā bhīmo rājānamabravīt

2.9

योऽयमस्मासु सर्वेषु शुश्रूषुरनहंकृतः ।
सोयं माद्रवतीपुत्रः कस्मान्निपतितो भुवि

yo'yamasmāsu sarveṣu śuśrūṣuranahaṃkṛtaḥ |
soyaṃ mādravatīputraḥ kasmānnipatito bhuvi

युधिष्ठिर उवाच

2.10

आत्मनः सदृशं प्राज्ञं नैषोऽमन्यत कञ्चन ।
तेन दोषेण पतितो विद्वानेष नृपात्मजः

ātmanaḥ sadṛśaṃ prājñaṃ naiṣo'manyata kañcana |
tena doṣeṇa patito vidvāneṣa nṛpātmajaḥ

वैशम्पायन उवाच

2.11

इत्युक्त्वा तं समुत्सृज्य सहदेवं ययौ तदा ।
भ्रातृभिः सह कौन्तेयः शुना चैव युधिष्ठिरः

ityuktvā taṃ samutsṛjya sahadevaṃ yayau tadā |
bhrātṛbhiḥ saha kaunteyaḥ śunā caiva yudhiṣṭhiraḥ

2.12

कृष्णं निपतितां दृष्ट्वा सहदेवं च पाण्डवम् ।
आर्तो बन्धुप्रियः शूरो नकुलो निपपात ह

kṛṣṇaṃ nipatitāṃ dṛṣṭvā sahadevaṃ ca pāṇḍavam |
ārto bandhupriyaḥ śūro nakulo nipapāta ha

2.13

तस्मिन्निपतिते वीरे नकुले चारुदर्शने ।
पुनरेव तदा भीमो राजानमिदमब्रवीत्

tasminnipatite vīre nakule cārudarśane |
punareva tadā bhīmo rājānamidamabravīt

2.14

योऽयमक्षतधर्मात्मा भ्राता वचनकारकः ।
रूपेणाप्रतिमो लोके नकुलः पतितो भुवि

yo'yamakṣatadharmātmā bhrātā vacanakārakaḥ |
rūpeṇāpratimo loke nakulaḥ patito bhuvi

2.15

इत्युक्तो भीमसेनेन प्रत्युवाच युधिष्ठिरः ।
नकुलं प्रति धर्मात्मा सर्वबुद्धिमतांवरः

ityukto bhīmasenena pratyuvāca yudhiṣṭhiraḥ |
nakulaṃ prati dharmātmā sarvabuddhimatāṃvaraḥ

2.16

रूपेणि मत्समो नास्ति कश्चिदित्यस्य दर्शनम् ।
अधिकश्चाहमेवैक इत्यस्य मनसि स्थितम्

rūpeṇi matsamo nāsti kaścidityasya darśanam |
adhikaścāhamevaika ityasya manasi sthitam

2.17

नकुलः पतितस्तस्मादागच्छ त्वं वृकोदर ।
यस्य यद्विहितं वीर सोऽवश्यं तदुपाश्नुते

nakulaḥ patitastasmādāgaccha tvaṃ vṛkodara |
yasya yadvihitaṃ vīra so'vaśyaṃ tadupāśnute

2.18

तांस्तु प्रपतितान्दृष्ट्वा पाण्डवः श्वेतवाहनः ।
पपात शोकसंतप्तस्ततोनु परवीरहा

tāṃstu prapatitāndṛṣṭvā pāṇḍavaḥ śvetavāhanaḥ |
papāta śokasaṃtaptastatonu paravīrahā

2.19

तस्मिंस्तु पुरुषव्याघ्रे पतिते शक्रतेजसि ।
म्रियमाणे दुराधर्षे भीमो राजानमब्रवीत्

tasmiṃstu puruṣavyāghre patite śakratejasi |
mriyamāṇe durādharṣe bhīmo rājānamabravīt

2.20

अनृतं न स्मराम्यस्य स्वैरेष्वपि महात्मनः ।
अथ कस्य विकारोऽयं येनायं पतितो भुवि

anṛtaṃ na smarāmyasya svaireṣvapi mahātmanaḥ |
atha kasya vikāro'yaṃ yenāyaṃ patito bhuvi

युधिष्ठिर उवाच

2.21

एकोहं निर्दहेयं वै शत्रूनित्यर्जुनोऽब्रवीत् ।
न च तत्कृतवानेष शूरमानी ततोपतत्

ekohaṃ nirdaheyaṃ vai śatrūnityarjuno'bravīt |
na ca tatkṛtavāneṣa śūramānī tatopatat

2.22

अवमेने धनुर्ग्राहानेष सर्वांश्च फल्गुनः ।
तथा चैतन्न तु तथा कर्तव्यं भूतिमिच्छता

avamene dhanurgrāhāneṣa sarvāṃśca phalgunaḥ |
tathā caitanna tu tathā kartavyaṃ bhūtimicchatā

वैशम्पायन उवाच

2.23

इत्युक्त्वा प्रस्थितो राजा भीमोथ निपपात ह ।
पतितश्चाब्रवीद्भीमो धर्मराजं युधिष्ठिरम्

ityuktvā prasthito rājā bhīmotha nipapāta ha |
patitaścābravīdbhīmo dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram

2.24

भोभो राजन्नवेक्षस्व पतितोहं प्रियस्तव ।
किंनिमित्तं च पतनं ब्रूहि मे यदि वेत्थ ह

bhobho rājannavekṣasva patitohaṃ priyastava |
kiṃnimittaṃ ca patanaṃ brūhi me yadi vettha ha

युधिष्ठिर उवाच

2.25

अतिभुक्तं च भवता प्राणेन च विकत्थसे ।
अनवेक्ष्य परं पार्थ तेनासि पतितः क्षितौ

atibhuktaṃ ca bhavatā prāṇena ca vikatthase |
anavekṣya paraṃ pārtha tenāsi patitaḥ kṣitau

2.26

इत्युक्त्वा तं महाबाहुर्जगामानवलोकयन् ।
श्वाप्येकोनुययौ यस्ते बहुशः कीर्तितो मया

ityuktvā taṃ mahābāhurjagāmānavalokayan |
śvāpyekonuyayau yaste bahuśaḥ kīrtito mayā

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)